Το μαντήλι της Μετάνοιας

Όταν βασίλευε ο ευσεβής αυτοκράτορας Μαυρίκιος (6ος αι.), ζούσε στην περιοχή της Θράκης ένας αρχιληστής. Αυτός είχε τρομοκρατήσει τόσο πολύ τους κατοίκους, ώστε οι δρόμοι κατάντησαν αδιάβατοι.Πολλοί στρατιώτες και ληστοδιώκτες προσπάθησαν να τον συλλάβουν, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.Το έμαθε ο Μαυρίκιος και αποφάσισε να στείλει στον αρχιληστή τα προσωπικά του φυλαχτά. Αυτή η βασιλική χειρονομία, μαζί με όσα καλά του μήνυσε, έφεραν το ληστή, με τη συνέργεια και του Θεού, σε ντροπή και μετάνοια.Άφησε την παλιά του ζωή, κατέβηκε από τα βουνά και πρόσπεσε στα πόδια του βασιλιά μετανοημένος.Δεν πέρασαν πολλές μέρες, και ο ληστής αρρώστησε με πυρετό.Τον δέχθηκαν και τον περιέθαλψαν στο νοσοκομείο του αγίου Σαμψών.

Μια νύχτα ένιωσε να βαραίνει και βλέποντας ότι φεύγει απ’ αυτή τη ζωή, εξομολογήθηκε με δάκρυα στο Θεό τα αμαρτήματά του, ζητώντας άφεση και λέγοντας:

-Δεν σου ζητάω, Φιλάνθρωπε τίποτα άλλο: Μόνο ελέησέ με το ληστή, όπως ελέησες και άλλους σαν κι εμένα. Δέξου τούτο το κλάμα της τελευταίας μου ώρας, όπως δέχθηκες και του αποστόλου σου Πέτρου.Πότισε με τα δάκρυά μου το σπόγγο της ευσπλαχνίας Σου, και σβήσε μ’ αυτό τις αμαρτίες μου…

Τον άκουγαν τη νύχτα εκείνη οι άρρωστοι από τα πλαϊνά κρεβάτια να λέει και να ξαναλέει τα λόγια αυτά ώρα πολλή, σφογγίζοντας με το μαντήλι τα δάκρυά του, ώσπου παρέδωσε το πνεύμα του.

Την ώρα εκείνη, ο αρχίατρος του νοσοκομείου, ενώ κοιμόταν στο σπίτι του, βλέπει σε όνειρο πολλούς δαίμονες να πλησιάζουν στο κρεβάτι του ληστή με τα χαρτιά των αμαρτιών του. Ύστερα βλέπει και δύο φωτεινούς άνδρες.Οι δαίμονες έφεραν ζυγαριά κι έβαλαν στον ένα δίσκο τις αρετές του και στον άλλον τα χαρτιά με τις αμαρτίες του. Ο δίσκος αυτός κατέβηκε πολύ χαμηλά, ενώ ο άλλος ανέβηκε στα ύψη.

-Εμείς δεν έχουμε να βάλουμε τίποτα, είπαν μεταξύ τους οι δυο άγγελοι. Τι θα πούμε; Δεν έχει ούτε δέκα μέρες που έπαψε τους φόνους και τις ληστείες. Τι καλό ζητάμε να βρούμε σ’ αυτόν;Ενώ μιλούσαν έτσι, έψαχναν στο κρεβάτι μήπως βρουν κάτι καλό. Κάποια στιγμή, ο ένας άγγελος βρήκε το μαντήλι του ληστή, με το οποίο σφόγγιζε τα δάκρυά του.

-Κοίτα λέει τότε στον άλλο άγγελο, αυτό είναι το μαντήλι των δακρύων του. Ας το βάλουμε στην

άλλη πλευρά της ζυγαριάς μαζί με τη φιλανθρωπία του Θεού, και κάτι μπορεί να γίνει.

Μόλις το τοποθέτησαν στον υψωμένο δίσκο, εκείνος βάρυνε περισσότερο από τον άλλο και τα χαρτιά σκορπίστηκαν.

-Νίκησε η φιλανθρωπία του Κυρίου μας! Φώναξαν τότε με μια φωνή οι άγγελοι.

Και παίρνοντας την ψυχή του ληστή, την ανέβασαν στον ουρανό, ενώ οι δαίμονες έφυγαν ντροπιασμένοι.

Αυτά είδε ο γιατρός στον ύπνο του και μόλις ξύπνησε έτρεξε στο νοσοκομείο, όπου βρήκε το ληστή νεκρό. Το σώμα του ήταν ζεστό και πάνω στα μάτια του ήταν απλωμένο το μαντήλι του, μουσκεμένο στα δάκρυα.

Αφού από τους άλλους ασθενείς πληροφορήθηκε όλα τα σχετικά με τις τελευταίες του στιγμές πήρε το μαντήλι του και πήγε στο Μαυρίκιο.

Του το έδειξε κι αφού διηγήθηκε όλη την υπόθεση του είπε:

-Ας δοξάσουμε το Θεό, ευσεβέστατε βασιλιά. Είχαμε ακούσει για το ληστή που σώθηκε με τη μετάνοια από τον σταυρωμένο Βασιλιά. Και τώρα γνωρίσαμε έναν άλλο ληστή, που σώθηκε πάλι με τη μετάνοια, στα χρόνια της δικής σου βασιλείας.

ενόριον

ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ ΟΙ όροι της Διαθήκης και η ευθύνη μας

Ο Κύριος πριν από τον εκούσιο σταυρικό του θάνατο συνάπτει με κληροδότημα την ουράνια βασιλεία του και καλεί ως συγκληρονόμους όλους τους ανθρώπους. Τη Διαθήκη αυτή την υπογράφει με τα προσηλωμένα άχραντα χέρια του επάνω στο Σταυρό και την επικυρώνει με το πανάγιο Αίμα του.

          Τους όρους  της Διαθήκης τους αποκαλύπτει, όταν παραδίδει στους μαθητές το νόημα του ι. Νιπτήρα, την παρακαταθήκη της Θ. Ευχαριστίας και την υπερφυά προσευχή της Γεσθημανή. Και από το άλλο μέρος η προδοσία του Ιούδα εκπροσωπεί  την έσχατη ανθρώπινη αλογία, την αφροσύνη και την απιστία που αγνοεί και η αντιπαλεύει τους παραπάνω όρους.

          Ο ι. Νιπτήρας προετοιμάζει μαθητές και πιστούς για την αγιαστική ιερουργία του Σταυρού. Εμφανίζει τον βασιλέα- απεσταλμένο του Θεού Ιησού να επιτελεί ένα έργο διακόνου, του Δεσπότη ως διακονητή, τον Θεάνθρωπο ως υπηρέτη. Η ταπείνωση και η φιλανθρωπία του εκπέμπει την αυτοθυσία και τη φιλαδελφία.

          Τη διακονία της αγάπης και την πνευματική φιλαδελφία επιτελεί ο επίσκοπος ή ο πνευματικός με το μυστήριο της ι. Εξομολογήσεως, για να ανορθώσει τα πνευματικά παιδιά του. Γι’ αυτό φορεί το επιγονάτιο- σύμβολο του λεντίου του Χριστού, έχοντας την εξουσία να επικαλείται τη χάρη του φιλάνθρωπου Κυρίου, και συμπάσχει και συνωδίνει μαζί με τον Χριστό που του εμπιστεύθηκε την πνευματική τους ζωή για να τους καθοδηγεί. Εάν δεν αποπλύνουμε τον εαυτό μας με το μυστήριο τη ι. Εξομολογήσεως, τότε δεν έχουμε θέση στον Δείπνο, στο Μυστήριο της Ευχαριστίας και της ζωής.

          Η Θ. Ευχαριστία ονομάζεται και Μυστικός δείπνος. Με τη συμμετοχή μας στην ευχαριστιακή τράπεζα δεχόμαστε τον αρραβώνα της μέλλουσας ζωής. Δηλαδή το μυστήριο  προετοιμάζει τους δαιτυμόνας τους μακαριστούς για τη λαμπρή φανέρωση τους βασιλέως Χριστού. “Ξενίας δεσποτικής και αθανάτου τραπέζης, εν υπερώο τόπω ταις υψηλαίς φρεσί”.

          Η κατ’ εξοχή ευχαριστιακή ζωή, η μετοχή στην όντως βρώση και πόση, η θ. Κοινωνία και χριστοποίηση του ανθρώπου ενέπνευσε τους ιερούς υμνογράφους να συνθέσουν έργο μυσταγωγικό και διδαχές ανυπέρβλητου πνευματικού κάλλους.

          Ο Κύριος Ιησούς δεν εγκαταλείπει τους μαθητές του ορφανούς. Είναι μέλη του άχραντου σώματός του χάρη στο μυστήριο. “ ο τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα εν εμοί μένει καγώ εν αυτώ”.

          Ζωή, αγιασμός, θεϊκή κοινωνία!

          Το θέμα είναι πως θα διαφυλαχθεί αυτός ο αγιασμός ανεξάλειπτος και διηνεκής; η θ. κοινωνία;

          Όταν η ζωή μας αποτελεί ένα αγαπητικό, λυτρωτικό και εκκλησιαστικό γεγονός σχέσεως με τον Ιησού Χριστό. “Προσευχής καιρός έστω άπας ο βίος, λέγει ο Μ. Βασίλειος. Αυτό μας διδάσκει ο Κύριος με τους ευχαριστιακούς ύμνους μετά τον Μ. Δείπνο προς το όρος των Ελαιών με την θαυμάσια προσευχή στην Γεσθημανή.

          Αγωνίζεται όμως και αγωνιά από την άλλη και κάποιος άλλος :ο Ιούδας. Δεν συγκινήθηκε ούτε από την άκρα ταπείνωση του ι. Νιπτήρα, ούτε από τη μυσταγωγική αγάπη του θ. Δείπνου. Όποιος πουληθεί στο δυνάστη πονηρό γίνεται κτηνώδης, θηριώδης, πωρωμένος και αδίστακτος και εκποιεί την ιερότερη σχέση σε επικερδές εμπόρευμα.

          Ο Ιούδας, ο δούλος και δόλιος, δεν αποτελεί μοναδική εξαίρεση. Υπάρχουν στους αιώνες προδότες του Χριστού, όπως σχισματικοί αιρετικοί, αρνησίχριστοι.  Πάντοτε παρουσιάζονται Ιούδες που προδίδουν τον Χριστό στο πρόσωπο των αδελφών τους των ελαχίστων, τον ατιμάζουν, τον διαστρέφουν, τον καταρρακώνουν και εκμεταλλεύονται πρόσωπα και πράγματα και ταπεινώνουν τους ιερότερους δεσμούς.

          Στο χώρο προστιθέμεθα κι’ εμείς με την κενοδοξία, τη φιλαργυρία, τον φθόνο, τη διαβολή, τη συκοφαντία. Επίσης όταν ξεπουλάμε τις δωρεές της θ. χάριτος και εμπαίζουμε τη σφραγίδα του Χρίσματος και περιφρονούμε την αγάπη του Νυμφίου. Τότε δίνουμε δικαίωμα στους εχθρούς του Χριστού να εισέλθουν, να εμπαίξουν και να ονειδίσουν την κοινωνία μας με Αυτόν. Γινόμαστε προδότες της αγάπης του.

          Στο κέντρο του Ι. Ναού την Τετάρτη εσπέρας εμφανίζεται η εικόνα του  Δείπνου, όπως παρακάθονται εν τω Νιπτήρι του Μ. Δείπνου οι μαθητές, αλλά και ο σκοτισμένος από τη φιλαργυρία Ιούδας.

          Τα δύο αυτά  γεγονότα της προσευχής του Κυρίου και της προδοσίας εικονίζονται κατ’ αντιστοιχία από την εκκλησιαστική σύναξη και την κοσμική νοοτροπία. Το ερώτημα είναι: Τι από τα δύο αποδεχόμαστε και πραγματώνουμε;

          Πάντως καιρός “γρηγορείν και νήφειν”.... Χριστός επί θύραις της ψυχής μας. Μυσταγωγούμενοι από αυτό το κλίμα της Μ. Πέμπτης ας αποδεχθούμε τους σωτήριους όρους της Διαθήκης για να μην εμπαίζουμε την αγάπη του Νυμφίου Χριστού.

π. γ. στ.

Γέροντα, τί ἑνώνει περισσότερο τὸν ἄνδρα μὲ τὴν γυναίκα;"

Ὅσιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης Λόγοι: Μέρος δεύτερο - Οἰκογενειακὴ ζωὴ

Μὲ ρώτησε κάποιος:

«Γέροντα, τί ἑνώνει περισσότερο τὸν ἄνδρα μὲ τὴν γυναίκα;». «Ἡ εὐγνωμοσύνη», τοῦ λέω. Ὁ ἕνας ἀγαπάει τὸν ἄλλον γι' αὐτὸ ποὺ τοῦ χαρίζει. Ἡ γυναίκα δίνει στὸν ἄνδρα τὴν ἐμπιστοσύνη, τὴν ἀφοσίωση, τὴν ὑπακοή. Ἤ ἄνδρας δίνει στὴν γυναίκα τὴν σιγουριὰ ὅτι μπορεῖ νὰ τὴν προστατέψει. Ἡ γυναίκα εἶναι ἡ ἀρχόντισσα τοῦ σπιτιοῦ, ἀλλὰ καὶ ἡ μεγάλη ὑπηρέτρια, ὁ ἄνδρας εἶναι ὁ κυβερνήτης τοῦ σπιτιοῦ, ἀλλὰ καὶ ὁ χαμάλης.

Μεταξύ τους τὰ ἀνδρόγυνα πρέπει νὰ ἔχουν τὴν ἐξαγνισμένη ἀγάπη, γιὰ νὰ ἔχουν ἀλληλοπαρηγοριὰ καὶ νὰ μποροῦν νὰ κάνουν καὶ τὰ πνευματικά τους καθήκοντα. Γιὰ νὰ ζήσουν ἁρμονικά, χρειάζεται νὰ βάλουν ἐξαρχῆς ὡς θεμέλιό τῆς ζωῆς τους τὴν ἀγάπη, τὴν ἀκριβῆ ἀγάπη, ποὺ βρίσκεται μέσα στὴν πνευματικὴ ἀρχοντιά, στὴν θυσία, καὶ ὄχι τὴν ψεύτικη, τὴν κοσμική, τὴν σαρκική. Ἂν ὑπάρχει ἀγάπη, θυσία, πάντα ἔρχεται ὁ ἕνας στὴν θέση τοῦ ἄλλου, τὸν καταλαβαίνει, τὸν πονάει. Καὶ ὅταν παίρνει κανεὶς τὸν πλησίον του στὴν πονεμένη του καρδιά, παίρνει τότε μέσα του τὸν Χριστό, ὁ ὁποῖος τὸν γεμίζει καὶ πάλι μὲ τὴν ἀνέκφραστη ἀγαλλίασή Του.

Ὅταν ὑπάρχει ἀγάπη, καὶ μακριὰ νὰ βρεθεῖ ὃ ἕνας ἀπὸ τὸν ἄλλον, ἂν οἱ περιστάσεις τὸ ἀπαιτήσουν, κοντὰ θὰ βρίσκεται, γιατί τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ δὲν τὴν χωρίζουν ἀποστάσεις. Ὅταν ὅμως, Θεὸς φυλάξοι, τὰ ἀνδρόγυνα δὲν ἔχουν ἀγάπη μεταξύ τους, μπορεῖ νὰ...

βρίσκονται κοντά, ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα βρίσκονται μακριά. Γι' αὐτὸ πρέπει νὰ προσπαθήσουν νὰ διατηρήσουν σὲ ὅλη τὴν ζωὴ τους τὴν ἀγάπη, νὰ θυσιάζεται ὃ ἕνας γιὰ τὸν ἄλλον.

Ἡ σαρκικὴ ἀγάπη ἑνώνει ἐξωτερικά τους κοσμικοὺς ἀνθρώπους τόσο μόνον, ὅσο ὑπάρχουν κοσμικὰ προσόντα, καὶ τοὺς χωρίζει, ὅταν αὐτὰ χαθοῦν, ὅποτε καὶ αὐτοὶ ὁδηγοῦνται στὴν ἀπώλεια. Ἐνῶ, ὅταν ὑπάρχει ἡ πνευματική, ἡ ἀκριβῆ ἀγάπη, ἂν τυχὸν ὁ ἕνας ἀπὸ τοὺς συζύγους χάση τὰ κοσμικά του προσόντα, αὐτὸ ὄχι μόνο δὲν τοὺς χωρίζει, ἀλλὰ τοὺς ἐνώνει περισσότερο. Ὅταν ὑπάρχει μόνον ἡ σαρκικὴ ἀγάπη, τότε, ἂν λ.χ. ἡ γυναίκα μάθη ὅτι ὁ σύντροφος της κοίταξε κάποια ἄλλη, τοῦ πετάει βιτριόλι καὶ τὸν τυφλώνει. Ἐνῶ, ὅταν ὑπάρχει ἡ ἁγνὴ ἀγάπη, τὸν πονάει πιὸ πολὺ καὶ κοιτάζει μὲ τρόπο πῶς νὰ τὸν φέρει πάλι στὸν σωστὸ δρόμο. Ἔτσι ἔρχεται ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ..."

ρωμαϊκό οδοιπορικό

Η Αγάπη για το Βιβλίο ξεκινά από την Οικογένεια!

Αρχιμ. Καλλίνικος Μαυρολέων

Κάθε μέρα, όλο και περισσότερο πληθαίνουν οι φωνές που μιλούν για την ασφυκτική κατάσταση που δημιουργείται στη ζωή των παιδιών μας, από τις λογής – λογής «σειρήνες» που τα περιβάλλουν. Παιδικά περιοδικά με άχρωμο, ανούσιο, ρηχό, αλλά και βλαβερό περιεχόμενο. Τηλεοπτικές εκπομπές, βιντεοταινίες, παιχνίδια σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές, επιτραπέζια παιχνίδια, βιντεο-παιχνίδια, βιβλία, τραγούδια και συγκροτήματα, που αντί να σκορπούν χαρά, γαλήνη και ειρήνη στις ψυχές των παιδιών μας, τις γεμίζουν με λύπη, φόβο και άγχος… Που φέρνουν τη βία, τον τρόμο, το θάνατο… Που δείχνουν άλλο προσανατολισμό στη ζωή, μακριά από τις εδραιωμένες αξίες, που οδηγούν τα παιδιά μας, μακριά από το φως του Χριστού και τα παίρνουν στα σκοτάδια και το θάνατο! Μια ανακούφιση ζωής, μια ελπίδα ειρήνης, μια όαση γαλήνης κι ένα αντίδοτο, το καλύτερο ίσως για την περίπτωση, είναι το καλό, το διαλεγμένο βιβλίο, που – ευτυχώς! – τόσο εύκολα, αλλά και τόσο πλούσια βρίσκεται σήμερα κοντά μας και δίπλα μας!

Στην Οικογένεια και το Σχολείο, έχει ανατεθεί ο δύσκολος ρόλος να ενεργοποιήσουν όλα αυτά! Να προβάλλουν το καλό βιβλίο, να το φέρουν στη ζωή των παιδιών μας, μα και με κάθε τρόπο να βοηθήσουν τα παιδιά να προσεγγίσουν το βιβλίο, να το αγαπήσουν, να το βάλουν μια για πάντα στην καρδιά τους! Για να καλλιεργηθεί η φιλαναγνωσία, υπάρχουν χίλιοι δυο τρόποι.

Η Οικογένεια, η φυσική αυτή «φωλιά» των παιδιών μας, είναι η πρώτη πού θα δημιουργήσει το ευνοϊκό κλίμα για να γνωρίσει και ν’ αγαπήσει το παιδί το καλό βιβλίο. Τα παιδικά βιβλία για τα πολύ μικρά παιδιά είναι γεμάτα με εικόνες. Κι είναι έτσι φτιαγμένα για να μπορέσει να δημιουργηθεί μια ευχάριστη, μια ζεστή σχέση, ανάμεσα στο γονέα και το παιδί. Γρήγορα η εικόνα μπαίνει στο οπτικό πεδίο του παιδιού. Μετά απομένει να έρθει ο πατέρας ή η μητέρα να πάρει το παιδί στην αγκαλιά του και μέσα στη μοναδική αυτή θαλπωρή, να ερμηνεύσει την εικόνα, να διηγηθεί μια ιστορία, ν’ ανακαλύψουν μαζί τις λεπτομέρειες των εικόνων, να του διαβάσει μεγαλόφωνα το κείμενο… Ήδη το παιδί γεύθηκε το μαγικό δώρο της ανάγνωσης!

Παίρνοντας το παιδί στα χέρια του εικονογραφημένα βιβλία δείχνει εκεί το καθετί που βλέπει και το λέει με τ’ όνομά του. Σιγά-σιγά συνδέει την εικόνα με τα γράμματα που τη συνοδεύουν, ζητά να του διαβάσουν τα παράξενα αυτά «σημαδάκια» και ταυτόχρονα του γεννιέται η επιθυμία να μπορέσει αυτό, μόνο του, να διαβάσει το ίδιο. Και δεν είναι καθόλου παράξενο, πού ακούμε τα παιδιά μας σ’ αυτή την ηλικία, να διηγούνται μιαν ιστορία στον εαυτό τους, βλέποντας απλώς και μόνο τις εικόνες του βιβλίου! Όταν μετά το παιδί έρθει στο Σχολείο, στην πρώτη τάξη κι αποκτήσει πια την ικανότητα της αναγνώσεως, εκεί χρειάζεται πολλή προσοχή και μεγάλο ενδιαφέρον, τόσο από τούς γονείς, όσο κι από το δάσκαλο ή τη δασκάλα.

Ο δάσκαλος έχει την ευθύνη να φέρει το παιδί σε επαφή με το γραπτό λόγο και θα το βοηθήσει ν’ αναπτύξει την αναγνωστική ικανότητα. Το παιδί, σ’ αυτή τη φάση της ζωής του έχει κάνει μια μεγάλη ανακάλυψη! Τώρα μπορεί ν’ αποκρυπτογραφεί τα γράμματα – σύμβολα κι αυτό του δημιουργεί εμπειρίες, που έχουν καθοριστική σημασία! Αυτός ο καταιγισμός από εικόνες, που έχουν μπει στη ζωή μας με κάθε μορφή και τρόπο, είναι πιθανό ν’ απωθήσει το παιδί από το διάβασμα. Κι αυτό πρέπει να το προσέξουν καλά, γονείς και δάσκαλοι!

Περιττό να υπενθυμίσουμε ότι σε καμιά περίπτωση δε χρειάζεται να εξαναγκάζουμε το παιδί μας να διαβάσει κάτι. Δε θ’ αγαπήσουν τα παιδιά μας το διάβασμα, αν τα πιέζουμε! Το καλύτερο είναι να τα φέρουμε κοντά σε βιβλία που του προκαλούν ενδιαφέρον, καλογραμμένα και καλοτυπωμένα. Βιβλία χιλίων ειδών, που – δόξα τω Θεώ – υπάρχουν τόσα πολλά σήμερα! Θα το πετύχουμε αυτό αν φροντίσουμε να έχουμε στο σπίτι μας τη «γωνιά του βιβλίου». Μέσα στο δωμάτιο των παιδιών μας, όπου είναι αυτό δυνατό, ένα έπιπλο απλό ή έστω ένα ράφι, για να δημιουργείται σιγά-σιγά η προσωπική τους βιβλιοθήκη. Για να μπορεί το παιδί μας να χρησιμοποιεί όποτε θέλει τα βιβλία του, αλλά και κυρίως να τα βλέπει. Γιατί κι αυτό ακόμη, έστω κι αν δεν τα διαβάζει δηλαδή, επιδρά στη φιλαναγνωσία! Απαραίτητο είναι να παίρνουμε τα παιδιά μας στις Βιβλιοθήκες (που θα έπρεπε να υπάρχουν σε κάθε γειτονιά, αλλά δυστυχώς δεν υπάρχουν), στα βιβλιοπωλεία και στις διάφορες εκθέσεις βιβλίου, που κατά καιρούς διοργανώνονται από διάφορους φορείς. Να βλέπουν τα πλήθη των βιβλίων, να χορταίνει το μάτι τους να βλέπει βιβλία με πολύχρωμα εξώφυλλα, με ωραίες εικόνες, με καλλιτεχνική εμφάνιση. Να τα πιάνουν, να τα αγγίζουν ελεύθερα, χωρίς «μη» και «όχι», να τα ξεφυλλίζουν, να τα αγοράζουν μόνα τους, να τα σφίγγουν στην αγκαλιά τους!

Το κυριότερο όμως είναι να τα μάθουμε να διαλέγουν τα βιβλία πού θα διαβάσουν. Να βάζουμε εμείς στην αρχή τα κριτήρια με τα οποία θα επιλέξουν τα βιβλία τους, για να μάθουν κι εκείνα να κάνουν μόνα τους το ίδιο, μετά. Ας μη γίνεται η επιλογή τους με μόνο κριτήριο το πολύχρωμο εξώφυλλο, το μεγάλο σχήμα ή ακόμη και τ’ όνομα του συγγραφέα… Ας μάθουμε τα παιδιά μας να διαβάζουν την περίληψη του περιεχομένου, που συνήθως υπάρχει στο οπισθόφυλλο, να το ξεφυλλίζουν, να βρίσκουν και να διαβάζουν τις κριτικές βιβλίων που δημοσιεύονται, τις ελάχιστες δυστυχώς, στα λιγοστά περιοδικά για τα παιδικά βιβλία. Ο δάσκαλος, όταν είναι ενημερωμένος, μπορεί να μάς βοηθήσει για την καταλληλότητα του βιβλίου, αλλά και να καθοδηγήσει διακριτικά τα παιδιά να ξεχωρίζουν το καλό βιβλίο.

Είναι πολύ σημαντικό να διαμορφώσουμε ένα κλίμα ευνοϊκό για την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας μέσα στην οικογένεια, μια στάση ζωής! Κάνοντας δώρα βιβλία, διαβάζοντας βιβλία κι οι γονείς σε κάθε ευκαιρία, στο λεωφορείο, στο τρένο, παντού… Διαβάζοντας κι εμείς, οι μεγάλοι, τα βιβλία των παιδιών μας… Αμείβοντας σε κάθε ευκαιρία την αναγνωστική διάθεσή τους… Ας μη λυπόμαστε τα χρήματα που ξοδεύουμε για τα βιβλία! Όπως κάνουμε τόσες θυσίες για ν’ αποκτήσουμε κάτι που το έχουν πραγματική ανάγκη τα παιδιά μας, ας κάνουμε κι αυτή την «επένδυση» για το καλύτερο μέλλον και την προκοπή των παιδιών μας! Ας ενθαρρύνουμε τις προσπάθειες των δασκάλων και των Συλλόγων Γονέων για τη διάδοση του καλού βιβλίου! Κι ας μην ξεχνάμε ποτέ, ότι το παιδί μας επιλέγει τη συμπεριφορά του, ανάλογα με τα πρότυπα με τα οποία ταυτίζεται! Εύκολα καταλαβαίνουμε, πόσο σημαντικό είναι να ενθαρρύνουν οι γονείς το παιδί τους να διαβάσει κάτι, αλλά και περισσότερο σημαντικό να διαβάζουν οι ίδιοι!

Ξεχωριστή θέση στη ζωή των παιδιών μας, πρέπει να έχει το βιβλίο των βιβλίων, η Αγία Γραφή. Ας διαλέξουν οι γονείς μια εικονογραφημένη Βίβλο και βιβλία με ιστορίες της Βίβλου αρχικά, όσο είναι μικρό το παιδί κι αργότερα την Καινή Διαθήκη, με μια απλή μετάφραση κι όσο γίνεται τακτικά ας διαβάζουν με τα παιδιά τους τα υπέροχα αυτά κείμενα, το λόγο του Θεού. Θα βοηθήσει πάρα πολύ αυτό να κατανοήσει το παιδί μας τη θέση του μέσα στον κόσμο, να γνωρίσει τη μεγάλη αγάπη του Θεού για τον άνθρωπο, θα βρει νόημα και σκοπό για τη ζωή του! Το βιβλίο, όσο κι αν αναπτυχθεί η σύγχρονη τεχνολογία, δε θα πάψει να έχει την πρωτεύουσα θέση του στη ζωή των παιδιών μας. Δεν είναι δυνατόν από τίποτε ν’ αντικατασταθεί! Παρόλες τις δυσκολίες παραμένει «ένα ανοικτό παράθυρο στον κόσμο»! Στη δική μας διάθεση, αλλά και την ευθύνη, απομένει να μπει το βιβλίο και να μείνει στη ζωή των παιδιών μας, να γίνει και να μείνει «μια αγάπη παντοτινή»!

Ο πατήρ Πλακίδας Deseille (1926-2018) αποκαλύπτει τους πονηρούς σχεδιασμούς της νέας εποχής που συμβαίνουν στις ημέρες μας

Ο Απόστολος Παύλος στην προς Θεσσαλονικείς επιστολή του (Β’ 3,7) είναι προφητικός και αποκαλυπτικός, χωρίς να αφήνει περιθώρια στις ανά τούς αιώνες γενιές των χριστιανών να αμφιβάλλουν για το τί πρόκειται να συμβεί εις τούς εσχάτους καιρούς, όταν δηλαδή θα έλθει το πλήρωμα τού χρόνου, για να εγκαθιδρυθεί προς καιρόν ο Αντίχριστος, η Αποστασία, στον Κόσμο(!).

Γράφει: «Λάβετε τα μέτρα σας να μη σάς εξαπατήσει κανείς κατά κανένα τρόπο- διότι η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου δεν θα έλθει, εάν προηγουμένως δεν έλθει η αποσκίρτησης πολλών από την πίστιν, συνέπεια της σκληρύνσεώς των εξ αιτίας των αμαρτιών των και δεν φανερωθεί ο άνθρωπος, ο κατ’ εξοχήν αμαρτωλός και υποκινητής προς κάθε αμαρτίαν, ο υιός της απώλειας… Διότι τώρα η δράσις και το έργον της ανομίας ενεργείται και επεκτείνεται κατά τρόπον μυστικόν, ώστε να μη είναι εξ ολοκλήρου φανερό…» (βλέπε ολόκληρο το Κεφάλαιο στην «Ερμηνευτική Απόδοση» Ιωάννου Κολιτσάρα, σελ. 233-234)

Ωστόσο, από την εποχή πού αυτά έγραφε ο Α Παύλος στους Θεσσαλονικείς, μεσολαβούν δύο χιλιάδες χρόνια και η επέκτασης του μυστηρίου της ανομίας δεν «ενεργείται τώρα πλέον κατά τρόπον μυστικόν» άλλα απροκάλυπτα, αναίσχυντα και φανερά. Μια ματιά στο κόσμο πού ζούμε δεν μας αφήνει περιθώρια να διαπιστώσουμε άλλο τι εκτός από αυτό πού προλέγει ο λόγος του Αποστόλου: Το «μυστήριον της ανομίας» και η σταδιακή αντικατάστασις του Θεού από την αποστασία της αμαρτίας, οδηγούν στην έλευση του «υιού της απώλειας. Ο εθναπόστολος ιερομάρτυς Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός μάς εφιστά την προσοχή:«.. Πρωτύτερα από την Β Παρουσία έχει να γεννηθή ο Αντίχριστος και να κάμει τόσα κακά εις τον κόσμο, και να έχει να ονομάσει το εαυτόν του υιόν Θεού και θέλει σταθεί βασιλεύς να ορίσει τον κόσμον όλον και να κάνη θαύματα, κατά φαντασίαν διά να πλανά τούς ανθρώπους…» Και ο Θεοφύλακτο• Βουλγαρίας συμπληρώνει:«.. .Στην εποχή των εσχάτων εξ αιτίας της αύξησης της ανομίας από την πλάνη του Αντίχριστου, οι άνθρωποι θα γίνουν όμοιοι με τα θηρία και δεν θα διατηρούν ίχνος Αγάπης ούτε ακόμη για τού στενούς τους συγγενείς…»

Μία προσκυνηματική επίσκεψη φιλικής συντροφιάς στα δύο μοναστήρια, μετόχια της Σίμωνος Πέτρας του Αγίου Όρους, ανδρώα’ Ι. Μονή ‘Αγίου Αντωνίου νότια της GRENOBLE της Γαλλίας και γυναικείο της ‘Αγίας Σκέπης κοντά στην πόλη AVIGNON, πού ίδρυσε με την ευλογία του καθηγούμενου της Ι. Μονής Σίμωνος Πέτρας γέροντος Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτη, ο παλιός γέρων π. Πλακίδας DESEILLE άφησε κατάπληκτους τούς Έλληνες προσκυνητές (φίλους των Μοναστηριών) από όσα τούς αποκάλυψε για τούς πονηρούς σχεδιασμούς πού συμβαίνουν ήδη στις μέρες μας και απλώς επιβεβαιώνουν ότι το Πνεύμα τού Θεού προανήγγειλε με τα γραπτά των Αποστόλων, της Αποκαλύψεως του Ευαγγελιστού και των Αγίων της Εκκλησίας μας.

Μεταξύ των άλλων πατερικών παραινέσεων στους Έλληνες επισκέπτες του, ο σοφός γέρων καθηγούμενος π. Πλακίδας, είπε και τα έξης σπουδαία και ενδιαφέροντα, πού αν και αντικατοπτρίζουν τα συμβαίνοντα στη Γαλλία, τα ίδια δυστυχώς ισχύουν στη Δύση και γενικότερα στον Κόσμο(!!)

Με αφορμή τις πρόσφατες γιγαντιαίες κινητοποιήσεις κυρίως καθολικών νέων ζευγαριών στο Παρίσι και σέ άλλες πόλεις της Γαλλίας για να διαδηλώσουν την αντίθεση τους στην νομιμοποίηση τού γάμου των ομοφυλοφίλων Σοδομιστών (βλέπε «Χ.Β.» φ. 58, σελ. 9) ο π. Πλακίδας, είδε μεν μια ενθαρρυντική αφύπνιση των καθολικών χριστιανών. Πλην όμως δεν παρέλειψε να σημειώσει με έντονο τον προβληματισμό του ότι, το ίδιο ενθαρρυντική δεν είναι και η στάση πολλών καθολικών επισκόπων, οι οποίοι συσχηματίζονται με την πολιτική εξουσία και δεν κρατούν σθεναρή αγωνιστική στάση απέναντι της. (Μήπως τα αυτά δεν συμβαίνουν και στην Ορθόδοξη Ελλάδα;)

Η συντριπτική πλειοψηφία των σημερινών ανθρώπων βρίσκονται πρόθυμοι προσκυνητές κάτω από την δαιμονική επιρροή πού ασκεί ο διάβολος.Ο οποίος, ας μην απορούμε, παρουσιάζεται συμπαθητικός, ευγενικός, ελκυστικός, προνοητικός, ευχάριστος, έτοιμος να σέ συμπαρασύρει σέ όλα τα μονοπάτια της εύκολης και τρυφηλής ζωής! Σέ αντίθεση με αυτό πού συμβαίνει στη ζωή του πιστού, πού δεν πρέπει να ξεχνά «σ’ όλη την επίγεια ζωή του ότι κανένας και ποτέ δεν ανέβηκε στον Ουρανό με την άνεσή του»!!, όπως τόνισε ο σοφός Γέρων.

Εκείνο όμως πού εντυπωσίασε τούς συνομιλητές του ήταν η αποστροφή του για τα κέντρα εξουσίας των ανά την γη σιωνιστικών στοών, οι όποιες… προωθούν έναν νέο Θεό (σημ. «Χ.Β.» το ίδιο δεν έκαναν και οι Εβραίοι στην έρημο, ανυψώνοντας το «χρυσό μοσχάρι» για «θεό τους»;) πού δεν θα είναι ο Τριαδικός Θεός των χριστιανών αλλά ο θεός των δέκα εντολών στο πλαίσιο της θεοποιήσεως των «δικαιωμάτων του ανθρώπου», όπως τα διαμορφώνει ή Νέα Εποχή (τού Αντίχριστου).

Σ’ αυτόν τον (δαιμονικό) σχεδίασμα, πρέπει να συμπληρωθεί και η νέα «προοδευτική» άποψη-πρόγραμμα του υπουργείου Παιδείας της Γαλλίας, πού θα εφαρμοστεί στην εκπαιδευτικό μεταρρύθμιση της χώρας και θα επηρεάσει την εκπαίδευση των Ευρωπαϊκών χωρών: «Οι νέοι πρέπει να ζήσουν την Ιστορία από το 1789 (Γαλλική Επανάσταση) έως σήμερα. Οι δεκαοκτώ αιώνες Χριστιανισμού πριν, πρέπει να απαλειφτούν» (γιατί ασφαλώς είναι… σκοταδισμός)(!!)

Εντυπωσιακή επίσης είναι η διαπίστωση ότι σέ διαφορετικές εποχές κατά το παρελθόν, πολλοί πνευματοφόροι Γέροντες συμπίπτουν στους προφητευμένους λόγους τους για την έλευση του «υιού της απώλειας» του νέου «θεού», όπως τον περιέγραψε και στους επισκέπτες του ο Γέροντας π. Πλακίδας, τον περασμένο μήνα στο Μοναστήρι του στη Γαλλία. Το 1974λ.χ. εις τον ένθρονιστήριο λόγο του ο Γέροντας Εφραίμ ο Φιλοθεΐτης, μεταξύ άλλων σημείωνε:«.. .το λεγόμενο Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών. Στην πραγματικότητα πρόκειται περί παγκοσμίου Συμβουλίου Εθελοθρησκειών. Σ’ αυτό ο μοναδικός θεός, ο οποίος θα διεκδίκηση εκεί φόρον λατρείας, θα είναι ο εκπεσών Εωσφόρος, ο οποίος διά του απεσταλμένου του μεταξύ των ανθρώπων του Αντίχριστου, θα επιχειρήσει να υποκαταστήσει την πίστη και τη λατρεία στον αληθινό Θεό. Για τον Οικουμενισμό δεν υπάρχει προσωπικός Θεός, γιατί τελείως απαράδεκτο είναι για τούς συνεπείς οικουμενιστάς το δόγμα τού Τριαδικού Θεού…»

Ο «υιός της απώλειας», φίλοι αναγνώστες, ήλθε, είναι έδώ, δίπλα μας κυρίαρχος (!!) και όποιος αντέξει

Ολόκληρο το Εξώδικο των Παμμακεδονικών στον Υπ. Εξωτερικών για το θέμα της Μακεδονίας.

Εξώδικο απέστειλαν σήμερα Δευτέρα η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδονίας, η Παμμακεδονική Ένωση Καναδά, η Παμμακεδονική Ένωση N. Αφρικής και η Παμμακεδονική Ομοσπονδία Αυστραλίας στον πρωθυπουργό Αλ. Τσίπρα, τον υπουργό Εξωτερικών Ν. Κοτζιά και τον Εθνικής Άμυνας Π. Καμμένο για το θέμα της Μακεδονίας.

Ολόκληρο το Εξώδικο προς τον κ. Κοτζιά είναι το εξής:

ΕΝΩΠΙΟΝ ΠΑΝΤΟΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΑΡΧΗΣ

ΕΞΩΔΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδονίας, που εδρεύει στα Γιαννιτσά, οδό Δημάρχου Στάμκου 1, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό του Γεώργιο Τάτσιο, κάτοικο Ν. Πετριτσίου Σερρών

Της Παμμακεδονικής Ένωσης Καναδά που εδρεύει στο Μόντρεαλ Καναδά, 10 Βonacres Avenue, Sacreborough, Ontario, M1C2P7, Canada, όπως νόμιμα εκροσωπείται από τον πρόεδρό της Χρήστο Καράτζιο του Αργύρη, κάτοικο Μόντρεαλ Καναδά, 407 rue des Alismas, Laval, Quebec, Canada, H7X4H5

Της Παμμακεδονικής Ένωσης N. Αφρικής, που εδρεύει στο Γιοχάνεσμπουργκ Ν. Αφρικής, cnr Wychwood Rd & Lobelia Rd, Germiston, Gauteng, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της Αμύντα Παπαθανασίου, κάτοικο Γιοχάνεσμπουργκ, οδού 3 Witpendoring str, Roodekrans, S. Africa.

Της Παμμακεδονικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας που εδρεύει, 470 Queens Parade, Clifton Hill, Vivtoria, 3068, Australia,όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της Παναγιώτη Ιασωνίδη ου, κάτοικο 57 Rathmullen Quadrant,Doncaster, Victoria, 3108, Australia,

Άπασες οι ως άνω ομοσπονδίες και ενώσεις, 2η έως 4η, εκπροσωπούμενες βάσει ειδικού πληρεξουσίου και ειδικής εντολής προς υπογραφήν της παρούσας από την Κατερίνα Γκατζούλη (συντονίστρια Παμμακεδονικών Ενώσεων και Ομοσπονδιών Υφηλίου), κάτοικο 25 Rogers Street, Dover NH 03820 USA .

ΚΑΤΑ

Του Υπουργού Εξωτερικών Νικόλαου Κοτζιά, κατοίκου Αθηνών, οδός Βασ. Σοφίας, αρ. 5

——————-

Αξιότιμε Κύριε Υπουργέ,

Είμαστε Έλληνες πολίτες. Εκτός τούτου, ειδικότερα δραστηριοποιούμαστε εκ του καταστατικού των σωματείων που εκπροσωπούμε, με σκοπό την προάσπιση του ονόματος και των εδαφών της Μακεδονίας μας και την μη συμπερίληψή του στην ονομασία της γείτονος χώρας των Σκοπίων.

Το γεγονός ότι η παραχώρηση του δικαιώματος της χρήσης του ονόματος της Μακεδονίας από τα Σκόπια, σημαίνει παραχώρηση, λιγότερο ή περισσότερο βραχυπρόθεσμη, των εδαφών της Μακεδονίας μας, δεν είναι ασφαλώς δικιά μας επινόηση.

Αφενός, οι 371 πιο γνωστοί αρχαιολόγοι, καθηγητές πανεπιστημίου στον κόσμο, σε επιστολή τους προς τον τότε πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Ομπάμα, στις 18 Μαϊου 2009, επέστησαν την προσοχή του στο γεγονός ότι η ανεπίτρεπτη παραχάραξη της ιστορίας που συμβαίνει διά της αναγνώρισης από τις ΗΠΑ του κράτους αυτού ως «κάτι Μακεδονία», θα δικαιώσει τις εδαφικές τους βλέψεις για διέξοδο προς το Αιγαίο Πέλαγος μέσω της Θεσσαλονίκης, και θα προκαλέσει την δημιουργία νέου κράτους, του από παλιά ανιστόρητα επιδιωκόμενου ως Μακεδονία του Αιγαίου.

Απόσπασμα της επιστολής αυτής: «Αυτή η πράξη, (της αναγνώρισης από της ΗΠΑ της Δημοκρατίας της Μακεδονίας το 2004, αναφέρουν χαρακτηριστικά), όχι μόνο κατέλυσε γεωγραφικά και ιστορικά δεδομένα, αλλά και έδωσε έναυσμα να ξεσπάσει μία επικίνδυνη επιδημία ιστορικού ρεβιζιονισμού, του οποίου το πιο προφανές σύμπτωμα, είναι η καταχρηστική οικειοποίηση από την κυβέρνηση των Σκοπίων του πιο διάσημου Μακεδόνα, του Μέγα Αλέξανδρου.

Πιστεύουμε ότι αυτή η ανοησία έχει ξεπεράσει κάθε όριο και ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν καμία δουλειά να υποστηρίζουν την παραποίηση της ιστορίας. Η εν λόγω περιοχή, με τη σύγχρονη πρωτεύουσά της τα Σκόπια, ονομαζόταν στην αρχαιότητα Παιονία. Τα όρη Βαρνούς και Όρβηλος (που σχηματίζουν σήμερα τα βόρεια σύνορα της Ελλάδας) αποτελούν ένα φυσικό όριο που χώριζε και χωρίζει τη Μακεδονία από τη βόρεια γείτονά της. Η μόνη πραγματική σύνδεση βρίσκεται κατά μήκος του Αξιού/Βαρδάρη ποταμού αλλά ακόμα και αυτή η κοιλάδα ‘δεν σχηματίζει μία δίοδο επικοινωνίας γιατί τέμνεται από χαράδρες’…… Δεν κατανοούμε πώς οι σύγχρονοι κάτοικοι της αρχαίας Παιονίας, που μιλούν Σλάβικα—μια γλώσσα που εισήχθη στα Βαλκάνια περίπου μια χιλιετία μετά το θάνατο του Αλέξανδρου—μπορούν να διεκδικούν τον Αλέξανδρο για εθνικό τους ήρωα. Ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν εξολοκλήρου και αδιαμφισβήτητα Έλληνας. Ο προ-προ-προπάππος του, Αλέξανδρος Α΄, αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες όπου η συμμετοχή επιτρεπόταν μόνο σε Έλληνες………….

Ο Αλέξανδρος είχε μαζί του σε όλες του τις εκστρατείες την έκδοση του Αριστοτέλη της Ιλιάδας του Ομήρου. Ο Αλέξανδρος διέδωσε την ελληνική γλώσσα και τον πολιτισμό σε όλη του την αυτοκρατορία, ιδρύοντας πόλεις και εγκαθιστώντας εκπαιδευτικά κέντρα. Εξ’ ού και βρίσκουμε επιγραφές που αφορούν χαρακτηριστικούς ελληνικούς θεσμούς όπως είναι το γυμνάσιο τόσο μακριά όσο στο Αφγανιστάν. Είναι γραμμένες στα Ελληνικά.

Προκύπτουν οι εξής ερωτήσεις: Γιατί ήταν η Ελληνική γλώσσα η lingua franca σε όλη την επικράτεια του Αλέξανδρου αν αυτός ήταν ΄Μακεδόνας’; Γιατί γράφτηκε η Καινή Διαθήκη στα Ελληνικά;

Οι απαντήσεις είναι ξεκάθαρες: ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν Έλληνας, όχι Σλάβος, και οι Σλάβοι και η γλώσσα τους δεν σχετίζονταν με τον Αλέξανδρο ή την πατρίδα του παρά 1000 χρόνια αργότερα. Αυτό μας φέρνει πίσω στη γεωγραφική περιοχή που ήταν γνωστή στην αρχαιότητα ως Παιονία. Γιατί οι άνθρωποι που κατοικούν σε αυτήν την περιοχή σήμερα αποκαλούν τους εαυτούς τους Μακεδόνες και τη χώρα τους Μακεδονία; Γιατί να κλέψουν μια απόλυτα ελληνική μορφή για εθνικό τους ήρωα;………………

Οι παραδόσεις της αρχαίας Παιονίας, ωστόσο, θα μπορούσαν να υιοθετηθούν από τους τωρινούς κατοίκους αυτής της γεωγραφικής περιοχής, με αρκετά αιτιολογικά. Η επέκταση του γεωγραφικού όρου ‘ Μακεδονία’ ώστε να καλύπτει τη νότια Γιουγκοσλαβία δεν μπορεί να υιοθετηθεί όμως. Ακόμα και στον ύστερο 19ο αι. αυτή η λάθος χρήση υπονοούσε μη υγιείς εδαφικές βλέψεις.

Το ίδιο κίνητρο βρίσκεται και σε σχολικούς χάρτες που δείχνουν την ψευδο-μεγάλη Μακεδονία να εκτείνεται από τα Σκόπια μέχρι τον Όλυμπο και να επιγράφεται στα Σλαβικά. Ο ίδιος χάρτης και οι διεκδικήσεις του βρίσκεται σε ημερολόγια, αυτοκόλλητα αυτοκινήτων, χαρτονομίσματα κλπ που κυκλοφορούν στο νέο κράτος από τότε που διακήρυξε την ανεξαρτησία του από τη Γιουγκοσλαβία το 1991. Γιατί να επιχειρεί μια τέτοια ιστορική ανοησία μια φτωχή νέα χώρα, εσωτερική και περικυκλωμένη από στεριά; Γιατί να κοροϊδεύει θρασύτατα και να προκαλεί τη γείτονά της;

Όπως και να θέλει κανείς να χαρακτηρίσει μια τέτοια συμπεριφορά, σίγουρα δεν πρόκειται για πίεση για ιστορική ακρίβεια, ούτε για σταθερότητα στα Βαλκάνια. Είναι λυπηρό ότι οι ΗΠΑ έχουν ενισχύσει και ενθαρρύνει τέτοια συμπεριφορά. Στρεφόμαστε σε Εσάς, Κύριε Πρόεδρε, για να ξεκαθαρίσετε στην κυβέρνηση των Σκοπίων ότι δεν μπορεί να εισέλθει στην οικογένεια των χωρών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ όσο επιχειρεί να οικοδομήσει την εθνική της ταυτότητα εις βάρος της ιστορικής αλήθειας. Η κοινωνία μας από κοινού δεν μπορεί να επιβιώσει όταν η ιστορία αγνοείται, πολύ λιγότερο δε όταν η ιστορία κατασκευάζεται για να εξυπηρετήσει αμφίβολα κίνητρα.

Με εκτίμηση,

NAME TITLE INSTITUTION

Τα ονόματά τους και τα πανεπιστήμια στα οποία είναι καθηγητές, σε ολόκληρον τον κόσμο καθώς και την επιστολή τους, αποσπάσματα της οποίας, σας παραθέσαμε αυτούσια, διότι αν την είχατε υπόψιν σας ασφαλώς δεν θα προβαίνατε σε τοποθετήσεις και δεσμεύσεις της χώρας μας κατά την διαπραγμάτευση υπό τον Μάθιου Νίμιτς , σύμφωνα με τις οποίες η Ελληνική Δημοκρατία αποδέχεται να συμπεριληφθεί ο όρος Μακεδονία στην ονομασία της γείτονος.

Διότι και μόνον από το κείμενο αυτής της επιστολής γίνεται απόλυτα κατανοητό και με μαθηματική ακρίβεια προβλέψιμο ότι η εκχώρηση της χρήσης του ονόματος της Μακεδονίας εκ μέρους της Ελλάδας στο κράτος των Σκοπίων, συνιστά εκχώρηση των εδαφών της Μακεδονίας. Η εκχώρηση της χρήσης του ονόματος της Μακεδονίας, επίσης, επιφέρει εκχώρηση του δικαιώματος αναθεώρησης της ιστορίας της Μακεδονίας. Αυτό συμβαίνει για να επιτευχθεί η χωρίς άλλο εκχώρηση των εδαφών από την Ελλάδα στα Σκόπια. Το όνομα αρκεί για να συμβεί η εκχώρηση της ιστορίας και των εδαφών της Μακεδονίας μας.

Αντιλαμβάνεστε επομένως πόσο λάθος κάνετε, αναφορικά με τα κίνητρα των διεκδικητών του ονόματος της Μακεδονίας μας, τον επερχόμενο κίνδυνο άμα τη παραχωρήσει του ονόματος και με την ιστορία και την γεωγραφία, για την οποία μίλησαν ως άνω οι εξέχοντες ειδικοί, καθηγητές πανεπιστημίου σε ολόκληρον τον κόσμο επαναλαμβάνω, αναφερόμενοι στην από 11/2/2018 ανακοίνωση σας εκ του υπουργείου Εξωτερικών «Γεωγραφικά, ο όρος αυτός αναφέρεται σε μια ευρύτερη περιοχή που εκτείνεται στο σημερινό έδαφος διαφόρων βαλκανικών χωρών, με το μεγαλύτερο τμήμα της να βρίσκεται στην Ελλάδα και άλλα μικρότερα τμήματά της στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, τη Βουλγαρία και την Αλβανία. Ο κύριος κορμός της ιστορικής Μακεδονίας κείται εντός των σημερινών ελληνικών συνόρων και καταλαμβάνει το βόρειο τμήμα της ελληνικής επικράτειας που διαχρονικά ονομάζεται Μακεδονία, με σημερινό πληθυσμό περίπου 2,5 εκατομμύρια Έλληνες υπηκόους.»

Όχι μόνον οι επιφανέστεροι καθηγητές ιστορίας, αρχαιολογίας και κλασσικών σπουδών, στον κόσμο γνωρίζουν ότι η παραχώρηση του ονόματος σημαίνει παραχώρηση εδάφους, και αντέδρασαν σθεναρά στην παραχάραξη ιστορίας με σκοπό την αλλαγή των συνόρων της Ελλάδας μας, κατά την Μακεδονίας μας, αλλά και άλλοι, και μάλιστα οι απολύτως ενδιαφερόμενοι, δηλαδή Η ΙΔΙΑ Η γειτονική μας χώρα των Σκοπίων, ζητά το όνομα για να πάρει τα εδάφη.

Συγκεκριμένα, από το 1995 κι εντεύθεν, που υπογράφηκε μεταξύ Ελλάδας και Σκοπίων η ενδιάμεση συμφωνία, μετά την εφαρμογή εμπάργκο από την Ελλάδα για χρονική περίοδο 20 μηνών, το γειτονικό μας κράτος, παρότι εξαρτάται απολύτως οικονομικά από την χώρα μας, παρότι επιθυμεί διατήρηση εμπορικών συναλλαγών, και δυνατότητα εισαγωγών εξαγωγών μέσω της Ελλάδας, παρότι επιθυμεί να εισέλθει στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ, όπως διατείνεται, παρά ταύτα προέβη στην αδιανόητη πράξη, για αδύναμο συμβαλλόμενο έναντι δυνατού αντισυμβαλλομένου, της καταπάτησης όλων των όρων της ενδιάμεσης συμφωνίας!

Δηλαδή, όπως και σεις αποδέχεστε στην ανακοίνωσή Σας του υπουργείου εξωτερικών της 11/2/2018, η συμφωνία αυτή καταπατήθηκε μεγαλοπρεπώς και συνεχίζει η γειτονική χώρα να έχει ΕΔΑΦΙΚΕΣ ΒΛΕΨΕΙΣ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, αναφορικά με τα εδάφη της Μακεδονίας μας, ΕΔΑΦΙΚΕΣ ΒΛΕΨΕΙΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΣΥΜΦΥΤΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, που και σεις παραδέχεστε στην ανακοίνωσή σας, αλλά ανεξήγητα κι αδιανόητα παραβλέπετε:

Απόσπασμα της ανακοίνωσής σας:

« προβάλλοντας μεγαλοϊδεατικές εδαφικές βλέψεις κατά της Ελλάδας, μέσω της απεικόνισης σε χάρτες, σχολικά εγχειρίδια, βιβλία ιστορίας κλπ. ελληνικών εδαφών στην εδαφική επικράτεια μιας «μεγάλης» Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4 και 7.1,

• ενισχύοντας αλυτρωτικές διεκδικήσεις και υποδαυλίζοντας εθνικιστικά αισθήματα εντός της ελληνικής επικράτειας, κατά παράβαση του άρθρου 6.2,

• χρησιμοποιώντας την ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας» στους διεθνείς οργανισμούς, συμπεριλαμβανομένων και των Ηνωμένων Εθνών, στους οποίους έχει προσχωρήσει υπό την προϋπόθεση να χρησιμοποιεί την προσωρινή ονομασία Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, κατά παράβαση της σχετικής δεσμεύσεως που προβλέπει το άρθρο 11.1 (ακόμα και από το βήμα της 62ης Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, ο τότε Πρόεδρος της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, Branko Crvenkovski, είχε δηλώσει ότι «το όνομα της χώρας μου είναι και θα είναι Δημοκρατία της Μακεδονίας»),

• χρησιμοποιώντας σύμβολα, όπως ο Ήλιος της Βεργίνας, η χρήση των οποίων απαγορεύεται από την Ενδιάμεση Συμφωνία σύμφωνα με το άρθρο 7.2, καθώς και άλλα σύμβολα που ανήκουν στην ελληνική ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά (μετονομασία αεροδρομίου Σκοπίων σε «Αλέξανδρος Μακεδών», έγερση αγαλμάτων του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του Φιλίππου, ονομασία οδικού άξονα Χ, στο τμήμα που διέρχεται από την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, ως «Αλέξανδρος ο Μακεδών», έγερση στα Σκόπια αψίδας «Πόρτα Μακεδονία» με αποτυπωμένες μορφές της αρχαίας ελληνικής ιστορίας, του Ήλιου της Βεργίνας και επί της οποίας υπάρχει ρητή αναφορά σε «Μακεδονία του Αιγαίου», ανέγερση μνημείων στο Κατλάνοβο και στο Τέτοβο διακοσμημένων με τον Ήλιο της Βεργίνας, ανέγερση μνημείων στη Γευγελή, στον δήμο Γκαζί Μπαμπά των Σκοπίων με απεικονίσεις του Ήλιου της Βεργίνας και χάρτες της «Μεγάλης Μακεδονίας», κ.λπ.),

• προβαίνοντας ή ανεχόμενη προκλητικές ενέργειες, οι οποίες υποδαυλίζουν εχθρότητα και φανατισμό, όπως η παραποίηση της ελληνικής σημαίας και η αντικατάσταση του χριστιανικού σταυρού με τη ναζιστική σβάστικα, οι προπηλακισμοί κατά ελληνικών επιχειρήσεων, επιχειρηματιών και τουριστών, αλυτρωτικά συνθήματα από σκοπιανούς οπαδούς σε διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις, προκλητικές και προσβλητικές σε βάρος της Ελλάδας ενέργειες στο καρναβάλι της πόλης Βέβτσανι, το οποίο επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας κ.ά.»

Επιπλέον στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, εμπλέχθηκε αυτοβούλως και ως μη ώφειλε η Τουρκία! Έχει θέση και άποψη επιβουλευτική για τα εδάφη μας, της Μακεδονίας υπέρ των Σκοπίων.

Ο Ερντογάν δήλωσε προ 3 εβδομάδων, πως «η Τουρκία δεν θα δεχθεί ΠΟΤΕ να εισέλθει στο ΝΑΤΟ η χώρα αυτή με όνομα που δεν θα συμπεριλαμβάνει τον όρο Μακεδονία».

Επίσης, η Τουρκία δήλωσε ανοιχτά την συμμαχία της με το κρατίδιο των Σκοπίων. Διά του προέδρου της Ερντογάν δήλωσε μιλώντας σε σύνοδο Βαλκάνιων μεταναστών στην Κωνσταντινούπολη στις 5/2/2018, πως «η Τουρκία θα βρίσκεται πάντα στο πλευρό της «Μακεδονίας» (σ.σ. ΠΓΔΜ) στο συγκεκριμένο ζήτημα, απλώς επειδή η Ελλάδα δεν έχει δίκιο σε αυτή την περίπτωση» σύμφωνα με το τηλεοπτικό δίκτυο της ΠΓΔΜ, TV NOVA.

Ακόμη, ο τούρκος Πρόεδρος πρόσθεσε ότι οι δεσμοί μεταξύ Τουρκίας και ΠΓΔΜ είναι αδελφικοί, λέγοντας χαρακτηριστικά πως «Άγκυρα και Σκόπια δεν έχουν καμία διαφορά και δεν πρόκειται να αφήσουμε τους αδελφούς μας μόνους. Θα είμαστε πάντα μαζί τους».

Γιατί άραγε ενδιαφέρεται τόσο ζωηρά η Τουρκία για το όνομα της Μακεδονίας να συμπεριλαμβάνεται στην ονομασία της γειτονικής μας χώρας; Η Τουρκία που με όλους τους τρόπους, έχει διαδηλώσει τις εδαφικές της βλέψεις εις βάρος της Ελλάδας και μάλιστα ασκεί κυριαρχία στο Αιγαίο; Ξεκάθαρα, η Τουρκία πράττει αυτά για να θεμελιώσει το δικαίωμα των Σκοπίων για επέκταση των εδαφών του εις βάρος της Μακεδονίας μας, με σύνορα ως τον Όλυμπο της Πιερίας μας. Και με άμεση συνέπεια φυσικά, η Θράκη και το Ανατολικό Αιγαίο να περιέλθει ευκολότερα στα χέρια της Τουρκίας.

Παρά ταύτα προβαίνετε στην αδιανόητη και ανεξήγητη, ιδίως ενόψει των ανωτέρω και δικών σας παραδοχών για εδαφικές βλέψεις της χώρας των Σκοπίων επί των εδαφών της Ελλάδας ιστορικά, παραδοχή παρακάτω στην ανακοίνωσή σας του υπουργείου εξωτερικών του οποίου προϊστασθε, ότι :

«Η Ελλάδα είναι σταθερή στην ειλικρινή επιθυμία της για την επίτευξη μιας βιώσιμης συμφωνίας στο ζήτημα του ονόματος της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Η Ελληνική Κυβέρνηση έχει προτείνει ένα ρεαλιστικό και βιώσιμο πλαίσιο διευθέτησης, το οποίο στοχεύει στην εξεύρεση οριστικής λύσης στο θέμα του ονόματος. Η θέση μας είναι σαφής: σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό πριν από τη λέξη «Μακεδονία» που θα ισχύει έναντι όλων (erga omnes), για κάθε χρήση, εσωτερική και διεθνή».

Η θέση σας αυτή προφανώς αντίκειται στα συμφέροντα της Ελλάδας και οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην δικαίωση των εδαφικών βλέψεων της γειτονικής μας χώρας που επαναλαμβάνω, είναι σύμφυτες με το όνομα της Μακεδονίας. Δίνεις το όνομα Μακεδονία, δίνεις την ιστορία της Μακεδονίας, δίνεις τα εδάφη της Μακεδονίας. ERGA OMNES όπως και σεις αναφέρετε.

Η θέση σας αυτή προφανώς αντίκειται στις δημοκρατικές αρχές του πολιτεύματός μας, όπως προσδιορίζεται από το Σύνταγμά μας, κατά το οποίο, άρθρο 1 Συντάγματος: «το πολίτευμα της Ελλάδας είναι προεδρευομένη κοινοβουλευτική Δημοκρατία, αλλά θεμέλιό της είναι η λαϊκή κυριαρχία. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό και υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους».

Διότι ποτέ ο ελληνικός λαός δεν έδωσε την ρητή εντολή του ή έστω την εξουσιοδότησή του στην κυβέρνηση που προέκυψε από τις εκλογές της 15ης Σεπτέμβρη 2015, να διαχειριστεί εν λευκώ το ζήτημα της ονομασίας της γειτονικής χώρας με εκχώρηση μάλιστα του ονόματος της Μακεδονίας, για πρώτη φορά στο ιστορικό της διαπραγμάτευσης αυτής, ως επίσημη θέση της Ελλάδας. Θέση προς την οποία, και καθ’υπόνοιαν ακόμα, ανέκαθεν, από τότε που προέκυψε το πρόβλημα, από το 1991 δηλαδή, ο ελληνικός λαός αντιτάχθηκε εξόφθαλμα και σθεναρά.

Η θέση που εκφράσατε, ως θέση της Ελλάδας, με την ανακοίνωσή σας την από 11/2/2018 (και κατ’επανάληψιν προφορικά), και είναι η θέση αυτή «σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό πριν από τη λέξη «Μακεδονία» που θα ισχύει έναντι όλων (erga omnes), για κάθε χρήση, εσωτερική και διεθνή», είναι, προφανώς, κατά την κρίση σας επωφελής για την Ελλάδα. Κατά την δική μας κρίση και εκτίμηση λειτουργεί εις βάρος της Ελλάδας και μάλιστα συνιστά εκ μέρους σας αδιανόητη εκχώρηση εδαφών λόγω της παραχώρησης του ονόματος.

Κατά την δική μας κρίση, επαληθεύεται έτσι, η ανακοίνωση της κας Μπενάκη στην ορκωμοσία Παπούλια στις 8/2/2005 «του γεγονότος» (δική της φράση επακριβώς), περί «περιορισμού των εθνικών συνόρων και ενός μέρους της εθνικής κυριαρχίας χάριν της ειρήνης και της ευημερίας και της ασφάλειας στην διευρυμένη Ευρώπη».

Είτε η δική σας κρίση και ανάγνωση των γεγονότων είναι σωστή, και η εκχώρηση του ονόματος Μακεδονία, λειτουργεί υπέρ των συμφερόντων της Ελλάδας, είτε η δικιά μας κρίση και εκτίμηση ότι η εκχώρηση του ονόματος, λειτουργεί καταστροφικά εναντίον των συμφερόντων της Ελλάδας, ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗΝ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΗ ΣΑΣ ΕΥΧΕΡΕΙΑ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΤΕ.

Ο ελληνικός λαός αντιτάχθηκε στην συντριπτική του πλειοψηφία, προς την προσωπική σας θέση αυτή, που εσείς προσπαθείτε να μετατρέψετε και χαρακτηρίζετε προς τον σκοπό αυτόν, ως θέση της Ελλάδας.

Μία θέση της Ελλάδας, καινοφανή, που η δικιά σας κυβέρνηση για πρώτη φορά εξέφρασε. Ως σήμερα καμία κυβέρνηση ποτέ, από το 1992 κι εντεύθεν, οπότε η θέση του συμβουλίου πολιτικών αρχηγών ήταν «ΠΟΤΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» στην ονομασία της γείτονος χώρας, δεν άλλαξε την θέση αυτή.

Μάλιστα δε, εξαιτίας του γεγονότος αυτού, η ελληνική κυβέρνηση τον Απρίλιο του 2008 απείλησε με Βέτο στην ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, ακριβώς επειδή ΔΕΝ ΣΥΝΑΙΝΟΥΣΕ ΣΤΗΝ ΕΚΧΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΣΥΝΘΕΤΗ ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ (γνωστό στην ιστορία ως «βέτο της ελληνικής κυβέρνησης στο Βουκουρέστι»). Αποτέλεσμα της στάσης της τότε κυβέρνησης ήταν η ομόφωνη απόφαση 4/08, των χωρών μελών του ΝΑΤΟ, με την οποία υιοθετήθηκαν οι ελληνικές θέσεις αναφορικά με το όνομα της γειτονικής χώρας και τα συναφή ζητήματα και η ανακοίνωση ανέφερε επί λέξει “Η συμμαχία θα ανανεώσει την πρόσκληση στην ΠΓΔΜ μόλις βρεθεί αμοιβαία αποδεκτή λύση για το ζήτημα της ονομασίας”, δηλαδή είπε ότι δεν μπορεί να ενταχθεί η χώρα αυτή στην συμμαχία αν προηγουμένως δεν λυθεί συναινετικά το θέμα της ονομασίας της με την Ελλάδα, (όχι υποχρεωτικά με τον όρο Μακεδονία να συμπεριλαμβάνεται σε αυτήν).

Σε κάθε περίπτωση και σε όποια ανάγνωση των γεγονότων από το 1992 κι εντεύθεν αφορώντα το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων και να προβαίνετε, ο ελληνικός λαός είναι αντίθετος στην εκχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας.

Προς την κατεύθυνση αυτή, της ΑΠΟΛΥΤΗΣ αντίθεσης του ελληνικού λαού στην μετατροπή της προσωπικής σας θέσης σε ΕΠΙΣΗΜΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, αλλά και της επίδοσης προς εσάς και την κυβέρνηση στην οποία συμμετέχετε προσωπικά, ειδικής εντολής, δίκην δημοψηφίσματος, έλαβαν χώρα 2 συλλαλητήρια. Το πρώτο στην Θεσσαλονίκη στις 21/1/2018 και στην Αθήνα στις 4/2/2018, υπό την αιγίδα μας το πρώτο, με διοργανωτές εμάς το δεύτερο.

Στο πρώτο, που επιλέξατε να αγνοήσετε, κυβέρνηση και κρατικά μέσα ενημέρωσης, (αφού προηγουμένως είχατε αποκηρύξει όλοι οι θεσμικοί παράγοντες, κόμματα και εκκλησία), συμμετείχαν περί τις 550.000 έλληνες πολίτες που σας έδωσαν την ειδική εντολή, μετατρέποντας το συλλαλητήριο σε εθνοσυνέλευση, κι εκδίδοντας ειδικό ψήφισμα, να μην συμπεριλάβετε το όνομα Μακεδονία στην σύνθετη ονομασία της χώρας των Σκοπίων κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες.

Το νόημα και τον όγκο του δεύτερου συλλαλητηρίου, της 4/2/18 στο Σύνταγμα, επιλέξατε να το διαστρέψετε. Το σχολιάσατε στο τουίτερ(!), αναφερόμενος εμμέσως πλην σαφώς, στην καταγέλαστη και δόλια ανακοίνωση της Αστυνομίας, (ότι 140.000 άνθρωποι έλαβαν μέρος σε αυτό). Και είπατε ότι «σήμερα διαψεύσθηκαν οι δημοσκοπήσεις της διαπλοκής. Φάνηκε η γύμνια της ΝΔ αλλά και όσων δεν άκουσαν τον λόγο του Οικουμενικού Πατριάρχη. Εκατομμύρια ελλήνων πατριωτών έκαναν την επιλογή τους. Συνεχίζω λοιπόν, με ήσυχη συνείδηση και ευθύνη να διαπραγματεύομαι για το καλό της πατρίδας».

Δεν θα ενσκήψουμε στον πειρασμό να σας υποδείξουμε ποιο είναι το καλό της πατρίδας. Ούτε αν επιτρέπεται να είναι ήσυχη η συνείδησή σας, με την μετακίνηση της θέσης της Ελλάδας από την πάγια μετά το συμβούλιο πολιτικών αρχηγών το 1992, «ΠΟΤΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ», στην ονομασία της γειτονικής χώρας. Όμως ρητά σας δηλώνουμε ότι δεν έχετε το δικαίωμα να μετατρέψετε την ως άνω προσωπική σας θέση σε θέση της Ελλάδας, άκοντος του ελληνικού λαού.

Με σαφήνεια θα σας πούμε: Αν μετά το συλλαλητήριο του 1,5-2 εκ πολιτών στο Σύνταγμα, (σύμφωνα με διεθνή μέσα ενημέρωσης BBC, CNN και λοιπά), η εντολή του ελληνικού λαού προς εσάς να μην συμπεριλάβετε ΕΠ’ΟΥΔΕΝΙ ΟΡΩ το όνομα της Μακεδονίας μας στην ονομασία της γειτονικής χώρας, (γιατί το όνομα ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΔΑΦΟΣ), δεν ήταν κατανοητή, σαφής και πλήρης για εσάς,

Σας καλούμε να προβείτε απαραιτήτως κι απαρεγκλίτως με πρότασή σας που θα γίνει πρόταση του υπουργικού συμβουλίου, προς την βουλή, σε προκήρυξη δημοψηφίσματος από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας σύμφωνα με το άρθρο 44 παρ. 2 για κρίσιμο εθνικό θέμα. Το ερώτημα του δημοψηφίσματος πρέπει να είναι σαφές και ξεκάθαρο:

«Να συμπεριλαμβάνεται το όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ στην ονομασία της χώρας των Σκοπίων; ΝΑΙ – ΟΧΙ»

και κανένα άλλο, ώστε να έχετε καθαρή την κρίση του ελληνικού λαού επί του θέματος, αφού δείχνετε να μην την αντιλαμβάνεστε ήδη.

Αν παρά ταύτα δεν προβείτε στα νόμιμα, δηλαδή στην προκήρυξη δημοψηφίσματος με το ως άνω ξεκάθαρο ερώτημα και κανένα άλλο, ώστε δεσμευτικά για εσάς και την κυβέρνησή σας να προκύψει η απάντηση του ελληνικού λαού, αλλά εξακολουθήσετε την αντισυνταγματική και αδιανόητη μετατροπή της προσωπικής σας θέσης σε θέση της ΕΛΛΑΔΑΣ, με το ως άνω εκπεφρασμένο πολλάκις περιεχόμενο, «σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό πριν από τη λέξη «Μακεδονία» που θα ισχύει έναντι όλων (erga omnes), για κάθε χρήση, εσωτερική και διεθνή», ΣΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΥΜΕ, ότι διαπράττετε το αδίκημα της εσχάτης προδοσίας, και της άμεσης συνέργειας σε επιβουλή της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας, που προβλέπονται στα άρθρα του Ποινικού Κώδικα 134 και 138 και που τιμωρούνται το μεν πρώτο με ισόβια κάθειρξη, το δε δεύτερο με θάνατο.

Αρμόδιος δικαστικός επιμελητής να επιδώσει νόμιμα την παρούσα σ’εκείνον προς τον οποίον απευθύνεται για να λάβει γνώση και να επέλθουν οι νόμιμες συνέπειες.

ΑΘΗΝΑ 12/2/2018

ΜΕΤΑ ΤΙΜΗΣ

ΟΙ ΕΞΩΔΙΚΩΣ ΚΑΛΟΥΝΤΕΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΑΤΣΙΟΣ για λογαριασμό της πρώτης εξωδίκως καλούσας

ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΓΚΑΤΖΟΥΛΗ (κατ’εντολήν και για λογαριασμό των 2ης έως 4ης εξωδίκως καλουσών)

Δεν έχω άνθρωπο Κύριε.......

Δεν έχω άνθρωπο να μιλήσω. Ψάχνω για ένα λόγο βαθύ, για ένα λόγο που φέρνει κατ’ ευθείαν σ’ εσένα. Χάσαμε τους ποιητές μας, χάσαμε τους σοφούς μας, χάσαμε τους προφήτες μας. Χάσαμε τις γέφυρες που οδηγούν σ’ Εσένα.

 Ένας λόγος βαρύς, σαν τον ίσκιο της καρυδιάς, είναι που μας λείπει. Ο Λόγος Σου.

          Χρ. Μαλεβίτσης