Τρίτη, 23 Ιανουαρίου 2018

Η νοερά προσευχή


Πρώτιστως σκοπός αυτής της “σταθερής” χρήσης της Ευχής του Ιησού είναι να εδραιωθεί μέσα μας, δια του θείου ελέους, η εσωτερική ησυχία και δημιουργική σιγή, που στην Ορθοδοξία ονομάζουμε ησυχία -εξ ου και ο όρος “ησυχαστής” - σημαίνει εκείνον που ασκεί την εσωτερική προσευχή.

          Η προσευχή του Ιησού, αφ’  εαυτής, είναι μια προφορική προσευχή, μια προσευχή με λόγια. Επειδή όμως τα λόγια είναι εξαιρετικά απλά, επειδή επαναλαμβάνονται πανομοιότυπα, είναι προσευχή που μας οδηγεί δια των λόγων στη σιωπή ή ακριβέστερα, μας επιτρέπει να ανακαλύψουμε τη διάσταση της σιωπής που είναι κρυμμένη μέσα στις λέξεις. Μιλούμε, αλλά ταυτόχρονα αφουγκραζόμαστε. Η σιωπή με την έννοια αυτή δεν πρέπει να εκληφθεί ως κάτι αρνητικό αλλά ως κάτι θαυμαστά θετικό. Δεν είναι απλώς μια παύση μεταξύ των λέξεων, μια κατάπαυση των ήχων, αλλά στάση ανοικτότητας, άγρυπνης προσδοκίας του Θεού. Δεν είναι απομόνωση αλλά σχέση, δεν είναι κενό αλλά πληρότητα, δεν είναι απουσία αλλά παρουσία: στον πυρήνα της είναι ο Θεός.

          Είναι σημαντικό ότι ο Ψαλμωδός δεν λέει “σχολάσατε(αφήστε κατά μέρος κάθε βιοτικό περισπασμό)”, αλλά σχολάσατε και γνώτε ότι εγώ είμι ο Θεός” (Ψαλμ. 45,11). Η αληθινή σιωπή δεν είναι τίποτε άλλο παρά γνώση Θεού. Έτσι, εκείνος που ζητά τη σιωπή, με αυτή τη θετική της έννοια, ουσιαστικά λέει στον Θεό, με λόγια του παιδός Σαμουήλ: “Λάλει, Κύριε, ότι ο δούλος σου ακούει” (Βασιλ. 3,9).

          Μητροπολίτης Διοκλειας ΚΑΛΛΙΣΤΟΣ WARE

Δευτέρα, 22 Ιανουαρίου 2018

“Θυμήσου τα δικά σου και συγχώρα τα παιδιά σου”


Συχνά είμαστε πολύ σκληροί και άτεγκτοι στα λάθη των παιδιών μας, των νέων μας, των άλλων. Τους σερβίρουμε τόνους τα “πρέπει”, τόνους τις συμβουλές με θυμό, με απολυτότητα και με ψυχρότητα.

          Εισαγγελείς στις σκέψεις τους, στις πράξεις τους, στις αποφάσεις τους, στις ενέργειές τους. Τους υπογραμμίζουμε πως τέτοιου είδους συμπεριφορές απάδουν στην ηλικία τους. Ενώ εμείς..... ήμασταν σεβαστικοί, ευγνώμονες, δεν αντιμιλούσαμε. Και έχουμε μπροστά τους λίστα μεγάλη από αυτά που είναι υποχρεωμένοι να κάνουν.

          Αν όμως, θυμόμασταν τα δικά μας λάθη, αν τα είχαμε προ οφθαλμών, θα προσφέραμε κατανόηση στα λάθη των νέων, στις παραλείψεις τους, θα ήμασταν συγκαταβατικοί στις ορμές τους.

          Αν θυμόμασταν τα δικά μας λάθη.... Θα ήμασταν με τους άλλους γλυκείς, ανθρώπινοι. Οι υποδείξεις μας θα ήταν αφοπλιστικές, γιατί θα λέγονταν με αγάπη. Οι συμβουλές μας θα γίνονταν αποδεκτές, γιατί θα εξέφραζαν την αγωνία μας, το ενδιαφέρον μας για την δική τους ευτυχία. Θα ήταν μετρημένες,

θα λέγονταν σε εύθετο χρόνο, με σεβασμό στην προσωπικότητά τους.

          Αν θυμόμασταν τα δικά μας λάθη, θα ήμασταν ευγενείς με τους άλλους, θα τους εμπνέαμε κουράγιο για να προχωρούν, θα τους υποδεικνύαμε την αρετή με την σιωπή μας, με το παράδειγμά μας. Γιατί τα δικά μας λάθη θα μας είχαν κάνει πιο ώριμους, πιο αγωνιστικούς, πιο ενάρετους, πιο πολύ ανθρώπους της προσευχής και των θείων μυστηρίων.

          Θα τους λέγαμε, από την δική μας πείρα,για να μην απογοητεύονται, πως και τα λάθη  είναι ευτυχίες ανεπιθύμητες, επειδή μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν πνευματικά εφαλτήρια, για να πάμε πιο μπροστά και πιο ψηλά.

          Αν θυμόμαστε τα λάθη μας, θα τους λέγαμε πως τα λάθη είναι ανθρώπινα, αλλά ούτε πρέπει να τα επαναλαμβάνουμε ούτε και να σταματούμε σ’ αυτά.

          Αν θυμόμασταν τα λάθη μας, θα είχαμε την δύναμη να σβήνουμε τα λάθη των άλλων, θα συγχωρούσαμε και θα ήμασταν εποικοδομητικοί. Οι άλλοι δίπλα μας θα γίνονταν καλύτεροι.

          Ο λαός μας, σοφός πάντα, φρενάρει την κριτική μας διάθεση, επιστρατεύει με την διαχρονική σε αξία ρήση του την σύνεσή μας και μας συμβουλεύει:

          “ Θυμήσου τα δικά σου και συγχώρα τα παιδιά σου”.  
     “ΛΥΔΙΑ” 434        

Κυριακή, 21 Ιανουαρίου 2018

Θέλουμε γενιές αγραμμάτων;


“Τσάντα στο σχολείο” είναι το νέο πρόγραμμα του Υπουργείου Παιδείας, που εφαρμόζεται πιλοτικά ήδη σε 25 Δημοτικά Σχολεία. Το πρόγραμμα αυτό δίνει την δυνατότητα στους μαθητές, μία ή δύο Παρασκευές τον μήνα, να αφήσουν την τσάντα στο σχολείο, για να έχουν περισσότερο ελεύθερο χρόνο το Σαββατοκύριακο!

          Έχουμε πλέον συνηθίσει τους πειραματισμούς και τις προχειρότητες των αρμοδίων του Υπουργείου Παιδείας. Οι ενέργειές του σε άλλες περιπτώσεις υποβαθμίζουν την ποιότητα των προσφερόμενων γνώσεων και σε άλλες αποσυντονίζουν τους μαθητές, αναθεωρώντας τις υποχρεώσεις τους.

          Σκληρή απάντηση δίνει το Δ. Σ. Της Πανελλήνιας Επιστημονικής Ένωσης Διευθυντών Σχολικών Μονάδων: “Αν πράγματι το Υπουργείον θέλει να βοηθήσει ουσιαστικά τους μαθητές και τις οικογένειές τους, δεν έχει παρά να υιοθετήσει την εισαγωγή του γνωστικού αντικειμένου της μελέτης και προετοιμασίας των μαθητών για την επόμενη μέρα για όλους τους μαθητές στο υποχρεωτικό πρόγραμμα, με στόχο για τους μικρούς μαθητές η τσάντα να μένει στο σχολείο και για τους μαθητές των μεγαλύτερων τάξεων η απαλλαγή τους από το μεγαλύτερο μέρος των κατ’ οίκον εργασιών.

          Είναι γεγονός ότι τα παιδιά είναι φορτωμένα με ποικίλες δραστηριότητες. Η υποχρέωση όμως που προηγείται όλων των άλλων είναι το σχολείο. Ας μην δημιουργήσουμε γενιές αγραμμάτων. Μπορεί τώρα  τα παιδιά μας να κουράζονται κατακτώντας την γνώση, αλλά αργότερα θα καταξιωθούν ως χρήσιμοι πολίτες της κοινωνίας μας.

          “ΛΥΔΙΑ”, τ. 538

Σάββατο, 20 Ιανουαρίου 2018

Αντιαιρετικά: Η Ιερή Παράδοση (β΄)

Επειδή η Αγία Γραφή είναι  μέρος της Ιεράς Παραδόσεως, γι’ αυτό μόνο με τη βοήθεια της δεύτερης μπορούμε να κατανοήσουμε και να ερμηνεύσουμε σωστά την πρώτη. Ήδη ο απόστολος Πέτρος μιλάει για τον κίνδυνο παρερμηνείας της Γραφής, επειδή υπάρχουν μερικά δυσνόητα χωρία τα οποία μερικοί προσπαθούν  να τα ερμηνεύσουν αυθαιρέτως, “προς ιδίαν αυτών απώλειαν”.
          Στην ίδια ακριβώς πλάνη για την οποία μιλάει ο θεοφώτιστος Απόστολος πέφτουν οι σύγχρονοι αιρετικοί οι οποίοι προσπαθούν χωρίς το Άγιο Πνεύμα, χωρίς δηλαδή την Ιερά Παράδοση να ερμηνεύσουν την Αγία Γραφή.
          Στην πραγματικότητα όσοι απορρίπτουν την Παράδοση βλασφημούν στο Άγιο Πνεύμα του οποίου διαρκής ενέργεια στην Εκκλησία είναι αυτή. Η Ιερά Παράδοση είναι η ίδια η ζωή της Εκκλησίας, ο τρόπος αυτής της ζωής, ο τρόπος με τον οποίο η εκκλησιαστική κοινότητα ζει την παρουσία του Θεού. Η Παράδοση των Απόστολων, η Παράδοση των μετέπειτα Πατέρων και διδασκάλων της Εκκλησίας δεν είναι διαφορετικά και αντίθετα πράγματα μεταξύ τους, αλλά η ενέργεια του Αγίου Πνεύματος το οποίο από την ημέρα της Πεντηκοστής οδηγεί απλανώς την Εκκλησία.
 γ.

Πέμπτη, 18 Ιανουαρίου 2018

Λειτουργικά στιγμιότυπα " Η Θεία Λειτουργία"


Επάνω στη γη κάθε μέρα γίνεται ένα έργο: το πιο μεγάλο, το πιο σπουδαίο και το πιο ιερό έργο που μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι. Είναι η θ.

 Λειτουργία, η συνέχιση του μυστικού δείπνου που έκανε ο Χριστός με τους

μαθητές του. Οι άνθρωποι μπορούν να κάμουν πολλά και σπουδαία έργα, μα τίποτε περισσότερο και πιο σημαντικό από τη θ. Λειτουργία. Αυτό είναι ένα και μοναδικό προνόμιο που έδωσε ο Θεός στους ανθρώπους, γιατί ούτε οι άγγελοι μπορούν να τελέσουν την θ. Λειτουργία. Στην θ. Λειτουργία οι άγγελοι συνεργάζονται με τους ανθρώπους.

          Λειτουργία θα πει δημόσιο έργο δηλαδή έργο για το λαό, το λαό του Θεού. Η Εκκλησία προσεύχεται για όλο τον κόσμο, αλλά τελεί τη θ. Λειτουργία μόνο για τους πιστούς. “Υπέρ των ευσεβών και ορθοδόξων χριστιανών”. Η Εκκλησία είναι ο λαός του Θεού, και επομένως η θ. Λειτουργία, σαν δημόσιο έργο, γίνεται για το λαό του Θεού από τον ίδιο το λαό. Γιατί δεν λειτουργούν μόνοι τους ούτε μυστικά οι ιερείς της Εκκλησίας, αλλά κάθε φορά ο λαός του Θεού με τους ιερείς του τελούν τη θ. Λειτουργία. Όταν λέμε λαός του Θεού, δεν εννοούμε χωριστά τους λαϊκούς και κληρικούς, αλλά και τους λαϊκούς και τους κληρικούς. Όλοι μαζί και λαϊκοί και κληρικοί είμαστε ο λαός του Θεού.

          Δεν είναι εύκολο να πούμε τι είναι η Εκκλησία, το καταλαβαίνουμε όμως και το ζούμε αυτό το πράγμα, όταν τελούμε τη θ. Λειτουργία. Όταν είμαστε μέσα στο ναό και γίνεται η θ. Λειτουργία, εμείς δεν παρακολουθούμε απλώς σαν θεατές ό, τι γίνεται, αλλά είμαστε όλοι εμείς που λειτουργούμε. Εμείς είμαστε ο λαός του Θεού, κι εμείς τελούμε τη θ. Λειτουργία, με τους λειτουργούς της Εκκλησίας, που με τη χειροτονία έχουν τη χάρη της ιερωσύνης. Γι’ αυτό όλες οι ευχές κι όλοι οι ύμνοι της θ. Λειτουργίας είναι γραμμένοι έτσι που φαίνεται πως δεν λειτουργεί μόνος ο ιερέας, αλλά όλοι οι χριστιανοί που είναι μέσα το ναό. “Του Κυρίου δεηθώμεν” λέγει ο διάκονος και  “Πρόσχωμεν”, και το λέει για όλο το λαό, γιατί όλοι είμαστε η Εκκλησία κι όλοι μαζί τελούμε τη θ. Λειτουργία.

 γ.

Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2018

Αντιαιρετικά: Η Ιερή Παράδοση (α΄)

Ο Χριστός, όπως έχουμε πει, δεν έγραψε κανένα βιβλίο, αλλά έστειλε στην Εκκλησία τον Παράκλητο, το Άγιο Πνεύμα, για να την οδηγεί εις “πάσαν την αλήθειαν”. Αυτό τώρα που ονομάζουμε Ιερή Παράδοση, δεν είναι ανθρώπινες διδασκαλίες, όπως ισχυρίζονται οι αιρετικοί, αλλά η αδιάλειπτη ενέργεια του Αγίου Πνεύματος στην Εκκλησία. Η Ιερή Παράδοση, ως η αιώνια και αμετάβλητη παραμονή του Αγίου Πνεύματος στην Εκκλησία, είναι το βαθύτερο θεμέλιο της υπάρξεώς της. Η Παράδοση περιλαμβάνει εις εαυτήν όλη τη ζωή της Εκκλησίας. Η Αγία Γραφή δεν είναι κάτι ξεχωριστό από την Παράδοση, αλλά μια απ’ τις μορφές της. Σύμφωνα άλλωστε με το λόγο της Γραφής, η διακονία της Καινής Διαθήκης είναι διακονία του Πνεύματος “εγγεγραμμένη ου μέλανι, αλλά Πνεύματι Θεού ζώντος, ουκ εν πλαξί λιθίνοις, αλλά πλαξί καρδίαις σαρκίναις”. Η Αγία Γραφή λοιπόν δεν είναι βαθυτέρα  ή σπουδαιοτέρα της Ι. Παραδόσεως, αλλά μια από τις μορφές της.
  γ.

Ψήφισμα κληρικών Ι.Μ. Πατρών για την ονομασία των Σκοπίων (ΦΩΤΟ)


Ψήφισμα τῶν Κληρικῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν γιά τό θέμα τῆς ὀνομασίας τῶν Σκοπίων, κατά τήν Γενική Ἱερατική Σύναξη τῆς 15ης Ἰανουαρίου 2018.

Ἃπας ὁ Ἱερός Κλῆρος τῆς Ἱερᾶς καί Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως Πατρῶν, συναχθήκαμε σήμερα, Δευτέρα, 15.1.2018, στόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου τῶν Πατρῶν καί μετά τήν Θεία Λειτουργία τήν ὁποία ἐτέλεσε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος καί τήν ἐπιμνημόσυνη δέηση ὑπέρ ἀναπαύσεως πάντων τῶν ὑπέρ τῆς πίστεως καί τῆς Πατρίδος εὐκλεῶς ἀγωνισαμένων καί πεσόντων, ἰδίᾳ δέ τῶν ὑπέρ τῆς Ἑλληνικοτάτης Μακεδονίας καί μετά τήν ἐμπεριστατωμένες εἰσηγήσεις, τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου καί τοῦ Γεωργίου Νεκταρίου Λόη, Καθηγητοῦ(ΣΕΠ) τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἀνοικτοῦ Πανεπιστημίου καί τόν χαιρετισμό τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου, συσκεφθήκαμε καί συζητήσαμε περί τοῦ θέματος τῆς ὀνοματοδοσίας τῆς γείτονος χώρας τῶν Σκοπίων καί ἀπεφασίσαμε τά παρακάτω:

· Παρακολουθοῦμε μέ μεγάλο ἐνδιαφέρον τά γεγονότα τά ὁποῖα ἐξελίσσονται στόν γεωγραφικό χῶρο τῶν Βαλκανίων καί ἰδιαιτέρως ὅσα σχετίζονται μέ τήν Πατρίδα μας.

· Ὡς Ἐκκλησία δέν εἶναι δυνατόν νά μήν ἐκφράζωμε τήν ἀνησυχία μας γιά τά ὅσα βλέπουν τό φῶς τῆς δημοσιότητας ἐσχάτως καί ἑτοιμάζονται πρός συζήτηση στό Ἑλληνικό Κοινοβούλιο, σχέσιν ἔχοντα μέ τήν ὀνοματοδοσία τοῦ κρατιδίου τῶν Σκοπίων.

· Ἔχομε καθῆκον ἱερό καί χρέος ἅγιο ἔναντι τῆς ἱστορίας καί τῶν αἱμάτων καί τῶν θυσιῶν τῶν Ἡρώων καί προασπιστῶν τῶν δικαίων τῆς Πατρίδος μας, κυρίως στόν αἱματοβαμμένο χῶρο τῆς Μακεδονίας, νά ἀγωνισθοῦμε ὥστε οὐδείς νά σφετερισθῇ τά δίκαιά μας καί τά ἱερά καί ὅσιά μας, εἴτε αὐτά ἔχουν σχέση μέ τήν γῆ μας, εἴτε μέ τήν πνευματική μας κληρονομιά, ἐν προκειμένῳ δέ μέ τό ὄνομα τῆς Μακεδονίας μας.

· Ὡς Ἕλληνες Πολίτες καί ὡς Λειτουργοί τῆς Ὀρθοδόξου Ἁγίας μας Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία διαχρονικά ἀπεδείχθη ἡ κιβωτός καί σώτειρα τοῦ Γένους, διακηρύσσομε τήν ἀλήθεια, τήν ἱστορικῶς μαρτυρημένη καί μαρτυρικῶς ἐπιβεβαιωμένη, ὅτι:

- Ἡ Μακεδονία εἶναι μία.

- Ἡ Μακεδονία εἶναι μόνο Ἑλληνική.

- Τό ὄνομά της ἀνήκει μόνο σ' αὐτή καί σέ κανένα ἄλλον.

· Δέν εἶναι δυνατόν νά καπηλευθοῦν κάποιοι τό ὄνομα «Μακεδονία» ἤ παράγωγο αὐτοῦ καί δέν εἶναι δυνατόν νά τό χαρίσωμε αὐτό τό ὂνομα, σέ ὁποιονδήποτε.

· Παράλληλα ὑπάρχει τό θέμα τῆς σχισματικῆς αὐτοαποκαλούμενης « Ἐκκλησίας τῆς Μακεδονίας», ἡ ὁποία καί ἀπό οὐδεμίαν ἂλλη Ἐκκλησία ἀναγνωρίζεται.

Ὁ κίνδυνος νά διασαλευθῇ γενικώτερα ἡ ἰσορροπία στήν περιοχή καί ὡς πρός τά Ἐκκλησιαστικά ζητήματα εἶναι πλέον ὁρατός, ὡς «καί ὁ κίνδυνος τῆς πιθανότητας μετακυλίσεως τοῦ προβλήματος τῆς ὀνομασίας τοῦ γειτονικοῦ Κράτους, ἀπό τό πολιτικό στό ἐκκλησιαστικό ἐπίπεδο καί τήν ἐπιβίωση ἑνός ἰδιότυπου ἀλυτρωτισμοῦ στή γείτονα χώρα μέσῳ τοῦ τίτλου τῆς σχισματικῆς Ἐκκλησίας τῶν Σκοπίων». (Γράμμα Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος πρός τόν Πρωθυπουργό κ. Τσίπρα)

· Εἲμεθα στό πλευρό τῶν Ἀρχιερέων τῆς Μακεδονίας, οἱ ὁποῖοι ὡς Ἕλληνες Ἱεράρχες, διάδοχοι τῶν Ἐθνομαρτύρων Ἱεραρχῶν καί φύλακες τοῦ τόπου τόν ὁποῖον τόν ἐπότισαν μέ τό αἶμα τους οἱ Ἕλληνες Μακεδονομάχοι ἐκφράζουν μέ παρρησίᾳ τήν θέση τους ὑπέρ τῶν ἀπαραχαράκτων δικαίων τῆς Μακεδονίας.

· Ἐκφράζομε τήν εὐαρέσκειά μας πρός τόν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερώνυμο καί τά Μέλη τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, γιά τίς θέσεις ὡς πρός τό ἐν λόγῳ ζήτημα καί γιά τήν ἀπόφαση πού ἔλαβαν σχετικά μέ τό μείζονος σημασίας αὐτό θέμα.

· Μέ ἰκανοποίηση ἀκούσαμε ἀπό τόν Ἐξοχώτατο Πρόεδρο τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας κ. Προκόπιο Παυλόπουλο κατά τά Ἐγκαίνια τῆς «Στέγης Γραμμάτων Κωστῆς Παλαμᾶς», στήν Πάτρα, τά ὅσα εἶπε περί τοῦ «Μακεδονικοῦ» ζητήματος καί μάλιστα τήν τοποθέτησή του «περί ἀποφυγῆς ὀνομάτων ἀνιστορήτων, τά ὁποῖα ἀποπνέουν ἀλυτρωτισμό».

· Σεβόμεθα τήν ἱστορία χιλιάδων χρόνων, ὑποκλινόμεθα σ' αὐτήν καί θεωροῦμε ἐθνική μειοδοσία ὁποιαδήποτε ὀνομασία γιά τά Σκόπια, ἡ ὁποία θά περιέχῃ τήν λέξη «Μακεδονία».

· Ὑπενθυμίζομε ὃτι ὁ ἡγέτης τῶν Σκοπίων Γκλιγκόροφ εἶχε ὑποστηρίξει δημοσίως τό ἒτος 1992 στόν τηλεοπτικό Σταθμό ΑΝΤ1, ὃτι «Ἐμεῖς εἲμαστε Σλαῦοι, δέν ἒχομε καμμία σχέση μέ τήν Μακεδονία καί τόν Μέγα Ἀλέξανδρο, ὃπως καί μέ τήν Ἑλληνική ἱστορία.

· Εἶναι νωπά τά δάκρυα τοῦ ἀειμνήστου Κωνσταντίνου Καραμανλῆ, ὁ ὁποῖος ἔλεγε: «Πιστεύομε ὅτι οἱ σύμμαχοι καί συνεταῖροι μας θά καταλάβουν ἐπιτέλους ὅτι δέν ὑπάρχει παρά μία Μακεδονία καί ἡ Μακεδονία αὐτή εἶναι Ἑλληνική».

Ἀλλά καί ἐκεῖνα τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, ὁ ὁποῖος διεκήρυττε ἀπό τήν Ἒδεσσα λίγο πρίν ἀσθενήση: "Εὑρισκόμεθα στόν Χῶρο τῆς Ἑλληνικῆς Μακεδονίας, ὁ ὁποῖος εἶναι ποτισμένος ἀπό τά αἵματα Ἡρώων καί Μαρτύρων, οἱ ὁποῖοι ἐθυσίασαν καί τήν ζωή τους ἀκόμη, γιά νά εἴμαστε ἐμεῖς ἐλεύθεροι. Καί κάποιοι ἀπό μᾶς νά κάθωνται ἀναπαυτικά στήν πολυθρόνα τους σήμερα γιά νά προετοιμάζουν τήν ἱστορική λήθη, ὥστε νά μή θυμᾶται κανείς ἀπό τήν νέα γενεά, πού ὀφείλομε τήν ἐλευθερία μας καί τήν ἀνεξαρτησία μας...».

Ἐμεῖς ὡς Ἓλληνες Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί καί Λειτουργοί τῶν Μυστηρίων τοῦ Θεοῦ, στήν Ἀποστολική Μητρόπολη τῶν Πατρῶν καί πνευματικά ἒκγονα τοῦ Ἐθνεγέρτου Ἱεράρχου Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανοῦ καί ἂλλων προασπιστῶν τῶν Ἱερῶν καί Ὁσίων τοῦ Γένους μας Κληρικῶν καί Λαϊκῶν, κοντά στά ὃσα ἀναφέραμε παραπάνω προσθέτομε.

Πιστεύομε ὅτι θά καταννοήσουν οἱ τωρινοί Κυβερνῆτες τῆς Ἑλλάδος, πιό εἶναι τό χρέος τους ἔναντι τῆς Πατρίδος μας, καί τῆς ἱστορίας μας. Ἒχομε δι' ἐλπίδος ὃτι θά ἀκούσουν τόν πόνο τῆς ψυχῆς καί τήν φωνή ἑκατομμυρίων Ἑλλήνων πού ἀγαποῦν μέ ζέση ψυχῆς τήν Πατρίδα καί δέν θά ὑιοθετήσουν καμμία λύση, ἡ ὁποία θά ἀδικῆ τήν χώρα μας.

Γιατί ὅπως εἶπε ὁ Κωστῆς Παλαμᾶς, πού γεννήθηκε στήν Πάτρα, στό ἀνακαινισμένο σπίτι τοῦ ὁποίου πραγματοποιήθησαν, τά ἐγκαίνια τῆς "Στέγης Γραμμάτων Κωστῆς Παλαμᾶς" μόλις προχθές Σάββατο, ἀπό τόν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας. «Χρωστᾶμε σέ ὅσους ἤλθαν πέρασαν, θὰ'ρθοῦν καί θὰ περάσουν. Κριτὲς θὰ μᾶς δικάσουν οἱ ἀγέννητοι, οἱ νεκροί».





Η νοερά προσευχή

Πρώτιστως σκοπός αυτής της “σταθερής” χρήσης της Ευχής του Ιησού είναι να εδραιωθεί μέσα μας, δια του θείου ελέους, η εσωτερική ησυχία ...