Οι Άγιοι Άγγελοι

Του Πρωτοπρεσβυτέρου ΚΩΝ. ΦΙΟΡΑΚΗ

Η γιορτή των αγίων Αρχαγγέλων, που γιορτάζεται από την Εκκλησία μας στις οκτώ (8) Νοεμβρίου, μας δίνει την αφορμή να σταθούμε στη σχετική διδασκαλία της Εκκλησίας μας για τις επουράνιες Αγγελικές Δυνάμεις.

Ήδη στο Σύμβολο της Πίστεως μας ομολογούμε: "Πιστεύω εις ένα Θεόν Πατέρα Παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γης ορατών τε πάντων και αοράτων...", δηλαδή διακηρύσσουμε την πίστη μας όχι μόνο στην ορατή, ψηλαφητή, δημιουργία του Θεού, αλλά και σ' εκείνη που δεν αγγίζεται με τις αισθήσεις μας, δεν ψηλαφείται, και αυτή είναι η αόρατη δημιουργία Του. Οι Άγιοι Άγγελοι είναι υπάρξεις δημιουργημένες, και υπάρχουν και κινούνται σ' αυτή την αόρατη δημιουργία του Θεού. Η ονομασία τους "Ασώματοι" δείχνει αυτή την αόρατη τους παρουσία.

Η διακήρυξη αυτή του Συμβόλου της Πίστεως δεν είναι μια γενικότητα, αλλά προέρχεται από βιβλικές αλλά και πατερικές μαρτυρίες. 0 Απόστολος Παύλος γράφοντας στους χριστιανούς τονίζει: "δια του Ιησού Χριστού εκτίσθη τα πάντα, τα εν ουρανοίς και τα επί γης, τα ορατά και τα αόρατα, είτε θρόνοι, είτε κυριότητες, είτε αρχαί, είτε εξρυσίαν τα πάντα δι' αυτού και εις αυτόν έκτισταν και τα πάντα εν αυτώ συνέστηκε" (Κολ. 1,16). Για τον χρόνο που συμπήχθηκε η αόρατη δημιουργία, και φυσικά η δημιουργία των Αγγέλων δεν είναι δυνατό να προσδιορισθεί, μια και ξεφεύγει τη γνωστική μας δυνατότητα. Στην Παλαιά Διαθήκη δεν έχουμε σαφή καταγραφή της δημιουργίας τους, μόνο στο βιβλίο του Ιώβ σημειώνεται, ότι η δημιουργία τους έγινε πρίν από τον υλικό κόσμο" εκεί διαβάζουμε να παρουσιάζεται ο Θεός "δια λαίλαπος και νεφών" και να λέει: "ότε εγενήθησαν άστρα, ήνεσαν φωνή μεγάλη πάντες άγγελοι μου" (38, 7). Η δημιουργία των αγγέλων προϋπάρχει της δημιουργίας του υλικού κόσμου, αλλά και του ανθρώπου με μόνο "κίνητρο" την "εκστατική" αγάπη του Θεού, ώστε λογικά κτιστά όντα να μετέχουν στη μακαριότητα Του· "ανενδεής ων αεί, εποίησεν αγγέλους, αρχαγγέλους και τάς άλλας των ασωμάτων ουσίας δι' αγαθότητα μόνην", σημειώνει ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος". O άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, αλλά και ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός διδάσκουν, ότι οι άγιοι Άγγελοι είναι δημιουργημένα λογικά όντα αρχαιότερα του υλικού κόσμου, είναι υπάρξεις προσωπικές δημιουργημένες ανάλογες προς τον άνθρωπο, "χατ' εικόνα Θεού" μ' ένα περιορισμό: δεν έχουν υλικό σώμα· είναι "κατά χάριν" αθάνατοι, έχουν φύση νοερά, αεικίνητη, αυτεξούσια, αθάνατη. Οι άγιοι Άγγελοι υπηρετούν τον Θεό, όχι ότι έχει ο Θεός ανάγκη από κάποιες υπηρεσίες. 0 Θεός είναι ανενδεής. Η υπηρεσία τους είναι καθαρά δοξολογική, λειτουργική, αλλά και της εξαγγελίας από μέρους του Θεού των μεγάλων γεγονότων της θείας Οικονομίας. Ακόμη διαδραματίζουν βοηθητικό ρόλο στην όλη προσπάθεια του ανθρώπου να επιτύχει τη λύτρωση του και να γίνει μέτοχος της άρρητης μεγαλειότητος του Θεού. Αυτό το επισημαίνει ο Παύλος γράφοντας, ότι οι άγγελοι είναι "λειτουργικά πνεύματα, εις διακονίαν αποστελλόμενα δια τους μέλλοντας κληρονομείν σωτηρίαν" (Εβρ. 1,14) ή όπως σημειώνει ο υμνογράφος "Οι άγγελοι σου, Χριστέ, τω θρόνω της μεγαλωσύνης, εν φόβω παρεστώτες, και τη ση φωτοχυσία αεί λαμπόμενοι, εν τοις υψίστοις υμνωδοί σου και της βουλής σου λειτουργοί, υπό σου εκπεμπόμενοι, νέμουσι φωτισμόν ταις ψυχαίς ημών".

Οι άγγελοι σε σχέση με τον άνθρωπο είναι ασώματοι και άυλοι. Αυτό το αυλό τους δεν ομοιάζει με το άυλο του Θεού. 0 άγγελος έχει σωματικότητα, που όμως είναι αιθέρια, "πυροειδής", όπως τη θεωρεί η πατερική σκέψη, πολύ πιο λεπτή από την γνωστή μας υλικότητα. Το αγγελικό αυτό σώμα είναι "λεπτότερον" της γνωστής ύλης. Αυτό που αναφέρεται στο Ευαγγέλιο, ότι οι άνθρωποι "εν τη αναστάσει... ως άγγελοι Θεού εισι" (Ματθ. 22, 30), ενισχύει τη θέση, ότι η σωματικότητα των αγγέλων έχει συγγένεια με την υλικότητα. Βέβαια δεν πρέπει να μας παραξενεύει αυτό,γιατί σύμφωνα με τη σύγχρονη Φυσική, τη μικροφυσική, το πρόβλημα της ύλης είναι πολύ διαφορετικό και ξένο από αυτό που οι αισθήσεις μας κατανοούν και οι υλιστικές θεωρίες προσπάθησαν να ερμηνεύσουν. Η κβαντομηχανική έχει ανατρέψει το λεγόμενο αιτιοκρατικό οικοδόμημα, και δείχνει, ότι μέσα στον "μικρόκοσμο" τα ίδια πράγματα παρουσιάζονται πότε σαν σωματίδια, πότε σαν ηλεκτρομαγνητικά κύματα. Κύματα ποιας ουσίας;... Φαίνεται τελικά ότι, αυτό που λέμε ύλη έχει περισσότερο πνευματικό στοιχείο απ'αυτό, που οι αισθήσεις μας ψηλαφούν.
Οι άγγελοι δεν δημιουργήθηκαν σε κατάσταση, που να έχει προοπτική της τελειώσεώς τους, όπως ο άνθρωπος ο οποίος και προπτωτικά, αλλά πολύ περισσότερο μεταπτωτικά να τείνει σε τελείωση. Δημιουργήθηκαν αναλλοίωτοι, μόνο που το στοιχείο αυτό έχει σχέση με τη σύσταση και κατασκευή τους, και όχι με την προαίρεση τους. Μόνο το άκτιστο είναι αμετάβλητο και αναλλοίωτο. Στους αγγέλους δόθηκε η δυνατότητα "μένειν και προκόπτειν εν τω αγαθώ" ή "επί το χείρον τρέπεσθαι". Σ' αυτή ακριβώς τη δυνατότητα τοποθετείται και η πτώση του Εωσφόρου. Ο Εωσφόρος, μαζί με την ομάδα του, κινήθηκε από αλαζονεία, θέλησε δηλαδή να εξισωθεί με τον Θεό, "εις τον ουρανόν αναβήσομαι, επάνω των άστρων του ουρανού θήσω τον θρόνον μου· καθιώ εν όρει υψηλώ επί τα όρη τα υψηλά προς βορράν, αναβήσομαι επάνω των νεφελών, έσομαι όμοιος τώ Υψίστω" (Ησ. 14, 13). Η αλαζονική του όμως τόλμη τιμωρήθηκε, και ο Εωσφόρος, μαζί με την ομάδα του, ξέπεσε της θέσεως του και από άγγελος έγινε ο σατανάς, και οι άγγελοι του διάβολοι. Το τραγικό το τόλμημα του, και η τρομακτική έκπτωση του, "εθεώρουν τον σατανάν ως αστραπήν εκ του ουρανού πεσόντα" (Λουκ. 10,18), έγινε παράδειγμα προς αποφυγή.
Ο πρωτοστάτης αρχάγγελος Μιχαήλ, το όνομα του οποίου θα πει "τις ως ο Θεός ημών", "ιδών τον αποστάτην πεσόντα, συνήγαγε τους των Αγγέλων χορούς, και ειπών, "Πρόσχωμεν!", ύμνησε μετά φωνής τον των όλων Κύριον, ωσάν ε ί λέγων ότι πρόσχωμεν ημείς οι κτιστοί γεγονότες, τι πεπόνθασιν οι μεθ' ημών μέχρι του νυν φωτός υπάρχοντες, και νυν γενόμενοι σκότος. Η τοιαύτη ουν συγκρότησις ωνομάσθη σύναξις των Αγγέλων, τουτέστιν προσοχή και ομόνοια και ένωσις", και γιορτάζεται επετειακά από την αγία Εκκλησία μας στις 8 Νοεμβρίου.

Η πρώτη μάχη με την κακότητα του σατανά κερδήθηκε μέσα από την ταπεινότητα των Αγγελικών δυνάμεων. Όλοι οι Άγγελοι μετά τη δοκιμασία αυτή σταθεροποιήθηκαν στην αρετή, καί ανήκουν στο τμήμα εκείνο της Εκκλησίας, που έχει ήδη σωθεί. Οι μάχες των Αγγέλων συνεχίζονται, και έχουν στόχο την προφύλαξη των ανθρώπων. Το βιβλίο της Αποκαλύψεως παρουσιάζει τον Μιχαήλ να μάχεται εναντίον του σατανά στον έσχατο πόλεμο και τελικά να τον νικά. "Και εγένετο πόλεμος εν τω ουρανώ, ο Μιχαήλ και οι άγγελοι αυτού του πολεμήσαι μετά του δράκοντος και ο δράκων επολέμησε και οι άγγελοι αυτού και ουκ ίσχυσεν, ουδέ τόπος ευρέθη αυτώ έτι εν τω ουρανώ" (12, 7-8).

Η υπεροχή των Αγγέλων σε σχέση προς τον άνθρωπο μετά την πτώση του είναι σαφής, όμως μετά την Ενανθρώπηση του Τιού και Λόγου του Θεού ο άνθρωπος μπορεί να φτάσει στη θέωση και να ξεπεράσει τη μακαριότητα των Αγγέλων. Ήδη μια ανθρώπινη ύπαρξη, η Κυρία Θεοτόκος, υπέρκειται όλων των Ασωμάτων Δυνάμεων. Η Παναγία είναι η "τιμιωτέρα των χερουβείμ και ενδοξότερα ασυγκρίτως των σεραφείμ" (Ακολουθία Όρθρου Μεγάλης Παρασκευής, θ' ωδή).

Τέλος να σημειώσουμε, ότι ο αριθμός τους είναι πολύ μεγάλος, χωρίζεται σύμφωνα με τον άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη σε τρείς τρίχορους ομάδες· α) Χερουβείμ, Σεραφείμ, Θρόνοι, β) Εξουσίες, Κυριότητες, Δυνάμεις, και γ) Άγγελοι, Αρχάγγελοι, Αρχές. Η διάκριση αυτή έχει πιο πολύ λειτουργική χροιά, ίσως δε και μετοχής στη θεία μακαριότητα.

Οι Άγιοι Άγγελοι το …υπηρετικό μας προσωπικό

του π. Αθανασίου Γιουσμά

Είναι γεγονός πως ο Θεός μάς αγάπησε και μας αγαπά, τόσο πολύ ώστε, μας έχει χαρίσει τους Αγίους Αγγέλους ως ...υπηρετικό μας προσωπικό! Η όντως αυτή παράξενη αλήθεια τεκμηριώνεται στην Αγία Γραφή, ιδιαίτερα στο βιβλίο του Τωβίτ – για το οποίο έχουμε κάνει μια μικρή αναφορά – αλλά και σε σαφή και συγκεκριμένο λόγο του Κυρίου. Ας τα δούμε όμως αναλυτικά...

Οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας, ακολουθώντας τη μαρτυρία της Αγίας Γραφής, μας βεβαιώνουν πως Άγιοι Άγγελοι προστατεύουν «μέρη γης» και είναι «εθνών και τόπων προϊστάμενοι» (Ιερός Δαμασκηνός). Ακόμη τονίζουν και θυμίζουν πως οι ασώματες αυτές δυνάμεις ως έργο τους έχουν να μεταφέρουν τις προσευχές των ανθρώπων στο θρόνο του Θεού και κυρίως, διδάσκουν πως Άγιος Άγγελος ειδικά σταλμένος γι’ αυτό το σκοπό από τον Τριαδικό Θεό, συντροφεύει την κάθε ανθρώπινη ψυχή, από τη στιγμή της εμψύχωσης του εμβρύου ως την ώρα του θανάτου. Ο φύλακας Άγγελος του καθενός μας, παρουσιάζει μετά το θάνατο τη ψυχή που κατά κάποιον τρόπο έχει ενώπιον Θεού ...χρεωθεί, στο Δικαιοκρίτη Κύριο, και την υπερασπίζεται κατά την πρώτη, τη «μερική» λεγόμενη κρίση, όπου μετά – ανάλογα με τα έργα και την πολιτεία της – θα συνεχίσει να προγεύεται, ως τη Δευτέρα του Χριστού Παρουσία, τα αγαθά ή τις συμφορές της αιωνιότητας. Ίσως για το λόγο αυτόν ο αγαπημένος μαθητής του Χριστού, ο Ιωάννης, στην Αποκάλυψή του μας πληροφορεί πως «είδε» να υπάρχουν «μυριάδες μυριάδων» Άγγελοι και «άκουσε» φωνή «πολλών Αγγέλων» (Αποκ. 5, 11).

Τούτη η αλήθεια περί φύλακα αγγέλου πλάι μας, δεν είναι ένα παραμύθι της γιαγιάς, αλλά κάτι που επιβεβαιώνεται αγιογραφικά. Στο βιβλίο «Γένεσις» (48, 16) το μαρτυρεί και το εύχεται ο Πατριάρχης Ιακώβ. Στην «Έξοδος» (23, 20), ο ίδιος ο Θεός το αποκαλύπτει λέγοντας: «Εγώ θα σας στείλω έναν Άγγελο να προπορεύεται, για να σας φυλάει στην πορεία σας και να σας οδηγήσει στον τόπο που σας ετοίμασα». Ο προφητάναξ Δαβίδ στο Ψαλμό του ψάλλει: «Στρατοπεδεύει του Κυρίου ο Άγγελος ολόγυρα σ’ εκείνους που Τον σέβονται και τους γλιτώνει από τον κίνδυνο» (Ψαλμ. 33, 8). Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, ντυμένος στα λινά, συμπαραστάθηκε και βοήθησε το Προφήτη Δανιήλ στο τρίτο του όραμα (Δαν. 10, 13-20). Ο ίδιος ο Θεάνθρωπος Ιησούς μάς πληροφόρησε με το αψευδέστατο στόμα Του πως «οι Άγγελοι» των ελάχιστων αδελφών Του, των δικών Του ανθρώπων «βλέπουν συνεχώς στον ουρανό το πρόσωπο του Ουρανίου Πατέρα» (Ματθ. 18, 10). Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος το έλεγε συχνά και το επαναλάμβανε πως: «Έκαστος πιστός, Άγγελον έχει».

Πιστεύω πως ο φύλακας άγγελος μας δε μας εγκαταλείπει, κι όταν ακόμα εξ αιτίας της αμετανοησίας μας, μας εγκαταλείψει ο Θεός. Επιτρέπει ο Θεός-Αγάπη να παραμείνει εκείνος πλάι μας, για να συμμαζέψει σε κάποιο ίσως ανύποπτο χρόνο, έναν έστω αναστεναγμό ή ένα μόνο δάκρυ μετανοίας. Ας θυμηθούμε το παράδειγμα που αναφέρει ο μεγάλος Ρώσος συγγραφέας Ντοστογιέφσκι με το κρεμμύδι. Ο φύλακας Άγγελος της τσιγκούνας γριάς αναζήτησε ένα ελάχιστο και προσπάθησε να τη σώσει από την Κόλαση, ένα κρεμμύδι που είχε κάποτε προσφέρει ως ελεημοσύνη! Ο αχώριστος αυτός σύντροφός μας, παραμένει περιμένοντας την λύτρωσή μας, ελπίζοντας και προσπαθώντας να μας επαναφέρει στο δρόμο του Θεού.

Μέσα στη λατρευτική Σύναξη παρακαλούμε το Θεό Πατέρα, να μας στείλει και να διατηρήσει κοντά μας «άγγελον ειρήνης, πιστόν οδηγόν, φύλακα των ψυχών και των σωμάτων» μας. Μάλιστα στην ακολουθία του Γάμου ευχόμαστε «Άγγελος Κυρίου» να προπορεύεται μαζί με τους νεονύμφους «πάσας τας ημέρας της ζωής» τους, για να τους προστατεύει και για να μας διαφυλάττει – όπως έλεγε ο Μέγας Βασίλειος – «από τις επιθέσεις του διαβόλου».

Αυτή την Ορθόδοξη παράδοση μας, ας την κρατήσουμε κι ας την μεταφέρουμε στα παιδιά μας. Οι κίνδυνοι είναι πολλοί, περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Το φύλακα Άγγελό μας, τον έχουμε απόλυτη ανάγκη...

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ' ΛΟΥΚΑ (Λουκ.η, 41-56)

ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΘΕΩΡΙΑ

Μπορεί οι όχλοι να « συνέθλιβαν» τον Χριστό, αλλά δεν έρχονταν σε πραγματική κοινωνία μαζί Του, γιατί οι ψυχές τους δεν είχαν μεταμορφωθεί ακόμα από τον λόγο Του. Η πίστη δεν είχε ανατείλει μέσα τους, γι’ αυτό και ήταν αφώτιστοι και ψυχροί.

Η αιμορροούσα όμως γυναίκα είχε άλλη αίσθηση των πραγμάτων.

Η απογοήτευσή της από τους ιατρούς της άνοιξε τον δρόμο της πίστεως.

Ο ευαγγελιστής Μάρκος γράφει πως η αιμορροούσα πλησιάζοντας τον Χριστό έλεγε μέσα της : « ἐάν ἅψωμαι κἄν τῶν ἱματίων αὐτοῦ, σωθήσομαι». ( Μαρκ.5,28 )

Τα λόγια αυτά δηλώνουν όχι μόνο την μεγάλη πίστη της γυναίκας, αλλά και τη βαθιά γνώση που της χάρισε η πίστη.

Είχε την βεβαιότητα ότι η χάρη του Θεού από το πρόσωπο διαβαίνει και στην άψυχη κτίση. Γι’ αυτό τα ιμάτια του Χριστού, λόγω της επαφής με το Σώμα Του, ήταν φορέας ιαματικής ενέργειας. Η πίστη αυτή δεν είχε μέσα της κάτι το δεισιδαιμονικό.

Η πίστη και η αγάπη ήταν προσηλωμένες στο πρόσωπο του Θεανθρώπου. Με αυτήν την πίστη «προσελθοῦσα ὄπισθεν ἥψατο τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ καί παραχρῆμα ἔστη ἡ ῥύσις τοῦ αἵματος αὐτῆς» ( Λουκ,8,44 )

Σε άλλες περιπτώσεις πριν από τη θεραπεία αναπτύσσεται ένας διάλογος ανάμεσα στο Χριστό και στον ασθενή. Στην περίπτωση της αιμορροούσας τέτοιος διάλογος δεν έγινε. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι έγινε μυστικά στο χώρο της καρδιάς που φωτιζόταν από την πίστη. Αυτός ο εσωτερικός διάλογος της πίστεως έκανε αισθητή την παρουσία της στο Χριστό ώστε να πει : « τίς ὁ ἁψάμενός μου ;» Και στην απορία των μαθητών που του έλεγαν ότι ο όχλος τον πιέζει, ο Χριστός επέμεινε λέγοντας : « ἥψατό μού τις ..» όχι πολλοί αλλά ένας, « ἐγώ γάρ ἔγνων δύναμιν ἐξελθοῦσαν ἀπ’ ἐμοῦ» οπότε έδωσε στους μαθητές να καταλάβουν, ότι τον ακουμπούσε κάποιος που ήταν ικανός να δεχθεί την χάρη Του.

Ο Χριστός μέσα στο πλήθος έδειχνε να μην αισθάνεται την παρουσία του κόσμου που τον συνέθλιβ . Πολλοί που «ἐν τῷ ὀνόματί Του ἐποίησαν δυνάμεις πολλάς» θα πει ότι ουδέποτε «γνώρισε» αυτούς μέσω των οποίων ενεργούσε. Αυτή η στάση του Χριστού πρέπει να μας προβληματίσει, διότι πολλοί χριστιανοί εξαντλούν την χριστιανική ζωή στην πιστή τήρηση κάποιων εξωτερικών τύπων. Όλοι αυτοί μπορεί να είναι σημαντικές εκδηλώσεις της πνευματικής ζωής. Είναι στοιχεία που συνθέτουν το χριστιανικό βίο. Μπορούν όμως να αποδειχθούν ανεπαρκή για τη σωτηρία μας. Μπορεί να είναι ο θόρυβος που δημιουργούμε γύρω από τον Χριστό, όπως ο όχλος του σημερινού ευαγγελίου, χωρίς όμως να έχουμε ουσιαστική σχέση με το πρόσωπό του. Το πρόβλημα είναι το πως θα ανοίξουμε μαζί τον εσωτερικό διάλογο, που άνοιξε η αιμορροούσα γυναίκα. Το πως θα προσφέρουμε λόγο ειλικρινούς προσευχής που προσελκύει η ιαματική ενέργεια του Θεού, η οποία θεραπεύει τις πνευματικές ασθένειες.

Η προσευχή πηγάζει από την πίστη, η οποία είναι παραίτηση από την λογική του κόσμου τούτου προκειμένου να γίνουμε πραγματικά λογικοί. Ενωμένοι όμως με τον λόγο του Θεού.

Η λογική του χριστιανού είναι η πίστη. Αυτή την πανίσχυρη λογική είχαν οι δια Χριστόν σαλοί και όλοι οι άγιοι της εκκλησίας μας. Είναι « ἡ νίκη ἡ νικήσασα τόν κόσμο .»

Η αιμορροούσα θεραπεύτηκε ακουμπώντας τα ιμάτια του Χριστού. Ο Χριστός ονομάζεται Λόγος του Θεού, γιατί εκφράζει το θέλημα του Πατέρα.

Το θέλημα του Θεού μας δόθηκε με κτιστά ρήματα, με ανθρώπινες λέξεις, που αποτελούν τα « ιμάτια» του θείου λόγου.

Όλοι οι λόγοι της Αγ. Γραφής και των πατέρων είναι ενέργεια και χάρη Θεού που διαβιβάζονται και στις ανθρώπινες λέξεις και είναι γεμάτοι από τη θρησκευτική ενέργεια του Θεού, όπως ήταν το ιμάτιο του Χριστού που ακούμπησε η αιμορροούσα.

Αν λοιπόν απογοητευμένοι από τις κοσμικές φλυαρίες, στρέψουμε με πίστη το νου μας στη μελέτη της Βίβλου και των αγίων Πατέρων, και διαβιβασθεί και σε μας ο φωτισμός και η δύναμη του Θεού, θα θεραπευθούμε από τη μακροχρόνια «αιμορραγία» των ακάθαρτων λογισμών μας.

π.Γ.Στ.

Ο ΟΣΙΟΣ ΙΣΑΑΚ ΠΕΡΙ ΘΛΙΨΕΩΝ ( δ')

του ενορίτου μας Νικολάου Βοϊνέσκου

Με την υπομονή φθάνομε στην ταπείνωση και εν συνεχεία απολαμβάνομε την χάριν του Θεού. Όταν έχεις πολλή υπομονή, τότε έχεις λάβει την χάριν της παρηγορίας μέσα στην ψυχή σου. Η ταπεινοφροσύνη εξαφανίζει όλη την κακία των πειρασμών, διότι από αυτήν προέρχεται η υπομονή στις συμφορές σου. Από δε την υπομονή προέρχεται η παρηγορία και απ' αυτήν η προς τον Θεό αγάπη, οπότε αυξάνεται η χάρις του Αγίου Πνεύματος, πού οδηγεί στην τελειότητα την ψυχή. Δυνατός είναι εκείνος πού ευχαριστείται στις πρόσκαιρες θλίψεις και στενοχώριες, διότι σ αυτές κρύβεται η ζωή και η δόξα της νίκης του.

Σ εκείνους πού έχουν δυνατούς πειρασμούς, μέλλει ο Θεός να δώσει σοφία και την χάριν Του. Γίνεται κοινωνός των παθημάτων του Χριστού όποιος πάσχει για δικαιοσύνη. Οι πειρασμοί μας χαλυβδώνουν στην αρετή, αλλιώς οι αρετές είναι αδόκιμες και ψεύτικες.

Νιάτα πλασμένα για ηρωισμό !

Γρηγορίου του Θεολόγου

Είσαι νέος; Αγωνίσου με γενναίο τρόπο κατά των παθών και θα απολαύσεις αυτό στη νεότητα σου, δηλαδή να μην υποφέρεις από τα παθήματα της νεανικής ηλικίας, αλλά να φανερώνεις σοφία ηλικιωμένου σε σφριγηλό σώμα νέου. Και θα χαρείς αυτή τη νίκη σου πιο πολύ απ' ό, τι εκείνοι που στεφανώθηκαν στην Ολυμπία. Διότι θα έχεις καταγάγει νίκη μέσα στο κοινό θέατρο της Οικουμένης και μάλιστα νίκη η οποία είναι ανεκτίμητη!

Μικρέ μου Πινόκιο! (γ')

Τι μπορούμε να κάνουμε

- Το πρώτο που οφείλουμε να κάνουμε είναι να είμαστε ειλικρινείς. Δεν είναι δυνατόν να πείσουμε το παιδί να μη λέει ψέματα όταν εμείς οι ίδιοι καταφεύγουμε στο ψέμα για οποιοδήποτε λόγο.

- Όταν επιλέγουμε να μην πούμε την αλήθεια ή να τη «χρυσώσουμε», θα πρέπει ο τρόπος μας να μην είναι κραυγαλέος, για να μην πέσει στην αντίληψη του παιδιού. Δεδομένου ότι δεν γίνεται να λέγονται όλες οι αλήθειες σε όλες τις ηλικίες, μπορούμε να τις πούμε σερβιρισμένες με ελαφρώς διαφορετικό τρόπο.

- Μην πανικοβάλλεστε όταν το παιδί λέει ψέματα. Δεν πρέπει να το αντιμετωπίζετε με άγριες φωνές, προσβλητικές εκφράσεις ή τιμωρίες.

- Δείξτε του εμπιστοσύνη και μάθετέ του με τη συμπεριφορά σας πως όταν λέει την αλήθεια δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Πρέπει να ξέρει ότι μπορεί να σας μιλήσει για οτιδήποτε χωρίς να φοβάται ότι θα θυμώσετε και θα το τιμωρήσετε.

- Το παιδί δεν πρέπει να καταλάβει ότι μπορεί να ξεφύγει μ’ ένα ψέμα, γιατί είναι βέβαιο ότι θα καταφεύγει όλο και πιο συχνά σε αυτή την τακτική.

- Μην το αποκαλέσετε ποτέ ψεύτη. Χωρίς να το καταλαβαίνει, θα οικειοποιηθεί τον τίτλο, με αποτέλεσμα να καταφεύγει στο ψέμα σε κάθε αντίστοιχη περίπτωση στο μέλλον.

- Επαινείτε πάντα την ειλικρίνειά του, και όταν λέει την αλήθεια να το επιβραβεύετε μ’ ένα μεγάλο μπράβο.

- Ενισχύετε την πρωτοβουλία του και κάνετέ το να νιώθει ισότιμο μέλος της οικογένειας.

- Δείξτε του εμπιστοσύνη, ώστε να μη χρειάζεται να δικαιολογείται.

Το θεραπευτικό ψέμα

Κάθε φορά που ο μικρός Γιώργος στεναχωριέται, λέει πως πονάει η κοιλιά του. Εκείνες τις στιγμές που ζητάει απεγνωσμένα την προσοχή σας, μπείτε άφοβα στο ψέμα του. Χαϊδέψτε την κοιλιά του, φιλήστε την και πείτε του πως θα γίνει καλά! Αυτό θα λειτουργήσει σαν θεραπεία για το παραπονεμένο σας παιδί.

Ψέμα ή μισή αλήθεια;

Η Έλενα είναι καθηγήτρια Γαλλικών. Κάποια μέρα γύρισε έξαλλη από το φροντιστήριο. Μια επτάχρονη μαθήτριά της της είπε «κυρία, είστε πολύ άσχημη σήμερα».

Το συγκεκριμένο κορίτσι εκδήλωσε έναν ειλικρινή και ευθύ χαρακτήρα, όμως αυτό που κατάφερε ήταν να πληγώσει τη δασκάλα του. Εκτός λοιπόν από την ειλικρίνεια, θα πρέπει παράλληλα να διδάσκουμε στο παιδί το τακτ και την ευγένεια.

Διαβάστε ακόμα

Τα ψέματα των παιδιών, γιατί τα λένε, πώς να τα ερμηνεύσετε, των Νέσια Λανιάντο-Τζιανφιλίππο Πιέτρα, Εκδόσεις Καστανιώτη

Όμως εγώ δεν είπα ψέματα! Γιατί τα παιδιά λένε ψέματα, του Χάικε Μπάουμ, Εκδόσεις Θυμάρι

Ευχαριστούμε την ψυχολόγο Λίζα Βάρβογλη για την πολύτιμη βοήθεια της

Σαν σήμερα

7 - 11 - 1185

Ο Στρατηγός του Βυζαντίου Αλ.Βρανάς κατατροπώνει τους Νορμανδούς σε μάχη κοντά στο Στρυμόνα. Οι τελευταίοι μετά την κατάληψη του Δυρραχίου και της Θεσσαλονίκης κινούνταν εναντίον της Κωνσταντινουπόλεως.

7 - 11 - 1905

Φονεύεται ο Αρχηγός ανταρτικού Σώματος κατά το Μακεδονικό Αγώνα Μαρίνος Λυμπερόπουλος σε σύγκρουση με τουρκικό τμήμα.

7 - 11 - 1912

Ο Ελληνικός Στρατός μετά από μάχη απελευθερώνει την Φλώρινα από τους Τούρκους.

Πνευματικά Κεφάλαια Αρχιμ. Σωφρονίου Σαχάρωφ

Α. Οφείλουμε να μάθουμε να ζούμε την αιώνια ζωή του ίδιου του Θεού. Τι σημαίνει «θέωση» του ανθρώπου; Να ζήσουμε όπως έζησε ο Κύριος, να αφομοιώσουμε το φρόνημα και τα αισθήματα του Χριστού, προπαντός των τελευταίων στιγμών της επίγειας ζωής Του.

Β. Το σπέρμα που έριξε ο διάβολος στην καρδιά και το νου του Αδάμ -το λογισμό να γίνει Θεός χωρίς το Θεό– σφηνώθηκε τόσο βαθιά στο είναι μας, ώστε να βρισκόμαστε αδιάκοπα υπό το κράτος της αμαρτίας .

Γ. Ήδη από την γέννησή μας γινόμαστε κληρονόμοι του Αδάμ.

Μπορούμε να ζήσουμε την κατάσταση της πτώσεως, που είναι μια φοβερή απόκλιση από την αγάπη του Πατρός, ως τη μόνη πραγματικότητα του ανθρωπίνου είναι.

Στον κόσμο ζούμε στην ατμόσφαιρα της λατρείας της πτώσεως. Ζούμε στην άνεση και ντρεπόμαστε να ομολογήσουμε την πίστη μας, να πούμε ότι είμαστε χριστιανοί.

π.Γ.Στ.

Εσώτοιχα των Βράχων

Αγναντεύω θολά,
όταν σκεπάζω το χώρο
με σύννεφα δικαιολογιών.
Διαφεντεύω κομψά,
όταν ελέγχω στο χρόνο
συνειδήσεις γαμψές.

*
Τα κύματα αγανάκτησης
στα βράχια πάνω κτυπούν,
της αναισθησίας μου.
Τα μνήματα των αισθημάτων
στα μάτια σου εισχωρούν,
της ανυπομονησίας μου.

*

Η εξουσία συντρίβει ψυχές
στη μυλόπετρα του αέναου μύθου,
της θολής επιβολής.
Η Εκκλησία διαλύει κλαγγές
με ανεμότρατα πνεύματος,
της γενναίας αποδοχής.

*

Στα συρτάρια των μηχανορραφιών
στοιχειά θεριεύουν ολοχρονίς
της αιώνιας διαπλοκής.
Στα εσώτοιχα των βράχων
θεριά γαληνεύουν σιμά,
στης αλληλεγγύης τον καημό.



Παναγιώτης Α. Μπούρδαλας

Ρουμάνοι Μάρτυρες και Ομολογητές (β')

Τα Χριστούγεννα στη φυλακή

Πιτέτσι, 1949

Πεινασμένοι, παγωμένοι, ρακένδυτοι, περίτρομοι οι κρατούμενοι από το Πιτέτσι μοιάζαμε με κάτι φαντάσματα. Τελείως απομονωμένοι από τον κόσμο, συνωστισμένοι σε μικρά κρατητήρια. Μόλις που μας είχαν απομείνει οι τελευταίες σωματικές και ψυχικές μας δυνάμεις. Κοιμόμασταν ανά δύο σ’ ένα σιδερένιο, στενό κρεβάτι, με αχυρένιο στρώμα, πνιγμένο στη σκόνη και νιώθαμε το σίδερο και το κρύο.

Την παραμονή εξομολογήθηκα αφού έλαβα το σήμα-μήνυμα που μου έστειλε στο σωλήνα του καλοριφέρ ένας ιερέας που ήταν σε άλλο κρατητήριο. Αυτός είπε την ευχή της αφέσεως για την αγία εξομολόγηση. Ο καθένας μαζευόταν μέσα στον εαυτό του μπροστά στον Θεό και έβλεπε την ξεσχισμένη από τους πειρασμούς γυμνότητά του σαν σε καθρέφτη. Οι λογισμοί είναι έντονοι και ισχυροί στη φυλακή, όπου κάθεσαι 16 ώρες την ημέρα καταδικασμένος στην απραξία, χωρίς να έχεις τι να συζητήσεις με τους γείτονες. Εδώ οι ψυχές ψηλαφίζονται μεταξύ τους.

Όταν όλοι κοιμήθηκαν, εγώ παρέμεινα άγρυπνος στην άκρη του κρεβατιού, με τα βλέφαρα κλειστά, με σηκωμένο το κεφάλι, προσευχόμενος με τους παλμούς της καρδιάς μου. Προσπαθούσα να ανακαλύψω τον Ιησού και Τον καλούσα με τη νοερά προσευχή. Είχα ξεχάσει την πείνα, την παγωνιά, την τρομάρα. Ο χρόνος διαστελλόταν, γινόταν αργός, αμέτρητος και ήρεμος. Η ψυχή μου δραπέτευε από τη φυλακή. Προσπαθούσα να εγκαταλείψω όλα και να παραμένω μόνο με τον Θεό. Πλημμύρισα από βαθιά χαρά και οι ουρανοί ανοίγονταν θαυμάσια. Αργότερα αποφάσισα να μεταλάβω. Είχαν ήδη ειπωθεί από τον ιερέα και οι ευχές για τη Θεία Μετάληψη. Έψαξα σε μια πτυχή του σακακιού μου κι έβγαλα από ένα μικρό σακουλάκι ένα μικρό μαργαρίτη του Σώματος του Χριστού, που τον φύλαγα σαν τον πιο πολύτιμο θησαυρό. Τα Άγια Δώρα είχαν μπει στη φυλακή με επικίνδυνους τρόπους, μέσω ενός μοναχού, που είχε συλληφθεί πριν από περίπου δύο χρόνια και τα είχε εμπιστευθεί στους κρατουμένους που ήθελαν να μεταλάβουν.

Θέλοντας, λοιπόν, να πάρω το ψίχουλο της Θείας Κοινωνίας, δεν ξέρω πώς έγινε και μου έπεσε κάτω. Άρχισα να το ψάχνω με αγωνία, αλλά δεν το βρήκα. Τότε αποφάσισα να γλείψω με τη γλώσσα ένα κομμάτι πατώματος όπου θεωρούσα ότι είχε πέσει, όμως δεν το αισθάνθηκα. Ωστόσο πίστεψα ότι η Θεία Μετάληψη είχε γίνει. Ηρέμησα και γύρισα προσευχόμενος στην άκρη του κρεβατιού . …………..…

Ιωάννης Ιανολίδε

"Εξουθενωμένος για τον Χριστό και την Πατρίδα"

Η Μασονία και η Ορθόδοξη πίστη

Πρωτ. Βασίλειος Α. Γεωργόπουλος. Δρ. Θ

Βασική τακτική διαφόρων ομάδων, κινήσεων, οργανώσεων κ. α όπου ο χαρακτήρας τους, οι διδασκαλίες και οι πρακτικές είναι απολύτως ασυμβίβαστες με την ορθόδοξη πίστη μας, είναι η προσπάθεια χειραγώγησης των ανθρώπων μέσω της παραπληροφόρησης. Τακτική η οποία κατ’ εξοχήν χρησιμοποιείται από τον Τεκτονισμό ή Μασονία.

Μόνιμη επωδός των διαφόρων Τεκτόνων αποτελεί ο ισχυρισμός, ότι αποτελούν απλώς φιλοσοφική οργάνωση που αποβλέπει στην αναζήτηση της αλήθειας, στην κοινωνική και ατομική πρόοδο χωρίς να έχουν θρησκευτικό χαρακτήρα. Άποψη που προσπαθούν να τη διαδώσουν με κάθε πρόσφορο μέσο και σε κάθε ευκαιρία. Θεωρούν μάλιστα ότι μπορεί κάποιος να είναι ταυτοχρόνως και χριστιανός και Τέκτονας. Ισχύει όμως κάτι τέτοιο; Είναι δυνατόν κάποιος να είναι χριστιανός ορθόδοξος και ταυτοχρόνως να είναι και Μασώνος;

Για την Ορθόδοξη πίστη μας κάτι τέτοιο είναι όχι μόνον αδύνατο αλλά και αδιανόητο. Εν προκειμένω είναι χρήσιμο να θυμηθούμε ότι η Εκκλησία μας έχει κατ’ επανάληψη τοποθετηθεί για τον Τεκτονισμό κατά τρόπο σαφή, υπεύθυνο και συγκεκριμένο. Υπενθυμίζουμε χαρακτηριστικά:

Ι) Η Διορθόδοξος Επιτροπή που συνεδρίασε στη Μονή Βατοπαιδίου από 8-23/6/1930 στο Άγιον Όρος χαρακτηρίζει τον Τεκτονισμό «ως σύστημα αντιχριστιανικόν και πεπλανημένον».

ΙΙ) Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος στις 12-10 1933 συν τοις άλλοις υπογραμμίζει ότι ο Τεκτονισμός «υπομιμνήσκει τας παλαιάς εθνικάς μυστηριακάς θρησκείας ή λατρείας, από των οποίων κατάγεται και των οποίων συνέχειαν και αναβίωσιν αποτελεί» (Περ. Εκκλησία 48, (4-12-1933), σ. 1).

ΙΙΙ) Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος τον Νοέμβριο του 1972 επαναλαμβάνει «ότι η Μασονία είναι αποδεδειγμένως θρησκεία μυστηριακή, προέκτασις των παλαιών ειδωλολατρικών θρησκειών, όλως ξένη και αντίθετος προς την εξ αποκαλύψεως σωτηριώδη αλήθειαν της Αγίας ημών Εκκλησίας. Διαδηλοί κατηγορηματικώς ότι η ιδιότης του Μασώνου υπό οιανδήποτε μορφήν είναι ασυμβίβαστος προς την ιδιότητα του χριστιανού μέλους του Σώματος του Χριστού» (Περ. Εκκλησία 50, (1973), σ. 17).

IV) Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος τον Οκτώβριο του 1996 την θωρεί «παγανιστική θρησκεία» ασυμβίβαστη με το χριστιανισμό και τη χαρακτηρίζει «ως αντίχριστον σύστημα» (Περ. Εκκλησία 73(1996), σσ. 673-674).

Διάφοροι τεκτονικοί κύκλοι ισχυρίζονται ότι αυτές οι αδαμαντίνου διαύγειας Ορθόδοξες τοποθετήσεις είναι ανακρίβειες, αστήρικτες θεωρητικές διακηρύξεις και είναι, πάντα κατά τους ισχυρισμούς τους, καρπός μιας ισχυρής προκατάληψης. Ισχύει όμως κάτι τέτοιο; Αναμφιβόλως όχι. Αντιθέτως αυτοί οι ισχυρισμοί αποτελούν μια ακόμα προσπάθεια μασωνικής παραπληροφόρησης. Και τούτο γιατί αποδεικνύεται εύκολα και ο παγανιστικός και ο αποκρυφιστικός και ο αντιχριστιανικός χαρακτήρας του Τεκτονισμού από πλήθος μασωνικών κειμένων – μαρτυριών.

Ως αποδείξεις θα παραθέσουμε ενδεικτικά θέσεις από την Εγκυκλοπαίδεια της Ελευθέρας Τεκτονικής, αφ’ ενός μεν γιατί αποτελεί έκδοση της Μασωνικής Στοάς Όμηρος, αφ’ ετέρου δε γιατί ο συντάκτης των διαφόρων λημμάτων παραθέτει και απόψεις και άλλων Μασόνων Ελλήνων και ξένων, έτσι ώστε να καθίσταται το εν λόγω έργο πιο αντιπροσωπευτικό για το χώρο του.

α) Η παρουσία αποκρυφιστικών στοιχείων στον Τεκτονισμό. Διαβάζουμε στην εν λόγω Μασωνική εγκυκλοπαίδεια σχετικά με τους ανώτερους βαθμούς του Τεκτονισμού ότι: «οι Ανώτεροι βαθμοί του ουδέν άλλο είναι ή συμπύκνωσις των διαφόρων μορφών του "εσωτερισμού" προσφέρουσα εις τον Τέκτονα ευρύ πεδίον ερεύνης εις την σφαίραν του υπεραισθητού» (σ. 127).

Στην ίδια σελίδα επίσης αναφέρεται: «παραμένει αναντίρρητον ότι η όλη διάρθρωσις των πέραν του 3 βαθμών του περικλείει μέγιστον μέρος της Αποκρύφου επιστήμης και του μυστηρίου συγχρόνως. Άλλως θα ήτο αδύνατον να ερμηνευθούν και να κατανοηθώσιν οι βαθμοί ούτοι, τα σύμβολα και αι αλληγορίαι των» (σ. 127. Πρβλ. και σ. 103). Σταματούν όμως εδώ οι μαρτυρίες; Όχι.

Θα αναφέρουμε μια ακόμη χαρακτηριστική από τις πολλές. Σ' αυτή ομολογείται η παρουσία στον Τεκτονισμό της ιουδαϊκής αποκρυφιστικής παράδοσης της Καββάλα. Αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Εις πλείστους ανωτέρους Τεκτονικούς βαθμούς γίνεται χρήσις της Καββάλα, ολόκληρα δε Τεκτονικά δόγματα έχουν στηριχθή επί των αρχών της» (σ. 507). Και αλλού «Η προσεκτική μελέτη των διαφόρων Τεκτονικών βαθμών αποδεικνύει την αναμφισβήτητον επίδρασιν της καββαλιστικής παραδόσεως επί του Τεκτονισμού» (σ. 510 ).

Η παρουσία παγανιστικών στοιχείων στον Τεκτονισμό

Χαρακτηριστικές είναι επίσης και οι μαρτυρίες που υπάρχουν στην εν λόγω Μασωνική εγκυκλοπαίδεια για την παρουσία του παγανιστικού στοιχείου στον Τεκτονισμό. Αναφέρουμε ενδεικτικώς δύο: «Ουδείς όμως εξετάζων προσεκτικώς τους τρόπους, καθ' ούς η ανάστασις ή η επιστροφή εις την ζωήν εδιδάσκοντο δια συμβόλων και τελετών εις τα Αρχαία μυστήρια και διδάσκονται και σήμερον εις την τεκτονικήν μύησιν δύναται να αρνηθή, ότι ο Τεκτονισμός απέρρευσεν εκ των αρχαίων μυστηρίων» (σ. 93. Πρβλ. A. G. Mackey, An Encyclopaedia of Freemasony, Vol. 2, Chicago 1947, σ.851).

Με την ίδια επίσης βεβαιότητα και σαφήνεια αλλού ομολογείται ότι «οι τρεις πρώτοι συμβολικοί βαθμοί δεν είναι τι άλλο ή πιστή επανάληψις των περί "αθανασίας της ψυχής" διδαγμάτων των Αιγυπτιακών, των Διονυσιακών, των Ορφικών, των Ελευσίνιων και των Μιθραϊκών Μυστηρίων» (σ. 127. Βλ και σσ.151, 633 ).

Η παρουσία αντιχριστιανικών διδασκαλιών στον Τεκτονισμό

Από το πλήθος των πλανών που αποτελούν αντιλήψεις του Τεκτονισμού θα σταθούμε ενδεικτικά μόνο σε μία περίπτωση, στην αντιχριστιανική πλάνη της μετενσάρκωσης . Εξόχως διαφωτιστικά είναι όσα αναφέρονται για αυτήν στην Μασωνική εγκυκλοπαίδεια.

Αναφέρονται, λοιπόν, τα εξής: «Ο Ελευθεροτεκτονικός εσωτερισμός πρεσβεύει επίσης, ως είναι φυσικόν, το δόγμα της μετενσαρκώσεως άνευ του οποίου δεν είναι δυνατόν να νοηθή και στηριχθή ο περί εξελίξεως νόμος.(...) Αθανασία ψυχής άλλως τε, ως την πρεσβεύει ο Ελευθεροτεκτονισμός, δεν θα ήτο νοητή άνευ της μετενσαρκώσεως» (σ. 607).

Οι Μασωνικές μαρτυρίες αποδεικνύουν ότι οι θέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας για τον Τεκτονισμό επιβεβαιώνονται από την πραγματικότητα και δεν αποτελούν αστήρικτες κατηγορίες που είναι καρπός προκατάληψης, όπως ισχυρίζονται διάφοροι τεκτονικοί κύκλοι. Ταυτοχρόνως όμως αποδεικνύουν και την απόπειρα παραπληροφόρησης που επιχειρείται από τον Τεκτονισμό σχετικά με τη φύση και τα χαρακτηριστικά της οργάνωσής τους.

Είναι νομίζουμε αυτονόητο ότι κάποιος που θέλει να είναι συνειδητός Ορθόδοξος Χριστιανός δεν μπορεί να είναι ταυτοχρόνως και Τέκτονας. Ποια σχέση μπορεί να έχει το φως του Ευαγγελίου με την αποκρυφιστική και παγανιστική καταχνιά του Τεκτονισμού; Αναμφιβόλως καμία. Η μύηση και η ένταξη κάποιου στη Μασονία είναι επιστροφή από το χώρο της ζωής, από το χώρο της κατά Χριστόν" καινής κτίσης" (Β Κορ 5, 17) που είναι η Εκκλησία στο χώρο της σκιάς και του θανάτου (Ματθ. 4, 16. Λουκ 1, 79).

Πηγή :Ορθόδοξη Ομάδα Δογματικής Έρευνας

Σαν σήμερα

6 - 11 - 1912

Μετά την επιτυχχή επίθεση, το 8ο Τάγμα Ευζώνων απελευθερώνει το χωριό Κέλλη της Φλώρινας.

6 - 11 - 1940

Η επιτιθέμενη στην περιοχή Θεσπρωτίας Ιταλική Μεραρχία "Σιέννα"κατορθώνει να δημιουργήσει ισχυρό προγεφύρωμα επί του Καλαμά ποταμού και να προκαλέσει ανησυχητική κατάσταση στην VIII Μεραρχία.

Αισχροί λογισμοί

Όσιος Αμβρόσιος της Όπτινα

Πάτερ ρώτησε κάποιος άλλος. Όταν χωρίς να το θέλω περνούν από το νου μου αισχροί λογισμοί, αμαρτάνω; Άκουσε παιδί μου. Κάποια ασκήτρια η Αικατερίνη Σενέισκαγια εταλαιπωρείτο πολύ καιρό από ακάθαρτες σκέψεις. Στο τέλος την επισκέφτηκε ο Χριστός και αμέσως τις απεμάκρυνε. «Που ήσουν τόσο καιρό, γλυκύτατε Ιησού μου»; Τον ρώτησε. «Ήμουν μέσα στην καρδιά σου» της απάντησε. « Στην καρδιά μου; Μα, αφού είναι γεμάτη από ακάθαρτους λογισμούς». «Ήμουν στην καρδιά σου, γιατί εσύ κανένα από τους λογισμούς αυτούς δεν αποδέχθηκες. Αντιθέτως προσπαθούσες να τους διώξεις. Δεν μπορούσες να απαλλαγής από αυτούς και υπόφερες. Αγωνιζόσουν όμως εναντίον τους. Έτσι μου παραχωρούσες μέρος στην καρδία σου». Ποιο είναι λοιπόν το συμπέρασμα; Όταν δεν συγκατατιθέμεθα στις άσχημες σκέψεις, δεν έχουμε ενοχή.

"Όσιος Αμβρόσιος της Όπτινα" Εκδ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ

Η γλώσσα του Νεοέλληνα - Χρήστος Γιανναράς

Η Ιστορία δεν γυρίζει πίσω. Ή Ίστανμπούλ δεν μπορεί να ξαναγίνει Κων­σταντινούπολη, ούτε το πολυτονικό να αποτελέσει και πάλι τον καθολικό τρόπο της ελληνικής γραφής. Η έκπτωση από υψηλότερο σε χαμηλότερο επί­πεδο πολιτισμού δεν αντιστρέφεται. [...] Αν απρόσμενα χαριζόταν σήμερα στους Έλληνες η Ίστανμπούλ, το δώρο θα ήταν άδωρο. Όχι ακτινοβολία ελληνικής ευγένειας και αρχοντιάς δεν θα μπορούσαμε να της προσδώσουμε, άλλα ούτε το παρελθόν της δεν είμαστε ικανοί να διαχειριστούμε — το αποδείχνουμε στη σημερι­νή Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Αν με ανάλογες παραμυθένιες πιθανότητες κάποια ελλη­νική κυβέρνηση αποφάσιζε να εισαγάγει και πάλι το πο­λυτονικό στα σχολειά (τη διδασκαλία των αρχαίων ως θεμελιώδες γλωσσικό μάθημα), εξ ίσου άδωρο θα ήταν το δώρο. Τα είκοσι χρόνια του χάσματος πού έχουν ήδη παρεμβληθεί στη γλωσσική μας συνέχεια, θα απέδειχναν ουτο­πικό, μη λειτουργικό το εγχείρημα.

Όταν διακόπτεται η συνέχεια της ζωής, το ρίζωμα σε πανάρχαια πατρογονικά εδάφη ή στη γλώσσα (στη γλώσ­σα πού είναι το «σπίτι» της ύπαρξης μας, καθώς έλεγε ο Χάιντεγκερ), η απώλεια είναι οριστική. Ό,τι χάθηκε μπορεί να ξανακερδηθεί ως μάθηση από κάποιους ελαχίστους λογίους, αλλά δεν είναι δυνατό να συγκροτήσει και πάλι καθολικό λαϊκό βίωμα.

Χρήστος Γιανναράς

Η Ιστορία δεν γυρίζει πίσω, 1996

Ρουμάνοι Μάρτυρες και Ομολογητές (α')

Το πιτέτσι, Η κόλαση στη γη

Η πείνα έκανε τους υπό αναμόρφωση νέους σκελετούς … Όλες οι οικογενειακές επαφές κόπηκαν, σταμάτησαν και όλες οι συναναστροφές. Δεν υπήρχε ούτε χαρτί, ούτε μολύβι, ούτε βιβλίο. Απαγορευόταν να κοιτάξεις από το παράθυρο, παρόλο που ήταν σκεπασμένο με σανίδες. Σ’ ένα κρατητήριο των 2 Χ 4 μέτρων ήταν στοιβαγμένοι 7 μέχρι 12 κρατούμενοι, ώστε να τρελαθείς τελείως από τη σκληρή αυτή ομαδική απομόνωση. Οι στοιβαγμένοι κρατούμενοι ζούσαν, φυσικά, σε φοβερή αποπνικτική ατμόσφαιρα. …..

Στο κελί αυτό-δεσμωτήριο έτρωγαν, κοιμούνταν, πλένονταν και έκαμαν όλα τα άλλα. Ο αέρας είχε αφόρητη μυρουδιά και πολύ σκόνη. Η βόλτα στην αυλή επιτρεπόταν ανά πέντε-έξι μήνες, μόνο για λίγα λεπτά και στη συνέχεια ακολουθούσαν τιμωρίες με ξύλα…..

Εκτός από τον ξυλοδαρμό, βασανίζονταν και με τον εγκλεισμό τους σε μπουντρούμι. Το μπουντρούμι ήταν στο υπόγειο του δεσμωτηρίου. Τα παράθυρα ήταν κλεισμένα και μέσα ήταν πυκνό σκοτάδι. Στο πάτωμα υπήρχαν μεγάλες ποσότητες ανθρωπίνων κοπράνων, και έμοιαζε μ ένα βρομισμένο βάλτο, όπου δεν υπήρχε ούτε μία λωρίδα ξηρού και καθαρού τόπου. Οι τοίχοι ήταν υγροί. Το κρύο τρυπούσε τα κόκαλα …

Εδώ μεταφέρονταν οι νεαροί «κερατάδες», ομάδες-ομάδες, συνήθως γυμνοί και ξυπόλυτοι. Αντί τροφής, τους δινόταν μια κουτάλα με καυτό, αλμυρό νερό. Συνήθως πριν έλθουν στο μπουντρούμι, έπαιρναν ένα δυνατό μαστίγωμα. Γνωρίζω ανθρώπους που έκαναν, σταδιακά, πάνω από 60 ημέρες στην κάβα-μπουντρούμι μέσα σε τέτοιες συνθήκες. Τρεις μέρες στην κάβα ήταν το ελάχιστο και έφτανε μέχρι 8-10 μέρες, δηλαδή μέχρι την κατάπτωση και το πέσιμο στο βάλτο. Όταν οι τιμωρημένοι επαναφέρονταν στα δωμάτια, ήταν άρρωστοι και αγνώριστοι. Σχεδόν όλοι οι κρατούμενοι πέρασαν την κάβα του Πιτέτσι.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ από το βιβλίο του Ρουμάνου Ομολογητή, Ιωάννη Ιανολίδε, «Συνταρακτικά περιστατικά φυλακισμένων Ρουμάνων Ομολογητών και Μαρτύρων του 20 ου αιώνα», μετάφραση π. Κyprianos Staicou, Θεσσαλονίκη 2009.

Ρουμάνοι Μάρτυρες και Ομολογητές

Την ΔΕΥΤΕΡΑ 9 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2009 και ΩΡΑ 6:ΟΟ μμ στο ΚΕΝΤΡΟ ΕΝΟΡΙΑΚΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ του Ι. Ν. ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΠΑΤΡΩΝ (Μητρ. Παρθενίου 18, πλησίον Ι. Ναού) θα πραγματοποιηθεί ομιλία με θέμα :

«Νεομάρτυρες του 20ου. αι. στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρουμανίας»

Συναρπαστικά περιστατικά φυλακισμένων Ρουμάνων Ομολογητών & Μαρτύρων»

Ομιλητής θα είναι ο π. Κυπριανός Στάικου (Δρ. Θεολογίας, από την Ρουμανία)

Θα προβληθούν διαφάνειες (σλάιτς) από τη σύγχρονη ζωή και διακονία της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρουμανίας.

Ο Πειραιώς Σεραφείμ για την Εκκλησιαστική περιουσία

του Αντώνη Τριανταφύλλου

Την εξεύρεση ενός Modus Vivendi μεταξύ πολιτείας και Εκκλησίας στη διαπραγμάτευση για την εκκλησιαστική περιουσία και τη φορολόγηση των «ιερών» ακινήτων ζητάει ο μητροπολίτης Πειραιώς σε παρέμβασή του στο Amen.gr. Ο κ. Σεραφείμ επισημαίνει ότι «πολιτική δεν γίνεται ούτε με ατάκες, ούτε και με πομφόλυγες» επισημαίνοντας ότι είναι αδήριτη η ανάγκη σφαιρικής αντιμετώπισης του ζητήματος της Εκκλησιαστικής περιουσίας. Εκτίμησή του είναι ότι θα πρέπει να υπάρξει ειλικρινής διάλογος μεταξύ κυβέρνησης και Ιεράς Συνόδου, προκειμένου να λυθεί οποιαδήποτε εκκρεμότητα σχετικά και με το ύψος της φορολογίας της εκκλησιαστικής περιουσίας, αλλά και της αξιοποίησης των δεσμευμένων ακινήτων.

«Το βασικό μας πρόβλημα δεν θα πρέπει να είναι το ΕΤΑΚ. Γνωρίζουμε ότι υπάρχει οικονομική κρίση και εμείς είμαστε πρόθυμοι σε αυτή τη δεδομένη χρονική στιγμή να συνδράμουμε στα δημόσια οικονομικά» αναφέρει. Υπογραμμίζει όμως ότι για λόγους ισόνομης αντιμετώπισης με τα υπόλοιπα ΝΠΔΔ η αυξημένη φορολογία δεν θα πρέπει να παγιοποιηθεί. «Αυτό είναι απαράδεκτο» λέει χαρακτηριστικά.

«Η Εκκλησία είναι ένας οργανισμός με ιστορία 2000 χρόνων. Η ζωή της υπερβαίνει τη ζωή κρατών, κομμάτων και κυβερνήσεων. Είναι επόμενο να διαθέτει μεγάλη περιουσία. Αυτή όμως δεν ανήκει στα πρόσωπα» σημειώνει. Τονίζει μάλιστα ότι η εκκλησιαστική περιουσία δεν είναι προσωπικό κτήμα των αρχιερέων μιας και οι μητροπολίτες και η διοίκηση της Εκκλησίας είναι απλός διαχειριστής της περιουσίας προς όφελος του κοινωνικού συνόλου.

«Δεν είμαστε κερδοσκοπικός οργανισμός, δεν είμαστε τραπεζίτες, παράγουμε φιλανθρωπικό έργο» τονίζει ο κ. Σεραφείμ. «Συντηρούμε δεκάδες ιδρύματα, χρηματοδοτούμε σχολεία, παρέχουμε χιλιάδες μερίδες συσσιτίου σε απόρους ανθρώπους. Αυτά τα έργα δεν πρέπει από κάπου να χρηματοδοτηθούν;» διερωτάται. «Για αυτό ζητούμε» συνεχίζει «Να μας δοθούν προς αξιοποίηση τα δεσμευμένα ακίνητα».

Σε ό, τι αφορά το μέγεθος, αλλά και την πραγματική αξία της περιουσίας της Εκκλησίας ο μητροπολίτης Πειραιώς χαρακτηρίζει υπερβολές τα όσα ακούγονται. Αναγνωρίζει ότι στο παρελθόν η περιουσία ήταν μεγαλύτερη από ότι είναι σήμερα. Εξαιτίας όμως των απαλλοτριώσεων στις οποίες προχώρησε κατά καιρούςτο κράτος έχει απομειωθεί σημαντικά.

«Η Εκκλησία δεν μπορεί να βρίσκεται σε αντιπαράθεση με την κοινή γνώμη για τα περιουσιακά της. Ο κόσμος θα πρέπει να γνωρίζει ότι η Εκκλησία έχει βγει ζημιωμένη. Κανείς δεν λέει ότι το κράτος πήρε από την Εκκλησία 2000 στρέμματα στη Βάρη για να χτιστεί η Σχολή Ευελπίδων και σε αντιπαροχή μας δίνουν 7 στρέμματα στην οδό Δεινοκράτους, τα οποία δεν μπορούμε να αξιοποιήσουμε γιατί είναι δεσμευμένα ως διατηρητέος χώρος» λέει χαρακτηριστικά.

amen.gr

Σαν σήμερα

5 - 11 - 1828

Απελευθέρωση της ΛΙβαδειάς από τις ελληνικές δυνάμεις του Δημ.Υψηλάντη, μετά από συνθηκολόγηση.

5 - 11 - 1912

Ο Ταγματάρχης Σπυρομήλιος απελευθερώνει με εθελοντικά σώματα και 200 εθελοντές Κρήτες τη Χειμάρρα.

5 - 11 - 1912

Η VI Μεραρχίας εκδιώκει τους Τούρκους και εισέρχεται στην Άρνισσα της Έδεσσας.

5 - 11 - 1914

Η Αγγλία κηρύσσει άκυρη την Αγγλοτουρκική Συνθήκη του 1878 και αναγγέλλει την προσάρτηση της Κύπρου υπό μορφή Βασιλικής Κτήσεως.

AIDS: Η Απειλή υπάρχει. Εμείς τι κάνουμε; (γ' )

Πως μεταδίδεται το μικρόβιο;

Από σοβαρές επιστημονικές έρευνες που έγιναν γνωρίζουμε, ότι το μικρόβιο του AIDS μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο μόνο με τρεις τρόπους:

Ø Με το σπέρμα λόγω των σεξουαλικών επαφών

Ø Με τις μεταγγίσεις αίματος

Ø Με τον τοκετό.

Α. Οι σεξουαλικές επαφές

Ο ιός μεταδίδεται με τη σεξουαλική επαφή του σπέρματος ή των κολπικών υγρών. Κάθε είδους σεξουαλική επαφή μπορεί να προξενήσει μόλυνση για τον έναν ή τον άλλο από τους συντρόφους, εφόσον βέβαια ο ένας τουλάχιστον είναι ήδη μολυσμένος.

Μπορεί όμως να είσαι βέβαιος, ότι ο σύντροφός σου δεν είναι μολυσμένος, ιδιαίτερα μάλιστα όταν πρόκειται για αγνώστου προελεύσεως και εφήμερο φίλο – η;

Η εναλλαγή λοιπόν, και μάλιστα η συχνή, ερωτικού συντρόφου αυξάνει επικίνδυνα την πιθανότητα της μόλυνσης. Αρκεί και μόνη μια φορά για να μολυνθεί κανείς. Όταν δε μολυνθεί, τότε γίνεται «φορέας» της νόσου, που σημαίνει ότι, από εκείνη τη στιγμή μολύνει και κάθε άλλο πρόσωπο με το οποίο έρχεται σε σεξουαλική σχέση. Έτσι ο κίνδυνος πολλαπλασιάζεται. Σκεφτείτε την τραγικότητα της περιπτώσεως να μολυνθείς από άγνωστο πρόσωπο και να μεταδώσεις τον ιό στον πραγματικό σου σύντροφο όταν επιστρέψεις στο σπίτι.

Β. Μέσω του αίματος

Αν το αίμα που μεταγγίζεται είναι μολυσμένο ή αν η σύριγγα είναι μολυσμένη, ο κίνδυνος μόλυνσης είναι άμεσος. Το ίδιο συμβαίνει και με τα προϊόντα του αίματος, όπως το πλάσμα. Έτσι ο τοξικομανής που χρησιμοποιεί την ίδια σύριγγα με άλλον τοξικομανή, που τυχαίνει να είναι φορέας του AIDS, κάνοντας ενδοφλέβια ένεση, να είναι βέβαιος ότι θα μολυνθεί.

Με το αίμα λοιπόν μεταδίδεται η αρρώστια. Και συνήθως ο αρχάριος τοξικομανής χρησιμοποιεί τη σύριγγα κάποιου άλλου. Γι’ αυτό ο κίνδυνος εδώ είναι μεγάλος. Αντίθετα η αιμοδοσία είναι ασφαλής, γιατί τα σύνεργα που χρησιμοποιούνται είναι μιας χρήσεως και καλά απολυμασμένα.

Γ. Ο τοκετός

Μια έγκυος γυναίκα που είναι φορέας του μικροβίου, το μεταδίδει τις περισσότερες φορές, δια του πλακούντος, στο έμβρυο. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, ένα 40% των μωρών που γεννήθηκαν από μητέρες – φορείς, ήταν μολυσμένα από το μικρόβιο. Αυτό βέβαια σημαίνει όχι ότι, κάθε μητέρα – φορέας μεταδίδει το δίχως άλλο το μικρόβιο στο μωρό της, αλλά ότι μπορεί να το μεταδώσει.

Μπορούμε να κολλήσουμε AIDS από κάποια τυχαία επαφή της καθημερινής ζωής;

Η απάντηση είναι όχι.

Το AIDS μεταδίδεται μόνο με τους τρεις παραπάνω τρόπους που περιγράψαμε. Επομένως οι τρέχουσες επαφές με τους ανθρώπους, έστω και μολυσμένους, δεν είναι επικίνδυνες.

Το ΑIDS δεν μεταδίδεται:

ü Με το απλό φίλημα ή χάϊδεμα,

ü Με τη χρησιμοποίηση κοινών πιάτων, ποτηριών, ακόμη και της ίδιας οδοντόβουρτσας με πρόσωπα μολυσμένα,

ü Με τα τρόφιμα ή τα ποτά,

ü Με το σάλιο ή τα μαντήλια,

ü Με τη χειραψία,

ü Με τα τσιμπήματα εντόμων ή από κατοικίδια ζώα,

ü Με τις δημόσιες τουαλέτες,

ü Με τα δημόσια λουτρά και πισίνες,

ü Με τον ιδρώτα, τα ούρα, τα δάκρυα. Το σάλιο μπορεί να μεταδώσει τον ιό, αν εξαιτίας κάποιας αμυχής, μπει στο αίμα.

ü Με την αναπνοή ή τη συμβίωση στο ίδιο σπίτι με άτομο μολυσμένο.

Οι ιατρικές έρευνες μέχρι στιγμής έχουν αποδείξει ότι ο ιός του AIDS δεν είναι κολλητικός, όπως, λ.χ. το συνάχι ή η γρίπη. Επομένως δεν υπάρχει λόγος οι φορείς του ιού να μη ζουν μια κανονική ζωή ή να τους επιβάλλει ο κοινωνικός περίγυρος τραυματικούς περιορισμούς. Κάθε σχετικός φόβος είναι μάλλον αδικαιολόγητος.

π.Γ.Στ.

συνεχίζεται

Ο πλούτος κατά τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο

Αυτά τα λέω και δεν θα πάψω να τα λέω, κι ας με κατηγορούν πολλοί. "Όλο με τους πλουσίους τα βά­ζεις", διαμαρτύρονται. Πράγματι, όχι όμως με όλους, αλλά μόνο μ' εκείνους που κάνουν κακή χρήση του πλούτου τους. Δεν χτυπάω τον πλούσιο, αλλά τον άρπαγα. Άλλο πλούσιος, άλλο άρπαγας. Να ξεχωρί­ζουμε τα πράγματα, για να μη δημιουργείται σύγχυ­ση ή παρανόηση. Είσαι πλούσιος; Δεν σε εμποδίζω. Αρπάζεις; Σε αποδοκιμάζω. Έχεις τα κτήματά σου; Να τα χαίρεσαι. Παίρνεις τα ξένα; Δεν μπορώ να σω­πάσω. Θέλεις να με πετροβολήσεις; Είμαι έτοιμος και το αίμα μου να χύσω, φτάνει να σε σταματήσω από την αμαρτία. Δεν νοιάζομαι για το μίσος, δεν τρομά­ζω από την πολεμική. Για ένα πράγμα μόνο νοιάζο­μαι, για την προκοπή εκείνων που με ακούνε.
Και οι φτωχοί και οι πλούσιοι παιδιά μου είναι. Όποιος θέλει, ας με πετροβολήσει. Όποιος θέλει, ας με μισεί. Όποιος θέλει, ας σχεδιάζει τη θανάτωσή μου. Οι επιβουλές εναντίον της ζωής μου είναι για μέ­να υποθήκες στεφανιών, οι πληγές είναι για μένα βραβεία. Δεν φοβάμαι την επιβουλή. Ένα πράγμα μόνο φοβάμαι: την αμαρτία. Ας μη βρεθεί κανείς να με ελέγξει για κάποιο αμάρτημα, κι ας με πολεμάει ο κό­σμος όλος.

Προδότης, λοιπόν, είναι ο πλούτος, προδότης και δραπέτης και φονιάς. Εκεί που δεν το περιμένεις, σου φεύγει και σε εγκαταλείπει και σε καταστρέφει. Θέ­λεις να τον κρατήσεις πραγματικά; Μην τον κρύψεις, αλλά μοίρασέ τον στους φτωχούς. Θηρίο είναι ό πλούτος. Αν κρατιέται, φεύγει. Αν σκορπίζεται, μέ­νει. Σκόρπισέ τον, για να μείνει. Μην τον κρύψεις, για να μη σου φύγει.