Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2023

Άγιος Βησσαρίων Αγαθωνίτης, Τα χρήματα που μας έδωσε ήταν ευλογημένα και έδωσαν μεγάλη ανάσα στο φτωχό σπιτικό μου!

 


(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

 

Την Κυριακή των Αγίων Πάντων, του έτους 2013, μπροστά στο καθολικό της μονής, η κυρία Σ.Κ., από τη Γραμμένη Φθιώτιδος, μας διηγήθηκε τα εξής:

Το έτος 1990 ήρθα στο μοναστήρι σας, για να προσκυνήσω τη μεγάλη Χάρη. Εδώ, στο προαύλιο, με συνήντησε ο πατήρ Βησσαρίων, ο εξομολόγος, ο οποίος με ρώτησε από που είμαι και τι οικογένεια έχω. Του είπα ότι είμαι χήρα, μάνα πέντε παιδιών.

Το μεγαλύτερο από τα παιδιά μου, συνέχισε είναι στην Αστυνομία και υπηρετεί στα Καμένα Βούρλα. Έβγαλε τότε από την τσέπη του ένα χιλιάρικο και μου το έδωσε. Αντέδρασα, γιατί τον είδα να είναι φτωχότερος από μένα. Φορούσε ένα τρύπιο παλιό ράσο, ξεθωριασμένο από την πολυκαιρία. Ντράπηκα και κινήθηκα να φύγω. Με ακολούθησε και επέμεινε να πάρω τα χρήματα. Τα πήρα, του φίλησα το χέρι και έφυγα.

Τα χρήματα αυτά τα έδωσα στο γιο μου, τον Αστυνομικό, για να πληρώσει κάποιες υποχρεώσεις του, λέγοντάς του ότι μου τα έδωσε ο εξομολόγος της Αγάθωνος.

Το παιδί μου, με αυτά που του περίσσευαν, αγόρασε ένα κοστούμι γιαυτόν και ένα λαχείο. Το λαχείο κέρδισε 30.000 δραχμές!

Αυτά τα χρήματα, Πατέρες μου, είπε η γυναίκα, ήταν ευλογημένα και έδωσαν μεγάλη ανάσα στο φτωχό σπιτικό μου.

Απόσπασμα από κείμενο του μακαριστού Καθηγουμένου της Ιερά Μονής Αγάθωνος π. Δαμασκηνού Ζαχαράκη όπως δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Φθιώτιδοςhttp://www.imfth.gr/news_events/apo-ti-zoi-kai-drasi-toy-osioy-gerontos-vissarionos-toy-agathonitoy

 Άγιος Βησσαρίων Αγαθωνίτης, Τα χρήματα που μας έδωσε ήταν ευλογημένα και έδωσαν μεγάλη ανάσα στο φτωχό σπιτικό μου! | Πεμπτουσία (pemptousia.gr)

Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2023

Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ Ο Ανθρώπινος έπαινος

 

Ο Κύριος μας έδωσε εντολή   να κάνουμε ελεημοσύνη κρυφά, να προσευχόμαστε κλεισμένοι στο πιο απόμερο δωμάτιο του σπιτιού μας, να νηστεύουμε χωρίς να το δείχνουμε. Γιατί τις αρετές πρέπει να τις εργαζόμαστε με μοναδικούς σκοπούς την ευαρέστηση του Θεού, την ωφέλεια της ψυχής μας, όχι για  να κερδίσουμε την επιδοκιμασία, τον θαυμασμό και τον έπαινο των ανθρώπων.

        Ο ανθρώπινος έπαινος μας κλέβει τις αρετές όταν τις φανερώνουμε και ασυναίσθητα μας παρασύρει στην ανθρωπαρέσκεια, την πονηριά και την υποκρισία, ψυχικές αρρώστιες, από τις οποίες προσβάλλεται εύκολα η φθαρμένη από την αμαρτία φύση μας. Όπως το φιλάσθενο σώμα πρέπει να προφυλάσσεται από το κρύο, την υγρασία και ορισμένες βλαπτικές τροφές, έτσι και η πνευματικά φιλάσθενη ψυχή, που πάντοτε κινδυνεύει από την αμαρτία, πρέπει να προφυλάσσεται από τον ανθρώπινο έπαινο, για να μην καταβάλλεται από τα πάθη, ιδιαίτερα από την ολέθρια κενοδοξία. Τον πνευματικό μας θησαυρό, όμως, πρέπει να τον κρύβουμε όχι μόνο από τα βλέμματα των άλλων, μα κι από το δικό μας «αριστερό χέρι», δηλαδή από τον εμπαθή εαυτό μας, από το κακό που ζει μέσα μας.

        Έτσι, θα αποφεύγουμε την αυταρέσκεια, τον αυτοέπαινο, τον αυτοθαυμασμό και την έπαρση, που μας αρπάζουν τον καρπό κάθε αρετής.

        Γ.