Σπάνιες φωτογραφίες από τη μεταφορά των οστών του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη Πηγή: www.lifo.gr

Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΦΡΟΝΤΙΣΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΤΡΙΠΟΛΗ. 

Παλεύοντας για τη λευτεριά

            Το Γένος περνούσε τις πιο κρίσιμες στιγμές του. Είχε όμως ριζώσει ο σπόρος που είχε σπείρει με την παιδεία ο Πατροκοσμάς πριν σαράντα χρόνια κατά τις περιοδείες του στη Μακεδονία και την Ήπειρο. Στοιχειώδη σχολεία άρχισαν να λειτουργούν παντού, ενώ ιδρύθηκαν ανώτερα στην ΚΠόλη, στην Καστοριά, στη Μοσχόπολη, στα Αμπελάκια κ.α.

            Και  η μεγάλη ώρα, που ενσάρκωνε τις ελπίδες αυτών που ζούσαν κι αυτών που γεννήθηκαν και πέθαναν σκλάβοι κατά τους αιώνες της Σταύρωσης του Γένους, έφτασε. Με κοινή συμφωνία των αρχηγών της Φιλικής Εταιρείας η έκρηξη της επαναστάσεως ορίσθηκε για τις 25 Μαρτίου 1821. Υπό την πίεση των γεγονότων εκδηλώθηκε μερικές μέρες νωρίτερα. Τι κι αν η στιγμή ήταν ακατάλληλη για να δρώμενα στην Ευρώπη; Με την ύψωση του λάβαρου της επαναστάσεως ρίγησαν οι υπόδουλοι. Εθνικό προσκλητήριο. Οι χθεσινοί σκλάβοι έτρεξαν στα βουνά, στους καπεταναίους της περιοχής τους. Βασικός πυρήνας του αγώνα ήταν οι κλέφτες  των βουνών. Αγράμματοι οι περισσότεροι, αγριεμένοι από τις στερήσεις και τους κινδύνους πολεμούσαν με πάθος τον τύραννο. Έπειτα από έναν τέτοιο αγώνα, με πολλές κυμαινόμενες φάσεις, αγώνα που έδινε κουράγιο και στους υπόδουλους των Βαλκανίων, αγώνα που συγκίνησε  τον λαό της Ευρώπης και ενέπνευσε τους καλλιτέχνες  της, ήλθε η πολυπόθητη λευτεριά. Η πατρίδα απελευθερώθηκε. Όχι ολόκληρη, γιατί άφησε εκτός συνόρων το μεγαλύτερο κομμάτι του ελληνισμού. Το αναπάντεχο όμως θαύμα έγινε. ΄Ισως αυτό το θαύμα εικονίζεται στο πρώτο νόμισμα της χώρας. Ο Φοίνικας που αναγεννιέται από τη στάχτη. Άρχισε να ανατέλλει μία ελπίδα. Ελπίδα  για ολοκληρωτική εθνική ολοκλήρωση.

Πηγή:Γ. ΑΧ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, «Πειρ. Εκκλησία-τ. 114

Ευτυχώς δεν εξέλειπε ο πατριωτισμός!

            Απόσπασμα από γράμμα πιλότου της πολεμικής αεροπορίας προς τον δημοσιογράφο κ. Χαρδαβέλα, για τις περικοπές των μισθών των ενστόλων.

            «… Όσο κι αν προσπαθήσουν να μικρύνουν αυτό που κάνουμε  μέσα στο αεροπλάνο, όσο κι αν παλέψουν να μας παρουσιάσουν σαν μία επαγγελματική κατηγορία ενστόλων, που πρέπει να μας κόψουν 100 ή 200 ευρώ το μήνα, δεν θα μπορέσουν να μας στερήσουν ποτέ τον δικό μας γαλάζιο ουρανό της Ελλάδος, που είναι το σπίτι μας και δεν θα συρρικνώσουν την αγάπη που έχουμε για την πατρίδα.

            Τους χαρίζουμε και τα εκατό και τα 200 ευρώ και όλο το μισθό, αν χρειάζεται για τη σωτηρία της χώρας. Τους τα χαρίζω όλα, αν έτσι θα σωθεί η Ελλάδα. Δεν τους χαρίζω ποτέ την τιμή μου, την περηφάνια μου και το απέραντο γαλάζιο πάνω από το Αιγαίο, όπου εκεί συναντάω τον Ηλιάκη, να μου χαμογελάει από τη μια γωνιά και να με καθοδηγεί».

            Τα παραπάνω λόγια του Έλληνα πιλότου είναι συγκλονιστικά! Πώς να μη νοιώθει κανείς περήφανος όταν σε καιρούς συμφεροντολογικούς η πατρίδα μας έχει τέτοιους άνδρες που την υπερασπίζονται με αγνή και ανδρειωμένη καρδιά; Νοιώθω συγκίνηση γι’ αυτό το παλικάρι, συγχαίρω τη μάνα που το γαλούχησε και θα προσεύχομαι να επιστρέφει σώος  στη βάση του μετά από κάθε πτήση θανάτου.

            π  γ. στ.