Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου 2018

ΨΕΥΤΗΣ Ή ΚΑΤΑΔΟΤΗΣ


Σκληρός ο λόγος του Χριστού για την ανθρώπινη λογική. Και ανατρεπτικός για τη γήϊνη, τη θετή δικαιοσύνη. Ιεράρχηση της αμαρτίας; Ποιος μπορεί να κρίνει τα κρίματα του Θεού; Ο δικαιοκρίτης Κύριος καταδίκασε τον πρώτο φόνο της ανθρώπινης ιστορίας, όταν ο Κάιν σκότωσε τον Άβελ. Συγχώρεσε όμως και τον Μωϋσή, όταν σκότωσε τον Αιγύπτιο. Και ο Χριστός συγχώρεσε τον ληστή, που σταυρώθηκε μαζί του. Και πολλούς άλλους. Εμείς όμως, όντας αμαρτωλοί, δεν έχουμε τον “νουν Χριστού”  για να συγχωρούμε, όπως ο Θεάνθρωπος. Γι’ αυτό και σε πολλούς, αυτός ο “νους” είναι αχώρητος και πολλοί προσπαθούν να τον νοθεύσουν και να τον προσαρμόσουν στα ανθρώπινα μέτρα της σκοπιμότητας, του φόβου, αλλά και της ολιγοπιστίας η της απιστίας τους. Οι άγιοι όμως μας θυμίζουν τον λόγο του Χριστού: “Το εν ανθρώποις υψηλόν  βδέλυγμα ενώπιον του Θεού”. Αυτόν τον λόγο μας εξηγεί και ο άγιος Αλώνιος, με τα ακόλουθα:
          Ερώτησε κάποτε ο Αββάς Αγάθων τον Αββά Αλώνιο, λέγοντας:
          -Πως θα κατορθώσω να κυριαρχώ στη γλώσσα μου, ώστε να μη ψεύδεται;
          Και ο Αββάς Αλώνιος του απάντησε:
          -Αν δεν ψεύδεσαι, πολλές αμαρτίες πρόκειται να κάνεις.
          Και ο Αββάς Αγάθων απόρησε και ξαναρώτησε:
          -Πως θα γίνει αυτό που λες;
          Και ο γέροντας του αποκρίθηκε:
          -Υπόθεσε ότι δύο άνθρωποι έκαμαν φόνο μπροστά σου και ο ένας  τους βρήκε καταφύγιο στο δικό σου κελλί. Και οι αρχές τον καταζητούν και σε ρωτάνε:
          -Έγινε φόνος μπροστά σου;
          Αν δεν πεις ψέματα, τότε παραδίνεις αυτόν τον άνθρωπο στο θάνατο. Καλύτερα άφησέ τον μπροστά στον Θεό, χωρίς δεσμά. Γιατί Εκείνος όλα τα γνωρίζει.
          Αυτή η διάκριση και η καταφυγή όλων για όλα στο Θεό είναι ο χρυσός κανόνας, για τον αληθινό χριστιανό, όσο κι αν μερικές φορές μοιάζει να καταργεί την κοινή λογική και το πνεύμα του κόσμου τούτου. Ο κόσμος του Θεού δεν είναι ορφανός. Έχει πατέρα τον ίδιο τον Θεό.
     Π. Μ. Σωτήρχος, “Υπέρ των αμαρτωλών, τι λένε οι Πατέρες”

Δεν υπάρχουν σχόλια: