Το χρέος των χριστιανών

       

   Υπάρχει η εντύπωση στους χριστιανούς ότι ομολογία είναι μόνο να φωνασκούν, να φανατίζονται, να θυμώνουν με τους κακούς, να κυνηγούν τους αμαρτωλούς, να σπιλώνουν τους φταίχτες, να γελοιοποιούν τους αχρείους, να διασύρουν τους σκανδαλίζοντες, να βάζουν τον καθένα στη θέση του, να κρίνουν την αξία του καθενός όπως νομίζουν.

  Όμως η αποστολή των χριστιανών στον σύγχρονο κόσμο δεν είναι καταγγελτική, ανακριτική, εισαγγελική και καταδικαστική. Οι πιστοί μπορούν να προσεύχονται για το κακό του κόσμου, να αισθάνονται συνυπεύθυνοι, να χύνουν δάκρυα για τους αμαρτωλούς αδελφούς τους, να είναι πιο ανεκτικοί, συμπαθείς κι επιεικείς μαζί τους. Δουλειά μας δεν είναι να καταλογίζουμε ευθύνες, να παρατηρούμε συνεχώς τους άλλους μόνο αυστηρά, να μεμψιμοιρούμε και να μελαγχολούμε για το πολύ κακό των καιρών μας. Μην αυταπατώμεθα και ξεγελιόμαστε ότι αυτό θέλει από εμάς σήμερα ο Θεός.

Μοναχού Μωυσή του Αγιορείτου 

Περί ιεροπρέπειας κληρικού

   Η ιεροπρέπεια δια τον κληρικόν, και δη τον επίσκοπον, είναι ο αληθής στολισμός ο περικοσμών αυτόν υπέρ πάντα κόσμον, ο καθιστών αυτόν πανταχού και πάντοτε περίβλεπτον, ο αναδεικνύων αυτόν τοις πάσι σεβασμόν και ο επισπώμενος την ευλάβειαν πάντων.

          Ο ιεροπρεπής ιερεύς επαναπαύει τας καρδίας των πιστών, φέρει την ειρήνην της συνειδήσεώς των, γίνεται τύπος και υπογραμμός του χριστιανικού βίου και αποβαίνει η αισθητή και ζώσα εικών της χριστιανικής θρησκείας, ήτις προβάλλεται προς τας όψεις απάντων, καθ ην η θειότης των ευαγγελικών αρχών κρίνεται και  παρά των εκτός της Εκκλησίας, οίτινες , θαυμάζοντες την εικόνα, θαυμάζουσι την θείαν ημών πίστιν , λέγοντες: «Ίδε οποίους αναδεικνύει ποιμένας λαών ο χριστιανισμός».

Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως

Η Εκκλησία και η μεταμόρφωση του κόσμου

     

Η Εκκλησία ενσαρκώνει μέσα στο χώρο και τον χρόνο τη φροντίδα του Θεού για τη μεταμόρφωση του κόσμου και την αναγέννηση του ανθρώπου, σύμφωνα με την επαγγελία του Κυρίου: «Ιδού καινά ποιώ πάντα». Αυτή την επαγγελία προσπαθούν να κάνουν πράξη με την βοήθεια του Παρακλήτου οι πιστοί στην καθημερινή τους ζωή.  Γι’ αυτή την ουσιαστική  αλλαγή τόσο στην ανθρώπινη ψυχή όσο και στις διαπροσωπικές σχέσεις αγωνίζεται η Εκκλησία με το κήρυγμα και τα  μυστήρια, με την ιεραποστολή και την κοινωνική της δράση. Γιατί σ’ αυτή την αναγέννηση του ανθρώπου και την ανάκτηση του κόσμου βρίσκεται το ευαγγέλιο, το καινό και ελπιδοφόρο μήνυμα της πίστεώς μας.

          Καμία αλλαγή όμως δεν είναι δυνατή για το σύνολο του κόσμου, χωρίς ταυτόχρονη αλλαγή και στις κοινωνικές δομές, στους θεσμούς και τις απρόσωπες λειτουργίες που ρυθμίζουν αποφασιστικά τη ζωή μας. Άλλωστε όλη η αναγέννηση του ανθρωπίνου γένους αρχίζει με μίαν αλλαγή στην ανθρώπινη φύση από τον Χριστό. Ο Χριστός, πριν καλέσει καθένα μας να τον ακολουθήσει, φρόντισε πρωτύτερα για μιαν αντικειμενική αλλαγή της δομής της ανθρώπινης υπάρξεως, άλλαξε τη φύση μας, απαλλάσσοντάς μας από τη δυναστεία του κακού και την απειλή του φόβου μπροστά στο θάνατο. Ο σπόρος μπορεί να φυτρώσει, μόνο σαν είναι καθαρισμένο από κάθε αντίξοο εμπόδιο για την ανάπτυξη του φυτού το χωράφι. Αν το κλίμα και οι φυσικές συνθήκες είναι αντίθετες με το φυτό, είναι ματαιοπονία να προσδοκά κανείς πώς θ’ αναπτυχθεί απλά και μόνο γιατί έσπειρε το σπόρο.

          «Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΟΝ»

H πεντηκοστή επέτειος της επανακομιδής της Τιμίας Κάρας του Αγίου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου

Φέτος συμπληρώνονται πενήντα χρόνια αφότου η τιμία Κάρα του Αγίου Ανδρέου έφθασε μετά από απουσία πολλών ετών στον τόπο του μαρτυρίου του, την Πάτρα. Δικαιολογημένη λοιπόν η χαρά της πατραϊκής Εκκλησίας να σεμνύνεται και να δοξάζει τον Θεό για την μεγάλη αυτή ευλογία στον τόπο που πορφύρισε με το αίμα του ο πρωτόκλητος μαθητής.

Ο ορθόδοξος λαός μας εκτιμώντας την μεγάλη αυτή δωρεά του Θεού εκφράζει με πολλούς τρόπους την αγάπη και τον σεβασμό του προς τον μαρτυρικό απόστολο του Χριστού. Σημείο αναφοράς της θρησκευτικής του ζωής είναι ο Ναός του πολιούχου, γιατί σ’ αυτόν είναι αποθησαυρισμένα κειμήλια παγκόσμιας εκκλησιαστικής κληρονομίας, όπως ο τάφος του, η τιμία Κάρα του και το τμήμα του χιαστή σταυρού πάνω στο οποίο σταυρώθηκε ο απόστολος του Χριστού.

          Η χάρη και η ευλογία έχει ξεπεράσει τα γεωγραφικά τοπικά όρια της πόλης μας και έχει φθάσει στα πέρατα της οικουμενικής ορθοδοξίας, όπου καθημερινά πιστοί από κάθε χώρα προσέρχονται για να προσκυνήσουν τα χαριτόβρυτα σεβάσματα της τοπικής μας Εκκλησίας.

          Στα πλαίσια δε αυτής της εκδήλωσης για τα πενήντα χρόνια της επιστροφής της τιμίας Κάρας ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ παρασημοφόρησε με τον παράσημο της Ι. Μητροπόλεως- χρυσούν σταυρόν του Αγ. Ανδρέου- τον παλαίφατον και ακούραστο εργάτη της Εκκλησίας τον διδάκτορα της θεολογίας και πρώην σχολικό σύμβουλο κ. Παναγιώτη Μαρτίνη.

          Στον αγαπητό κ. Μαρτίνη αξίζει κάθε τιμή και έπαινος για την επί σειρά ετών προσφορά του στην εκπαίδευση, για το άψογο ήθος του ως δασκάλου και εξαίρετου οικογενειάρχη, ως συναδέλφου, αλλά και ως έγκριτου συγγραφέα αγιολογικών μελετών και εκδόσεων που έχει εμπλουτίσει την αγιολογική βιβλιογραφία.

          Και όλη αυτή η προσφορά χαρακτηρίζεται από την ταπεινή και αθόρυβη παρουσία του που τον κάνει συμπαθέστατο εργάτη της Εκκλησίας, όπως αρμόζει στη θεολογική του ιδιότητα και το χαμηλό τόνων φρόνημά του.

          Άξιος λοιπόν ο έπαινος  και ας έχει την ευλογία του Αγίου Ανδρέου αφού συνέβαλε ουσιαστικά για την επιστροφή της αγίας Κάρας στον τόπο του μαρτυρίου του.

          Αλλά εξίσου οφείλονται  συγχαρητήρια και στην τοπική μας Εκκλησία η οποία αναγνώρισε την συμβολή του κ. Μαρτίνη και δι’ ευχών του Μητροπολίτου   μας του απενεμήθη ο δίκαιος έπαινος.   

Πρωτ. Γερασιμάγγελος Στανίτσας

Παναγία Γοργοϋπήκοος

«Ω μοναχέ! εισηκούσθη η δέησίς σου προς με καί έσο συγχωρημένος καί βλέπων ως καί πρότερον. Ανάγγειλον δε καί εις τούς λοιπούς ενασκουμένους πατέρας καί αδελφούς σου, ότι εγώ είμαι η Μήτηρ του Θεού Λόγου καί μετά Θεόν της ιεράς ταύτης μονής των Αρχαγγέλων σκέπη καί Βοήθεια καί κραταιά προστασία, προνοουμένη υπέρ αυτής ως υπέρμαχος Κυβερνήτης· και εις το εξής οί μοναχοί ας καταφεύγωσι προς εμέ, διά κάθε ανάγκην αυτών, καί γοργώς θέλω υπακούω αυτών και πάντων των μετ' εύλαβείας καταφευγόντων είς εμέ ορθοδόξων χριστιανών, ότι Γοργοϋπήκοος καλούμαι.»

Απόσπασμα από το θαύμα με το οποίο η Παναγία Γοργοϋπήκοος, που βρίσκεται στην Ι.Μ. Δοχειαρίου του Αγίου Όρους, ονόμασε έτσι τον εαυτό Της. Σήμερα είναι το πανηγύρι της για μας, στον Άθω θα είναι σε 13 μέρες, οπότε μπορούμε να τη χαρούμε διπλά.

Έστειλε Γεωργία