ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟΣ

 

Μόνο αποτροπιασμό μπορούν να προκαλούν τα περιστατικά δηλητηρίασης από αναθυμιάσεις εκατοντάδων κοριτσιών σε πολλές διαφορετικές πόλεις του Ιράν από τον Νοέμβριο μέχρι σήμερα , τα οποία αποδίδονται σε φανατικούς που αντιδρούν στην εκπαίδευση τω  γυναικών.

          Οι αρχές ανακοίνωσαν ότι τα περιστατικά είναι πάνω από 500.000(!), σε περίπου 230 σχολεία, σε 25 από τις 31 επαρχίες του Ιράν. Σύμφωνα με το υπουργείο Παιδείας του Ιράν, πίσω από αυτές τις αποτρόπαιες πράξεις κρύβονται «ορισμένα άτομα» που επιδιώκουν με τις πράξεις τους «να κλείσουν όλα τα σχολεία, κυρίως τα σχολεία θηλέων».

          Τίποτα δεν θα μπορούσα να είναι πιο σκοταδιστικό  από αυτό. Και όλα αυτά δεν είναι για μας, ίσως, παρά  μία ακόμη ευκαιρία να εκτιμήσουμε τον Χριστιανισμό, ο οποίος κήρυξε ότι «ουκ ένι άρσεν και θήλυ», θέτοντας τα θεμέλια για την πραγματική ισότητα τω δύο φύλων. Διότι η διασφάλιση του δικαιώματος της γυναίκας στην παιδεία είναι τελικά διασφάλιση του δικαιώματος της γυναίκας στη ζωή.

          «ΖΩΗ», τ.4377

Όταν βρεθείς……

 

Όταν βρεθείς στη χειμωνιά

στο πέλαγο π’ αφρίζει,

όταν ο βοριάς σφυρίζει….

Κύττα ψηλά στον ουρανό

και ζήτα του συμπόνια

και θα σου δώσει ο  Χριστός

της άνοιξης τ’ αηδόνια.

Όταν βρεθείς μες στη βροχή

Και  μέσα σ’ άγρια μπόρα,

όταν δακρύζει η ψυχή

σε τέτοια θλίψης ώρα….

Ύψωσε τη θολή ματιά

κι αμέσως θα διακρίνεις

Εκείνον που σε αγαπά

και φέρνει την γαλήνη!

«ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ», τ. 599

Όποιος αποφασίζει να προσεύχεται....

 

"Όποιος αποφασίζει να προσεύχεται, είναι ανθεκτικότατος στις δυσχέρειες και στις περιπέτειες της ζωής. Είναι δηλαδή ο άνθρωπος, ο οποίος ξέρει να κάθεται άνετα όπου βρεθεί..." |(όσιος) Γέροντας Αιμιλιανός ο Σιμωνοπετρίτης

Όποιος αποφασίζει να προσεύχεται,

είναι ανθεκτικότατος στις δυσχέρειες και στις περιπέτειες της ζωής.

Είναι δηλαδή ο άνθρωπος,

ο οποίος ξέρει να κάθεται άνετα όπου βρεθεί.

Θα βρεθεί σε φτώχεια;

Σε πλούτο;

Ανάμεσα σε καλους;

Σε κακούς;

Σε ανθρώπους που τον αγαπάνε;

Που δεν τον αγαπάνε;

Που τον θέλουν;

Που δεν τον θέλουν;

Που τον μισούν;

Που τον συκοφαντούν;

Του είναι αδιάφορο...

Αυτός ξέρει να προσαρμόζεται θαυμάσια και να ζει χαρούμενος.

Και όσο περισσότερο προσεύχεται,

τόσο περισσότερο είναι ανθεκτικός

και δεν αισθάνεται καν τις δυσκολίες τις οποίες περνάει...

|(όσιος) Γέροντας Αιμιλιανός ο Σιμωνοπετρίτης

http://amfoterodexios.blogspot.com/

Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ Η Διαφύλαξη του νου

Ο Κύριος μας έδωσε εντολή   να φυλάμε τον νου μας, εντολή της οποίας την ύπαρξη, τη σπουδαιότητα και την αναγκαιότητα οι περισσότεροι άνθρωποι την αγνοούν. «Το λυχνάρι του σώματος είναι το μάτι. Αν, λοιπόν, το μάτι σου είναι υγιές, όλο σου το σώμα θα είναι φωτεινό. Αν, όμως το μάτι σου είναι χαλασμένο, όλο το σώμα σου θα βρίσκεται στο σκοτάδι».

          «Μάτι» ο Χριστός εδώ ονομάζει τον νου, που είναι πραγματικά το μάτι της ψυχής μας, και  «σώμα» ονομάζει τον τρόπο της ζωής μας, τη βιοτή και τη διαγωγή μας.  Ο τρόπος της ζωής εξαρτάται από τον τρόπο της σκέψης, από τον τρόπο της λειτουργίας του νου. Υγιής, επομένως, είναι ο τρόπος της ζωής, όταν ο νους είναι υγιής, όταν δηλαδή ο νους με απολυτότητα και απλότητα ακολουθεί την αλήθεια χωρίς να αποδέχεται και να οικειοποιείται το  παραμικρό στοιχείο του ψεύδους. Με άλλα λόγια , υγιής είναι μόνο ο νους ο οποίος, με τη βοήθεια και ενέργεια του Αγίου Πνεύματος, ακολουθεί απόλυτα και ακλόνητα τη διδασκαλία του Χριστού.

          Κάθε παρρέκλιση, μικρή ή μεγάλη, από τη διδασκαλία του Χριστού αποκαλύπτει την ασθένεια, ελαφριά ή βαριά, του νου που έχασε την απλότητα και δέχτηκε την πολυπλοκότητα. Η πλήρης απομάκρυνση του νου από τη διδασκαλία του Χριστού είναι ο θάνατός του. Σ’ αυτή την περίπτωση το «λυχνάρι» σβήνει και το φως μεταβάλλεται σε σκοτάδι. Η διαγωγή του ανθρώπου εξαρτάται απόλυτα από την κατάσταση του νου του. Αν ο νους του είναι υγιής, η διαγωγή του συμφωνεί ολοκληρωτικά με το θέλημα του Θεού. Αν ο  νους του έχει επηρεασθεί λίγο ή πολύ από το ψεύδος, δηλαδή από το κακό, η διαγωγή του είναι εν μέρει σύμφωνη και εν μέρει ασύμφωνη με το θέλημα του Θεού. Αν τέλος ο νους του απέρριψε τη διδασκαλία του Χριστού και σκοτίστηκε με την αποδοχή κάποιας ψεύτικης διδασκαλίας, η διαγωγή του είναι τελείως ανάρμοστη και άτοπη. « Αν το φως μέσα του μεταβληθεί σε σκοτάδι, σκέψου πόσο θα ‘ ναι το σκοτάδι».

          Ι. Μ.

ΓΛΩΣΣΙΚΑ ΤΗΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ Αφέντες

 

Στη Β΄ στάση των Χαιρετισμών της Παναγίας στον «οίκο» που αρχίζει με Κ (Κήρυκες θεοφόροι, γεγονότες οι Μάγοι….), θα βρούμε τη φράση «αφέντες τον Ηρώδη…».

          Η αρχαία λέξη «αφέντες» δεν έχει καμία σχέση με τη σημερινή λέξη αφέντης, ούτε σημασιολογικά ούτε ετυμολογικά. Είναι μετοχή αορίστου στον πληθυντικό του αρσενικού, του ρήματος «αφίημι»,  θα αποδοθεί η φράση των Χαιρετισμών ως εξής: «αφού άφησαν τον Ηρώδη… ή «αφήνοντας τον Ηρώδη…».

          Όσο για τη σημερινή λέξη αφέντης, αυτή προέρχεται από την αρχαιοελληνική «αυθέντης» (από εκεί και η λέξη αυθεντία).

          Εξ άλλου, το νεοελληνικό προτρεπτικό μόριο ας, προήλθε από το αρχαίο ρήμα «άφες», το οποίο είναι προστακτική αορίστου από το ενικό του ρήματος «αφίημι», που σημαίνει άφησε, άσε (και σε ορισμένα συμφραζόμενα σημαίνει «χάρισε», «συγχώρησε»).

          Το εντυπωσιακό είναι ότι στην Καινή Διαθήκη έχουμε και τις δυο  χρήσεις του «άφες», είτε ως προστακτικής ρήματος (όπως στην κλασσική περίπτωση της Κυριακής Προσευχής «άφες ημίν τα οφειλήματα ημών», είτε ως προτρεπτικού μορίου ακολουθούμενου στο ρήμα, αφού έχει χάσει στην περίπτωση αυτή τη ρηματική του αξία. (άφες ίδωμεν ει έρχεται Ηλίας  σώσων αυτόν» (= άφησε να/άσε να/ ας δούμε αν έρχεται ο Ηλίας για να τον σώσει).

          Είναι φανερό ότι η παράλληλη αυτή χρήση ρήματος/προτρεπτικού μορίου (στον ίδιο μάλιστα ευαγγελιστή) δείχνει ότι είμαστε σε μια μεταβατική περίοδο από τη μία χρήση στην άλλη, μεταβατική περίοδος η οποία (δια) σώζεται στην Καινή Διαθήκη, με τελική κατάληξη το νεοελληνικό ας, όπως αναφέραμε στην αρχή.

          Ανδρέας Μοράτος

Στο Πνευματικό μας Κέντρο ο Αρχ. π.Γερβάσιος Παρακεντές

 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΝ ΚΕΝΤΡΟΝ

Α  Ν  Α  Κ  Ο  Ι  Ν  Ω  Σ  Η

Ανακοινώνεται, ότι την προσεχή Δευτέρα, 3 Απριλίου 2023 στην αίθουσα ομιλιών του πνευματικού μας κέντρου και εν όψει της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδας, θα ομιλήσει  ο πανοσιολογιώτατος

Αρχιμανδρίτης π. ΓΕΡΒΑΣΙΟΣ ΠΑΡΑΚΕΝΤΕΣ, ιεροκήρυκας της Ι. Μ. Πατρών με θέμα:

«ΑΚΟΥΛΟΥΘΗΣΩΜΕΝ ΑΥΤΩ….»

          Θα επακολουθήσει προβολή επίκαιρου οπτικοακουστικού υλικού.

          ΩΡΑ: 7 μ. μ.

 

                             ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

Λέμε όχι και στης… Πρωταπριλιάς τα ψέματα!

 

Που είναι ξενόφερτη βέβαια κι αυτή, αλλά κάποιοι θέλουν να καθιερωθεί και να γίνει όχι μόνον Ελληνική, αλλά και παγκόσμια! Αξίζει να την δούμε, γιατί όλοι μας, λίγο ως πολλοί, συμμετέχουμε με τις πλάκες μας σ αυτή και να είμαστε πληροφορημένοι σ όλα αυτά τα «παγκόσμια γλέντια». Κι ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά τους…

Το γεγονός!
Δυστυχώς, έχει καθιερωθεί πια, την 1η Απριλίου να γιορτάζει το ψέμα και να περιπαίζεται η αλήθεια! Με βάση το ψέμα, να γίνονται ένα σωρό πράγματα (από απλές φάρσες και ζαβολιές μέχρι χοντρά και κακόγουστα αστεία) σε βάρος των… απονήρευτων! Το σύνθημα μοιάζει να είναι του τύπου «Πέστε ένα ψέμα και… δεν χάλασε ο κόσμος»! Ας είναι και το πιο μικρό, φθάνει να είναι… πετυχημένο! Φθάνει να γίνει πιστευτό και να… παραπλανήσει! Φθάνει να εκθέσει τους «αφελείς», τα θύματα αυτά της αλήθειας! Άφησέ το να απλωθεί, σαν παραμύθι, και μη φοβάσαι για… τη μύτη σου! Το σηκώνει, βλέπετε, η ημέρα. Εξάλλου εσύ στα… ψέματα λες, αυτό που λες, δεν έγινε και τίποτα! Το «έθιμο» αυτό πέρασε και στα ΜΜΕ τα οποία, υπό τύπον αστείου, μεταδίδουν διάφορες ειδήσεις και σχόλια καταλήγοντας στο τέλος «και του χρόνου, είναι Πρωταπριλιά»! Με τον τρόπο αυτό, αλλά και με την διεθνή τους εμβέλεια, δεν κάνουν τίποτ’ άλλο, από το να καθιερώνουν την Πρωταπριλιά ως παγκόσμιο γιορτή κατά της αλήθειας!

Πως προήλθε;
Λέγεται πως στη Γαλλία κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, η πρώτη ημέρα του χρόνου ήταν η 1η Απριλίου. Η περίοδος της Πρωτοχρονιάς άρχιζε στις 25 Μαρτίου, διαρκούσε 8 ημέρες, και τελείωνε τότε, την 1η Απριλίου. Κατά την περίοδο αυτή γιόρταζαν πανηγυρικά όχι μόνο τον ερχομό του νέου χρόνου, αλλά και της άνοιξης! Το 1562 μ.Χ. ο Πάπας Γρηγόριος με το γνωστό του ημερολόγιο καθιέρωσε η πρωτοχρονιά να εορτάζεται την 1η Ιανουαρίου. Το 1564 ο Κάρολος Θ΄ υιοθέτησε το Γρηγοριανό ημερολόγιο, οπότε και μετέθεσε την αρχή της χρονιάς στην 1ηΙανουαρίου, για να συμβαδίζει έτσι και με τις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Αυτή η αλλαγή δυσαρέστησε πολλούς, οι οποίοι συνέχισαν να γιορτάζουν στις προηγούμενες ημερομηνίες την πρωτοχρονιά, εμμένοντας στην παράδοση. Αυτό όμως έδωσε την ευκαιρία στους νεωτεριστές να τους περιγελούν, στέλνοντάς τους είτε δώρα κωμικά, είτε ψευτοευχές, είτε προσκλήσεις σε γλέντια ανύπαρκτα, περιγελώντας έτσι τις παλαιομοδίτικες αντιλήψεις τους! Επιπλέον μετέδιδαν και ψευδείς ειδήσεις!

Τι συμβαίνειστον υπόλοιπο κόσμο;
Ωστόσο, λέγεται πως το έθιμο αυτό της Πρωταπριλιάς, συναντάται σε πολλούς λαούς και πολιτισμούς, που γίνεται με διαφορετικό τρόπο και πάντοτε προσαρμοσμένο στις τοπικές παραδόσεις. Στην Αγγλία η Πρωταπριλιά εμφανίστηκε τον 18ο αιώνα και στη συνέχεια πέρασε στην Αμερική από τους Άγγλους, τους Σκωτσέζους και τους Γάλλους. Στην Πορτογαλία γιορτάζεται την Κυριακή και τη Δευτέρα πριν από τη Σαρακοστή (δηλαδή εορτάζεται δύο ημέρες εκεί!), όπου παραδοσιακά οι δρόμοι γεμίζουν με αλεύρι, το οποίο οι άνθρωποι πετούν στους φίλους τους! Στην Ινδία υπάρχει ανάλογο έθιμο ονομαζόμενο «η γιορτή του Χούλι», το οποίο εορτάζεται τον Μάρτιο. Η τελευταία δε ημέρα του «Χούλι» είναι η 31η Μαρτίου.
Η Πρωταπριλιά εορτάζεται και στις χώρες της Λατινικής Αμερικής (Περού, Κολομβία, Μεξικό κ.λπ.), αλλά σε διαφορετική ημερομηνία (την 28η Δεκεμβρίου) και για διαφορετικούς λόγους. Η εγκυκλοπαίδεια «ΠΑΠΥΡΟΣ -ΛΑΡΟΥΣ» αναφέρει πως, αν και διαδόθηκε ευρύτατα στην Ελλάδα, είναι ξένο έθιμο για τη Χώρα μας.

Η παγανιστική προέλευσητης Πρωταπριλιάς!
Αν προσέξουμε, όμως, καλά τα πράγματα και θελήσουμε να τα δούμε πέραν από την όποια εύθυμη πλευρά τους, τότε θα διαπιστώσουμε τα εξής:
1. Οι περισσότεροι το έχουν για γούρι να ξεγελάσουν ή να παραπλανήσουν κάποιον μ’ ένα πρωταπριλιάτικο ψέμα! Αυτή η αντίληψη έχει καθαρά παγανιστικές (δηλ. ειδωλολατρικές) ρίζες, κατά τις οποίες, όταν ξεγελάμε κατ αυτό τον τρόπο κάποιον, στην ουσία ξεγελάμε τον επίφοβο δαίμονα η εχθρό, γι αυτό κι εκείνος ,που θα αναδειχθεί νικητής στην ψευδολογία, θα τύχει μεγάλης ευτυχίας! Λέγεται πως σε πολλές περιοχές της Ανατ. Θράκης τα πρωταπριλιάτικα ψέματα, που γίνονται πιστευτά, κάνουν τα δένδρα να καρποφορούν, στη δε Κομοτηνή την εποχή που έτρεφαν μεταξοσκώληκες έλεγαν πως βοηθούσαν να γίνουν τα… κουκούλια τους!

2. Γράφει πολύ χαρακτηριστικά το περιοδικό «NEMECIS»:«Απρίλης: Η άνοιξη αποχαιρετά τον “παλουκοκαύτη” Μάρτη και υποδέχεται απ άκρη σ άκρη την αναγέννηση της φύσης. Τα λουλούδια ανθίζουν, τα δημητριακά μεγαλώνουν και τα δέντρα είναι γεμάτακαρποφόρους ανθούς. Η γενική ευφορία και η εύθραυστη ευτυχίαπου επίκειται να φέρει, καλλιέργησαν ανέκαθεν στον άνθρωπο ένανπαγανιστικό φόβο. Εύλογα, λοιπόν,την κρίσιμη ώρα της διάβασης απότη νάρκη στην αφύπνιση της φύσης, ο άνθρωπος ενστικτωδώς επιχειρούσε να παραπλα νήσει τις ελλοχεύουσες δυνάμεις του σκότους. Δυνάμεις υπερφυσικές που επηρεάζουν όχι μόνον την έκβαση τηςσοδειάς, αλλά και τις ανθρώπινεςσχέσεις.
Έτσι την Πρωταπριλιά είθισται η ψευδολογία σαν προφυλακτικό ήκαι αλεξίκακο αντίδοτο. Τα ψέματααυτής της ημέρας είναι ένα είδοςυπερφυσικής, μαγικής πάλης γιατην επικράτηση του καλού, με νικητές πότε τον αρχιψεύταρο πουέγινε πιστευτός και πότε τον ρεαλιστή που δεν ξεγελάστηκε…».

3. Παίρνοντας ακόμη και την εύθυμη πλευρά των πραγμάτων, δεν έχουμε παρά να θυμηθούμε αυτό που αναφέρεται ότι συνέβαινε στις αρχαίες (και ειδωλολατρικές) κοινωνίες, στις οποίες οι μάγοι προσπαθούσαν να διώξουν τους δαίμονες και τα κακά πνεύματα, τις αιτίες των ασθενειών, μεαστεία, χορούς και διασκεδάσεις!

4. Στο πρώιμο Ρωμαϊκό ημερολόγιο, η 1η Απριλίου ήταν η πρώτη ημέρα της άνοιξης. Πολλοί πολιτισμοί θεωρούσαν αυτήν την ημέρα, ως ημέρα αναγέννησης της γης και της ζωής. Για τον λόγο αυτό, γίνονταν πολλές γιορτές, θυσίες και προσφορές στους (ειδωλολατρικούς) θεούς. Με την επικράτηση, όμως, του Χριστιανισμού και μάλιστα επί της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, το Πάσχα αντικατέστησε αυτές τις τελετουργίες για την άνοιξη. Οι παλιές γιορτές, μάλιστα, γελοιοποιήθηκαν και διακωμωδήθηκαν. Σήμερα δεν πιστεύουμε ότι γίνεται αναβίωση αυτής της γελοιοποίησης, όσο αναβίωση αυτού που καταργήθηκε!
Οπότε…

Συμμετέχοντας κανείς σ’ αυτή τη διαδικασία, άθελά του, συμμετέχει στα κατάλοιπα ή και σ’ αυτή ακόμη την προσπάθεια αναβίωσης παγανιστικών εθίμων. Πέραν αυτού, όσοι το θεωρούντούτο υπερβολικό, ας σκεφθούντουλάχιστον τα εξής:
1. Η ουσία είναιότι κατά την ημέρα αυτή, όλα τα πράγματα τηςζωής μας, πρέπει να αναζητηθούν,να διατυπωθούν και να γίνουν κατά αντίθετο τρόπο! Το «μήνυμα», ας το πούμε έτσι, της ημέρας είναι να καταλάβουμε τι μπορεί να σκαρώσει η φαντασία μας, αν αφεθείελεύθερη και αχαλίνωτη, προκειμένου να φέρει τα πάνω – κάτω!

2. Μέσα από τέτοια έθιμα καιδιαδικασίες,το ψέμα γίνεται…αθώο, οι δε αθώοι γίνονται (η θεωρούνται) αφελείς! Στο τέλος δεείναι και τα θύματα γιατί, απλούστατα, δεν σκέπτονται καχύποπταη αντίθετα! Ενώ οι έξυπνοι επικρατούν, γιατί χρησιμοποιούντό ψέμα!Κι αυτό δεν παύει να είναι το άλλομήνυμα της… παγκόσμιας αυτήςεορτής!
Έτσι δεν είναι τυχαίο, που στα Αγγλικά η Πρωταπριλιά λέγεται «Fools Day», δηλαδή«η ημέρατων ανοήτων»! Στη Σκωτία αυτός, που την παθαίνει αποκαλείται«πρωταπριλιάτικος κούκος»!Στις δε χώρες της Λατινικής Αμερικής ονομάζεται«Die de Los Inocentes»,που σημαίνει«ημέρα τωναθώων»!Μόνο που την επομένη ακριβώς (29η Δεκεμβρίου) η Εκκλησία εορτάζει τη σφαγή των 14.000 αθώων παιδιών από τον Ηρώδη!

3.Οπότε δεν γίνεται κι εγώ κι εσύ να μη πούμε ένα ψέμα τη μέρα αυτή! Να και το τρίτο μήνυμα τηςημέρας! Έτσι το ψέμα γιορτάζει,καθιερώνεται, επικρατεί και μάλιστα κατά πομπόδη τρόπο! Δηλαδήγίνεται κάτι, ακόμη και υπό τύπονφάρσας η αστείου, που δεν γίνεταιγια την Αλήθεια. Ο Αμερικανός συγγραφέας Mark Twain έγραψε:«Η 1η Απριλίου είναι η μέρα, που θυμόμαστε τι είμαστε τις υπόλοιπες 364 του χρόνου». Σωστά! Κι όπως του «Αγίου Βαλεντίνου» δεν γίνεται να μη είσαι ερωτευμένος και να μη συμπεριφέρεσαι ωςερωτευμένος, όπως τα Χριστούγεννα δεν γίνεται να μη ζεις και ναμη σκέπτεσαι εντελώς κοσμικά μετα πάρτυ, τα ρεβεγιόν, τα χαρτιάκ.λπ. χάνοντας έτσι πλήρως το νόημά τους, έτσι και την Πρωταπριλιά δεν γίνεται να μη πεις κι εσύ έναψέμα(τακι)!
«Η 1η Απριλίου έχει αναγνωριστεί διεθνώς ως η μέρα του ψέματος και της ζαβολιάς» θα μας πούν και θα μας γράψουν φαρδιά – πλατιά τα «καλά» μας ΜΜΕ., θυμίζοντάς μας και το«έτσι κάνουν όλοι», τώρα δε και στον… πλανήτη, για να θυμόμαστε και την παγκοσμιοποίηση των ημερών μας! Κι επειδή δεν μπορούν με συγκεκριμένα στοιχεία να αποδείξουν ότι αυτό συμβαίνει πραγματικά σε όλες τις χώρες του κόσμου, το αποκαλούν «άναρχο έθιμο του κόσμου» για το οποίο «ελάχιστα πράγματα έχουν επίσημα καταγραφεί», όπως και οι ίδιοι αναγκάζονται να ομολογήσουν, μη κρύβοντας την επιθυμία τους για την παγκόσμια επικράτησή του!

Συμπέρασμα
Όπως και να το κάνουμε η Πρωταπριλιά βρίσκεται πάντοτε στην περίοδο του Πάσχα. Τότε που όλοι υποκλινόμαστε σ Εκείνον, που είναι η Αλήθεια, που σταυρώθηκε για την Αλήθεια και για να μας οδηγήσει στην Αληθινή ζωή. Λοιπόν, παιδιά, Εκείνος μας είπε πως ο διάβολος από την αρχή της δημιουργίας του ανθρώπου ήταν ανθρωποκτόνος και με το ψεύδος του τον παρέσυρε στην αμαρτία και τον θάνατο. Και ακόμη πως «δεν στέκεται στην αλήθεια, γιατί δεν υπάρχει αλήθεια σ αυτόν. Όταν λαλεί το ψεύδος, το βγάζει από μέσα του και το λέει, γιατί είναι ψεύτης και πατέρας του ψεύδους, ο πρώτος επινοητής και ο υποβολέας του». (Ιω. η΄ 44). Τώρα που καθιέρωσε και την ημέρα του ψεύδους, θα σπεύσουμε να τη γιορτάσουμε, παραβλέποντας πως είμαστε παιδιά και πιστοί μαθητές Εκείνου;

 Λέμε όχι και στης... Πρωταπριλιάς τα ψέματα! - ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ (vimaorthodoxias.gr)