Σάββατο, 29 Απριλίου 2017

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ γυναικών, Ιωσήφ του από Αριμαθαίας και Νικοδήμου “Τις αποκυλίσει ημίν τον λίθον εκ της θύρας του μνημείου”


Το πρόβλημα τούτο είχαν να αντιμετωπίσουν αι μυροφόροι. Τας απησχόλει, αλλά δεν ανέκοψε την μετάβασίν των εις το μνημείον του Διδασκάλου, δια να επιτελέσουν το μυροφόρον έργον των.

          Συμβαίνει εν τούτοις να θάπτωνται όχι σπανίως και να καλύπτωνται από τον βαρύν λίθον της απογοητεύσεως τα υψηλά ιδανικά και κατά Χριστόν διαθέσεις και βλέψεις και κίνητρα πολλών ανθρώπων, κατ’ αρχήν χριστιανών. Και “τις αποκυλίσει τον λίθον” και την ταφόπετραν, ίνα μη τα επικαθησαντα εις την ψυχήν -και την καρδίαν και την συνείδησιν- προσχώματα καλύψουν και αφανίσουν τον ζηλον και την προς τα άνω έλξιν του χριστιανού;

          Τις άλλος, ει μη ο Κύριος, ο αναστάς εκ νεκρών και δια της θείας Αυτού δυνάμεως αποκυλίσας τον λίθον εκ της θύρας του μνημείου; Εφ’ όσον όμως δεν θα ανακοπεί εξ ορθολογιστικής σκέψεως η χριστιανική μας διάθεσις και δραστηριοποίησις.

          Των μυροφόρων δεν ανεκόπη η πορεία προς το μνημείον εκ των δυσκολιών και των κινδύνων που ηδύνατο να διατρέξουν, και εκ του προβλήματος “τις αποκυλίσει ημίν τον λίθον;”. Έπραξαν ό, τι ηδύναντο, με θάρρος και αποφασιστικότητα, και με αγάπην πολλήν προς τον Κύριον, και με αφοσίωσιν εις το προς Αυτόν καθήκον.

          Και ιδού, δεν επρόφθασαν να ευρεθούν καν προ του προβλήματος. “Και αναβλέψασαι θεωρούσιν ότι αποκεκύλισθαι ο λίθος”.

          Πράττοντες όθεν το εφ’ ημίν, με πίστιν και ενθουσιασμόν και εμμονήν εις το εκάστοτε χριστιανικόν καθήκον και χρέος, θα βλέπωμεν προπορευόμενον τον Κύριον και δίδοντα θαυμαστάς και αισίας λύσεις.

          Το θαύμα και η συμπαράστασις του αγγέλου θα αποκυλίσει τον λίθον-θα άρει τας παρεμβαλλομένας δυσκολίας και αντιξοότητας- “ίνα η υπερβολή της δυνάμεως η του Θεού και μη εξ ημών”. Παραδείγματα, εκ του ατομικού, οικογενειακού και κοινωνικού βίου, δύνανται να αναφερθούν πολλά....

          Με τοιαύτας σκέψεις και τοιαύτην χριστιανικην  κατανόησιν οφείλομεν να δεχώμεθα ό, τι η πίστις προς τον αναστάντα Κύριον μας υποδεικνύει ως καθήκον και ως φρόνημα και πεποίθησιν. Ο εκ του τάφου Αναστάς Κύριος αναμένει και παρ’ ημών το μύρον το εύοσμον της αφοσιώσεως και τελείας και ανυποχωρήτου αγάπης μας προς Αυτόν.                                          

                   ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ  ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ

                           Ήχος δ΄ Κανόνα πίστεως

Χριστόν τον Κύριον εν νυκτί επεσκέψατο

αναγέννησιν άνωθεν εκδιδαχθείς εμαθήτευσεν

ως κεκρυμμένος απόστολος.

Ευθαρσώς διαφώνει προς φαρισαίους και γραμματείς,

τον Σωτήρα διώκοντας. Ον νεκρόν καθείλεν εκ του Σταυρού, μύρα τη

ταφή ενεγκών, Νικόδημος ο ένθεος.

Μητροπολίτου Πατρών κυρού ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ

(αιωνία η μνήμη του αοίδιμου και αξιομακάριστου Μητροπολίτου. Να έχουμε την ευχή του)                                                                        

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Αχ βρε Νικόδημε αξέχατος επίσκοπος.
Αιωνία σου η μνήμη Άγιέ μας Γέροντα.
Χριστος Ανέστη

Αντιαιρετικά ε΄ η Παναγία

Τρομάζει κανείς μπροστά στο μέγεθος της κακοποίησης και διαστρέβλωσης της Αγίας Γραφής   την οποία επιχειρούν οι αιρετικοί. Τρομάζει κα...