 |
Καθώς ένας ακόμα πόλεμος σκιάζει την ανθρωπότητα, η πιο οδυνηρή ίσως διαπίστωση
που θα μπορούσε να κάνουμε είναι ότι πλέον φαίνεται να καταρρέει ακόμη και η
τελευταία δικλείδα ασφαλείας που μας
είχε απομείνει μπροστά στη φρίκη.
Μέχρι τώρα,
ακόμα και όταν εξαιτίας της τεχνολογικής προόδου, η καταστροφή και ο θάνατος
ήταν το αποτέλεσμα του πατήματος ενός
κουμπιού, ακόμα και τότε, ένας άνθρωπος, ήταν πάντα αυτός που θα πατούσε το
κουμπί. Έτσι, υπήρχε πάντα μια δικλείδα ασφαλείας: η ανθρώπινη συνείδηση. Και ο
μεγαλύτερος εκτροχιασμός ερχόταν, όταν μια πολεμική σύγκρουση παρατεινόταν
τόσο, ώστε η ανθρώπινη συνείδηση να αμβλυνθεί, ο άνθρωπος να αποκτηνωθεί, και η
δικλείδα ασφαλείας να καταρρεύσει.
Σήμερα όμως,
ακόμα χειρότερα, δεν χρειάζεται πια να περιμένουμε την αποκτήνωση του ανθρώπου. Στο νέο πεδίο
μάχης, από τις πεδιάδες της Ουκρανίας ως τη Μέση Ανατολή και τις χώρες του
Περσικού, η απόφαση της εξόντωσης δεν περνάει καν από το φίλτρο της ανθρώπινης
συνείδησης. Αυτόματα οπλικά συστήματα, που κινούνται με λογισμικό τεχνητής
νοημοσύνης, επεξεργάζονται ταχύτατα ασύλληπτες ποσότητες δεδομένων, εντοπίζουν
στόχους και προχωρούν στην εξουδετέρωσή τους. Η εν ψυχρώ μαζική αφαίρεση της
ζωής, ο εφιάλτης της ανθρωπότητας, όπου κάθε δικλείδα ασφαλείας έχει
καταρρεύσει, είναι πια η νέα κανονικότητα, μέσα στη φρίκη του νέου πολέμου
«ΖΩΗ», τ.
4410
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου