Η ασθένεια της
φιλαργυρίας εκδηλώνετε με τρεις τρόπους, τους οποίους καταδικάζουν τόσο οι
θείες γραφές , όσο και οι διδασκαλίες των Πατέρων.
Ο πρώτος τρόπος είναι
αυτός που κάνει τους ελεεινούς να αποχτούν και να μαζεύουν αυτά που δεν
είχαν στον κόσμο. Ο δεύτερος είναι αυτός εκείνος που κάνει να ζητούν πίσω, αφού
μια φορά απαρνήθηκαν τα χρήματα, ό, τι πρόσφεραν στον Θεό. Και ο τρίτος τρόπος
είναι αυτός που, αφού κατ΄ αρχήν δέσει τον μοναχό με απιστία και χλιαρότητα,
δεν του επιτρέπει να απαλλαγεί εντελώς από τα πράγματα του κόσμου, αλλά του
υποβάλλει φόβο της φτώχειας και απιστία στην πρόνοια του Θεού.
Αξιοκατάκριτα παραδείγματα των τριών αυτών τρόπων και
μορφών φιλαργυρίας, όπως τα εξής:
Ο Γιεζεί προσπαθώντας να αποχτήσει χρήματα που δεν είχε,
έχασε το προφητικό χάρισμα, το οποίο ο διδάσκαλός του, ο Ελισσαίος ήθελε να του
αφήσει ως κληρονομιά. Και έτσι αντί για ευλογία κληρονόμησε την κατάρα του
προφήτη λέπρα αγιάτρευτη. ( Δ΄Βας. 5, 27).
Και ο Ιούδας, όταν θέλησε να πάρει χρήματα, που
προηγουμένως ακολουθώντας το Χριστό τα είχε πετάξει από πάνω του, όχι μόνο ξέπεσε από την ομάδα των αποστόλων
ξεγλιστρώντας στην προδοσία του Δεσπότη
Χριστού, αλλά και την ίδια τη σωματική του ζωή, έχασε δίνοντάς της βίαιο τέρμα
(Ματθ. Κζ΄5).
Ο Ανανίας και η Σαπφείρα πάλι, επειδή κράτησαν μερικά από
αυτά που είχαν αποχτήσει, τιμωρήθηκαν με θάνατο που τον απάγγειλε το αποστολικό
στόμα (Πραξ. Ε΄ 5-10).
«ΜΙΚΡΗ ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου