Έκθεση Χειροποίητων Δημιουργιών των Βεδουίνων Γυναικών του Σινά

Γνωρίστε από κοντά την μοναδική έκθεση γυναικείων χειροποίητων αξεσουάρ,

από των Βεδουίνων γυναικών του Σινά, της φυλής των Ορεινών (Γκεμπελία).

Έναρξη με ομιλία και παρουσίαση του έργου

Κυριακή 11 Μαρτίου 2012 στις 12:00πμ , έως 21:00μμ

και Δευτέρα 12 Μαρτίου 2012

από 10:00πμ έως 21:00μμ

στον Πολυχώρο "Αίγλη" (Veso Mare)

Ακτή Δυμαίων 17

Η έκθεση γίνεται υπό την Αιγίδα της Αντιδημαρχίας Υγείας και Πρόνοιας

και υπό την επίβλεψη της των φίλων της Ιεράς μονής της Αγίας Αικατερίνης του Σινά

Λίγα Λόγια

Όπως αναφέρει ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Ευτύχιος (9ος αι.) όταν ο Ιουστινιανός έκτισε το Μοναστήρι τη Αγίας Αικατερίνης εγκατέστησε κοντά σε αυτό περίπου διακόσιες οικογένειες από τον Πόντο και την Αλεξάνδρεια για να υπερασπίζονται και να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους μοναχούς. Οι απόγονοι αυτών των οικογενειών που υπηρετούν την μονή αποτελούν μια από τις Αραβικές φυλές των Βεδουίνων, την φυλή Γκεμπελία.

Σήμερα όλοι οι Γκεμπελία καμαρώνουν και καυχώνται για την ελληνική καταγωγή τους. Είναι μουσουλμάνοι, αλλά διατηρούν μερικά κατάλοιπα από τη χριστιανική πίστη τους. Έτσι γιορτάζουν τον προφήτη Μωϋσή στην άγια κορυφή του βουνού, τιμούν τον προφήτη Ααρών και την Αγία Αικατερίνη. Όμως ο πιο αγαπητός στην περιοχή είναι ο άγιος Γεώργιος και εικόνες του έχω δει παντού: σε σκηνές, σε αυτοκίνητα και σε πολλά καταστήματα Αιγυπτίων.

Επαγγελματική αποκατάσταση μέσω της βεδουίνικης τέχνης

Οι βεδουίνες γυναίκες έχουν μεγάλη παράδοση στα κεντήματα και στα υφαντά. Σήμερα, με την συνδρομή την Μονής της Αγίας Αικατερίνας, πάνω από 500 βεδουίνες γυναίκες διαφόρων φυλών διατηρώντας την παράδοση της περιοχής, που τείνει να εξαφανιστεί, κεντούν και υφαίνουν διάφορα γυναικεία αξεσουάρ, υφαντά και κιλίμια με την παραδοσιακή βεδουίνικη τέχνη.

Έχουν εξοπλιστεί 18 εργαστήρια κοπτικής- ραπτικής και 15 εργαστήρια με αργαλειούς. Δεκάδες άλλες βεδουίνες και κυρίως νέες κοπέ­λες ζητούν απασχόληση αλλά δεν είναι δυνατή ακόμα η συνεργασία μαζί τους, λόγω της δυσκολίας της διάθεσης των προϊόντων. Από την αρχή του έργου δεκάδες Έλληνες εθελοντές αλλά και ξένοι ως μία ανθρώπινη αλυσίδα υποστήριξαν και αγκάλιασαν αυτήν τη μεγάλη και δύσκολη προσπάθεια.

Στόχος

Βασικός στόχος αυτής της προσπάθειας είναι η διαρκής προσφορά νέων θέσεων εργασίας με ικανοποιητική και άμεση αμοιβή κατά την παράδοση των προϊόντων για την αξιοπρεπή ζωή των γυναικών αυτών και των οικογενειών τους και, παράλληλα, η συνέχιση της παραδοσι­ακής βεδουίνικης τέχνης των φυλών στο Σινά.

Προϊόντα

Η γκάμα των προϊόντων είναι μεγάλη και περιλαμβάνει πάνω από 30 είδη και 80 σχέδια:

·         τσάντες σε διάφορα μεγέθη, σχέδια και υφάσματα.

·         πορτοφολάκια σε διάφορα μεγέθη.

·         πασμίνες, φουλάρια σε διάφορα χρώματα.

·         ζώνες, θήκες για κινητά - γυαλιά ηλίου - αναπτήρες, κλειδοθήκες, μπιζού κ.ά.

·         κελεμπίες.

·         κιλίμια σε διάφορα μεγέθη και πλέξεις.

·         τορβάδες υφαντοί.

·         μαξιλαροθήκες υφαντές και κεντητές.

Δραστηριότητες

Αποτέλεσμα της διάθεσης των προϊόντων τα τελευταία πέντε χρόνια στην Αίγυπτο, στην Ελλάδα, στην Γαλλία και σε άλλες χώρες είναι:

·         η συνεχής δημιουργία νέων θέσεων εργασίας (άνω των 500 έως σήμερα).

·         η δημιουργία και ο εξοπλισμός νέων εργαστηρίων.

·         η ενίσχυση άπορων και πολύτεκνων οικογενειών με το χτίσιμο σπιτιών.

·         η κατασκευή υδρευτικών έργων σε οικισμούς για την άντληση πόσιμου νερού.

·         η διάνοιξη δρόμων σε δύσβατες περιοχές στην έρημο, όπου διαμένουν φυλές σκηνιτών.

·         η αγορά καμηλών για την απασχόληση των νέων βεδουίνων στον τουρισμό.

·         η παροχή εκτεταμένης ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.

Πρέπει καί ἡμεῖς, ἀδελφοί μου, οἱ εὐσεβεῖς χριστιανοί, νά νηστεύωμεν

ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ

«Πρέπει καί ἡμεῖς, ἀδελφοί μου, οἱ εὐσεβεῖς χριστιανοί, νά νηστεύωμεν πάντοτε, μά περισσότερον τήν Τετράδη, διατί ἐπουλήθηκε ὁ Κύριος καί τήν Παρασκευή διατί ἐσταυρώθη. Ὁμοίως ἔχομε χρέος νά νηστεύωμεν καί τές ἄλλες Τεσσαρακοστές, καθώς ἐφώτισε τό Ἅγιον Πνεῦμα τούς ἁγίους Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας μας καί μᾶς ἔγραψαν διά νά νηστεύωμεν, νά νεκρώνωμεν τά πάθη, νά ταπεινώνωμεν τή σάρκα, τό σῶμα, ὁπού εἶναι ἕνας λύκος, ἕνα γουρούνι, ἕνα θηρίον, ἕνα λιοντάρι. Καί μάλιστα μέ τά ὀλίγα ζοῦμεν μέ εὐκολία καί ὅταν τρώγομεν πολλά, θέλομεν καί ἔξοδα πολλά. Ἐγώ τώρα ἠμπορῶ νά ζήσω μέ ἑκατό δράμια ψωμί. Ἐκεῖνα τά εὐλογεῖ ὁ Θεός διατί εἶναι ἀναγκαῖα καί ὄχι νά τρώγομεν ἑκατόν δέκα. Ἐκεῖνα τά δέκα τά καταρᾶται, διατί εἶναι χαράμι, εἶναι ἐκεινοῦ τοῦ πεινασμένου. Φυλάγετε αὐτές τίς τέσσερες Τεσσαρακοστές, χριστιανοί μου; Ἐδῶ πῶς πηγαίνετε; Ἄν εἶσθε χριστιανοί, πρέπει νά τές φυλάγετε, μάλιστα τήν Μεγάλην Τεσσαρακοστή».

Ομολογία Χριστού

Στην Καμπότζη μερικοί χριστιανοί είχαν συγκεντρωθεί  σ' ένα ναό υποτυπώδη, για να προσευχηθούν. Δεν πρόλαβαν καλά καλά να αρχίσουν, και ο ναός βρέθηκε περικυκλωμένος από μουσουλμάνους στρατιώτες. Προχώρησαν μέσα στο ναό και ξεκρέμασαν από τον τοίχο μια εικόνα του Χριστού, την οποία πέταξαν με περιφρόνηση κάπου κοντά στην είσοδό του.
   Μια δυνατή φωνή αντήχησε στον ιερό εκείνο χώρο, που σκόρπιζε τον τρόμο:

   -Όποιος θέλει να βγει ζωντανός από δω μέσα, μόνο ένας τρόπος υπάρχει: να αρνηθεί τον Χριστό και να φτύσει την εικόνα Του. Διαφορετικά θα τουφεκιστεί την ίδια στιγμή.
   Το δίλημμα ήταν τρομερό και περιθώρια εκλογής δεν υπήρχαν. Και η άθεη εξουσία δεν αστειευόταν. Συχνά είχε δείξει το αποτρόπαιο πρόσωπό της. Αλλά και ο συμβιβασμός είναι πάντα ελκυστικός και ο πειρασμός μεγάλος. Τι θα κάνουν; Θα ομολογήσουν ή θα αρνηθούν τον Χριστό;
   Ο ένας ήταν αρραβωνιασμένος και σε λίγες ημέρες επρόκειτο να παντρευτεί. Αξίζει να θυσιαστεί και να σβήσουν τα όνειρά του και οι όμορφες προσδοκίες του; Ο δεύτερος σκεπτόταν το σπίτι του, την οικογένειά του, την γυναίκα του ,τα παιδιά του....Ο τρίτος, ο τέταρτος, ο πέμπτος, όλοι κάτι και κάποιον είχαν να σκεφθούν. Κέρινες καρδιές που άρχισαν κιόλας να λιώνουν μέσα στο καμίνι της δοκιμασίας. Τα λόγια του Κυρίου: "ο φιλών ...υπέρ εμέ ουκ έστι μου άξιος" ,είχαν κιόλας ατονίσει μέσα τους.
   Έτσι, ένας-ένας προχώρησε με σκυμμένο το κεφάλι και πιο πολύ με σκυμμένη και ντροπιασμένη την ψυχή. Δεν ήταν πορεία μελλοθανάτων, ήταν νεκρική πομπή αρνητών, που επορεύετο με στιγματισμένο μέτωπο, για να θάψει την νεκρή της πίστη. Έφτασαν στην εικόνα του Χριστού, την έφτυσαν και βγήκαν έξω ζωντανοί. Ζωντανοί,αλλά νεκροί.
                    " Όνομα  έχουν ότι ζουν και νεκροί είναι ",
κατά το θεόπνευστο βιβλίο της Αποκαλύψεως. Γιατί ποια ζωή μπορεί να ζήσει ο αρνητής και ο προδότης;
   Και τελευταία έμεινε μια νεαρή κοπέλα δεκαπέντε-δεκαέξι ετών, που η αγάπη της για τον Χριστό της έφερε στην μνήμη τα λόγια του Αποστόλου Παύλου: " Τις ημάς χωρίσει από της αγάπης του Χριστού; Θλίψις ή στενοχωρία ή διωγμός ή λιμός ή γυμνότης ή κίνδυνος ή μάχαιρα; " Τίποτε απολύτως.
   Οι στρατιώτες δεν είχαν καμμία αμφιβολία."Και αυτή το ίδιο θα κάνει", εσκέφθηκαν."Λύγησαν οι μεγάλοι, δεν θα λυγήσει η μικρή;" Κι όμως έμειναν κατάπληκτοι από τη στάση της. Ατάραχη εκείνη επλησίασε την εικόνα. Τα μάτια της βούρκωσαν, όταν ατένισε τον Αρχηγό της πίστεώς της με τα φτυσίματα της προδοσίας των δειλών. Γονάτισε. Πήρε την εικόνα στα χέρια της. Τη σκούπισε, την ασπάστηκε ευλαβικά, ενώ τα χείλη της ψιθύριζαν:
                -ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΑΡΝΗΘΩ,ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ!
   Οι στρατιώτες πρόταξαν τα όπλα. Μια ομοβροντία ήλθε να αιματοκυλίσει το γενναίο κορίτσι και να το προσθέσει στη χορεία των Μαρτύρων. Στολισμένη τώρα πια με το αμαράντινο στεφάνι του μαρτυρίου προβάλλει ενώπιόν μας. Εμείς άραγε, θα κάναμε το ίδιο στη θέση της;

π.Στεφάνου Αναγνωστόπουλου " ΟΙ ΑΝΑΒΑΘΜΟΙ ΣΤΗΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΠΟΡΕΙΑ ".

Νικ.Βοϊνέκσος

Θείος έρως

Αρχμ.Γεώργιος Καψάνης

Στην Εκκλησία υπάρχει η δυνατότητα της μυστικής εμπειρίας του Θεού. Δεν μπορεί ο άνθρωπος ν’ αναπαυθεί μόνο με μια εξωτερική σχέση με το Θεό. Είναι πλασμένος να είναι ερωτευμένος με το Θεό. Ο θειος έρως, λέγουν οι Πατέρες, είναι ανάγκη της ψυχής του ανθρώπου. Λοιπόν η ερωτική σχέση με το Θεό είναι εκείνη που τελικά αναπαύει τον άνθρωπο. Και αυτή η ερωτική σχέση και μυστική ζωή και εμπειρία του Θεού τροφοδοτείται από την μυστηριακή ζωή, την αδιάλειπτη προσευχή και όλη την ασκητική πρακτική της Ορθοδόξου Εκκλησίας, την οποία η Φιλοκαλία και οι άγιοι Πατέρες μας παραδίδουν.

Ουράνιες εμπειρίες προσφέρει η χάρη του Χριστού στους ορθοδόξους χριστιανούς που καλώς αγωνίζονται. Έτσι δεν χρειάζεται να αναζητούμε αλλού λυτρωτικές εμπειρίες και να ματαιοπονούμε.

« Στις γιορτές γίνομαι σαν παιδί…»

ΔΙΟΝΎΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ

( όταν οι καλλιτέχνες θεολογούν)

« Είμαι από τους ανθρώπους που σέβονται πάρα πολύ την πίστη και τις παραδόσεις μας, νοιώθω μεγάλη αγάπη για την πατρίδα, τις επετείους και τα σύμβολα της, και την Ορθοδοξία. Έτσι μεγάλωσα μέχρι τα εφηβικά μου χρόνια . Μετά ήρθε η γνωστή αμφισβήτηση λόγω ηλικίας και εποχής. Και για αρκετά χρόνια δεν μου λέγανε τίποτα όλα αυτά, ώσπου  ένα βράδυ Μ .Τρίτης 1979 , επιστρέφοντας στο σπίτι πέρασα έξω από τη Μονή Πετράκη. Εκεί είδα κόσμο πολύ, κεριά αναμμένα και χωρίς να ξέρω γιατί, μπήκα μέσα και έκατσα μέχρι το τέλος της ακολουθίας. Και το ίδιο εκείνο Πάσχα έδωσα εντολή για εορτασμό: στολισμός του σπιτιού, όλη μαζί η οικογένεια στην Εκκλησία  την Ανάσταση.

            Θέλω να πω δηλ. πως όλα αυτά υπάρχουν μέσα μας σαν μια ολόχρυση εικόνα, που έρχεται η ατομική ζωή και  η καθημερινότητα να την επικαλύψει. Αυτό όμως υπάρχει. Μία παράσταση, μία μυρωδιά, ένα κάτι ελάχιστο αρκεί για να ξαναφέρει στην επιφάνεια αυτή την εικόνα. Κι’ αυτή η εικόνα δεν ξεριζώνεται από μέσα μας».

( Συνέντευξη με τον Διον. Σαββόπουλο, « ΤΟΛΜΗ» Δεκέμβριος 2008» 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Ι. ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΜΑΡΤΙΟΥ (Μ. Σαρακοστής)

Κάθε πρωί Όρθρος Μ. Σαρακοστής: 7-8:30 π. μ.

Κάθε απόγευμα: Μ. Απόδειπνο: 5:30μμ -6:30 μ. μ

ΠΕΜΠΤΗ 1-3-2012: Όρθρος Μ. Σαρακοστής- Αγιασμός 6:30πμ -8:30πμ.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 2-3-2012 Πρωί: Προηγιασμένη Θ. Λειτουργία 6πμ-9πμ. Απόγευμα: Α΄ Χαιρετισμοί 7μμ -8:30μ.μ.

ΣΑΒΒΑΤΟ 3-2-2012 : Πρωί Θ. Λειτουργία 7πμ-9πμ.

ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ- ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 4-2-2012: Θ. Λειτουργία 7πμ -10 π. μ.

ΤΕΤΑΡΤΗ 7-3-2012: Απόγευμα Προηγιασμένη Θ. Λειτουργία 5πμ -6:30 μ. μ.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9-3-2012 Πρωί: Προηγιασμένη Θ .Λειτουργία 6πμ -9πμ. Απόγευμα: Β΄ Χαιρετισμοί 7 μμ-8:30 μ .μ.

ΣΑΒΒΑΤΟ 10-3-2012 : Θ. Λειτουργία 7πμ-9 π .μ.

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΝΗΣΤΕΙΏΝ-ΓΡΗΓ. ΠΑΛΑΜΑ 11-3-2012: Θ. Λειτουργία 7πμ -10 π. μ.

ΤΕΤΑΡΤΗ 14-3-2012 Απόγευμα: Προηγιασμένη Θ. Λειτουργία 5μμ -6:30μ.μ.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 16-3-2012: Πρωί Προηγιασμένη Θ .Λειτουργία 6πμ -9π.μ. Απόγευμα: Γ Χαιρετισμοί 7μμ-8:30μ.μ.

ΣΑΒΒΑΤΟ 17-3-2012: Θ. Λειτουργία 7πμ -9π.μ.

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ-ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ 17-3-2012: Θ. Λειτουργία 7πμ-10 π. μ.

ΤΕΤΑΡΤΗ 21-3-2012: Απόγευμα Προηγιασμένη Θ. Λειτουργία 5μμ-6:30μ.μ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 23-3-2012:Πρωί Προηγιασμένη Θ. Λειτουργία 6πμ-9πμ. Απόγευμα Δ΄ Χαιρετισμοί 7μμ-8:30μ.μ.

ΣΑΒΒΑΤΟ 24-3-2012 : Θ. Λειτουργία 7πμ-9π.μ.

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ-ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ 25-3-2012: Θ .Λειτουργία 7πμ -10 π. μ.

ΤΕΤΑΡΤΗ 28-3-2012: Πρωί Προηγιασμένη Θ .Λειτουργία 6πμ-9π.μ. Απόγευμα ΜΕΓΑΣ ΚΑΝΩΝ 7μμ-9μ.μ.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30-3-2012: Προηγιασμένη Θ. Λειτουργία 6πμ-9π.μ.

Απόγευμα ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ 7-9:30μ.μ.

ΣΑΒΒΑΤΟ 31-3-2012: Θ .Λειτουργία 7πμ-9π.μ.

Η παρέμβαση του Μητροπολίτη σταμάτησε το αποτεφρωτήριο

Γράφει η Romfea.gr, 01.46

Αποκλειστικό - Τέλος στη δημιουργία του αποτεφρωτηρίου στο Δήμο Μαρκοπούλου, μπήκε σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες της Romfea.gr, μετά από ψηφοφορία που διεξήχθη το βράδυ της Τετάρτης.

Να αναφερθεί πριν από λίγο το Δημοτικό Συμβούλιο Μαρκοπούλου, πραγματοποιήσε ψηφοφορία για την δημιουργία αποτεφρωτηρίου η οποία έληξε με 19 ψήφους κατά και μόνο 7 υπέρ.

Τελικά η σχετική εγκύκλιος του Σεβ. Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικολάου, απέδωσε καρπόυς και σταμάτησε τον εν λόγω εγχείρημα.

Επίσης σημαντικό ρόλο κατά της δημιουργίας αποτεφρωτηρίου, έπεξαν οι δημόσιες τοποθετήσεις του πιστού λαού, του επιστημονικού κόσμου και της ευρύτερης κοινωνίας του Μακροπούλου.

Τέλος πληροφορίες αναφέρουν ότι, η απόφαση για την δημιουργία αποτεφρωτηρίου απεσύρθει οριστικά.

Η ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΑΠΟΤΕΦΡΩΤΗΡΙΟ:

Προς τους ευσεβείς μας πιστούς
ΘΕΜΑ: «Για την καύση»

Αγαπητοί μου αδελφοί,

Πριν από λίγες μέρες πληροφορηθήκαμε ότι το Δημοτικό Συμβούλιο Μαρκοπούλου ομόφωνα απεφάσισε την λειτουργία αποτεφρωτηρίου σε δημοτική έκταση δίπλα από το Κοιμητήριο.

Είναι αλήθεια ότι η δημιουργία τέτοιων χώρων έχει πλέον νομοθετικά αποφασισθεί και ρυθμισθεί, οπότε περιττεύει κάθε πρωτοβουλία παρεμπόδισης η και δημόσιας κριτικής τέτοιων αποφάσεων, ιδίως όταν αυτές εκφράζονται από εκλεγμένα όργανα.

Σε τελική ανάλυση, ο καθένας είναι ελεύθερος να πράξει κατά συνείδηση και επιλογή. Η ελευθερία είναι αναφαίρετο δικαίωμα.

Κατόπιν τούτου, αρχική σκέψη μας ήταν μάλλον να σιωπήσουμε, παρά το ότι η επιδειχθείσα σπουδή από τον Δήμο Μαρκοπούλου, μάλιστα πριν από άλλους μεγάλους Δήμους, όπως τουλάχιστον της Αθήνας και του Πειραιά, με την πρόφαση της επείγουσας ανάγκης η της υποδειγματικής ευαισθησίας, αφήνει πολλά ερωτηματικά για τα κίνητρα της αποφάσεως και ενδεχομένως την αποτελεσματικότητά της.

Με μεγάλη μας όμως έκπληξη είδαμε ότι η Δημοτική Αρχή, που πιστεύουμε να μην αμφισβητεί τους διακριτούς ρόλους της Εκκλησίας και πολιτείας, εντελώς αυθαίρετα, επειδή προφανώς πιστεύει ότι το όλο θέμα σαφώς αφορά και την Εκκλησία, στο ανακοινωθέν που εξέδωσε εξηγεί το ποιά είναι η άποψη της Ορθόδοξης Εκκλησίας επί του θέματος.

Έχουμε την εντύπωση ότι όπως ο Επίσκοπος δεν είναι αρμόδιος να μας πληροφορήσει περί των αρχών λειτουργίας της τοπικής αυτοδιοίκησης, κατά ανάλογο τρόπο και η όποια δημοτική αρχή δεν είναι αρμόδια να μας αναλύσει την Ορθόδοξη διδασκαλία για την αποτέφρωση των νεκρών σωμάτων.

Αν δεν υπήρχε σπουδή, και με δεδομένη την καλή διάθεση, θα μπορούσαν πριν αποφασίσουν οι Δημοτικοί μας άρχοντες –αφού μάλιστα ήθελαν να λάβουν, όπως φαίνεται, υπόψη τους την άποψη της Ορθόδοξης Εκκλησίας- να απευθύνονταν στον τοπικό Επίσκοπο η να συμβουλεύονταν τους Ιερείς του Μαρκοπούλου η ακόμη και να ρωτούσαν την Ιερά Σύνοδο.

Δυστυχώς, αυτό δεν έγινε τότε που έπρεπε. Γι’ αυτό κι εμείς οφειλετικώς επιχειρούμε τώρα να ενημερώσουμε τον πιστό μας λαό.

Η επίσημη θέση της Εκκλησίας της Ελλάδος, όπως διατυπώθηκε με απόφαση της Συνόδου της Ιεραρχίας της είναι κάθετα αντίθετη με την πρακτική της καύσης του σώματος: «η Εκκλησία απορρίπτει την καύσιν των νεκρών ως θεσμόν απάδοντα προς την παράδοσιν Αυτής» (Εγκύκλιος υπ’ αριθμ. 2734 του 2002). Μάλιστα η τελευταία απόφαση της Ιεραρχίας, στην Συνεδρία της 12ης Μαΐου 2010, λέγει: «Για τους Ορθοδόξους Χριστιανούς, η Εκκλησία γνωρίζει και συνιστά ως μοναδικό τρόπο αποσυνθέσεως του νεκρού σώματος την ταφή σύμφωνα με την αγία Διδασκαλία Της και την από αιώνων Παράδοσή Της».

Κατόπιν τούτου, η τέλεση της εξοδίου ακολουθίας για όσους αποφασίζουν προηγουμένως να αποτεφρωθούν είναι προβληματική.

Η Ιερά Σύνοδος ασφαλώς δεν έχει λόγο για τους ετεροδόξους και ετεροθρήσκους και φυσικά δεν μπορεί να επιμείνει γι’ αυτούς οι οποίοι είτε επιλέγουν την πολιτική κηδεία είτε δέχονται να φύγουν χωρίς εκκλησιαστική ιεροπραξία.

Αντιλαμβάνεται όμως κανείς το πρόβλημα που θα δημιουργηθεί στις περιπτώσεις που κάποιοι ζητούν από την Εκκλησία να παραβεί τις αρχές και την εκκλησιαστική πράξη της.

Ούτε τις ακολουθίες μπορούμε να αλλάξουμε ούτε φυσικά την παράδοση και την πίστη μας να αλλοιώσουμε.

Τελικά με πρόφαση τα όποια οικονομικά οφέλη, εντελώς αβίαστα κάποιοι επιδιώκουν να εισαγάγουν πρωτόγνωρα ήθη, ποδοπατώντας ιερές διαχρονικές παραδόσεις και περιφρονώντας την εκκλησιαστική μας συνείδηση.

Μπορεί τα κοιμητήρια να είναι δημοτικές επιχειρήσεις, αλλά η εξόδιος ακολουθία και η ταφή αποτελούν αποκλειστικά υπόθεση της Εκκλησίας, την οποία είναι υποχρεωμένη αυτή να τελεί για όσους της το ζητούν με τους δικούς της και μόνον όρους.

Ο Επίσκοπος ασφαλώς δεν μπορεί να ενεργεί σύμφωνα με τη γνωμοδότηση του Δημοτικού Συμβουλίου.

Επιβάλλεται να ακολουθεί τις αποφάσεις της Ιεράς Συνόδου, τις επιταγές των ιερών κανόνων και την αρχιερατική συνείδησή του. Τυχόν επιμονή του Δημοτικού Συμβουλίου στην απόφασή του πιθανόν να προκαλέσει έντονα κοινωνικά προβλήματα, στα οποία την λύση δεν θα είναι δυνατόν να δώσει η Εκκλησία.

Εμείς δεν θα μπορέσουμε να υποκύψουμε σε τετελεσμένα γεγονότα. Γι’ αυτό και ζητούμε από το Δημοτικό Συμβούλιο να επανεξετάσουν το όλο θέμα με μεγαλύτερη προσοχή και σύνεση, διότι η ευθύνη θα επιβαρύνει αποκλειστικά τους ίδιους.

Πιστεύουμε ότι η απόφαση ήταν μάλλον βιαστική, με κίνητρο την ενδεχόμενη επίλυση οικονομικών προβλημάτων του Δήμου. Με κανέναν τρόπο δεν μπορούμε να φαντασθούμε ότι το Δημοτικό Συμβούλιο είχε διάθεση αντιπαράθεσης με την Εκκλησία η πρόκλησης του αισθητηρίου του πιστού λαού, μέσα στον οποίο αισθανόμαστε πως και οι ίδιοι ανήκουν.

Γι’ αυτό και ελπίζουμε ότι με ωριμότερη σκέψη θα μπορούσε το όλο σκεπτικό να αξιολογηθεί ορθότερα και η Απόφαση του Δήμου να αλλάξει κατεύθυνση.

Εμείς θεωρούμε ότι, τουλάχιστον για τις δύσκολες μέρες που περνούμε, αυτό που με ευαισθησία και σοβαρότητα προέχει να αντιμετωπίσουμε ως οξύτερο πρόβλημα δεν είναι βέβαια η καύση των νεκρών στα Μεσόγεια, όσο η καθολική κινητοποίησή μας για την ανάσταση των πνευματικά νεκρών αφ’ ενός και τη συντήρηση των φτωχών, των πεινασμένων, των πολλών αναγκεμένων συνανθρώπων μας αφ’ ετέρου.

Αν υπάρχουν κάπου χρήματα, γιατί αυτά να μη δοθούν στη βελτίωση των συνθηκών επιβίωσης τόσων ανθρώπων που υποφέρουν και να δίνονται σε αμφίβολες οικονομικά και πολυσυζητημένες ηθικοπνευματικά επενδύσεις;

Αντί να επενδύουμε σε αποτεφρωτήρες νεκρών, πιστεύουμε ότι θα έπρεπε να επενδύουμε σε ενδιαφέρον για αυτούς που παλεύουν να ζήσουν.

Και αυτό θα κάνουμε ως Εκκλησία στα Μεσόγεια. Η τιμή των νεκρών συμβαδίζει με το ενδιαφέρον για τους ζωντανούς.

Σίγουροι πως οι Δημοτικοί μας άρχοντες του Μαρκόπουλου θα ακούσουν την ανιδιοτελή φωνή μας, και έτοιμοι ως τοπική Εκκλησία να συμβάλουμε με όλες τις δυνάμεις μας σε κάθε υγιή κοινωνική προσπάθεια και πρωτοβουλία του Δήμου, επαναλαμβάνουμε τον λόγο του αποστόλου Παύλου προς τους Θεσσαλονικείς «αδελφοί, στήκετε, και κρατείτε τας παραδόσεις ας εδιδάχθητε είτε δια λόγου είτε δι’ επιστολής ημών» (Β Θεσ. β 15) και ευχόμαστε όπως όλοι μαζί ειρηνεύοντες και ομονοούντες υποδεχθούμε τον εναθρωπήσαντα Κύριο και εορτάσουμε.

Μετά πολλής της εν Κυρίω αγάπης

† Ο Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος