Άνθρωπος

 Γ.Σεφέρης

Σ’ αὐτὸ τὸν κόσµο, ποὺ ὁλοένα στενεύει, ὁ καθένας µας χρειάζεται ὅλους τούς ἄλλους. Πρέπει ν’ ἀναζητήσουµε τὸν ἄνθρωπο, ὅπου καὶ νὰ βρίσκεται.
Ὅταν στὸ δρόµο τῆς Θήβας, ὁ Οἰδίπους συνάντησε τὴ Σφίγγα, κι αὐτὴ τοῦ ἔθεσε τὸ αἴνιγµά της, ἡ ἀπόκρισή του ἦταν: ὁ ἄνθρωπος. Τούτη ἡ ἁπλὴ λέξη χάλασε τὸ τέρας. Ἔχουµε πολλὰ τέρατα νὰ καταστρέψουµε. Ἂς συλλογιστοῦµε τὴν ἀπόκριση τοῦ Οἰδίποδα.»

Ένθεα Γράμματα η λύση!

 Μητροπολίτης Πατρών ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

Ἀγαπητοί μου, τό Ἐκπαιδευτικό μας σύστημα περνάει τήν μεγαλύτερη κρίση, πού γνώρισε ποτέ. Νομίζω ὅτι εἶναι ἰδιαιτέρως ἐπίκαιρα τά λόγια τοῦ φλογεροῦ Μωραΐτη, τοῦ Παπουλάκου, πού ἀντιστάθηκε μέ ἑλληνοπρέπεια καί μέ ἀφοσίωση στήν Ἑλληνορθόδοξη ἰδιοπροσωπεία τοῦ Γένους μας, ἐνάντια στόν ὁδοστρωτῆρα τῆς ἀλλοτρίωσης, πού ἀπό τότε ζητοῦσε ἀπεγνωσμένα νά καταπιῆ τήν ἰκμάδα τῆς φυλῆς μας.
Ἔλεγε, λοιπόν, ὁ Παπουλάκος «Τά ἄθεα γράμματα παραμέρισαν τούς ἅγιους καί ἀγωνιστές καί βάλανε στό κεφάλι τοῦ Ἐθνους ξένους καί ἄπιστους γραμματισμένους, πού πᾶνε νά νοθέψουνε τήν ζωή μας, τά ἄθεα γράμματα κόψανε τό δρόμο τοῦ Ἔθνους καί τό μποδᾶνε νά χαρῆ τή λευτεριά του.... Τά ἄθεα γράμματα ὑφαίνουνε τό σάβανο τοῦ Γένους. Αὐτά λοιπόν τά γράμματα θά μάθουν τά παιδιά μας; Κι' ἄν ἀκόμα συναχτοῦν ὅλοι οἱ ἄθεοι γραμματισμένοι καί στιφτοῦνε σάν τό λεμόνι, δέν θά πετύχουν, νά γράψουν μιάν ἀράδα, πού νά ἀξίζῃ μιά γραμμή ἀπό τά Βαγγέλια....».
Ἀγαπητοί μου Ἐκπαιδευτικοί, αὐτὴ τὴν ποιότητα ζωῆς καλούμεθα ὅλοι μας νὰ ὑπηρετήσουμε καὶ νὰ προσφέρουμε στὰ παιδιά μας. Θὰ τὸ ἐπιτύχουμε, μόνο, ἂν σταθοῦμε πιστοὶ καὶ ὄρθιοι στὶς ἐπάλξεις μας, ἂν διδάξουμε τὴν ἀλήθεια καὶ σταματήσουμε τὸ ξέφρενο πανηγύρι τῆς ἀλλοτρίωσης.
Πρέπει νὰ τὸ τολμήσουμε, μὲ ὁποιοδήποτε κόστος, γιατί:
« Χρωστᾶμε σ' ὅσους πέρασαν
θἀρθοῦν καὶ θὰ περάσουν
κριτὲς θὰ μᾶς δικάσουν
οἱ ἀγέννητοι, οἱ νεκροὶ»
Θέλω νὰ ἐκφράσω τὸν ἔπαινό μου γιὰ τὸν ἀγῶνα σας, τὶς εὐχαριστίες μου γιὰ ὅ,τι προσφέρετε στὸν τόπο μας, στὴν πατρίδα μας, στὰ παιδιά μας καὶ νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι σᾶς συνοδεύει ἡ προσευχή μου καὶ ἡ ἀγάπη μου γιὰ τὴν προσωπικὴ καὶ οἰκογενειακή σας χαρὰ καὶ κατὰ Θεὸν εὐτυχία, γιὰ τὴν ἐπιτυχία σας στὸ δύσκολο, ἀλλὰ τόσο ὡραῖο καὶ χαριτωμένο ἔργο ποὺ κάνετε.

Κληρονομιά των Ελλήνων, η Εκκλησία

Στῆβεν Ράνσιμαν

 
« Οἱ Ἕλληνες ἔχουν μιά κληρονομιὰ γιὰ τὴν ὁποία μποροῦν νὰ αἰσθάνονται ὑπερήφανοι΄ μιά κληρονομιὰ ποὺ δὲν πρέπει νὰ χαθῇ μέσα στὶς ἐναλλασσόμενες ὑλικὲς καταστάσεις. Στοὺς σκοτεινότερους αἰῶνες τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας ἡ Ἐκκλησία ἦταν ἐκείνη ἡ ὁποία, παρόλες τὶς πολλὲς δυσκολίες, τὶς πολλὲς ἀπογοητεύσεις καὶ αὐτὲς ἀκόμη τῆς ταπεινώσεις, μπόρεσε ὄχι μόνο νὰ προσφέρει πνευματικὴ ἀνακούφιση, ἀλλὰ καὶ νὰ συντηρήσῃ καὶ διατηρήσῃ τὶς παραδόσεις τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Οἱ μοντερνιστὲς ἔχουν συχνὰ ὑποτιμήσει τὸν ρόλο της, ὑπογραμμίζοντας τὸ κενό, τὸ χάσμα ποὺ ὑπάρχει δῆθεν μεταξύ τοῦ ἀρχαίου κόσμου καὶ τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου. Ἀλλὰ τὸ χάσμα δὲν ἦταν ἀγεφύρωτο. Οἱ Μεγάλοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας διέσωσαν πολλὰ ἀπὸ τὰ πιὸ ὡραῖα ποὺ εἶχε ἡ ἀρχαία Ἑλληνικὴ σκέψη καὶ τὸ ἀρχαῖο Ἑλληνικὸ πνεῦμα καὶ τὰ παρέδωσαν στὴν Ἐκκλησία ὡς αὐτὴ τὴν ἡμέρα»

Αγώνας για την πνευματική ζωή

Γέρων ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ Αιγίνης

« Αγωνίζεσθε. Προσοχή  χρειάζεται και προσευχή. Προσέχετε τις αισθήσεις σας. Οπουδήποτε και αν βρίσκεσθε, είτε στο σπίτι είτε στον δρόμο, να προσεύχεσθε. Μην κοιτάζετε περίεργα εδώ κι’ εκεί. Εγώ όσες φορές έρχομαι από την Αίγινα προς το κελλί μου δεν κοιτάζω ούτε παράθυρο ούτε πόρτες. Μπορεί και δίχως να το θέλεις να δεις κάτι και να σκανδαλισθείς. Πολλές φορές  μέχρι να φθάσω στο κελλί μου λέγω συνέχεια το « πιστεύω». Κι’ εσείς το ίδιο να κάνετε. Όταν περπατάτε στο δρόμο να λέτε το « πιστεύω» ή οποιαδήποτε προσευχή θέλετε κι’ ο Θεός θα σας προφυλάξει απ’ τους πειρασμούς. Να προσέχετε, μην βλέπετε και μην ακούτε ό,τι δεν σας αφορά. Να προσέχετε τα πάντα στον εαυτό σας ακόμα και τις κινήσεις σας ή το ντύσιμο σας. Αν κάποιος σκανδαλισθεί από την συμπεριφορά σας, εσείς θα δώσετε λόγον εν ημέρα κρίσεως. Να έχετε σαν κανόνα στην ζωή σας, οποιανδήποτε άνθρωπο συναντάτε, να προσέχετε ώστε ή να ωφελείσθε ή να ωφελείτε, διαφορετικά φεύγετε». 

π.γ.στ.

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΕΝΟΧΗΣ !

Ο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ

            « Η χωρίς λόγον τράπεζα ουδέν φάτνης διαφέρει»!  Η αρχαία αυτή ρήση αποκτά στη σημερινή μαζική κοινωνία των καταναλωτικών ζόμπι που μοχθούν αενάως στην υπηρεσία του «μαμωνά», μια  ιδιαίτερη σημασία. Γιατί, ακριβώς, γίνεται σύμβολο της συγχρόνου εποχής και της τρομακτικής αλλαγής που έχει συμβεί στις δομές, τους θεσμούς, αλλά, παραλλήλως, και στις αξίες της κοινωνίας μας. Κυρίως δε, διότι στη σημερινή εποχή έχει τρομακτικά υποβαθμισθεί ο ρόλος της οικογένειας. Για την οποία τώρα όλοι χύνουν κροκοδείλια δάκρυα και αρχίζουν να αποδίδουν τα σύγχρονα δεινά των κοινωνιών μας και της ψυχολογικής ανασφάλειας των ατόμων στην κατάρρευση του βασικού αυτού κυττάρου της κοινωνίας.

            Ένα σύμβολο της οικογένειας, αλλά και ένας στυλοβάτης της ήταν το « οικογενειακό τραπέζι» του μεσημεριού, και η…νοικοκυρά. Γιατί η παλιά « νοικοκυρά» ήταν πράγματι « η βασίλισσα του σπιτιού». Ήταν η ψυχή της οικογένειας. Και γύρω από το «τραπέζι της Κυριακής» γινόταν η συνάντηση των μελών της οικογένειας, ενισχύονταν οι δεσμοί μεταξύ τους . Υπήρχε επικοινωνία. Και το φαγητό δεν ήταν απλώς ο « σανός στη σύγχρονη φάτνη», αλλά ήταν μια ιεροτελεστία. Γιατί η νοικοκυρά « έπαιρνε το τίποτα και το έκανε κάτι», όπως λέγει η κ. Εύη Βουτσινά.

            Το κύριο όμως χαρακτηριστικό της παλαιάς οικογένειας ήταν η ύπαρξη επικοινωνίας. Μπορεί σήμερα να χλευάζουν μερικοί τον « πάτερ φαμίλια», να θεωρούν τη «νοικοκυρά» « κατίνα», αλλά τότε υπήρχε πραγματικό ενδιαφέρον, το οποίο υπερκάλυπτε την τυχόν χαμηλή παιδεία του πατέρα και της μητέρας ή της γιαγιάς. Υπήρχε όμως η συσσωρευμένη εμπειρία, ο κοινός νους και η…αγάπη. Ο δεσμό αυτός των μελών της οικογένειας.

            Σήμερα όμως, με τη διάσπαση της οικογένειας με όλα τα μέλη της να εργάζονται, να αγχώνονται, να τρώνε « πόδι» ή στα « φαστφουντάδικα» και το βράδυ να μαζεύονται  μπροστά στην τηλοψία, ενώ τα Σαββατοκύριακα να τρέχουν στην υποτιθέμενη « εξοχή» για να « διασκεδάσουν» και να ξεσκάσουν, δεν υπάρχει πλέον ο χρόνος, αλλά και διάθεση, για επικοινωνία. Και δεν μιλάμε για τις « οικογένειες ενός γονιού», αλλά για τις οικογένειες « κατά συνθήκην».

            Η έλλειψη λοιπόν επικοινωνίας μεταξύ των μελών της οικογένειας είναι το αποτέλεσμα της εξελίξεως των τελευταίων πενήντα χρόνων σε όλες τις κοινωνίες της Ευρώπης, αλλά και της Αμερικής. Και η έλλειψη αυτή οδήγησε στην υποβάθμιση της οικογένειας ως βασικού κυττάρου της κοινωνίας. Τα τραγικά αποτελέσματα δε τα βλέπουμε-ή μάλλον τα βλέπουν- οι κοινωνικοί ψυχολόγοι, οι ψυχίατροι, οι δάσκαλοι, οι κοινωνικοί λειτουργοί, ενώ τα άλλα συμπτώματα της « ασθένειας» αυτής, όπως τα ναρκωτικά, η βία, το άγχος, η μοναξιά, διαρκώς αυξάνουν. Ακόμη, η νέα αυτή κατάσταση αντικατοπτρίζεται και στον σχεδιασμό των σπιτιών. Τώρα η κουζίνα υποβαθμίζεται παρά την « ηλεκτροκίνηση»  της. Ακόμη και η κρεβατοκάμαρα περιορίζεται σε ένα « κελί» για να κοιμάται κανείς. Δηλ. ακόμη και οι λειτουργίες του σπιτιού αντικατοπτρίζουν, αλλά και διαμορφώνουν, τα προβλήματα του σύγχρονου ανθρώπου μέσα στην οικογένεια.

            Η γιαγιά μας έλεγε για την αλεπού που έπεσε στην παγίδα και της κόψανε  την ουρά. Και όταν γύρισε στο δάσος έλεγε ότι ήταν μόδα χωρίς ουρά. Έτσι κι εμείς τώρα, θεωρούμε ότι είναι μεγάλη επιτυχία στη Δανία μόνο το τέσσαρα τοις εκατό των γυναικών να δηλώνει «οικιακά», ενώ το εξήντα τοις εκατό στην Ιρλανδία να δηλώνουν « νοικοκυρές». Ίσως εδώ οι στατιστικολόγοι θα πρέπει να συσχετίσουν τα στοιχεία αυτά με την κατανάλωση ψυχοφαρμάκων και με άλλους «ποιοτικούς» δείκτες για να έχουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα.

            Βεβαίως, τα « ποτάμια δεν γυρίζουν πίσω» και τα « γεγονότα ουκ απογίγνεται». Και η «επιστροφή στο παρελθόν είναι αδύνατη. Γι αυτό άλλωστε και υπάρχει η νοσταλγία. Νοσταλγούμε τα παλιά, τις παραδοσιακές συνταγές, οι οποίες όμως θα είναι « άνοστες» χωρίς το κυριακάτικο τραπέζι» ή με τα μέλη της οικογένειας να χώνουν το κεφάλι τους στο πιάτο όπως τα ζώα στη φάτνη.

            Νοσταλγούμε, λοιπόν, γιατί μέσα μας συνειδητοποιούμε, ότι είμαστε σκλάβοι των δημιουργημάτων μας. Ζούμε στον «πολιτισμό της ενοχής» ή μήπως στην « ενοχή του πολιτισμού»;  

Εφημερίδα «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΉ»- Επισημάνσεις           

          

Η ΕΠΑΝΑΠΑΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ

            Η « παραγωγή έργου» των κυβερνήσεων των τελευταίων σαράντα ετών στη χώρα μας είναι πράγματι εντυπωσιακή. Ποτέ σε τόσο λίγο διάστημα δεν είχαμε τέτοια «θαυμαστή καρποφορία» όση παρήγαγε το εργοστάσιο των ελληνικών κυβερνήσεων.

            Η παρακάτω λίστα φανερώνει του λόγου το ασφαλές.

- Αποποινικοποίησε τη μοιχεία.

- Καθιέρωσε το αυτόματο διαζύγιο.

- Υποβίβασε τις παραδόσεις του Γένους μας..

- Αμφισβήτησε την Ορθόδοξη Πίστη μας.

- Ενταφίασε την αρχαία ελληνική γλώσσα.

- Θέσπισε τον πολιτικό γάμο.

-  κατάργησε το Σταυρό από τη σημαία.

-  Απάλειψε το θρήσκευμα από τις ταυτότητες.

-  Κατάργησε την προσευχή και την έπαρση της σημαίας στα σχολεία.

- Ανέχτηκε και διευκόλυνε την παράλυση της δημόσιας ζωής.

- Κατάργησε την ορκωμοσία των βουλευτών.

- Απαγόρευσε την εξομολόγηση των μαθητών στα σχολεία.

- Επιδιώκει την κατάργηση του ομολογιακό μαθήματος των θρησκευτικών.

- Θέσπισε εκ του πλαγίου τον πολιτικό γάμο των ομοφυλοφίλων.

- Φορολόγησε την κοινωφελή εκκλησιαστική περιουσία.

- Θέσπισε την πολιτική κηδεία και των καύση των νεκρών.

- Κατάργησε την μαθητική ποδιά.

- Επέβαλλε ατελείωτη αύξηση φόρων και τιμών πρώτης και δεύτερης ανάγκης.

- Ανέχεται ανύπαρκτη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

- Προβαίνει σε ασταμάτητη μείωση μισθών και συντάξεων.

- Ευνοεί την διαπλεκόμενη δικαιοσύνη.

- Μένουν ατιμώρητοι οι ένοχοι και δεν εφαρμόζονται οι νόμοι.

- Επιτρέπει την ασύδοτη εισροή λαθρομεταναστών.

- Εκχωρεί εθνικά και κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας.

- Αντέχεται ή και ευνοεί την προβολή της τηλεοπτικής αλητείας.

-  Προώθησε σε ύπατα αξιώματα ανάξια πρόσωπα.

-  Διέλυσε την εκκλησιαστική και δημόσια εκπαίδευση.

-  Καθαίρεσε εικόνες και εκκλ. Σύμβολα από τα δημόσια κτήρια.

- Αλλοίωσε και παραχάραξε τη Ιστορία του Γένους μας.

-  Συνέταξε νόμο για τη μείωση των χειροτονιών των κληρικών, για να μην μπορούν να καλυφθούν τα επαρχιακά και ακριτικά κενά.

- Δείχνει βιασύνη στην ανέγερση τζαμιών με χρήματα των Ελλήνων ορθόδοξων χριστιανών, ενώ για δέκα πέντε χρόνια παραμένει κλειστός ο Μητροπολιτικός Ναός Αθηνών, γιατί το κράτος δεν χρηματοδοτεί  την επισκευή του.

- Σε λίγο έρχεται η κάρτα του πολίτη, όπου επιδιώκεται η εξαφάνιση κάθε είδος πνευματικής ελευθερίας κ.α.»

( « ΚΟΙΝΩΝΙΑ»,Ιανουάριος-Μάρτιος 2011,Αριθμ. Φ. 11)

            Μετά απ’όλα αυτά διερωτάται κανείς: Πως μπορεί ο λαός μας ν’ανέχεται όλη αυτή τη λεηλασία της ζωής της χώρας χωρίς να αντιδρά και να διαμαρτύρεται; Τι έμεινε ακόμα όρθιο και πως μπορεί αυτός ο δύστυχος τόπος να σταθεί στα πόδια του; Η επανάπαυση αυτή είναι απαράδεκτη και άκρως επικίνδυνη.