Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2016

Λόγοι χάριτος και σοφίας


          Για να προσευχηθούμε με την καρδιά μας για τον συνάνθρωπό μας, πρέπει να τον αγαπήσουμε, να τον πονέσουμε. Να βγούμε σιγά-σιγά από τον εαυτό μας και ν’ αρχίσουμε ν’ αγαπάμε και να πονάμε τους συνανθρώπου μας εάν θέλουμε η προσευχή μας να γίνει καρδιακή. Να κάνουμε τον πόνο του, δικό μας πόνο.


          Όταν μας αδικούν δεν πρέπει να αντιδρούμε υπερασπιζόμενοι τον εαυτό μας. Δεν πρέπει κανείς να μαλώνει για τον εαυτό του, για κανένα λόγο. Πρέπει οι άλλοι να τον υπερασπίζονται μόνο και μόνο για το δίκιο.


          Ο πονόψυχος άνθρωπος ανάλογα με τον πόνο του προς τους συνανθρώπους του ανταμείβεται με θεϊκή παρηγοριά. Ο άσπλαχνος άνθρωπος ζει μέρος της κολάσεως με τα πάθη του από αυτή την ζωή.



          Οσίου Παισίου του Αγιορείτου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δεν είμαι άξιος να διορθώνω ιερέα!

Σ᾿ ένα μοναστήρι ζούσε ένας ευλαβέστατος ιερεύς· (το γεγονός μου διηγήθηκε ο μακαριστός Γέροντας Γαβριήλ, ο οποίος για πολλά χρόνια ήτα...