ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΔΟΜΑΔΑ Όρθρος Μεγάλης Τετάρτης

Δάκρυα, δάκρυα, δάκρυα.... Δάκρυα που χύνονται άφθονα και κυλούν ως υετός στα πανάχραντα πόδια του Διδασκάλου! Δάκρυα που, μέσα  στην σιωπή τους, σχίζουν τους αιθέρες και κραυγάζουν στον Σωτήρα και Λυτρωτή Ιησού Χριστό. Κρουνοί δακρύων στα μάτια της αμαρτωλής γυναίκας. Αστείρευτες πηγές εξαγνίζουν την “εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή” και “απεγνωσμένη”, η οποία ικετεύει στενάζουσα “...μη μου τα δάκρυα παρίδεις”, “δέξαι μου τας πηγάς των δακρύων”. Πόνος βαθύτατος, συντριβή καρδιάς, ψυχικό άλγος που επιταχύνουν το γλυκοχάραμα της ανάστασης! Τον πυκνό ζόφο της αμαρτίας τον διαλύουν τα δάκρυα της μετανοίας και το φως της Ανάστασης μεσουρανεί εκθαμβωτικά στις ταπεινές και μετανοημένες ψυχές!