Το ερώτημα τι μπορεί να δώσει ο Χριστιανισμός στην κρίση της εποχής μας είναι ένα ερώτημα δύσκολο και συγχρόνως και καλό.
Η «αγχώδης» νέα γενεά έχει ανάγκη να πιστέψει σε κάποια
Αξία. Και την Αξία αυτή απόλυτη και
ιστορικά αιωνόβια μπορεί άριστα να την δώσει ο Χριστιανισμός. Αλλά ποιος
Χριστιανισμός; ‘Όταν μιλάμε για
Χριστιανισμό εννοούμε ενιαία κάτι δισυπόστατο: από τη μια μεριά την εξ
αποκαλύψεως Χριστιανική Αλήθεια και από την άλλη την χριστιανική ηθική, την
κοινωνική ηθική, τον τρόπο κοινωνικής συμπεριφοράς που περιέχεται στην
χριστιανική διδασκαλία.
Δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε τα δύο αυτά στοιχεία, όταν
μιλούμε για Χριστιανισμό. Και επομένως όταν αναρωτιόμαστε τι μπορεί κάτι να
δώσει ο Χριστιανισμός στην κρίση των σημερινών νέων, θα πρέπει να αναρωτηθούμε
αν ο Χριστιανισμός μπορεί κάτι να δώσει και ως προς τα δύο αυτά στοιχεία.
Για το πρώτο, την εξ αποκαλύψεως Αλήθεια, χρειάζεται πίστη. Για το δεύτερο, την
χριστιανική ηθική, χρειάζεται πάλι πίστη στον Άνθρωπο, στο δημιούργημα του
Θεού. Το ερώτημα λοιπόν καταλήγει: μπορούμε να μεταδώσουμε, ακριβέστερα στους νέους την πίστη; Αν ναι, τότε έχουμε
την απαραίτητη για το ξεπέρασμα της κρίσεως Αξία, μια Αξία απόλυτη και που συμβιβάζεται
με την «ανθρωπιά» που αξιούται για κάθε κοινωνική ζωή. Αν όμως όχι, αν δηλαδή
δεν μπορούμε να ξαναδώσουμε στους νέους μια τέτοια πίστη τότε ματαιοπονούμε.
Γιατί αυτό που χρειάζονται οι νέοι είναι η πίστη σε μια
απόλυτη Αξία σαν πυξίδα στη ζωή. Και την Αξία αυτή μπορεί να δώσει ο
Χριστιανισμός, με την προϋπόθεση όμως ότι οι νέοι είναι έτοιμοι να την
πιστεύουν. Είναι όμως οι νέοι μας πρόθυμοι σ’ αυτό; Για το σύνολο έχω
αμφιβολίες, για τους λίγους είμαι βέβαιος. Έτσι μόνη ελπίδα μένει ο εμβολιασμός των πολλών από το
πνεύμα των λίγων. Και ίσως αυτό γίνει κάποτε, αν οι λίγοι προσπαθήσουν με σωστή
μέθοδο.
Κ. ΤΣΙΡΟΠΟΥΛΟΣ, «Διάλογος του Χριστιανισμού με την εποχή
μας»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου