Παιδικός Παράδεισος

«Εκτρέφετε τα τέκνα υμών εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου»

Απόστολος Παύλος

Οὐκ ἐπιθυμήσεις πάντα ὅσα τῷ πλησίον σου ἐστι.

ερμηνεία των δέκα εντολών του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά

Να μην επιθυμήσεις να αρπάξεις τίποτα ξένο, που ανήκει στον διπλανό σου. Ούτε κτήμα, ούτε χρήμα, ούτε δόξα, ούτε τίποτε από όσα ανήκουν στον πλησίον σου. Γιατί η επιθυμία των ξένων πραγμάτων αφού γεννηθεί στην ψυχή, γεννάει αμαρτία. Η δε αμαρτία άμα γίνει, φέρνει τον θάνατο. Συ δε, όταν θα μένεις ξένος προς την επιθυμία των πραγμάτων του άλλου, θα κατορθώσεις να μείνεις μακρυά καὶ από την αρπαγή, που έχει σαν αίτιο την πλεονεξία. Συ μάλιστα πρέπει όχι μόνο να μην βάζεις στο μάτι του διπλανού σου τα καλά, και από τα δικά σου να δίνεις σε αυτόν που ζητά, και να ελεείς όσο μπορείς, αυτόν που έχει την ανάγκη σου, και να μην διώξεις αυτόν που σου ζητάει δανεικά. Και αν βρεις κάτι που χάθηκε, να το δώσεις στον κύριό του, έστω κι αν αυτός είναι από τους πιο μεγάλους σου εχθρούς. Γιατί με τον τρόπο  τούτο και θα αγαπήσετε και θα νικήσεις εσύ το κακό με τη βοήθεια του καλού, όπως ο Χριστός σε διατάζει.

Ο Νόμος της Φύσης λέει: Σκότωνε μόνο όταν πεινάς

Ο φωτογράφος Michel Denis-Huot, που τράβηξε τις πιο κάτω υπέροχες φωτογραφίες σε σαφάρι στην Κένυα τον Οκτώβρη του περασμένου έτους, είπε ότι έμεινε έκπληκτος από αυτό που είδε:
"Τρία αδέρφια cheetahs ζούσαν μαζί, από τότε που άφησαν τη μητέρα τους, σε ηλικία περίπου 18 μηνών.Ένα πρωινό που τα είδε, φάνηκαν να μην είναι πεινασμένα, και έτρεχαν, παίζοντας μεταξύ τους.
Κάποια στιγμή, συνάντησαν ένα γκρουπ από impala, τα οποία φοβισμένα απομακρύνθηκαν τρέχοντας. Αλλά ένα μικρό δεν ήταν αρκετά γρήγορο, και τα τρία αδέρφια το έπιασαν εύκολα".
Ακολούθησαν οι πιο κάτω εκπληκτικές σκηνές:

Συγχώρα εύκολα, αγάπα αληθινά!

Η Πρόνοια του Θεού

"Δεν είναι η ιδική μας φροντίδα 
αλλά η πρόνοια του Θεού

 που προξενεί το πάν, 
ακόμη δε και εκεί όπου νομίζουμε

ότι ενεργούμε μόνοι μας".  

Αγ.Ιωάννης Χρυσόστομος 

Ο Θεός κάθε ώρα μας στέλνει ανθρώπους

Το λάθος μας πάντα είναι ότι δεν παίρνουμε στα σοβαρά αυτό που είναι η δεδομένη, η παρεχομένη σημερινή ημέρα της ζωής μας, το ότι ζούμε στο παρελθόν ή στο μέλλον και το ότι όλο και περιμένουμς κάποιαν ιδαίτερη μέρα, οπότε η ζωή μας θα ξεδιπλωθεί και θα αποκτήσει όλη την σημασία και σπουδαιότητά της και δεν προσέχουμε ότι η ζωή μας κυλάει και φεύγει σα νερό, που διαρρέει μέσα από τα δάκτυλα του χεριού, ή όπως τον πολύτιμο σπόρο, που διαπερνά και πέφτει από μη σφιχτοδεμένο σακκί.

Συνεχώς, την κάθε μέρα και την κάθε ώρα, ο Θεός μας στέλνει ανθρώπους είτε περιστάσεις είτε καθήκοντα, που πρέπει να χρησιμεύσουν σαν αφετηρία στην αναγέννησή μας, αλλά εμείς δεν του δίνουμε προσοχή, με αποτέλεσμα την κάθε ώρα να εναντιωνόμαστε στο θέλημα Του Θεού για μας. Και πράγματι, πως μπορεί ο Θεός να μας βοηθήσει; Μόνο στέλλοντάς μας στην καθημερινή μας ζωή συγκεκριμένους ανθρώπους και συγκεκριμένες συγκυρίες περιστάσεων. Αν δε την ώρα της ζωής μας την δεχόμαστε σαν την ώρα, όπου εκδηλώνεται του Θεού το θέλημα για μας και σαν την αποφασιστική, την σπουδαιότατη και μοναδική ώρα της ζωής μας, οποίες ως την ώρα εκείνη κρυμμένες πηγές χαράς, αγάπης και δύναμης θα ξεπηδούσαν και θα ανέβλυζαν από τα βάθη της ψυχής μας!

 Να δεχόμαστε, λοιπόν, με σοβαρότητα κάθε άνθρωπο, που συναπαντούμε στον δρόμο της ζωής μας και να παίρνουμε στα σοβαρά κάθε ευκαρία και δυνατότητα να κάνουμε έργο καλό και νάστε βέβαιοι ότι μ' αυτό τον τρόπο κάνετε αυτό που θέλει ο Θεός για σας στις συγκεκριμένες εκείνες περιστάσεις, την δεδομένη εκείνη ημέρα και ώρα.

Αν αγαπούσαμε τον Θεό περισσότερο, πόσο εύκολα θα Του εμπιστευόμαστε τον εαυτό μας και τον κόσμο ολόκληρο με όλες τις αντινομίες του και τις ακατανόητες πλευρές του! Όλες οι δυσκολίες οφείλονται στο ότι οι άνθρωποι δεν αγαπούν ο ένας τον άλλον αρκετά. Εκεί όπου υπάρχει αγάπη δεν μπορούν να υπάρχουν δυσκολίες.

Πολλή από την σύγχυση που υπάρχει ανάμεσα στους σύγχρονους Χριστιανούς, θα διαλύοταν- αν είμαστε πραγματικά Χριστιανοί με την κυριολεκτική, ευαγγελική σημασία της λέξης-θα λυόταν, ανάμεσα σ' άλλα, και το θέμα της σημασίας του πόνου στη ζωή, του να υποφέρουμε "όπως ο Κύριος υποφέρει"... και άλλα πολλά. Λαμβάνοντας υπόψη την ακόρεστη και άπληστη προσκόλλησή μας στα αγαθά του κόσμου τούτου - όταν η ίδια η προσκόλληση στα αγαθά του κόσμου τούτου - όταν αυτή η ίδια η προσκόλληση γίνεται πρόξενος πολλού πόνου - για ποιο θρησκευτικό και πνευματικό νόημα της ζωής μας, περιλαμβανομένου και του δικού μας πόνου, μπορούμε να μιλούμε;

Πηγή: http://xristianos.gr/forum/viewtopic.php?t=4291

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ Πρεσβύτερου: Αλεξάνδρου Ελτσιανίνωφ

Η συνύπαρξη αγαθών και πονηρών

  Ο χριστιανός ζει έντονα τη διαφορά που υπάρχει στη ζωή των ανθρώπων. Από τη μια μεριά οι πολλοί που είναι ράθυμοι και αμαρτάνουν, και από την άλλη οι λίγοι που προσέχουν στη ζωή τους και εφαρμόζουν το κατά δύναμη το θέλημα του Θεού.

  Στους πρώτους βλέπει την « εκ ραθυμίας κακία» και στους δεύτερους την « από σπουδής αρετή». Είναι φυσικό οι δύο αυτές κατηγορίες ανθρώπων άλλοτε να έρχονται σε αντιθέσεις και άλλοτε να αλληλοεπηρεάζονται. Για τον χριστιανό δεν υπάρχει ειρηνική περίοδος στη ζωή του. Η πνευματική του πάλη πρέπει να είναι ισόβια και αδιάκοπη. Αυτό φοβίζει τους πολλούς και τους αποθαρρύνει. Άλλους  πάλι τους προβληματίζει το γεγονός που ο Θεός επιτρέπει να συνυπάρχουν και να συζούν αγαθοί και πονηροί άνθρωποι. Πάντως το θέμα παρουσιάζει ενδιαφέρον και αξίζει τον κόπο να το παρακολουθήσει κανείς, για να πάρει τόνωση και να στηριχθεί στη φιλανθρωπία του Θεού, η οποία χρησιμοποιεί πολλούς τρόπους για να κάνει τους αγαθούς δοκιμότερους και τους πονηρούς να τους οδηγήσει στο δρόμο της επιστροφής.

 

 Πηγή: πρεσβ. Δ. Τάτση, « ΕΡΩΣ ΑΣΚΗΣΕΩΣ»)

Δευτέρα προ των Βαΐων

ΤΡΙΩΔΙΟ

ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ   

                                                                            

                                                                                             

Καθίσματα Ήχος α'

Τήν έκτην Εβδομάδα, τής Νηστείας επέχοντες, προεόρτιον ύμνον, τών Βαϊων άσωμεν,Χριστώ τώ ερχομένω δι' ημάς, καθίσαι επί πώλου ονικού,τό τών εθνών υποκλίναι ως Βασιλεύς, αλόγιστον τώ Γεννήτορι, τούς κλάδους αυτώ τών αρετών, πάντες προευτρεπίσωμεν, όπως καί τήν Ανάστασιν αυτού, χαίροντες ίδωμεν.

Ωδή α' Ήχος α'

Τά πάθη νεκρώσωμεν, δι' εγκρατείας, τό πνεύμα ζωώσωμεν, 

δι' ενθέων πράξεων, όπως οψώμεθα, 

Πάθος Χριστού τό σεπτόν καθαρωτάτω νοϊ.

Ασπλάγχνου ζηλώσαντα, Πλουσίου τρόπους, 

Χριστέ πολυεύσπλαγχνε, ικετεύω σύνταξον,

Λαζάρω πένητι, λυτρούμενός με τής φλογός, καί τού ασβέστου πυρός.

Εκ πάντων ενήστευσα, κατορθωμάτων, εις κόρον απήλαυσα, 

τών σφαλμάτων Κύριε, νύν ούν πεινώντά με, 

σωτηριώδους καί σεπτής, έμπλησον βρώσεως.

Δ.Μ.Π.