Τούρκικοι αλαλαγμοί στη Σαμψούντα για τη 19η Μαΐου!

Μπορεί να μη σχετίζεται άμεσα με τη Θράκη και τη δράση των προξενικών κύκλων και οργάνων, με την οποία ασχολείται το παρόν ιστολόγιο, αλλά μια που κοντεύει η 19η Μαΐου, αυτή η τόσο...
βαριά μέρα πένθους και μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού, εμείς αποτίοντας φόρο τιμής στο αίμα και τη δυστυχία των συνελλήνων μας που σφάχτηκαν τότε ή ξεριζώθηκαν από τις προγονικές εστίες της εξαιτίας της τουρκικής λαίλαπας, σας δείχνουμε την διπλανή φωτογραφία. Γιατί την 19η Μαΐου δεν την τιμούμε μόνο εμείς, αλλά βεβαίως και κάποιοι άλλοι. Και αυτοί ασφαλώς με άλλο τρόπο, έναν τρόπο εορταστικό και πανηγυρικό. Αυτά είναι πολύ χρήσιμο να τα γνωρίζουμε και να τα θυμόμαστε, ειδικά σε τόσο ερμαφρόδιτες εποχές, όπως η σημερινή, όπου τόση πέραση έχει η καραμέλα της ελληνοτουρκικής φιλίας, όπου τόσο μεθοδικά και συστηματικά η Ιστορία αποδομείται και ξαναγράφεται, όπου με τόση ευκολία βαφτίζονται το κρέας ψάρι, η σφαγή συνωστισμός και ρατσισμός η φιλοπατρία. Γιατί εκτός της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπάρχει και άλλο ένα μαζικό έγκλημα που επιχειρείται – στις μέρες μας πλέον αυτό – και στο οποίο πολλές φορές όλοι μας γινόμαστε εκούσιοι ή ακούσιοι συνένοχοι. Και αυτό το έγκλημα δεν είναι παρά η Γενοκτονία της Μνήμης…

Η φωτογραφία λοιπόν προέρχεται από τη Σαμψούντα. Εκεί δηλαδή όπου η τοπική νομαρχία στα πλαίσια των εκδηλώσεων που οργανώνει από 1 έως 27 Μαΐου για την 93η επέτειο της αποβίβασης του Κεμάλ στη Σαμψούντα (19-5-1919) κατασκεύασε μια σημαία μήκους 1919 μέτρων, την οποία περιέφεραν στους ώμους τους μέσα στην πόλη 10 χιλιάδες μαθητές σχολείων. Στην πορεία προηγούνταν οι πολιτικές και στρατιωτικές αρχές της πόλης και ακολουθούσαν οι μαθητές με την σημαία. Δείτε πιο κάτω βίντεο και απλώς σκεφθείτε τι σεισμό θα προκαλούσαν άπαντα τα εθνοφοβικά σκύβαλα στην Ελλάδα, αν κάποιος νομάρχης σκεφτόταν να κάνει κάτι παρόμοιο με ελληνική σημαία (και βέβαια όχι 1919, αλλά μόλις…9 μέτρων). Σκέτη μελαγχολία. Σκεφτείτε όμως (για άλλη μια φορά) τι είδους «προσέγγιση» και τι είδους φιλία μπορείς ποτέ να δομήσεις μ’ ένα λαό, του οποίου όλες (μα όλες) οι εθνικές επέτειοι είναι αλαζονικά πανηγύρια κι άναρθροι αλαλαγμοί για τις καμένες εστίες και το χυμένο αίμα των προγόνων σου. Από την Άλωση του 1453 ως τις σφαγές του 20ού αιώνα. 

Τι είδους φιλία άραγε;

Πηγή:proxeneio-stop.org

Η Ζωή...

           

   Η ζωή είναι ένα δώρο, που μας το στέλνει ο Θεός σε κλειστό κουτί.

            Πολλοί το παίρνουν και δεν το ανοίγουν καν.

            Άλλοι, περιορίζονται να λύσουν την κορδέλα του κουτιού.

            Μερικοί το ανοίγουν και απλώς το περιεργάζονται.

     Οι σοφοί γεύονται το περιεχόμενό του είτε πικρό είτε γλυκό 

και παραδίδονται σε στοχασμούς.

       Οι άγιοι, και στις δύο περιπτώσεις, 

πικρό ή γλυκό το δέχονται με κατάνυξη, όπως ακριβώς είναι. 

Δώρον Θεού. 

Και το απολαμβάνουν.

            Δεν τό'λπιζα-λέει ο Ποιητής- ναν’ η ζωή μέγα καλό και πρώτο».

               Διονύσιος Σολωμός 

Αλλοτρίωση και νεοελληνική κοινωνία

            Εκείνο που συνήθως ονομάζουμε αλλοτρίωση είναι η περιπέτεια ή η τραγωδία του ατομικού ανθρώπου σ’ ένα τάχα καινούργιο και δυναμικό αλλά ουσιαστικά εχθρικό και ανέραστο περιβάλλον. Κατά τον Ν. Νησιώτη, η ασυνείδητη πράξη του ανθρώπου να αποχωρισθεί από το εγώ του και να στραφεί σε άλλες ιδέες, πράγματα και καταστάσεις, σε μια αυτοεγκατάλειψη, μία λήθη του εαυτού του, που γίνεται βαρύτερη, όταν ο άνθρωπος βλέπει τη σχέση του με τα πράγματα ως παραγωγή αγαθών στα πλαίσια του οικονομικού συστήματος. Τότε γίνονται τα προϊόντα μας είδωλα που θρυμματίζουν το είναι και το υπάρχειν. Και  η αλλοτρίωση γίνεται μια έννοια που περιγράφει ανεστιότητα κάτω από την κυριαρχία του χρήματος και των υλικών αγαθών…….

            Η αλλοτρίωση του νεοέλληνα ανθρώπου ταυτίζεται με την αυτοεξορία του από την Εκκλησία των πατέρων του, που συνοδεύεται από μία εμπαθή νοσταλγία, που μεταβάλλει τα δώρα της παραδόσεως της σε ευκαιρίες φολκλορικής επίδειξης, σε διασκέδαση της καταναλωτικής πλήξεως μας.

            Η Εκκλησία είναι τοι ιατρείο του αλλοτριωθέντος δια της αμαρτίας ανθρώπου από το Θεό. Ο άνθρωπος δεν είναι πλέον « ξένος και πάροικος», αλλά συμπολίτης των αγίων και οικείος του Θεού». Καταλλάσσεται με τους πάντες  και τα πάντα, μεταμορφώνει τη σχέση του σε αγαπητική κοινωνία. Έτσι διαφυλάσσεται από την αλλοτρίωση, νικά τη δουλεία των παθών, την αιχμαλωσία της κακίας, που έχει ως επικάλυμμα την ελευθερία.

            Η αποεκκλησιοποίηση της ελληνικής κοινωνίας είναι το τραγικό γεγονός που σφραγίζει την αλλοτρίωση μας. Για μας αλλοτρίωση είναι πρωτίστως η έξοδος μας από την Εκκλησία και η εγκατάλειψη της πίστεως  μας και η υποταγή μας στην αίρεση και τη μαγεία.

            Ο άνθρωπος θα χρειασθεί πολλούς πόνους ασκήσεως  και περισσότερη χάρη του Θεού για να αποξενωθεί  από την αποθέωση του, να πάψει να ζει ως αλλότριος, ανέστιος και άγνωστος, να περιφέρεται από τόπο σε τόπο, την ώρα που θα μπορούσε να γιορτάζει και να χαίρεται, να αγαπά και ν’ αγαπιέται στον κόσμο του Θεού και την Εκκλησία του.

            Χωρίς τη χάρη του Θεού, με την αλλοτρίωση μας από το Άγ. Πνεύμα, κατασκευάζουμε την κόλαση μας, επειδή κόλαση είναι « η εις το διηνεκές από του πνεύματος αλλοτρίωσις» ( Μ .Βασίλειος).

            Ο νόμος της χάρης, της ελευθερίας του πνεύματος, είναι το θαύμα της Εκκλησίας, που τόσο λυσσαλέα επιδιώκει να διαφθείρει η ιστορία, και το φοβερότερο να διαστρέψει τα μέλη της. Μόνο στην Εκκλησία η ιστορία μπορεί να ξαναβρεί το μυστήριο της ή να                     υποφέρει τις ωδίνες ενός τοκετού που θα μας προετοιμάσει για τη Βασιλεία του Θεού.

(«ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΖΩΗΣ». Συλλογικός τόμος) 

Προβολή Ντοκιμαντέρ για την Ι.Μ.Αγ.Αικατερίνης Σινά

Την Κυριακή 27 Μαΐου 2012 και ώρα 7 μ.μ. στο Πνευματικό Κέντρο του Ι.Ναού μας θα πραγματοποιηθεί η τελευταία μας σύναξη.

Θα προβληθεί ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ αφιερωμένο στην Ι.Μονή Αγ.Αικατερίνης Σινά και στην συνέχεια θα εκτεθούν χειροποίητες δημιουργίες των βεδουίνων γυναικών του Σινά.

I.Πανήγυρις Οσίου Ιωάννου Ρώσσου

ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ  ΠΑΤΡΩΝ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ &

ΟΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ  ΡΩΣΣΟΥ ΠΑΤΡΩΝ

ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ, ΟΖΗΡΟΥ & ΠΡΕΣΠΑΣ-ΤΕΡΨΗ

ΘΥΡΑΝΟΙΞΙΑ

ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ

ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΡΩΣΣΟΥ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ

 ΣΑΒΒΑΤΟ  26  ΜΑΪΟΥ  2012

      11:00 ΕΞΟΔΟΣ ΙΕΡΑΣ ΕΙΚΟΝΟΣ

       19:30  ΑΓΙΑΣΜΟΣ - ΘΥΡΑΝΟΙΞΙΑ  ΑΝΩ  ΙΕΡΟΥ  ΝΑΟΥ  ΤΙΜΙΟΥ  

       ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ  ΥΠΟ ΤΟΥ  ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ   ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ  

       ΜΑΣ  κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ  &  ΜΕΓΑΣ  ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟΣ  ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

       ΜΕΤΑ  ΑΡΤΟΚΛΑΣΙΑΣ  ΚΑΙ  ΘΕΙΟΥ  ΚΗΡΥΓΜΑΤΟΣ.

v   ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ 27 ΜΑΪΟΥ 2012

06:45  ΟΡΘΡΟΣ-ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ  ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΘΑ ΙΕΡΟΥΡΓΗΣΕΙ  ΚΑΙ ΘΑ ΟΜΙΛΗΣΕΙ Ο ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΣ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ  ΜΑΣ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

19:00 ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ - ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ  ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΣΙΟΝ  ΙΩΑΝΝΗ  ΤΟΝ ΡΩΣΣΟ ΚΑΙ ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΛΙΤΑΝΕΥΣΙΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΕΙΚΟΝΟΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ. ΘΑ ΠΡΟΣΤΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΟΜΙΛΗΣΕΙ Ο ΠΑΝΟΣΙΟΛΟΓΙΩΤΑΤΟΣ ΑΡΧΙΜ.

 Π. ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ ΓΚΟΥΡΒΕΛΟΣ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ ΙΕΡΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΝΑΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑΣ

ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΛΙΤΑΝΕΙΑΣ : ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ, ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟΥ, ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ, ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ, ΚΟΡΥΤΣΑΣ, ΑΓΙΩΝ ΣΑΡΑΝΤΑ, ΔΗΜ. ΜΑΞΙΜΟΥ, ΣΟΛΩΜΟΥ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Ἐκ τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ

Όχι παράπονα!

 

"Μην νομίζετε ότι έχετε δικαίωμα να παραπονείστε

όταν οι προσευχές σας δεν εισακούονται.  

Ο Θεός εκπληρώνει τους πόθους σας 

με τρόπο που δεν γνωρίζετε" 

Άγιος Νεκτάριος

Ο Πολιτισμός: Ευλογία Θεού

 

             

        Ο πολιτισμός του ανθρώπου οφείλει να συναντηθεί με τις απεριόριστες ευλογίες της δημιουργίας του Θεού. Γιατί κάθε πρόβλημα κάθε πράγματος είναι ο αποχωρισμός του από τη θεία ευδοκία, η βίαιη εκρίζωση του από το μυστήριο, η ένταξη του σε μία αυθαίρετη σχέση μας με αυτό και βέβαια η χρησιμοθηρική, απεριόριστη εξάντληση του χάρη των αναγκών μας.

            Αν κάθε πρόβλημα που πληγώνει κάθε πράγμα, στην εσώτατη και ριζική ερμηνεία του είναι πνευματικό, τότε η λύση του δεν είναι η αναζήτηση σύγχρονων ή μοντέρνων μεθόδων, αλλά η εκ νέου αποκατάσταση των πραγμάτων στην αγιότητα, στην κοινωνία τους με το Θεό και ταυτόχρονα    η εκ νέου επανεύρεση της χαρισματικότητας των σχέσεων μας ή η ελευθερία της σταυρωμένης αγάπης. Η απάντηση στην αυξανόμενη οδύνη των δημιουργημάτων ταυτίζεται με την κλήση, δια του ανθρώπου, του πολιτισμού να επιστρέψει και να ταπεινωθεί ενώπιον του μυστηρίου του Θεού και των αποκαλύψεων του, του μυστηρίου της δημιουργίας και των δυνάμεων της.

            Αν ο πολιτισμός, ή αν θέλετε ο άνθρωπος πρώτος θεωρεί τη δημιουργία ως μία « νεκρή φύση», που προορίζεται για κάποια αξιοποίηση, πάντοτε υλική- τι μεγάλο ψεύδος να αξιοποιούμε τάχα τα πράγματα, που συνιστούν μιαν ανυπέρβλητη, μοναδική αξία-, τότε η δημιουργία παύει να είναι μυστήριο χρήσιμη μόνο για την ικανοποίηση ατομικών αναγκών μας, την ικανοποίηση αναπτυξιακών φιλοδοξιών μας.    

( π. Μ. Καρδαμάκη, « ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΘΗ ΣΤΑ ΝΟΗΜΑΤΑ  ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ» )