Για χάρη των λίγων

Εάν μέχρι σήμερα ο Θεός δεν μας καταστρέφει, δεν μας εξολοθρεύει, δεν μας αποδίδει κατά τις αμαρτίες μας, το κάνει αυτό γιατί είναι εύσπλαχνος, μακρόθυμος, πολυέλεος και περιμένει την μετάνοια και επιστροφή μας. Αυτό το κάνει γιατί βρίσκονται σπάνιοι στις ερημιές και τις πόλεις, που προσεύχονται για τη σωτηρία του κόσμου. Για χάρη αυτών των λίγων, σώζει ο Θεός και τους υπόλοιπους.

π.Φιλόθεος Ζερβάκος

Η σφαγή του συνταξιούχου Γάλλου ιερέα Ζακ Αμέλ

          Ο συνταξιούχος Ρωμαιοκαθολικός ιερέας Ζακ Αμέλ είναι το πιο πρόσφατο, αλλά πιθανώς όχι το τελευταίο θύμα ενός ακραίου μηδενισμού. Όσο κι αν ακούγεται παράταιρο, η επίθεση του φανατικού διαταραγμένου στη Νορμανδία δεν έχει σχέση με τη θρησκεία, αλλά με την άρνηση της. Ο μηδενισμός άλλωστε είναι το παιδί μιας Ευρώπης, που αρχικά χρησιμοποίησε τον Σταυρό ως όπλο τυραννίας και αφανισμού κι έπειτα τον αρνήθηκε. Η προδοσία πρώτα και η άρνηση της πίστης έπειτα, τοποθέτησε το μηδέν στην καρδιά του ανθρώπου, περίπου ως υπέρτατο Αγαθό.  Το έχουμε πει πολλές φορές, τα αιματοβαμμένα παιδιά του Ισλάμ παιδιά της Δύσης που εξήγαγε την μισαλλοδοξία της και τον ακραίο ιδιοτελή φανατισμό της σε όλο τοη κόσμο.

          Εκείνο, άρα, που χρειάζεται εδώ δεν είναι κι άλλα μέτρα ασφαλείας ή και άλλες επιδρομές «πολιτισμού» και «δημοκρατίας». Αυτό που χρειάζεται είναι η μετάνοια. Συγγνώμη και αλλαγή πορείας, δηλαδή. Γιατί αλλιώς η μηδενιστική, φονική μεγαλαυχία του Δυτικού θα αναπαράγει χωρίς τέλος τη φονική μειονεξία του επίσης, αποκομμένου από τις ρίζες της πίστης του, Ανατολικού. Κάθε άλλη απάντηση απλά θα ανοίγει σταθερά τις πύλες της κόλασης. 

«ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ» Φ. 968

ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

Του ενορίτου μας κ. Ν. Βοϊνέσκου

Κανένας άνθρωπος, που δεν πέρασε από θλίψεις και δοκιμασίες, δε θα γίνει δεκτός στη Βασιλεία του Θεού, συνήθιζε να λέγει ο Μέγας Αντώνιος.

Αν είχαμε αποκτήσει ταπεινοφροσύνη, έλεγε άλλος Πατήρ, δε θα είχαμε ανάγκη παιδαγωγικής μάστιγος εκ μέρους του Θεού. Όλα τα κακά προέρχονται από την υπερηφάνεια. Αν στο εκλεκτό σκεύος του Χριστού, στο Μέγα Παύλο, δόθηκε άγγελος σατάν να τον θλίβει για να μην υπερηφανευθεί, πόσον μάλλον σε μας τους υπερηφάνους δεν θα παραχωρήσει ο Θεός να μας ρίξει πολλές φορές ο σατανάς σε σφάλματα, για να ταπεινωθούμε;

Ένας Ερημίτης ρώτησε τον Αββά Σισώη, τι έπρεπε να κάνη στην περίπτωση που θα του επετίθετο κάποιος βάρβαρος στην ερημιά που έμενε:

-Επιτρέπεται να τον φονεύσω αμυνόμενος;

-Όχι, αποκρίθηκε ο Όσιος. Παράδωσέ τον καλλίτερα στο Θεό. Όποιος πειρασμός κι αν σε βρει, να σκέπτεσαι πως προέρχεται από τις αμαρτίες σου. Το κακό που σου συντυχαίνει, να το θεωρείς δώρο της Θείας Ευσπλαχνίας.

Το δέντρο που σείεται από τον άνεμο, ούτε ρίζες γερές κάνει, ούτε μεγαλώνει όπως πρέπει, έλεγε κάποιος από τους Γέροντας. Κι ο άνθρωπος που δε σαλεύεται από τους πειρασμούς, δεν αποκτά δυνατό χαρακτήρα.

Άλλος Πατήρ συνήθιζε να λέγει συχνά στους νεωτέρους:

-Απομάκρυνε τους πειρασμούς και κανείς δε θα γίνει Άγιος. Όποιος αποφεύγει τις δοκιμασίες, απομακρύνεται από την ουράνια ζωή.

Όταν κουράζεται η ψυχή σου από το βάρος των δοκιμασιών, ας ψάλλουν τα χείλη σου θείους ύμνους κι η καρδιά σου ας μελετά τα ουράνια, για να βρίσκεις ανακούφιση. Μιμήσου τον κουρασμένο οδοιπόρο, που με το τραγούδι, που σιγολένε τα χείλη του, διασκεδάζει τον κόπο της οδοιπορίας, έλεγε ο Αββάς Υπερέχιος.

Παραχώρησε κάποτε ο Θεός να δοκιμαστεί σκληρά ένας αδελφός στη σκήτη, για να ωφεληθούν οι άλλοι από την υπομονή του. Χωρίς δική του υπαιτιότητα, τον περιφρονούσαν όλοι οι άλλοι αδελφοί. Τον απόφευγαν. Δεν ήθελαν ούτε να τον χαιρετήσουν. Αν ζητούσε καμιά φορά ψωμί ή τίποτε άλλο απολύτως αναγκαίο, δεν βρισκόταν κανείς να του δώσει. Την Κυριακή δεν τον φώναζαν ποτέ να φάγει με τους άλλους αδελφούς στην αγάπη. Μια φορά γύρισε κατάκοπος στο κελλί του από το θέρος και δεν βρήκε ούτε ένα  ξεροκόμματο να ξεγελάσει την πείνα του. Ούτε λίγο νερό να δροσίσει τα φλογισμένα χείλη του. Κανένας από τους γείτονές του δεν τον λυπήθηκε να τον ανακουφίσει. Μ’ όλα αυτά όμως δεν μικροψύχισε, ούτε αγανάκτησε εναντίον άλλων, ούτε τους κατηγόρησε για μισαδελφία. Υπόφερε με γενναιότητα τη δοκιμασία του, λέγοντας στον εαυτό του πως για τις αμαρτίες του ήταν άξιος για χειρότερα.

Βλέποντας ο Θεός την υπομονή του, τον απάλλαξε ευθύς απ’ αυτόν τον πειρασμό. Το ίδιο βράδυ χτύπησε την πόρτα του κελλιού του ένας ξένος, περαστικός από τη σκήτη, και του άφησε ένα φορτίο από ψωμιά και άλλα φαγώσιμα που είχε στην καμήλα του. Προτού προφτάσει ο αδελφός να τον ευχαριστήσει, εκείνος εξαφανίστηκε. Ο μοναχός τότε άρχισε να κλαίει και να λέει στην προσευχή του:

-Κύριέ μου, δεν ήμουν άξιος να θλίβομαι λίγο για την αγάπη σου, γι’ αυτό μου πήρες την δοκιμασία;

Και πράγματι του την πήρε, γιατί από την άλλη μέρα κιόλας έπαψαν να του φέρονται με σκληρότητα οι αδελφοί.

Ένας γέροντας Ερημίτης ξεκίνησε για το πιο κοντινό χωριό να πουλήσει τα πανέρια του. Στο δρόμο που πήγαινε, τον βρήκε ο διάβολος κι απ΄ την πολλή κακία που του είχε, άρπαξε τα πανέρια από τα χέρια του κι έγινε άφαντος.

Τότε ο Γέροντας, χωρίς να στενοχωρηθεί καθόλου, σήκωσε τα μάτια στον Ουρανό και είπε:

-Σ’ ευχαριστώ, Θεέ μου, που με απάλλαξες από το φορτίο μου κι από τον κόπο να κατέβω στο χωριό.

Τότε ο διάβολος, μη υποφέροντας την αταραξία του Ερημίτη, του πέταξε κατάμουτρα τα πανέρια, φωνάζοντας:

-Πάρτα πίσω, παλιόγερε.

Ο Ερημίτης τα μάζεψε πάλι και συνέχισε το δρόμο του για το χωριό.

Μια μέρα, που καθόταν έξω από την καλύβα του ο Αββάς Μωϋσής με επτά από τους μαθητές του και συζητούσαν  για πνευματικά ζητήματα, τους είπε ξαφνικά ο Γέροντας:

-Σήμερα θα μας επιτεθούν Βεδουΐνοι. Σας συμβουλεύω λοιπόν να σηκωθείτε να φύγετε, για να σωθείτε.

-Εσύ, Αββά, τι θα κάνεις; Τον ρώτησαν εκείνοι.

Ο Γέροντας φάνηκε μια στιγμή συνεπαρμένος από βαθιά συγκίνηση.

-Εγώ, τους είπε ύστερα από μικρή σιωπή, χρόνια τώρα περιμένω αυτή την ευλογημένη ώρα που θα εξιλεώσω τις περασμένες αμαρτίες μου. Πώς αλλιώς θα πραγματοποιηθεί ο λόγος του Δεσπότου μου: «πάντες οι λαβόντες μάχαιραν εν μαχαίρα απολούνται;».

-Ούτε κι εμείς φεύγομε, τότε, του δήλωσαν μ’ ένα στόμα εκείνοι. Θα μείνουμε εδώ να πεθάνουμε μαζί σου.

-Εγώ δε φέρνω καμιά ευθύνη. Γι’ αυτό ακριβώς σας το προείπα, τους αποκρίθηκε ο Όσιος. Ας κάνει ο καθένας ό,τι νομίζει.

-Να, έφτασαν κιόλας οι βάρβαροι.

Τη στιγμή εκείνη περικυκλώσανε την καλύβα άραβες ληστές κι έσφαξαν τον Άγιο Γέροντα  και έξη από τους μαθητές του. Ο ένας πρόλαβε και κρύφτηκε. Έτσι γλύτωσε τη σφαγή και είδε επτά στεφάνια να στεφανώνουν τους Οσιομάρτυρας.

Από το «Γεροντικόν».

Μουσουλμάνοι ἐναντίον χριστιανῶν

Ἀνάμεσα σὲ πάμπολλες καθημερινὲς εἰδήσεις ξεχωρίσαμε μία ἰδιαίτερα σημαντική:

   «Ἔρευνα στὴ Γερμανία ἀποκαλύπτει πὼς πληθώρα μουσουλμάνων παραβιάζουν τὰ δικαιώματα τῶν χριστιανῶν ποὺ ζοῦν σὲ καταυλισμοὺς γιὰ τοὺς μετανάστες στὴ Γερμανία. Στὰ κέντρα μετανάστευσης στὴ Γερμανία καταγράφηκαν περιπτώσεις παρενόχλησης τῶν χριστιανῶν, ἀνέφερε ἡ γερμανικὴ θυγατρικὴ τῆς διεθνοῦς ὀργάνωσης γιὰ τὴν προστασία τῶν πιστῶν “Open Doors”. Ἡ ὀργάνωση πραγματοποίησε μιὰ ἔρευνα μὲ συνεντεύξεις 231 χριστιανῶν ποὺ ἔφτασαν στὴ Γερμανία ἀπὸ τὴ Συρία, τὸ Ἰρὰκ καὶ τὸ Ἀφγανιστάν.

   Περίπου τὸ ἕνα τρίτο τῶν μεταναστῶν εἶπε ὅτι εἶχαν δεχθεῖ ἀπειλὲς θανάτου ἀπὸ τοὺς μουσουλμάνους, καὶ ζοῦν σὲ καταυλισμούς. Τὸ 37% δήλωσαν ὅτι εἶχαν ὑποστεῖ σωματικὲς βλάβες. Σχεδὸν τὸ ἥμισυ τῶν ἐρωτηθέντων δήλωσαν ὅτι ἀντιμετωπίζουν διακρίσεις καὶ παρενοχλήσεις ἀπὸ τοὺς φρουροὺς στὰ κέντρα προσφύγων, καὶ τὸ 88% δήλωσε ὅτι παρενοχλήθηκαν ἀπὸ μουσουλμάνους πρόσφυγες ἐξαιτίας τῆς πίστης τους!

   Σύμφωνα μὲ τοὺς μετανάστες, ἡ πλειοψηφία ἄφησε τὴν πατρίδα τους, προκειμένου νὰ σωθεῖ ἀπὸ τοὺς ἰσλαμιστὲς ἐξτρεμιστὲς καὶ σοκαρίστηκαν ἀπὸ τέτοια καταπίεση στὴν Εὐρώπη» («ekklisiaonline.gr» 17-5-2016).

   Ἡ ἐγκληματικὴ συμπεριφορὰ πολλῶν μου­σουλμάνων ἀπέναντι στοὺς Χριστιανοὺς παρουσιάζει συνεχὴ αὔξηση στὶς ἡμέρες μας καὶ ἔχει γίνει καθημερινὴ πρακτική. Δυστυχῶς οἱ κυβερνήσεις ὁρισμένων ἀπὸ τὰ θεωρούμενα «πολιτισμένα» κράτη ἀντιμετωπίζουν συνήθως μὲ χαλαρότητα τὶς μουσουλμανικὲς ἐκτροπὲς καὶ βιαιότητες, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀπειλοῦνται ἡ κοινωνικὴ εἰρήνη καὶ αὐτὲς οἱ δομὲς τῆς κοινωνίας.

   Ἤδη καὶ στὴν πατρίδα μας ἔχουν σημειωθεῖ ἀρκετὰ κρούσματα παρανομίας ἀπὸ φιλοξενούμενους μετανάστες, ποὺ προέρ­χονται ἀπὸ μουσουλμανικὲς χῶρες, τόσο ἐναντίον τῶν χριστιανῶν προσφύγων (μὲ κύρια προέλευση τὴν Συρία), ὅσο καὶ ἐναντίον τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως. Τὸ φαινόμενο εἶναι πολὺ ἀνησυχητικό. Γι᾿ αὐτὸ ἡ ἑλ­ληνικὴ κυβέρνηση πρέπει νὰ προχωρήσει σὲ ἄμεσα καὶ δραστικὰ μέτρα προστασίας τῶν κατοίκων τῆς χώρας – μονίμων καὶ προσωρινῶν – ἀπὸ τὸ πνεῦμα καταπιέσεως τῶν ἰσλαμιστῶν, πρὶν θρηνήσουμε ἀνεξέλεγκτες καταστάσεις καὶ ἀνθρώπινες τραγωδίες.

Ο Σωτήρ

Οι ευτυχισμένοι και οι αξιολύπητοι

Πόσο ευτυχισμένοι είμαστε εμείς οι ορθόδοξοι Χριστιανοί! Τι Θεό έχουμε! Είναι αξιολύπητοι όσοι δεν γνώρισαν τον Θεό. Αυτοί δεν βλέπουν το αιώνιο φως, και μετά το θάνατο πορεύονται στο αιώνιο σκοτάδι. Αυτό το ξέρουμε, γιατί το Άγιο Πνεύμα πληροφορεί μέσα στην Εκκλησία τους αγίους για το τι υπάρχει στον ουρανό και τι στον Άδη. Ω, πόσο αξιολύπητοι είναι οι πλανεμένοι άνθρωποι! Αυτοί δεν μπορούν να ξέρουν τι είναι η αληθινή χαρά. Μερικές φορές διασκεδάζουν και γελούν, αλλά το γέλιο και η απόλαυση που δοκιμάζουν θα μεταβληθούν σε θρήνο και θλίψη. Δική μας χαρά είναι ο Χριστός. Με τα πάθη Του μας έγραψε στο βιβλίο της ζωής, και στη βασιλεία των ουρανών θα είμαστε αιώνια με τον Θεό και θα βλέπουμε τη δόξα Του και θα ευφραινόμαστε μαζί Του. Η χαρά μας είναι το Άγιο Πνεύμα. Είναι τόσο γλυκό και ευχάριστο! Αυτό μαρτυρεί στην ψυχή για τη σωτηρία.

Προσευχές για την θλίψη-κατάθλιψη

Δέσποτα Πολυέλεε, Κύριε Ιησού Χριστέ, Ιατρέ των ψυχών και των σωμάτων ημών, ελθέ και θεράπευσον και εμέ τον αχρείον δούλον σου. Εμακρύνθην από Σού. Επλήγωσα την Αγαθότητα και την Αγάπην Σου. Ήμαρτον εις τον Ουρανόν και ενώπιόν Σου. Πάσας τας ανομίας διέπραξα. Όλος κείμαι στερημένος πάσης αρετής και υγείας ψυχικής και σωματικής. Το σώμα μου ησθένησε. Η ψυχή εκακώθη. Το πνεύμα αδυνατεί. Η βούλησις εξετράπη. Τα πάντα συμπνίγονται και πάσχουν εντός μου. Κατέβην έως «Άδου κατωτάτου».

Λύτρωσαί με Κύριε από τον ψυχικόν πνιγμόν τον οδυνηρόν και το βάρος της καρδίας το καταθλίβον με δικαίως. Πάσας τας αμαρτίας διέπραξα. Αύται πολεμούσι με. Αύται εμποιούσι μοι τον αφόρητον τούτον βάσανον. Ελέησόν με Κύριε. Μόνος εγώ πταίω διά την τοιαύτην ερήμωσιν και καταστροφήν της ψυχής και του σώματός μου. Ο εγωισμός με εκυρίευσε. Η αμέλεια με αιχμαλώτισε. Η ακηδία με ενέκρωσε. Συγχώρησόν μοι Κύριε και θεράπευσον την αθλίαν ψυχήν μου. Απέλασον μακράν απ’ εμού το πονηρόν πνεύμα το εμποιούν εμοί τον τούτον τον αφόρητον πνιγμόν της ψυχής και του σώματος. Απομάκρυνον απ’ εμού το βάρος το καταθλίβον την καρδίαν μου.Ελευθέρωσον μου την ψυχήν και το σώμα, από πάσης αμελίας, ακηδίας, φυσιώσεως, μετεωρισμού, καταθλίψεως, απελπισίας, αδιαφορίας, αναισθησίας, απογνώσεως και νεκρώσεως. Εγώ αυτοπροαιρέτως ενέβαλλον την ψυχή μου εις όλα ταύτα

Συγχώρησόν μου Κύριε τα πλήθη των αμαρτημάτων. Θεράπευσον με από του πλήθους των παθών μου. Δος Κύριε ίνα μη σε λυπήσω ποτέ πλέον ένεκα των παθών των κυριευσάντων την αθλίαν ψυχή μου. Άρον απ’ εμού τον κλοιόν τον βαρύν τον της αμαρτίας. Αποδίωξον απ’ εμού πάντα εχθρόν και πολέμιον. Ειρήνευσόν μου Κύριε την ζωήν και την ψυχήν. Καθάρισόν με από παντός μολυσμού σαρκός και πνεύματος. Όπως δυνηθώ εκφυγείν από τα πονηρά πνεύματα τα εμποιούντα εμοί το σκότος και τον ζόφον, την απόγνωσιν και την κόλασιν. Ανόρθωσόν με από κλίνης οδυνηράς και στρωμνής κακώσεως. Η κατάθλιψις και ο φόβος και η αιχμαλωσία των λογισμών μου αποστραφήτωσαν απ’ εμού. Κύριε γεννηθήτω Σοι ως θέλεις. Ευδοκία της Σης Αγαθότητος συντριβήτωσαν οι εχθροί μου και ο παλαιός άνθρωπος συν τοις πάθεσιν και ταίς επιθυμίαις αυτού. Γένοιτο Κύριε το θέλημα Σου επ’ εμοί ώστε χαίρων και αγαλλόμενος, άλυπος και φαιδρώ τω προσώπω ακολουθώ Σε και δοξάζω Σε, υμνώ και ευλογώ Σε εις πάντας τους αιώνας. Επίσκεψε και ενίσχυσόν με διά της Προνοητικής Δυνάμεώς Σου ίνα Σε δοξάζω και ψάλλω, Σε τον Εύσπλαχνον Κύριον συν τω Πατρί και τω Πνεύματι εις τους αιώνας. Συ ει ο Παρακλήτωρ μου συν τω Πανυπερπολυευσπλάχνω Πατρί και τω Παναγίω Παρακλήτω Πνεύματι εν πάσαις ταίς θλίψεσιν ταίς ευρούσαις με πάσας τας ημέρας της ζωής μου. Ελέησόν με Κύριε και συγχώρησόν μοι τον καταθλιμμένον και κεκακωμένον ψυχή και σώματι. Συ ει η Χαρά και το Φως, η Ανάστασις και η Ζωή, το Έαρ και το Πάσχα ημών το Ευφρόσυνον. Συ επηγγείλω υμίν το: «ου μη σε ανώ ουδ’ ου μη σε εγκαταλείπω». Συ ει Όστις κατήλθες «έως Άδου ταμείων» αναζητών το απολωλός πρόβατον, τουτέστιν εμέ. Ελέησόν με Κύριε διά πρεσβειών της Παναχράντου Σου Μητρός, της Πανυπερευλογημένης Χαράς Πάντων, δυνάμει του Τιμίου και Ζωοποιού Σου σταυρού του Ξύλου της Ζωής, προστασίαις των Τιμίων επουρανίων Δυνάμεων Ασωμάτων, πρεσβείαις των Αγίων Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ, πρεσβείαις των Αγίων ενδόξων και πανευφήμων Αποστόλων, των Αγίων ενδόξων και καλλινίκων Μαρτύρων, των Οσίων και Θεοφόρων Πατέρων ημών, και Πάντων Σου των Αγίων,

Αμήν.

Ανατρέπει και καταβυθίζει

Κατάκριση που εξαπολύεται βάναυσα, ανατρέπει και καταβυθίζει τις ψυχές.

                                    Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος