Θαλάσσια λιτανεία για τον Άγιο Ιωάννη της Κροστάνδης

Μεταξύ 1-14 Ιουνίου με την ευλογία του πατριάρχου Μόσχας κ.Κυρίλλου πραγματοποιήθηκε η πρώτη θαλάσσια λιτανεία προς τιμήν του Αγ.Ιωάννου της Κρονστάνδης.

Η λιτανεία ξεκίνησε από την Κρονστάνδη και κατέληξε στην Σούρα,μια μικρή περιοχή κοντά στο Αρχαγγέλσκ,στα βάθη της Ρωσίας, περιοχή στην οποία γεννήθηκε ο μεγάλος άγιος της Ορθοδοξίας ο Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης. 

  Σκοπός της λιτάνευσης ήταν η αναζωογόνηση της πνευματικής ζωής σε αυτήν την απομονωμένη περιοχή αλλά και για να ενισχυθεί οικονομικά το γυναικείο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου το οποίο βρίσκεται στην Σούρα και το οποίο έκτισε ο Άγ.Ιωάννης στον τόπο που γεννήθηκε.

Οι άνδρες που συμμετείχαν διέσχισαν με  βάρκες αλλά και με τα πόδια την απόσταση των 2000 χλμ Οι γυναίκες πήγαν δια ξηράς και χρησιμοποίησαν την βάρκα για να φτάσουν στο Σολοβέτς απ'όπου γύρισαν στην Αγία Πετρούπολη.Ηταν μια διαδρομή την οποία έκανε ο Άγιος Ιωάννης μια φορά τον χρόνο όταν και επισκεπτόνατν το πατρικό του.Τη περίοδο εκείνη το να διασχίσεις αυτήν την διαδρομή ήταν πολύ επικίνδυνο και εξαιρετικά επίπονο.Τα τελευταία χρόνια της ζωής του την διαδρομή ο άγιος την έκανε με ένα ατμόπλοιο,έχοντας διαμορφωθεί στην Σούρα ένας χώρος ειδικά για να καταφθάνει ο Άγιος Ιωάννης.Η διαδρομή πέρασε από μέρη τα οποία είχε επισκεφτεί και ο Άγιος Ιωάννης.

Ξεκίνησε από τον ναό του Αγίου Νικολάου στην Κρονστάνδη και πέρασε κατά σειρά από την λίμνη Λαντόγκα(από το μοναστήρι του Αγίου Αλεξάνδρου του Σβιρ),την λίμνη Ονέγκα,έπειτα διέσχισε το κανάλι Βαλτικής Θάλασσας-Λευκής Θάλασσας για να φτάσει στο μοναστήρι του Σολοβέτς.Από εκεί πήγε στο Αρχαγγέλσκ,στο μοναστήρι Αρτέμιεβο-Βέρκολα και δια μέσου του ποταμού Ντβίνα έφτασε στην Σούρα.

Το εγχείρημα των είκοσι ανδρών ήταν τελικά πολύ πιο δύσκολο απ'όσο είχαν υπολογίσει αλλά με τις προσευχές τους προς τον Άγιο Ιωάννη κατάφεραν να φέρουν εις πέρας το εγχείρημα.
Παντού τους υποδέχθηκαν οι τοπικοί κυβερνήτες και ο λαός πολύ θερμά,ελπίζοντας όλοι στην ανασύσταση των παραδόσεων της ρωσικής εκκλησίας.

 Πηγή:  http://www.agioritikovima.gr

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ Ευαγγέλιο: Ματθ. 1, 1-25

Η ΝΕΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ

            Εν ολίγοις

            Ο ιερός ευαγγελιστής Ματθαίος στη σημερινή  διήγηση του ευαγγελίου  του αναφέρεται στο γενεαλογικό δένδρο του Χριστού και τονίζει την ιστορική σύνδεσή του με τον μεγάλο πατριάρχη της επαγγελίας Αβραάμ και τον ένδοξο βασιλιά Δαβίδ. Παράλληλα οι ευαγγελιστές αναφέρουν και άλλα ιστορικά πρόσωπα και γεγονότα. Ο Ματθαίος με τρία ονόματα εισάγει στον κόσμο τον ενανθρωπίσαντα Λόγο του Θεού. Το ένα είναι το όνομα Χριστός, που σημαίνει εκλεκτός του Θεού- απεσταλμένος επίσημα στον κόσμο. Το δεύτερο είναι το όνομα Ιησούς που σημαίνει Σωτήρας και φανερώνει το έργο του στον κόσμο. Και το τρίτο όνομα είναι Εμμανουήλ που ερμηνεύεται «μεθ’ ημών ο Θεός», ότι με την ενανθρώπιση του Χριστού είναι μαζί μας ο Θεός.

            Με την ενανθρώπισή του ο Χριστός γίνεται ένα ιστορικό πρόσωπο και γίνεται η αφετηρία μιας νέας ανθρωπότητας, γι’ αυτό και η Εκκλησία  μας γιορτάζει πανηγυρικά τα γενέθλια του Χριστού και της «καινής κτίσις», της αναδημιουργίας του κόσμου.

            Η αντίληψη, ότι ο Χριστός είναι εκείνος που εγκαινιάζει την νέα ανθρωπότητα, φαίνεται από τον παράδοξο τρόπο της γέννησής του. Ο Χριστός γεννήθηκε μ’ ένα ξεχωριστό τρόπο. Βέβαια ο παράδοξος αυτός τρόπος της γέννησης του Χριστού δεν απέβλεπε να δημιουργήσει «υπερφυσικές εντυπώσεις, ούτε πολύ περισσότερο να υποτιμήσει το φυσιολογικό τρόπο αναπαραγωγής, αλλά να φανερώσει, ότι όπως ο Αδάμ  δημιουργήθηκε απ’ ευθείας από τον Δημιουργό έτσι και ο δεύτερος Αδάμ γεννήθηκε από την άμεση δημιουργική ενέργεια του Θεού.

            Ο Χριστός με την ενανθρώπισή του γίνεται ο αρχηγός της νέας ανθρωπότητας και το πρότυπο του νέου ανθρώπου. Και τούτο γιατί στο πρόσωπό του ενώθηκε η θεία και η ανθρώπινη  φύση και έγινε  «κοινωνός θείας φύσεως». Από την εποχή του αγίου Ειρηναίου η Εκκλησία επαναλαμβάνει τη φράση «ο Λόγος ενηνθρώπισεν ίνα ημείς θεοποιηθώμεν», στην οποία συνοψίζεται  το μυστήριο της κένωσης του Θεού και ο σκοπός της ζωής του ανθρώπου, που είναι η συμμετοχή του στη δόξα του Θεού.

            Με την ενανθρώπιση του Χριστού η ανθρωπότητα βρέθηκε να είναι μάρτυρας θαυμαστών έργων της αγάπης του Θεού. Η λεγόμενη «καινή κτίσις», δεν είναι τώρα ένα άπιαστο όνειρο, ένα μακρινό προφητικό όραμα, αλλά μία ιστορική πραγματικότητα που πανηγυρίζουν οι άγγελοι, οι απλοϊκοί ποιμένες και προσκυνούν οι μακρινοί σοφοί της ανατολής.

            Με τη γέννηση του Χριστού οι δυνάμεις του κακού εξεγείρονται και προσπαθούν να ματαιώσουν το σχέδιο της αγάπης του Θεού, αλλά μέσα στη φάτνη των αλόγων ζώων έλαμψε ο ήλιος της δικαιοσύνης Χριστός, τον οποίο δοξολογούν αναγγέλλοντας το μεγάλο μήνυμα του Σωτήρα για την επικράτηση της ειρήνης και της αγάπης μεταξύ των ανθρώπων. Κι εφέτος θα μας προσκαλέσει η Εκκλησία μας να γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα. Αποτελεί όμως θλιβερή διαπίστωση, ότι η μέγιστη Δεσποτική γιορτή έχει καταντήσει για πολλούς μια κοινωνική γιορτή. Εκείνο που κυριαρχεί τις ημέρες αυτές είναι η άγνοια του μηνύματος της αγάπης του Θεού για τον άνθρωπο και η προτίμησή του στη γιορτινή ατμόσφαιρα των δώρων και της ψυχαγωγίας.

            Αληθινά Χριστούγεννα θα γιορτάσουν όσοι προετοιμασθούν κατάλληλα και ζητήσουν στη λατρεία της Εκκλησίας το μυστήριο της άκρας συγκατάβασης του Λόγου του Θεού που έγινε άνθρωπος για τη σωτηρία του κόσμου.

Καλά Χριστούγεννα

π. γ. στ.

"Εάν τυχόν είσαι δίπλα σέ Αυτόν, άσχετα άν είσαι πεθαμένος ή ζωντανός, ελπίζεις καί περιμένεις νά έρθει η ζωή."

Μά λέει κανείς: “Bρέ παιδάκι μου, πεθαίνουμε”. Βλέπουμε στό Ευαγγέλιο ότι τό άρρωστο παιδί πού έφερε ο πατέρας, έπεσε κάτω ξερό σάν νεκρό καί πολλοί άρχισαν νά λένε πώς πέθανε. Νομίζω ότι δέν έχει σημασία άν νομίζουμε εμείς ότι πεθάναμε, άν νομίζουν όλοι οι άλλοι ότι καί εμείς πεθάναμε. Αυτό πού έχει σημασία είναι νά μένουμε κοντά στά πόδια κάποιου ο οποίος υπήρχε προτού τόν κόσμον είναι, προτού υπάρξει ο κόσμος κι ο οποίος “τά πάντα διά τό πλήθος τού ελέους του εξ ουκ όντων εις τό είναι παρήγαγε”. Οπότε εάν τυχόν είσαι δίπλα σέ Αυτόν, άσχετα άν είσαι πεθαμένος ή ζωντανός, ελπίζεις καί περιμένεις νά έρθει η ζωή. Αλλά νομίζω ότι η ζωή έρχεται διά τού θανάτου. Όπως ο σπόρος, εάν δέν πέσει στήν γή νά πεθάνει, μένει μόνος, έτσι καί εμείς, άν δέν πονέσουμε θά μείνουμε μόνοι.

Γερ.Βασίλειος Γοντικάκης 

Ανέκδοτο

Σε μια συγκέντρωση βρέθηκαν, ένας αρχιτέκτονας,

ένας χειρουργός και ένας πολιτικός.

- Το επάγγελμά μου, λέει ο αρχιτέκτονας,

είναι το αρχαιότερο και τούτο γιατί ο θεός

υπήρξε ο αρχιτέκτων του σύμπαντος.

-         Μάλλον το δικό μου είναι το αρχαιότερο,

παρατηρεί ο χειρούργος.

Μην ξεχνάτε ότι για να φτιάξει ο θεός τη γυναίκα 

χρειάστηκε να πάρει πλευρά από τον Αδάμ.

-         Είστε λάθος και οι δύο, λέει ο πολιτικός.

Διότι πριν από κάθε άλλο πράγμα υπήρξε το χάος!!!

Έστειλε Konnie

Τη αυτή ημέρα μνήμη του Αγίου μάρτυρος Σεβαστιανού

Εναντίον του παιδιού Ιησού

Του ενορίτου μας Νικολάου Βοϊνέσκου

Ο πατήρ Δανιήλ Αεράκης στο ωραίο βιβλίο του «Το Ευαγγέλιο στην εποχή μας» παίρνοντας αφορμή από την απάνθρωπη και αντίχριστη συμπεριφορά του Ηρώδη παρατηρεί τα εξής.

Ο άγγελος που ειδοποίησε τον Ιωσήφ να παραλάβει το παιδίον Ιησού και την μητέρα του και να φύγει στην Αίγυπτο, του εξήγησε τον λόγο της φυγής λέγοντας: «Μέλλει γάρ Ηρώδης ζητείν το παιδίον του απολέσαι αυτό» (Ματθ. β΄ 13).

Σατανικό σκοπό έχει βάλει ο Ηρώδης, να φονεύση το παιδίον Ιησούν. Αλλά αυτόν το σατανικό σκοπό τον έβαλαν πολλοί στο μυαλό τους. Οι δυό Απόστολοι, ο Πέτρος κι ο Ιωάννης, στην προσευχή τους που έκαναν στον ουράνιο Πατέρα μετά την απελευθέρωσί τους απ΄ τη φυλακή, μεταξύ των άλλων είπαν: «Συνήχθησαν επ’ αληθείας επί  τον άγιον παίδα σου Ιησούν» (Πράξ. δ΄ 27). Μαζεύτηκαν, συνεμάχησαν εχθροί και φίλοι, για να πολεμήσουν το μόνο άγιο παιδίον, τον Ιησούν.

Το ρόλο του Ηρώδη  τον ζήλεψαν πολλοί. Τον ζήλεψαν οι αρχιερείς και οι γραμματείς και οι φαρισαίοι, όταν έστελναν εγκάθετους για να πιάσουν τον Ιησού και να τον θανατώσουν. Τον ζήλεψαν όλοι οι εχθροί του, που τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν στο σταυρικό θάνατο. Τον ζήλεψαν το ρόλο του Ηρώδη, όλοι εκείνοι οι βασιλείς και αυτοκράτορες, που τρείς ολόκληρους αιώνες με λύσσα εδίωξαν το Ευαγγέλιο του Χριστού, τους οπαδούς του Χριστού. Τον ζήλεψε ο ανεκδιήγητος εκείνος αποστάτης βασιλιάς, ο Ιουλιανός, που νόμισε πως έχει τη δύναμη να εξαφανίσει το όνομα του Χριστού απ’ τον κόσμο, να εξαφανίση τη θεία βασιλεία του.

Ζηλεύουν  το ρόλο του Ηρώδη και σήμερα όσοι με πάθος και σατανικό φανατισμό πολεμούν το Χριστό και την αλήθεια Του. Ακόνισε τα μαχαίρια του ο Ηρώδης για να σφάξη το παιδίον  Ιησού. Αλλά κι αυτοί ακονίζουν τις γλώσσες τους και προσπαθούν με τα λόγια τους να ξευτελίσουν το υπερύμνητο όνομα του Χριστού. Ακονίζουν τις πένες τους άθεοι και άπιστοι συγγραφείς και λογοτέχνες και βρίζουν με τα χυδαιότερα λόγια τον Ιησού. Κι άλλοι πάλι, εχθροί του Χριστού και της Εκκλησίας του, διώκουν και σφάζουν με ποικίλους τρόπους τους οπαδούς του, τους ζηλωτάς της πατρώας παραδόσεως.

Πόσοι Ηρώδες παρουσιάστηκαν και παρουσιάζονται! Την ίδια μανία μ΄ εκείνον τον Ηρώδη έχουν. Σαν να λένε: «Ιησού, τι είσαι; Ένα αδύνατο βρέφος της Βηθλεέμ. Πού θα πάς; Θα σε εξοντώσουμε…»

Αλλ’ όχι! Ο Ιησούς δεν είναι μόνο όπως τον βλέπουν τα σαρκικά τους μάτια. Πίσω απ’ το αδύνατο βρέφος κρύβεται ο Παντοδύναμος Θεός. Ποιος τα ’βαλε με το Θεό και δεν τσακίστηκε; Ποιος τα ’βαλε με το Χριστό και δε νικήθηκε; Τι; Για ακούστε τι λέει ο άγγελος για όλους αυτούς, που ζητούν να εξοντώσουν τον Ιησού: «Τεθνήκασιν οι ζητούντες την ψυχήν τού παιδίου». Τεθνήκασι. Πέθαναν όλοι. Θα πεθάνουν όλοι. Ένας ζή και θα ζή στους αιώνες, το παιδίον Ιησούς!

"Κάθε εποχή, είναι εποχή άσκησης"

"Στην εποχή μας μπορεί να μη μας ζητηθεί

το μαρτύριο του αίματος,

αλλά κάθε εποχή

είναι εποχή άσκησης και μαρτυρίας."

π. Μιχαήλ Σαντοριναίος