Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2015

ΜΕ ΒΛΕΠΕΙ Ο ΘΕΟΣ του ενορίτη μας κ.Νικολάου Βοϊνέσκου


Ο μακαριστός Μητροπολίτης Λαρίσης Θεολόγος Πασχαλίδης, ο οποίος εκοιμήθη εκούσια πτωχός, όπως ο άγιος Νεκτάριος, μας είχε πει ότι ο πατέρας του είχε πάντοτε στην τσέπη τού πουκάμισου ένα χαρτάκι που έγραφε: «Η συναίσθηση της παρουσίας του Θεού».
Αυτή η συναίσθηση τής πανταχού παρουσίας του Θεού και η σκέψη ότι ο Θεός όπου και αν βρίσκομαι με βλέπει, έχει κατά τον μακαριστό πατέρα Αθανάσιο Μυτιληναίο πολλή μεγάλη σημασία για τη ζωή μας. Πρώτα-πρώτα όταν σκέπτομαι ότι με βλέπει ο Θεός, δεν αμαρτάνω, βέβαια δεν μπορώ να είμαι αναμάρτητος, αλλά προσέχω να μην λυπώ το Θεό με βαριές αμαρτίες, κυρίως σαρκικές αμαρτίες. Ας θυμηθούμε εδώ το πολύ διδακτικό παράδειγμα του παγκάλου Ιωσήφ, ο οποίος όταν η διεφθαρμένη κυρά του τον παρακινούσε στην αμαρτία, εκείνος έφυγε την αμαρτία λέγοντας: «Πώς θα πράξω αυτή την πονηρή πράξη μπροστά στο Θεό και θα αμαρτήσω;».
Δεύτερον, όταν σκέπτομαι ότι με βλέπει ο Θεός οποιαδήποτε καλή πράξη και αν κάνω, την κάνω κρυφά. Δεν την κάνω για να με δουν οι άνθρωποι και να μου πουν μπράβο, διότι αν ενεργήσω έτσι, τότε παίρνω το μισθό μου από τον έπαινο των ανθρώπων. Ο Χριστός μάς δίδαξε να μην ξέρει το αριστερό μας χέρι τι κάνει το δεξί μας χέρι και το καλό να το κάνουμε κρυφά και ο Θεός που μας βλέπει θα μας δώσει τον μισθό μας φανερά ενώπιον όλων των ανθρώπων κατά την ημέρα της κρίσεως.
Τρίτον όταν σκέπτομαι ότι ο Θεός με βλέπει, δεν φοβάμαι τίποτε και κανέναν, διότι ο Θεός είναι Πανάγαθος και Παντοδύναμος. Στον ψαλμό 22 είναι γραμμένο: «Δεν θα φοβηθώ τα κακά διότι εσύ είσαι μαζί μου». Κάποτε βέβαια ο Θεός επιτρέπει να κακοποιηθούν και να θανατωθούν κάποιοι άνθρωποι π.χ οι μάρτυρες, αλλά αυτό το επιτρέπει ο Θεός για να δοξαστούν περισσότερο οι δικοί Του άνθρωποι.
Τέταρτον όταν σκέπτομαι ότι ο Θεός με βλέπει, δεν απελπίζομαι ποτέ. Όσο δύσκολα και φοβερά και αν είναι τα προβλήματα και τα βάσανά μου, δεν χάνω την ελπίδα μου στο Θεό, διότι ο Θεός μπορεί με ένα νεύμα Του όλα να τα τακτοποιήσει και να τα διορθώσει.
Πέμπτον όταν σκέπτομαι ότι με βλέπει ο Θεός, η ψυχή μου είναι γεμάτη από τη χαρά Του. Δεν έχει σημασία αν είμαι πλούσιος ή φτωχός, ελεύθερος ή δούλος, υγιής ή άρρωστος. Σημασία έχει να έχω μέσα μου απεριόριστη εμπιστοσύνη στην αγάπη και στην πρόνοια του Θεού, οπότε η ψυχή μου θα είναι γεμάτη από τη χαρά, που είναι καρπός του αγίου πνεύματος. Ένας καλόγερος του Αγίου Όρους, που δεν είχε τίποτε άλλο εκτός από τα ρούχα που φορούσε, ζούσε αυτή τη χαρά, την οποία φανέρωσε κάποτε με τα εξής λόγια: «Κλαίω από ευτυχία και παρακαλώ το Θεό να κρατήσει το μυαλό μου, μην τρελαθώ από ευτυχία».
Έκτον όταν σκέπτομαι ότι με βλέπει ο Θεός, δεν νιώθω ποτέ μοναξιά. Έστω και αν όλοι οι άνθρωποι με εγκαταλείψουν, οι γνωστοί και οι φίλοι μου, οι γονείς και τα αδέρφια μου, ποτέ δεν θα νιώσω μόνος συναισθανόμενος βαθιά μέσα στην ψυχή μου ότι ο Θεός είναι κοντά μου και με βλέπει.
Μακάρι  με τις άγιες ευχές του μακαριστού Μητροπολίτη Λαρίσης Θεολόγου Πασχαλίδη και του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου όλοι μας να αποκτήσουμε τη βαθιά συναίσθηση ότι ο Θεός μας βλέπει.       


2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

κ.Νίκο χαιρόμαστε να σας διαβάζουμε!

Ανώνυμος είπε...

Και φυσικά περιμένουμε και άλλες αναρτήσεις κ.Νίκο!

Πως να προσερχόμαστε στη Θ. Κοινωνία

Για να προσερχόμαστε άξια στη Θ. Κοινωνία, πρέπει πρώτα-πρώτα να καθαριζόμαστε από τ’ αμαρτήματά μας με την Εξομολόγηση. Ύστερα, ότα...