Απρόσωπη «Κοινωνία

 

Η ηλεκτρονική επανάσταση αγκαλιάζει πλέον την καθημερινή μας ζωή. Από το κινητό τηλέφωνο μέχρι το διαδίκτυο, με τις προεκτάσεις και εφαρμογές της επηρεάζει τις ανθρώπινες σχέσεις. Γίνεται ρυθμιστής των επαγγελματικών μας  εργασιών, των προσωπικών μας επικοινωνιών. Εκμηδενίζει τις αποστάσεις, ενώνει το παρελθόν με το παρόν και σχεδιάζει άνετα το μέλλον. ‘Όλες οι συναλλαγές, όλες οι συνεννοήσεις γίνονται μέσω διαδικτύου. Κυριαρχούν πια τα νούμερα και κυκλοφορούν όλα τα προσωπικά μας «δεδομένα», όσο κι αν θεωρητικά προστατεύονται. Οι προσωπικές μας σχέσεις σιγά-σιγά  καταργούνται. Ο καθένας μας είναι ένα νούμερο, ένας απρόσωπος αριθμός «τραπεζικού ή εφοριακού αρχείου» και όχι μόνο.

          Οι γνωριμίες μας και αυτές γίνονται με τα σύγχρονα μέσα διαδικτυακής διαδικασίας και εικόνας. Η διαδικτυακή διαφήμιση μας επιβάλλει την διατροφή μας, την ενδυμασία μας, τους τρόπους ζωής.. Οι επιλογές μας  περιορίζονται και κατευθύνονται. Οι άνθρωποι δεν βλεπόμαστε, δεν θεωρούμε ο ένας τον άλλο. Ακόμα και στις συντροφιές και στις εκδηλώσεις τις κοινωνικές είναι παρόν και το κινητό μας τηλέφωνο  με τα μηνύματα και τα «επείγοντα…», Η κοινωνία μας γίνεται απάνθρωπη.  

          Ο άνθρωπος πλάσθηκε «κατ’ εικόνα Θεού», για να ζει σε επικοινωνία μαζί Του με προσωπική σχέση. Η λέξη «πρόσωπο» (= προς + ωψ, ώπα, εκ του ρ. ορώ πρβλ, εώρακα, πώποκα), σημαίνει επικοινωνία, σχέση, βαθειά και ουσιαστική κατανόηση, εμπιστοσύνη και αγάπη (π. χ. τα μάτια καθρέπτης της ψυχής κ.λ.π.).

          Η αληθινή κοινωνία συγκροτείται από  ανθρώπους με βαθειά κατανόηση, αγάπη και κοινή προσπάθεια και κοινούς αγώνες. Μια απρόσωπη κοινωνία, μια κοινωνία αριθμών, είναι σχέση οικονομική, που ρυθμίζεται από κανόνες και όρους, που επιβάλλουν τα κέντρα παγκοσμίων αποφάσεων, ανάλογα με τα γεωπολιτικά και στρατηγικά σχέδιά τους, γνωστά σε όσους έχουν μάτια να βλέπουν.

          Ο Λαός μας.  έχει και ιστορία και πολιτισμό και παράδοση αιώνων. Όταν ζούσε μέσα στο φως της πνευματικής  του πορείας ενωμένος και αγαπημένος, μεγαλουργούσε. Μακάρι να μαθαίνουμε και να πορευόμαστε ως πρόσωπα σε                  γνήσια και αληθινή κοινωνία με τον Θεό και μεταξύ μας. Να χρησιμοποιούμε τον πολιτισμό μας, και τις εξελίξεις της Επιστήμης με γνώση και διάκριση. Να μη γινόμαστε δούλοι της «διαδικτυακής διακυβέρνησης», από όπου και αν προέρχεται, αλλά άνθρωποι («άνω θρώσκω»= άνω βλέπω) με γνήσια και αληθινή ελευθερία «των τέκνων του Θεού» (Ρωμ. 8. 210).

          «ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ»