ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

 Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΧΡΥΣΟΣ

Αρχιμ. Τιμοθέου ΚΙΛΙΦΗ 

            Ένας πλούσιος νεανίσκος πλησιάζει το Χριστό και ζητάει δύο εντελώς αντίθετα πράγματα στη ζωή του: Το χρυσό- το χρήμα- και το Χριστό. Τα χρήματα τα κατέχει, αλλά θέλει να κατακτήσει και το Χριστό. Δηλ. την αιωνιότητα. Ήθελε, όπως ήταν βολεμένος καλά στη γη να βολευτεί και στον ουρανό. Γι’ αυτό πλησίασε το Χριστό και τον ρώτησε: « τι να κάνω για να κατακτήσω την αιωνιότητα;» Και ο Χριστός του απάντησε: « να χρησιμοποιήσεις σωστά το χρυσό» . Δεν δέχτηκε όμως τον όρο και έφυγε λυπημένος. Μια λύπη που ήταν πρόγευση θανάτου. Ήταν αποτέλεσμα της διχασμένης προσωπικότητας του. Ζητούσε τ’ ασυμβίβαστα. Ήθελε να ζει μέσα στη φιλαυτία του και την εγωιστηκότητα και να κερδίσει και την αιωνιότητα.

            Αυτά δημιουργεί ο πλούτος, όταν δεν τοποθετείται σωστά. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο χάσμα από το χάσμα μεταξύ χρυσού και Χριστού. Ο Χριστός είναι η αιώνια αξία. Είναι το παν. Ο χρυσός παραπλανά. Ο Χριστός καθοδηγεί στην αλήθεια. Ο χρυσός, το πολύ, ακολουθεί τον άνθρωπο έως τον τάφο. Ο Χριστός ακολουθεί τον άνθρωπο αιώνια.

            Και εν τούτοις υπάρχει μια γέφυρα μεταξύ χρυσού και Χριστού : είναι η φιλανθρωπία, ου στηρίζεται στη δικαιοσύνη και στην αγάπη. Όταν ο χρυσός γίνει αγάπη και δικαιοσύνη, τότε ο άνθρωπος, που ον προσφέρει, γίνεται δίκαιος.

Ο χρυσός καθ’ εαυτόν δεν είναι κακός ή καλός. Ούτε η φτώχεια καθ’εαυτή είναι αρετή ή κακία. Η φτώχεια και ο πλούτος. Όταν χρησιμοποιηθούν σωστά, προσφέρουν ουράνια αγαθά.

            Υπάρχουν φτωχοί που δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς, και υπάρχουν και φτωχοί γιατί μοιράζουν τα κέρδη τους. Οι δεύτεροι αξίζουν.

            Ο πλούτος χωρίς τη φιλανθρωπία είναι μια σκέτη αθλιότητα. Περισσότερη δυστυχία δημιουργεί σ’ αυτούς που τον έχουν, παρά σ’ αυτούς που τον στερούνται.

            Τίποτα δεν είναι απόλυτα δικό μας.. Απόλυτη κυριότητα έχει μόνο ο Θεός. Ό, τι φυλάμε απόλυτα για τον εαυτό μας είναι ο μεγαλύτερος εχθρός μας. Ο άνθρωπος είναι κοινωνία αγάπης. Έξω από την κοινωνία της αγάπης είναι θηρίο. Είναι το αγριότερο θηρίο.

            Αυτό δυστυχώς, πάει να χαρακτηρίσει την εποχή μας. Ο ατομισμός και η πλεονεξία κυριαρχούν στη σημερινή ακοινώνητη κοινωνία μας. Το κοινωνικό πρόβλημα καθημερινά γίνεται οξύτερο. Ούτε θα λυθεί ποτέ αν δεν εφαρμοσθούν οι αρχές του Ευαγγελίου

Το ιερόν Ευαγγέλιο μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα μας, αρκεί να θελήσουμε να το υιοθετήσουμε ως κανόνα της ζωής μας.

            π.Γ.Στ.

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΨΥΧΟΦΑΡΜΑΚΑ

 

            Σύμφωνα με στατιστικές, τα ηρεμιστικά και αγχολυτικά φάρμακα κυριαρχούν στις πωλήσεις. Ξοδεύονται τεράστια ποσά για να πετύχουμε την ψυχική ηρεμία μας. Ο τεχνολογικός πολιτισμός μας κληρονομεί πολλά σημάδια της σκοτεινής του πλευράς. Κατόρθωσε να φθάσει σε μεγάλα ύψη, αλλά λησμόνησε τον άνθρωπο ως πνεύμα, ψυχή, δημιούργημα του Θεού προορισμένο να ζει με αρμονία με το φυσικό περιβάλλον, με τον συνάνθρωπο και τον εαυτό του.

            Οι ψυχαναλυτικές μέθοδοι είναι γνωστές, αλλά τα αποτελέσματα τους φαίνεται ότι δεν ικανοποιούν τους γιατρούς, οι οποίοι κάνουν τώρα στροφή από την ψυχανάλυση στη φιλοσοφία. Ο « Φιλόσοφος Σύμβουλος» είναι του συρμού. Μην παίρνετε ψυχοφάρμακα, διαβάστε Πλάτωνα, Επικούρειους φιλοσόφους και θα βρείτε το νόημα της ζωής, θα βρείτε την ηρεμία σας.

            Με άλλα λόγια θεωρούν ότι η επιστροφή στη λογική αντιμετώπιση των συγχρόνων προβλημάτων είναι η καλύτερη θεραπεία. Ο Ευρωπαϊκός ορθολογισμός  για άλλη μια φορά δεν διδάχτηκε από τα λάθη του. Οι κοινωνίες ζαλίζονται, οι κοινωνίες βρίσκονται σε απόγνωση, οι φυλακές έχουν το αδιαχώρητο, η ένταση δίπλα μας αποθρασύνεται και αυτοί μιλάνε για λογική.

            Υπάρχει διέξοδος; Μα πάντοτε υπήρχε. « Εάν τις διψά, ερχέσθω προς με και πινέτω» λέγει ο Χριστός. Δίψα εδώ είναι η μεγάλη και ακατάσχετη επιθυμία των ανθρώπων για ευτυχία. Όποιος αισθάνεται έλλειψη αυτού του αγαθού και ποθεί ειλικρινά να το βρει ή όποιος απογοητεύθηκε από γιατρούς και φιλοσοφικά συστήματα και όποιος πιστεύει ό,τι ο Χριστός μπορεί να τον ξεδιψάσει με το « ύδωρ το ζων», τότε « πινέτω».

            Να πίνει όχι μόνο μια φορά, αλλά συνέχεια. Έτσι μπορεί κανείς να φτάσει στο πλήρωμα της χαράς και την ποθητή συμφωνία με τον εαυτό του και το περιβάλλον του. Τότε η ψυχή απελευθερώνετε από τις ενοχές και ανοίγεται  ο δρόμος της επίγνωσης και συνειδητοποίησης του εαυτού μας και η ανάγκη επιστροφής στον Ιησού Χριστό με την ειλικρινή μετάνοια μας.

            Μετά απ’ αυτή την επιστροφή ούτε τα ψυχοφάρμακα ούτε οι χρήσιμες, αλλά όχι πάντοτε αποτελεσματικές συμβουλές των γιατρών, χρειάζεται η ψυχή για να ηρεμήσει. Όλοι καλούνται στην πνευματική αυτή ευωχία, ιδιαίτερα οι χειρότεροι των αμαρτωλών.

            ( ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ, Οκτώβριος 2002)   

π.Γ.Στ.

Ασθένεια, ευεργεσία του Θεού

Άγ.Λουκάς Κριμαίας

Αν ζητάνε οι άνθρωποι, για παράδειγμα, να τους χαρίσει ο Θεός ταπείνωση, φαντάζονται ότι σιγά-σιγά μέρα με τη μέρα η ταπείνωση υπό την ευεργετική επίδραση του Θεού θα μεγαλώνει στις καρδιές τους. Ο Κύριος όμως συχνά το κάνει με έναν διαφορετικό τρόπο. Τους στέλνει ένα απροσδόκητο σκληρό χτύπημα το οποίο πληγώνει την υπερηφάνεια και τον εγωισμό τους και τους ταπεινώνει. Συχνά ο Θεός μάς στέλνει κάποια ασθένεια και εμείς παραπονιόμαστε και καθόλου δεν σκεφτόμαστε ότι τις περισσότερες φορές αυτή είναι μια μεγάλη ευεργεσία του Θεού, είναι ίσως η απάντηση του Θεού στις προσευχές μας, με τις οποίες τον παρακαλούμε να δυναμώσει την πίστη μας.

Η αγάπη του Μακρυγιάννη για την Ελλάδα και την ορθοδοξία

Μοναχός Μωυσής

 

Ο Μακρυγιάννης όμως ήταν σκληρός στους συμπατριώτες του, που αφήνουν την Ορθοδοξία και ακολουθούν εύκολα τον πρώτο αιρετικό. Μάλιστα φθάνει να τους θεωρεί κι εχθρούς του Γένους. Πίστευε πως η Ελλάδα συμπορεύτηκε με την Ορθοδοξία και είχε από αυτή την αγαπητική συμπόρευση σημαντικά οφέλη. Την πολυαγαπημένη του πατρίδα την ήθελε ελεύθερη, ζωντανή και δημιουργική, ώστε να ανεβαίνει τους υψηλούς στόχους της, δημιουργώντας συνάμα φιλόκαλο πολιτισμό. Στα σπουδαία και συγκινητικά Απομνημονεύματά του φαίνεται καθαρά η μεγάλη αγάπη του για την Ελλάδα και την Ορθοδοξία. Την Ελλάδα τη θέλει πρώτιστα ελεύθερη, δημοκρατική, δίκαιη, ενάρετη και φιλόθεη. Είναι φιλόπατρις, φιλοδίκαιος, φιλόθεος, φιλάγιος, φιλάνθρωπος και φιλάρετος. Είναι επίσης αντιδυτικός και αντιβασιλικός, γιατί η Δύση έχει παράδοση ξένη από τη δική μας και βασιλείς που δεν είναι Ορθόδοξοι.

Περιήγηση στην ήσυχη Ελαφόνησο!

 

Η επίσκεψή μου για λίγες μέρες στην Ελαφόνησο είναι αλήθεια ότι με ξεκούρασε πραγματικά. Ένα νησί ήσυχο, που περιμένει τους ταξιδευτές του καλοκαιριού να τους υποδεχτεί, να τους προσφέρει τις υπέροχες παραλίες του, να τους φιλέψει εξαιρετικά ψάρια και να τους χαρίσει ηρεμία και γαλήνη.

Μικρό νησάκι, με πολύ μικρό οδικό δίκτυο που δεν ξεπερνά τα 10 χλμ., με λίγες παραλίες, αλλά πανέμορφες και μοναδικές.

Την πρωτοκαθεδρία την έχει η παραλία του Σίμου. Έχω ταξιδέψει σε πάρα πολλά μέρη της Ελλάδας, έχω κάνει μπάνιο σε πολλές παραλίες, αλλά παραλία σαν τον Σίμο δεν έχω ξαναδεί. Εκπληκτικά χρώματα, χρυσαφένια, λεπτή άμμος, προσεκτικά ανεπτυγμένη, χωρίς τον θόρυβο των πολλών ντεσιμπέλς παραλιακών μπαρ η παραλία του Σίμου είναι κατάλληλη για χαλαρές βουτιές, για κουβεντούλα, μουσικούλα και διάβασμα βιβλίων.

  

Ιδιαιτερότητα του Σίμου, οι «χαμηλές κινούμενες αμμοθίνες», που αναπτύσσοντα αμέσως μετά την ζώνη που ξεπλένει το κύμα. Χαρακτηριστικό φυτό εδώ είναι η Αμμόφιλα, η Αγκαθιά και ο απειλούμενος με εξαφάνιση «Κρίνος της Θάλασσας» (Panctaium maritimum)

Εσωτερικά αναπτύσσονται οι «λευκές αμμοθίνες»που φθάνουν τα 10 μέτρα ύψος στην Ελαφόνησο.

Στην συνέχεια αναπτύσσονται οι γκρίζες αμμοθίνες, σταθεροποιημένες. Η σταθεροποίησή τους επιτυγχάνεται με την εγκατάσταση μόνιμης φυτοκάλυψης από ποώδη και ξυλώδη φυτά.

Όταν η βλάστηση των αμμοθινών καταστραφεί ή διαπαστεί τοπικά με ανθρώπινη επέμβαση ο άνεμος παρασύρει άμμο σε μεγάλες ποσότητες και σκεπάζει αγρούς , λιβάδια ή υγρότοπους.

Οι μεσογειακοί θαμνώνες με αείφυλλα πλατύφυλλα και τα φρύγανα φιλοξενούν πολλά είδη πουλιών που φωλιάζουν στους θάμνους. Οι αγκαθωτοί θάμνοι προσφέρουν θέσεις για ασφαλή κατασκευή της φωλιάς στις γερακίνες και το Βραχοκιρκίκεζο.

Χ.Γ.Στ.

Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, φορέας πνευματικής ελευθερίας

  Αρχιεπ. Τιράνων και πάσης Αλβανίας ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ       

 « Η  ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ πρέπει να παραμείνει φορέας πνευματικής ελευθερίας, παρηγοριάς και ελπίδας στον σύγχρονο κόσμο. Φιλάνθρωπη, στην αρχική έννοια του όρου. Γεμάτη συμπόνια και ανυπόκριτη αγάπη για τον κάθε άνθρωπο. Ιδιαίτερα τον ευρισκόμενο σε ανάγκες και στενοχώριες, ανεξάρτητα καταγωγής, φυλής, χρώματος, φύλου, θρησκευτικών πεποιθήσεων, τον αδικούμενο ή διωκόμενο λόγω κοινωνικών ή πολιτιστικών διαφορών.

 Yποστηρίζοντας ανεπιφύλακτα την ισότητα όλων των ανθρώπων και το χρέος της αδελφοσύνης, καλείται να έρχεται αρωγός προς πάντα άνθρωπο, μάλιστα τον αμαρτωλό και τον ελάχιστο αδελφό, τον οποίο διάφοροι κατά τόπους και θέσεις ισχυροί υποτιμούν και περιφρονούν. Η ορθοδοξία είναι ταγμένη να τονίζει να τονίζει την αξία και το κάλλος του αγίου βίου και να καλλιεργεί πρόσωπα ελεύθερα που με το ήθος, τον χαρακτήρα, το δημιουργικό τους πνεύμα, ανυψώνουν τον εαυτό τους και την κοινωνία».

          

Προσκύνημα στον Άγ.Άνθιμο της Χίου, Νικ.Στανίτσας