Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2014

Γιατί χάσαμε την εκτίμηση των παιδιών μας




          Όταν έρχεται στον κόσμο το σημερινό παιδί και αντικρύζει τους γονείς του  μαζί με όλους τους μεγάλους να παθιάζονται με δικαιώματα περισσότερο και πολύ λιγότερο με υποχρεώσεις και μάλιστα να βλέπει τον εαυτό του μέσα στις υποχρεώσεις, όταν βλέπει ολόκληρη την κοινωνία να κρέμεται από μία κλωστή πάνω από την άβυσσο της αβεβαιότητας «ως ελπίδα μη έχοντες και άθεοι εν τω κόσμω», όταν διαπιστώνει ότι δεν μπορούν οι γονείς του και όλοι οι μεγάλοι να συνεννοηθούν, να συμβιβαστούν και να ζήσουν, ενώ μάλιστα η ζωή είναι τόσο απλή, τόσο εύκολη και τόσο ωραία, όταν όλα αυτά πέφτουν επάνω στην τρυφερή ψυχή του χωρίς εξήγηση, χωρίς ελπίδα διόρθωσης, τότε το παιδί κυριεύεται στην αρχή από ανασφάλεια, που με τον καιρό γίνεται αγανάκτηση και στη συνέχεια και μίσος για τους γονείς…
          Οι μεγάλοι μετά τις αλλεπάλληλες αποτυχίες και διαψεύσεις τους αποσύ-ρονται σε μία μουγκή κατάθλιψη συμβιβασμένοι με μία φυτοζωή. Το παίρνουν απόφαση ότι είναι οι νικημένοι αυτής της ζωής και ροκανίζουν το τελευταίο ξεροκόμματο.
          Οι νέοι όμως δεν μπορούν ακόμα να αποσυρθούν κι αυτοί και γι’ αυτό επαναστατούν. Δεν αντέχουν και γι’ αυτό δεν εκτιμούν και τους ίδιους τους μεγάλους.

Κ. Γανωτής

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Σπουδαίος άνθρωπος και επιστήμονας, ίσως από τους λίγους με πραγματική γνώση των προβλημάτων των νέων και των γονέων.

Ἡ ἐξομολόγηση κατά τόν Γέροντα Ἰάκωβο Τσαλίκη

...Ἦταν λοιπὸν στὴν ἐξομολόγηση πολὺ ἐπιεικὴς χωρὶς ὅμως καὶ νὰ παραβαίνει τοὺς Κανόνες. Ἔλεγε: «Ἂν σὲ μία κοπέλα ποὺ ἔκανε, ἂς ποῦμε,...