Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου 2015

Δύο υπέροχες μορφές



ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ



          Η εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου μας παρουσιάζει δύο εικόνες με τις δύο  μορφές που αναφέρονται στη ευαγγελική διήγηση. Δύο υπέροχες δύσεις και δύο υπέροχες ανατολές. Είναι οι μορφές του δικαίου Συμεών και της προφήτιδος Άννας. Πρόκειται για δύο σεβαστές μορφές, όχι μόνο γιατί είναι ηλικιωμένες, αλλά κυρίως γιατί είναι ευλογημένες από το Θεό. Ο Συμεών και η Άννα προετοιμάζονταν ολόκληρη τη ζωή τους για να συναντήσουν τον Χριστό. Πράγματι δεν υπάρχει ομορφότερη αναμονή από το να περιμένει κανείς το Χριστό.  Γι’ αυτό μόλις αγκάλιασε ο δίκαιος Συμεών το θείο βρέφος πολύ χαρούμενος αναφώνησε: «Νυν απολύεις τον δούλον σου Δέσποτα, ότι είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριόν σου…». Δηλ. τώρα ας κλείσω τα μάτια μου, αφού είδαν το φως σου. Αυτή η δύση υπήρξε η ωραιότερη ανατολή για το γέροντα Συμεών. Πρόκειται για μια δύση που δεν πρόκειται να δύσει ποτέ.
          Είναι φυσικό οι άνθρωποι να ανατέλλουν και να δύουν. Μια ωραία δύση όμως σαν του Συμεών εξασφαλίζει μια ωραία ανατολή στη βασιλεία του Θεού.
          Αλλά και η δική μας δύση μπορεί να γίνει ωραιότερη από τη δύση του Συμεών. Διότι ο Συμεών απλώς αγκάλιασε το Χριστό. Εμείς σήμερα δεν αγκαλιάζουμε απλώς το σώμα του Χριστού, αλλά τρεφόμαστε με το θεωμένο σώμα Του. Γινόμαστε  «σύναιμοι» και «σύσσωμοι», Χριστοφόροι και Θεοφόροι. Γι αυτό και η δική μας δύση μπορεί να γίνει μια υπεροχότερη ανατολή.
          Εδώ υπάρχει ένα προβληματισμός. Ο Συμεών γεννήθηκε π. Χ. και αξιώθηκε να δει το Χριστό. Εμείς γεννηθήκαμε μ. Χ. και κινδυνεύουμε να μείνουμε χωρίς Χριστό! Μήπως εμπιστευόμαστε τη ζωή μας σε άλλους, εκτός από το Χριστό; Μήπως όμως ήρθε η ώρα να Του εμπιστευτούμε τη ζωή μας, αφού πρώτος Αυτός μας έδωσε  τη δική Του ζωή;
          Είναι κάτι που πρέπει να το σκεφτούμε σοβαρά όσο είναι ακόμη καιρός.

Ιερομονάχου Τιμοθέου ΚΙΛΙΦΗ

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Δεσποτική εορτή της Χριστιανοσύνης, σε ανάμνηση της έλευσης του μικρού Χριστού από τους γονείς του στον Ναό των Ιεροσολύμων και της υποδοχής του από τον πρεσβύτη ιερέα Συμεών. Εορτάζεται στις 2 Φεβρουαρίου, μαζί με την ανάμνηση του γεγονότος του καθαρισμού της Παναγίας από τη λοχεία (σαραντισμός). Η Υπαπαντή του Κυρίου είναι μία από τις 12 μεγάλες εορτές της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας («Δωδεκάορτον»). Στον αγγλόφωνο κόσμο είναι γνωστή ως Candlemas. Η λέξη Υπαπαντή σημαίνει προϋπάντηση στην κοινή ελληνιστική. Στις 2 Φεβρουαρίου έχουν την ονομαστική τους εορτή η Υπαπαντή, ο Παναγιώτης, η Μαρία και η Δέσποινα.

Το εκκλησιαστικό γεγονός της Υπαπαντής του Κυρίου, που εξιστορεί ο Ευαγγελιστής Λουκάς (β΄, 22-38), συνέβη σαράντα ημέρες μετά τη γέννηση του Ιησού. Επειδή, σύμφωνα με το μωσαϊκό νόμο, ήταν το πρώτο παιδί της οικογένειας και μάλιστα αγόρι, έπρεπε να αφιερωθεί στον Θεό και συγχρόνως οι γονείς να προσφέρουν σε Αυτόν μία μικρή θυσία από ένα ζευγάρι τρυγόνια ή δύο μικρά περιστέρια. Το ζευγάρι του Ιωσήφ και της Μαρίας προϋπάντησε στο ναό ο υπερήλικας Συμεών, ο οποίος δέχθηκε τον Ιησού στην αγκαλιά του, η οποία φωτίστηκε από το Άγιο Πνεύμα. Ο πρεσβύτης ιερέας είχε λάβει υπόσχεση από τον Θεό ότι δεν θα πεθάνει, προτού δει τον Χριστό και Τον ευχαρίστησε με τα λόγια:

Νυν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα κατά το ρήμα σου εν ειρήνη,
ότι είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριόν σου,
ό ητοίμασας κατά το πρόσωπον πάντων των λαών,
φως εις αποκάλυψιν εθνών και δόξαν λαού σου Ισραήλ.

Αρχικά, η Υπαπαντή γιορταζόταν στον βυζαντινό κόσμο στις 14 Φεβρουαρίου. Ήταν μία μάλλον μικρή θρησκευτική εορτή, την οποία ανήγαγε σε δεσποτική ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός το 542 και επέβαλε να εορτάζεται στις 2 Φεβρουαρίου, προκειμένου να ζητήσει τη μεσιτεία του Κυρίου για ένα λοιμό που είχε ενσκήψει στην επικράτειά του. Σήμερα, μόνο η Αρμενική Εκκλησία τιμά την Υπαπαντή στις 14 Φεβρουαρίου, ενώ όσοι Χριστιανοί ακολουθούν τον Ιουλιανό Ημερολόγιο («παλαιοημερολογίτες») γιορτάζουν την Υπαπαντή στις 15 Φεβρουαρίου. Με ιδιαίτερη λαμπρότητα γιορτάζεται η Υπαπαντή του Κυρίου στην Καλαμάτα, όπου πανηγυρίζει ο ομώνυμος Ναός. Οι θρησκευτικές εκδηλώσεις ξεκινούν στις 27 Ιανουαρίου και ολοκληρώνονται στις 9 Φεβρουαρίου.

Την ημέρα της Παναγίας της Παπαντής αργούν οι μυλωνάδες της Κρήτης. Τιμούν την Παναγία τη Μυλιαργούσα, που την έχουν για προστάτιδά τους. Την αργία τηρούν και οι αγρότες για να μην πέσει χαλάζι και καταστρέψει τη βλάστηση. Χαρακτηριστικές και οι μετεωρολογικού περιεχομένου παροιμίες της ημέρας: «Καλοκαιρία της Παπαντής, μαρτιάτικος χειμώνας» και «Ο,τι καιρό κάνει της Παπαντής, θα τον κάμει σαράντα μέρες».



ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/596#ixzz3QpzhvuJk

Η ναρκομανής κοινωνία μπορεί να μας σώσει από τα ναρκωτικά

Πόσοι νέοι ναρκομανείς άρχισαν τα ναρκωτικά, ενώ ζούσαν μια ζωή προσφοράς και αγάπης προς την κοινωνία; Βεβαίως, κανείς. Αν   ήμασταν κτ...