Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2015

Παράδοση και παραδοσιολογία



  Είναι ανεπαρκής εκείνη η θεολογία που συνίσταται από μία κατά γράμμα επανάληψη λέξεων και τύπων του παρελθόντος. Είναι επιβλαβής η θεολογία που κλείνεται στους τύπους ενός ξεπερασμένου συστήματος, συγχέοντάς τους με την ίδια την Αποκάλυψη, όπως έκανε η καθολική θεολογία κατά την διάρκεια πολλών αιώνων επαναλαμβάνοντας σχολαστικούς τύπους… Αυτή ήταν μία θεολογία που εμπόδιζε κάθε πνευματική αναζωογόνηση και κάθε εκκλησιαστική πνευματική πρόοδο που είχε χάσει κάθε δυναμικό νόημα αντικατοπτρίζοντας μία στατική και εξωτερική πράξη που την πίστευε τέλεια. Αυτό σημαίνει έλλειψη ευθύνης απέναντι στους πιστούς της αντίστοιχης εποχής, επομένως απέναντι στο καθήκον της να εργάζεται για την θρησκευτική αναζωογόνηση της εποχής τους… Η θεολογία αυτή ήταν ένοχη για μια τριπλή έλλειψη ποιότητας απέναντι στον απέραντο χαρακτήρα της Αποκαλύψεως, απέναντι στο σύγχρονο κόσμο και απέναντι στο μέλλον.

Πηγή: Πρωτ. Δημ. Στανιλοάε, «Ο Θεός, ο κόσμος και ο άνθρωπος»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Η νοερά προσευχή

Πρώτιστως σκοπός αυτής της “σταθερής” χρήσης της Ευχής του Ιησού είναι να εδραιωθεί μέσα μας, δια του θείου ελέους, η εσωτερική ησυχία ...