Σάββατο, 7 Αυγούστου 2010

Μπρος στην Παναγία



Απ. Μαμμέλης


Του Λυτρωτή Μητέρα, ω Παναγία,
το άφραχτο, θείο φως που συμβολίζεις
κυρίαρχη, υπερκόσμια, που γνωρίζεις
τη μυστική μου τρίσβαθη λατρεία

στο πάνσεπτό Σου Εγώ· Συ, που τα θεία
φωτοστάλαχτα οράματα σκορπίζεις
στους τρισκότεινους κόσμους κι’ αργυρίζεις
των δυστυχών, σα στοργική οπτασία,

τις άφεγγες αυγές, δέξου και μένα
του σκοταδιού τον άθλιο διαβάτη,
φέρνοντας μια ψυχή πόνο γεμάτη

ως πίστη με αγριολούλουδα αγνισμένα
τα δάκρυά μου κι’ άσε με σκυμένος
να σιγοσβύσω μπρος Σου... εξαϋλωμένος!


1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Πολύθ ωραίο το αφιέρωμ που κάνετε στην παναγία μας. Εξαίσια η επιλογή των κειμένων και των ποιημάτων.
Η Παναγία μας είναι το μόνο μας στήριγμα στις δύσκολες μέρεςμ που περνάμε.
Προς τίνα καταφύγω άλλην ;
Διάσωσον από κίνδύνων τους δούλους σου Θεοτόκε!