Σάββατο, 7 Αυγούστου 2010

Ἡ παραβολὴ τοῦ ἀχαρίστου δούλου


Ἀρχιμανδρίτου Νικηφόρου Ἀ. Κυπριανοῦ



παραβολ το χαρίστου δούλου προβληματίζει ς πρς τ περιεχόμενο το χριστιανικο θους κα σίγουρα δν ννοομε μ τν ρο «θος» οτε τν θικ οτε τος καλος τρόπους ξωτερικς συμπεριφορς, λλ τν στάση μας πέναντι στν Θε κα τος γύρω μας δελφούς. Στεκόμαστε μπροστ στν Θεό, γι ν ζητήσουμε λεος γι τ πλθος τν παραπτωμάτων μας, τν κατασπατάληση τν χαρισμάτων μας ες «νόμους λλοτρίους» ζητμε ν γίνουμε φιλόθεοι. Ο φιλόθεοι μόνο εναι φιλάνθρωποι κα σκορπνε λεος στος δελφούς τους.

Δυστυχς μως, μηδ κα μν τν κκλησιαζομένων κα δθεν προσευχομένων ξαιρουμένων, δν πιδιώκουμε φιλοθεΐα, δν χουμε ρθόδοξο χριστιανικ θος. ξερχόμενοι το ερο ναο «βαρες σμν πρς τος δελφούς μας κα νηλεες κα μείλικτοι» σκεπτόμενοι τ μικρ τους χρέος πρς μς κα δν φιλανθρωπεύουμε. πακούουμε στς σειρνες τς σύγχρονης κκοσμικευμένης ζως κα δν πλησιάζουμε τν Θεό, γι ν ζητήσουμε λεος, οτε πλησιάζουμε τος γύρω μας, γι ν προσφέρουμε λεος. Μακρι ζομε π τν Θεό, μακρι ζομε π τος γύρω μας. τσι ξηγεται γιατί εμαστε σκληρο κα νάλγητοι κα ς φωνάζουμε κα ς πογράφουμε διακηρύξεις γι τ τομικ κα νθρώπινα δικαιώματα.

χουμε λλειψη χριστιανικο θους, γι᾿ατ κα βρισκόμαστε στν κκλησία χι σν σ πορεία συναντήσεώς μας μ τν Θεό, λλ γιατί ζητμε να τόπο, στν ποο ν πιβραβευθον τυχν ρετές μας.

κκλησία πιτελε τ ργο τς γάπης το Θεο κα Ατς μόνον ξέρει ν συγχωρε. ποτελε κκλησία τ δρο κα τ μέσον τς σωτηρίας. καθένας πό μς πο ζομε ατ τν γάπη κα τν συγχωρητικότητα το Κυρίου μας φείλει ν ποδεικνύει μπράκτως τν εγνωμοσύνη του συγχωρν ατος πο τν νόχλησαν, ατος πο τν δίκησαν κ.λπ. διαφορετικ μόνο ς χάριστος μπορε ν χαρακτηρισθ κα σως τότε μεταστρέψει τν εσπλαγχνία το Θεο σ δίκαιη ργή.



1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

ΚΑΛΟ