Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2011

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΚΡΙΣΗΣ


           
«Να μη κατακρίνεις, έστω κι αν κάτι το βλέπεις με τα ίδια σου τα μάτια. Πολλές φορές συμβαίνει να πέφτουν και αυτά σε πλάνη» ( Ιωάν. Κλίμακος).

            Διηγούνται πως κάποιος νέος, που ήταν επιρρεπής στο παράπτωμα της κατάκρισης και ήθελε να διορθωθεί, επισκέφθηκε ένα γέροντα πνευματικό, προκειμένου να του εκθέσει το παράπτωμα του και να ζητήσει τη συμβουλή του. Και ο διακριτικός γέροντας  για να τον διδάξει του λέγει:
-         Διαπιστώνω, παιδί μου, το μεγάλο σου παράπτωμα, τη φρικτή συνήθεια, γι’ αυτό κι έχω να σου δώσω μία συμβουλή. Πήγαινε στο σπίτι σου και φέρε μου έναν πετεινό σφαγμένο.
Ο νέος έκανε υπακοή και έφερε στο γέροντα το σφαγμένο πετεινό. Τότε ο γέροντας  του  λέγει:
- Βγες έξω, περπάτησε για δύο ώρες, αλλά περπατώντας να μαδάς τον πετεινό. Όταν επιστρέψεις, ο πετεινός να είναι μαδημένος.
      Ο  νέος έπραξε έτσι και μετά από δύο ώρες επέστρεψε, αφού εξετέλεσε κατά γράμμα τις εντολές του γέροντα. Τότε ο γέροντας του λέγει ξανά:
      - Πήγαινε παιδί μου, και μάζεψε τα πούπουλα του πετεινού κι να επιστρέψεις γρήγορα.
      - Γέροντα, του λέει ο νέος, αυτό που μου λέτε δεν γίνεται, είναι αδύνατον, όσο κι αν προσπαθήσω. Έξω φυσά δυνατός άνεμος. Ούτε ένα πούπουλο δεν πρόκειται να βρω.
      - Ναι, παιδί μου, το ξέρω. Μάθε ότι τα λόγια της κατακρίσεως μοιάζουν με τα πούπουλα του πετεινού. Τα παίρνει ο άνεμος και τα διασκορπίζει παντού. Δε μαζεύονται. Διαπιστώνεις τώρα πόσο κακό κάνεις με την κακή σου συνήθεια.
      Χρειάζεται να προσέχουμε πολύ, γιατί το αμάρτημα της κατακρίσεως είναι φοβερό. Ο άνθρωπος αντί να προσέξει τον εαυτό του και τις πτώσεις του, προσέχει τις αμαρτίες και τις πτώσεις των αδελφών του.
     
( Γεροντικό)

Δεν υπάρχουν σχόλια: