Σάββατο, 12 Ιουνίου 2010

Από την ακολουθία της Θ.Μετάληψης

Μ.Βασιλείου



Δέσποτα Κύριε ησο Χριστέ, Θες μν, πηγ τς ζως κα τς θανασίας, πάσης ρατς κα οράτου κτίσεως δημιουργός, το νάρχου Πατρς συναΐδιος Υἱὸς κα συνάναρχος, δι᾿ περβολν γαθότητος π᾿ σχάτων τν μερν σάρκα φορέσας, κα σταυρωθες κα τυθες πρ τν χαρίστων κα γνωμόνων μν, κα τ οκεί σου Αματι ναπλάσας τν φθαρεσαν π τς μαρτίας φύσιν μν, ατς θάνατε Βασιλε, πρόσδεξαι κμο το μαρτωλο τν μετάνοιαν κα κλνον τ ος σου π᾿ μο κα εσάκουσον τν ημάτων μου· μαρτον γάρ, Κύριε, μαρτον ες τν ορανν κα νώπιόν σου κα οκ εμι ξιος τενίσαι ες τ ψος τς δόξης σου· παρώργισα γάρ σου τν γαθότητα, τς σς ντολς παραβς κα μ πακούσας τος σος προστάγμασιν. λλ σύ, Κύριε, νεξίκακος ν, μακρόθυμός τε κα πολυέλεος, ο παρέδωκάς με συναπολέσθαι τας νομίαις μου, τν μν πάντως ναμένων πιστροφήν. Σ γρ επας, φιλάνθρωπε, δι το προφήτου σου, τι ο θελήσει θέλω τν θάνατον το μαρτωλο, ς τ πιστρέψαι κα ζν ατόν· ο γρ βούλει, Δέσποτα, τ πλάσμα τν σν πολέσθαι χειρν, οδ εδοκες π᾿ πωλεί νθρώπων, λλ θέλεις πάντας σωθναι κα ες πίγνωσιν ληθείας λθεν. Δι κγώ, ε κα νάξις εμι το ορανο κα τς γς κα ατς τς προσκαίρου ζως λον μαυτν ποτάξας τ μαρτί κα τας δονας δουλώσας κα τν σν χρειώσας εκόνα, λλ ποίημα κα πλάσμα σν γεγονώς, οκ πογινώσκω τν μαυτο σωτηρίαν θλιος· τ δ σ μετρήτ εσπλαγχνί θαῤῥήσας προσέρχομαι. Δέξαι ον κμέ, φιλάνθρωπε Χριστέ, ς τν Πόρνην, ς τν Λστήν, ς τν Τελώνην κα ς τν σωτον· κα ρόν μου τ βαρ φορτίον τν μαρτιν, τν μαρτίαν αρων το κόσμου κα τς σθενείας τν νθρώπων ώμενος· τος κοπιντας κα πεφορτισμένους πρς σεαυτν καλν κα ναπαύων· μ λθν καλέσαι δικαίους, λλ μαρτωλος ες μετάνοιαν· κα καθάρισόν με π παντς μολυσμο σαρκς κα πνεύματος· δίδαξόν με πιτελεν γιωσύνην ν φόβ σου, να ν καθαρ τ μαρτυρί τς συνειδήσεώς μου, τν γιασμάτων σου τν μερίδα ποδεχόμενος, νωθ τ γί Σώματί σου κα Αματι, κα ξω σε ν μο κατοικοντα κα μένοντα σν τ Πατρ κα τ γί Πνεύματι. Ναί, Κύριε ησο Χριστέ, Θεός μου· κα μ ες κρμά μοι γένοιτο μετάληψις τν χράντων κα ζωοποιν Μυστηρίων σου, μηδ σθενς γενοίμην ψυχ τε κα σώματι, κ το ναξίως ατν μεταλαμβάνειν· λλ δός μοι, μέχρι τελευταίας μου ναπνος, κατακρίτως ποδέχεσθαι τν μερίδα τν γιασμάτων σου, ες Πνεύματος γίου κοινωνίαν, ες φόδιον ζως αωνίου κα ες επρόσδεκτον πολογίαν τν π το φοβερο βήματός σου· πως ν κγώ, σν πσι τος κλεκτος σου, μέτοχος γένωμαι τν κηράτων σου γαθν, ν τοίμασας τος γαπσί σε, Κύριε· ν ος δεδοξασμένος πάρχεις ες τος αἰῶνας. μήν.


Δεν υπάρχουν σχόλια: