Δευτέρα, 7 Ιουνίου 2010

Η γλώσσα, Γ.Σεφέρης

Γ. Σεφέρης


Ο Θεός μας χάρισε μια γλώσσα ζωντανή, εύρωστη, πεισματάρα και χαριτωμένη, πού αντέχει ακόμη, μολονότι έχουμε εξαπολύσει όλα τα θεριά για να τη φάνε· έφαγαν όσο μπόρεσαν, αλλά απομένει μαγιά. Έτσι θα 'λεγα, παραφρά­ζοντας τον Μακρυγιάννη. Δεν ξέρω πόσο θα βαστάξει ακόμη αυτό. Εκείνο πού ξέρω είναι ότι η μαγιά λιγοστεύει και δε μένει πια καιρός για να μένουμε αμέριμνοι. Δεν είναι καινούργια τα σημεία πού δείχνουν πώς αν συνεχίσουμε τον ίδιο δρόμο, αν αφεθούμε μοιρολατρικά στη δύναμη των πραγμάτων, θα βρεθούμε στο τέλος μπροστά σε μια γλώσ­σα εξευτελισμένη, πολύσπερμη και ασπόνδυλη.


Ή γλώσσα στην ποίηση μας, 1964.



Δεν υπάρχουν σχόλια: