Κυριακή, 26 Δεκεμβρίου 2010

Ἡ κένωσις


 Σταρος Ζουμπουλάκης

Ἡ κένωσις, ἡ ἑκούσια πτωχεία τοῦ Πλουσίου καὶ ἡ ἠθελημένη ἀδυναμία τοῦ Δυνατοῦ, ἀνήκει μόνο στὸν Θεό, εἶναι τὸ ἀκατανόητο μυστήριο τῆς θείας ἀγάπης. «Ο γρ στιν νθρώπων οδες ς τοτον οκειώσεται τν λόγον. Οδες τν πώποτε γενομένων γίων, μονογενς ν Θεός, γενόμενος νθρωπος. Τοτο γρ στιν ν μορφ Θεο πάρχοντα, μορφν δούλου λαβεν» γράφει ὁ ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης, σχολιάζοντας τοὺς παραπάνω στίχους τῆς Πρς Φιλιππησίους (PG 45, 683 BC).
στόσο κενωτικ κίνηση ρίζει, γι λους μας, τν τρόπο τς γάπης. H γάπη εναι κενωτικ κα παντοτινς τύπος κα πογραμμός της εναι κένωση το Χριστο. Μ λλα λόγια, γάπη δν σημαίνει ν κρατήσεις σν λάφυρο (ρπαγμόν) ατ πο χεις οτε, πολ περισσότερο, ν ποκτήσεις λλα λάφυρα, λλ ν δώσεις, δηλαδ ν χάσεις, ν χάσεις κόμη κα τ ζωή σου. H γάπη εναι θυσία. διος πόστολος Παλος μιλάει γι τν κένωση το Χριστο χι θεωρητικά, στ πλαίσιο μις χριστολογικς συζήτησης, λλ μέσα σ θικ συμφραζόμενα, καλώντας κριβς τος χριστιανος τν Φιλίππων ν ποκτήσουν τ κενωτικ φρόνημα το Χριστο:
μηδν κατ ρίθειαν κενοδοξίαν, λλ τ ταπεινοφροσύν
λλήλους γούμενοι περέχοντας αυτν. (2, 3).
Μν κάνετε τίποτε π νταγωνισμ π ματαιοδοξία, λλά μ
ταπεινοφροσύνη
ς θεωρε καθένας νώτερό του τν λλο.
H λέξη κένωσις το ποστόλου Παύλου κυκλοφορε μετάφραστη στς ερωπαϊκς γλσσες. κόμη περισσότερο μετάφραστο μένει τ νόημά της στ ζωή μας. ν πάσ περιπτώσει ατ εναι κενο πο ορτάζει σήμερα κκλησία. Ο νθρωποι δν ορτάζουν τίποτε, πλς ψωνίζουν.

Δεν υπάρχουν σχόλια: