Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2009

Δέησις αμαρτωλού -Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

ησο Χριστέ, τ καλ νομα, γλυκασμός μου, πιθυμία μου κα λπίδα μου, σ πο γινες νθρωπος γι μς κα τακτοποίησες τ πάντα μ σοφία γι τ σωτηρία μας! Σ δοξάζω, Κύριε Θεέ μου, μ λη τν καρδιά μου. Γονατίζω μπροστά Σου μ τ σμα κα τν ψυχή μου κα ξομολογομαι τς μαρτίες μου. Σκψε κα σ κα κουσε τ δέησή μου κα συγχώρησε τν σέβειά μου.

μάρτησα, νόμησα, πλημμέλησα, παρώξυνα κα παραπίκρανα σένα τν γαθό μου Κύριο κα τροφέα κα προστάτη. Δν πάρχει εδος κακίας πο δν κανα μ ργο κα μ λόγο, ν γνώσει κα ν γνοί κα μ νθυμήσεις κα σκέψεις πονηρς πολ μάρτησα. Κα σες φορς ποσχέθηκα ν μετανοήσω λλες τόσες ξανάκανα τ δια. Εναι πι εκολο ν μετρηθον ο σταγόνες τς βροχς παρ ο μαρτίες μου. φτασαν κα πάνω π τ κεφάλι μου κόμα! Γιατ π τ νιάτα μου κα μέχρι σήμερα νοιξα τς πόρτες τς ψυχς μου στς τοπες πιθυμίες, δούλεψα στς τακτες κα χαλίνωτες ρμές, λέρωσα τν λευκ χιτνα το βαπτίσματος, μόλυνα τν να το σώματός μου, κα βρώμισα τν ψυχή μου μ τ πάθη τς τιμίας πο διέπραξα.

Σ τ ξέρεις λα – τί ν τ λέω;

καρδιά μου συντρίβεται κα ψυχή μου βουλιάζει μέσα στν πορία, γιατ ν κα τόσα μαρτήματα κανα, οτε να μικρ ργο μετάνοιας δν παρουσίασα… Γι ατ εναι ταραγμένη ψυχή μου, γεμάτη δύνη κα κατήφεια...

Παρ τατα δν μπορ παρ ν λπίζω στ σωτηρία μου… λπίζοντας στν γάπη σου.

λέησέ με, Θεέ μου, μ τ μέγα λεός σου, γιατ σ Σένα πιστεύω… Συγχώρησέ με τν χρεο κα ταπεινό. κουσε τν προσευχ το ταπεινο δούλου σου … Σν νθρωπος μάρτησα. ς Θες συγχώρεσέ με… γι τν πολλή σου γαθότητα κα τν νέκφραστη εσπλαχνία κα φιλανθρωπία, μ τς πρεσβεες τς πανενδόξου, πανυμνήτου, περευλογημένης κα κεχαριτωμένης, περαγίας Δεσποίνης μν Θεοτόκου κα ειπαρθένου Μαρίας… μήν.



Δεν υπάρχουν σχόλια: