Σάββατο, 24 Ιουλίου 2010

KYΡΙΑΚΗ Θ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ - Ματθ.14,22-34

ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ


Το σημερινό περιστατικό που αναφέρει η ευαγγελική διήγηση έλαβε χώρα αμέσως μετά τον θαυματουργικό χορτασμό των πεντακισχιλίων. Πέραν όμως από το βίωμα αυτό που συγκλόνισε τους μαθητές, οι ευαγγελιστές διασώζουν το γεγονός, γιατί βλέπουν σ’ αυτό κάποιο βαθύτερο νόημα για την Εκκλησία.

Ο όχλος, που παρέστη μάρτυρας του πολλαπλασιασμού των άρτων, βρίσκεται σ΄ένα παραλήρημα μεσσιανικού ενθουσιασμού, νομίζοντας ότι έφθασε η μεγάλη στιγμή της ικανοποιήσεως των αναγκών του. Ο Ιησούς που γνωρίζει καλά, ότι αυτός ο ενθουσιασμός μπορεί να σημάνει αποτυχία του πνευματικού έργου Του, διώχνει τους μαθητές Του με το πλοιάριο στο απέναντι μέρος της λίμνης Γεννησαρέτ κι’ ό ίδιος αποσύρεται στο όρος για να προσευχηθεί.

Όταν όμως αντιλαμβάνεται, ότι οι μαθητές κινδυνεύουν από τον αντίθετο άνεμο και τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες, παρουσιάζεται μπροστά τους και λέγει : «θαρσετε, γώ εμί μή φοβεσθε». Η ενθαρρυντική αυτή φράση έκανε βέβαια μεγάλη αίσθηση στους φοβισμένους μαθητές. Κι’ αν την κατέγραψαν, είναι γιατί σ’ αυτήν την φράση είδαν μια υπόσχεση του Χριστού προς το σκάφος της Εκκλησίας.

Πράγματι! Πόσες τρικυμίες και πόσους αντίθετους ανέμους δεν δοκίμασε η Εκκλησία στην διάρκεια της ιστορίας της μέχρι σήμερα; Όταν λείψει η πίστη και η εμπιστοσύνη στον Χριστό, τότε κινδυνεύει να καταποντισθεί στη θάλασσα των συμβιβασμών, των υποχωρήσεων και της προδοσίας.

Το επεισόδιο με τον αυθόρμητο αλλά και μερικές φορές ολιγόπιστο μαθητή Πέτρο, αυτό ακριβώς θέλει να δείξει: όσο έβλεπε ο μαθητής με εμπιστοσύνη τον Χριστό, μπορούσε να βαδίζει επάνω στη θάλασσα. Όταν όμως φοβήθηκε από τον ισχυρό άνεμο και σκέφθηκε τον κίνδυνο άρχισε να βυθίζεται. Δηλ. όσο λιγότερο συνειδητοποιεί κανείς την παρουσία του Κυρίου δίπλα του και όσο αμφιβάλλει για τη δύναμη Του, τόσο περισσότερο εκτεθειμένο στο φόβο και στον κίνδυνο. Αλλ’ όταν απευθύνεται με εμπιστοσύνη στον Κύριο, δεν μένει χωρίς βοήθεια. Στο «Κύριε, σσον με» που πρόφερε ο Πέτρος έλαβε σαν απάντηση την άμεση βοήθεια. Στην πίστη δεν χωρούν πειραματισμοί και δοκιμές. Δεν χρειάζεται να περπατάει κανείς επάνω στη θάλασσα για να πιστέψει στον Χριστό, αλλ’ αν πραγματικά πιστεύει, μπορεί να προχωρεί με θάρρος επάνω στην τρικυμισμένη θάλασσα της ζωής χωρίς να βυθίζεται και να χάνεται. Αυτός που είναι ο χορηγός της τροφής, Αυτός που χορταίνει τους ανθρώπους με τον άρτο της ζωής, είναι και ο Κύριος του θανάτου.

Η ευαγγελική διήγηση με την αναφορά σ’ ένα βίωμα του μαθητή και ιδιαίτερα του Απ. Πέτρου, υπογραμμίζει την παρακάτω αλήθεια : Η πίστη στον αρχηγό της πίστεως είναι απαραίτητο εφόδιο γι’ αυτούς που βρίσκονται στο σκάφος της Εκκλησίας που πλέει μέσα στην τρικυμία του κόσμου. Όποιος επηρεάζεται από τους ανέμους και αφήνει τον εαυτό του εκτεθειμένο σ’ αυτούς κινδυνεύει να καταποντισθεί. Ας γνωρίζει όμως ότι στην κραυγή «Κύριε, σσον με» θα έλθει άμεσος βοηθός ο νικητής των αντιθέτων δυνάμεων Υιός του Θεού.

Στο «θαρσετε, γώ εμί, μή φοβεσθε» της διήγησης μας πρέπει να αναγνωρίσουμε την ρητή υπόσχεση του Κυρίου προς τους πιστούς της Εκκλησίας Του, ότι μέσα στις ταραχές της ζωής, στους διωγμούς, στις θλίψεις, στους αντιθέτους ανέμους και τα άλλα εμπόδια Εκείνος θα βρίσκεται δίπλα τους, σύμφωνα εξ άλλου και με την διαβεβαίωση Του με την οποία τελειώνει και το Ευαγγέλιο του Ματθαίου: «δού γώ μεθ’ μν εμί πάσας τάς μέρας ως τας συντελείας τν αώνων».( 28,30).


π.Γ.Στ.



2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Εύστοχο.
Εύστοχος.

Ανώνυμος είπε...

Πόσες φορές στην ζωή μας δεν δειλιάζουμε για "αστεία" στον Θεό πράγματα ; Πόσες φορές δεν έχουμε βρεθεί στην θέση του Απ.Πέτρου ; Νομίζω πολλές.
Δυτσυχώς είμαστε άνθρωποι αδύναμοι και δειλοί.
Μακάρι ο Κύριος να μας δίνει δύναμη και παρρησία να τον ομολογούμε έμπροσθεν των ανθρώπων και να δείχνουμε στην ζωή μας εμπιστοσύνη σε Αυτόν.

Φ.