Σάββατο, 17 Ιουλίου 2010

Μετάνοια καί μνησικακία

Ἁγιος Δωρόθεος


Πολλς φορς συμβανει ν βλει κποιος μετνοια στν δελφ του κα μετ τ μετνοια ν παραμνει κμα λυπημνος μαζ του.Ττε λμε τι, βζοντας μετνοια, τν μν ργ θερπευσε μ’ ατ τ μετνοια, ναντον μως τς μνησικακας δν γωνστηκε κμα. πρχει δ κα λλος πο ν συμβε ν στενοχωρηθε μ κποιον κα βλουν μετνοια κα συγχωρεθον ερηνεει πναντ του κα δν βαστει στν καρδι του καμα κακ νμνηση γι ατν. ν μως συμβε, μετ π μερικς μρες, ν το πε κτι πο ν τν στενοχωρσει, ρχζει ν ξαναθυμται κα τ πρτα κα ν’ ναστατνεται, χι μνο γι τ δετερα, λλ κα γι τ πρτα. Ατς μοιζει μ νθρωπο πο χει πληγ κα βζει μπλαστρο. Κα προσωριν μ τ μπλαστρο τν πουλνει. Εναι μως κμα τ μρος εασθητο κα ποιαδποτε στιγμ το ρξει κανες μι πτρα, πληγνεται πι εκολα π’ λο τ λλο σμα κα ρχζει μσως ν αμορραγε. τσι παθανει κα ατς. Εχε πληγ κα τς βαλε πνω μπλαστρο, πο εναι μετνοια. Κα προσωριν μν θερπευσε τν πληγ κριβς πως κα πρτος, δηλαδ θερπευσε τν ργ, κα ρχισε ν φροντζει κα γι τ μνησικακα προσπαθντας ν μν κρατσει καμι κακ νθμηση στν καρδι του. Ατ κριβς εναι πολωση το τραματος. Δν τ ξαφνισε μως μχρι τρα ντελς, λλ κμα χει τ λλειμμα τς μνησικακας, πο εναι ολ π’ που εκολα ξανανογει λο τ τραμα, ταν δεχτε μικρ κτπημα. Πρπει λοιπν ν’ γωνιστε, γι ν ξαφανσει ντελς τν ολ, στε κα ν ξαναβγλει τρχες τ μρος κενο κα ν μν μενει καμι σχμια, οτε ν γνεται καθλου ντιληπτ τι βρισκταν σ’ κενο τ μρος τραμα.

Π
ς μως μπορε ν τ κατορθσει κανες ατ; Μ τ ν προσεχεται μ’ λη του τν καρδι γι’ ατν πο τν λπησε κα ν λει: ‘Θε μου, βοθησε τν δελφ μου κα μ τς εχς του κα μνα’. Κα βρσκεται στ θση ν προσεχεται γι τν δελφ του -πργμα πο ποτελε πδειξη τς γπης κα τς συμπθειας- κα ν ταπειννεται ζητντας βοθεια μ τς εχς του.


Δεν υπάρχουν σχόλια: