Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011

Μητρ.Πατρών Χρυσόστομος : 168 χρόνια από την κοίμηση του Κολοκοτρώνη

Μετά πό σα λέγονται καί κούονται τόν τελευταο καιρό πό προσκυνημένους, «λληνες» ναντίον τν ρώων τς Πίστεως καί τς Πατρίδος, ο ποοι δωκαν τό αμα τους γιά τήν λευτεριά τς λλάδος καί μετά πό τήν ασχρή παραποίηση καί λλοίωση τς στορίας, ποία πιχειρεται μέσα πό τηλεοπτικούς διαύλους, (φτασαν σέ σημεο νά χαρακτηρίσουν μεταξύ τν λλων, μύθο, τήν ελογία τς πανάστασης στήν γία Λαύρα, πό τόν Παλαιν Πατρν Γερμανό καί φρικτή σφαγή καί πλιάτσικο κ μέρους τν λλήνων τήν πελευθέρωση τς Τριπολιτσς), θεωρήσαμε χρέος μας νά διαμαρτυρηθομε ς λληνες, ο ποοι χι μόνο θίγονται λλά καί ηδιάζουν π’ λα τά παραπάνω καί λες τίς λεεινότητες τν καιρν, λλά καί ς ρθόδοξοι Χριστιανοί, φο πάρχει περισσή σέβεια καί πρός ατήν τήν κκλησία, ποία στάθηκε φιλόστοργη μάνα το Γένους.
             Σάν μιάν πάντηση σέ λους τούς νιστόρητους καί νάνους, πού μόνο τιμή δέν περιποιον στήν λλάδα, παραθέτομε κείμενο - μιλία το Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρν, γιά τόν Κολοκοτρώνη, το ποίου δυστυχς τό σεβάσμιο πρόσωπο, πίσης, πό δαες καί πατραλοες, τόν τελευταο καιρό βρίσθη.
             μιλία ατή , έξεφωνήθη πό τόν τότε ρχιμανδρίτη καί εροκήρυκα τς ερς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας Χρυσόστομο Σκλήφα, νν Μητροπολίτη Πατρν, κατά τό πίσημο Μνημόσυνο πού τελέσθη στήν Τρίπολη στίς 25 Σεπτεμβρίου 1993, στόν ερό Μητροπολιτικό Ναό γίου Βασιλείου, γιά τήν νάπαυση τς ψυχς το Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, μέ τήν συμπλήρωση 150 τν πό τήν κοίμησή του.
             Τήν μέρα κείνη, στόν ς νω ερό Ναό, εχαν μεταφερθ πό τό μνημεο ρχιερέων καί Προκρίτων πού βρίσκεται πλησίον το ερο Ναο Προφήτου λιού Τριπόλεως, τά στ το Κολοκοτρώνη, τά ποα εχαν τοποθετηθ κε τό τος 1930, ταν μετεφέρθησαν  πό τό Α΄ Κοιμητήριο θηνν, που εχε ταφ Κολοκοτρώνης. Μετά τή Θεία Λειτουργία καί τό ερό Μνημόσυνο πού γινε κατά τήν προαναφερθεσα μερομηνία, τά στ το Γέρου το Μωρη, μετεφέρθησαν πί κυλίβαντος, τ συνοδεί το ερο Κλήρου, τν ρχν, καί χιλιάδων Λαο στήν Πλατεία ρεως Τριπόλεως, που τοποθετήθησαν στήν βάση το νδριάντος το θρυλικο Πολεμάρχου καί που ναπαύονται πλέον, ποδεικνύοντας στούς Νεοέλληνες τό χρέος τους ναντι το Θεο καί τς Πατρίδος τους.
             μιλία δημοσιεύεται κόμη πί τ εκαιρί τς συμπληρώσεως 168 τν πό τόν θάνατο το Θεοδώρου Κολοκοτρώνη (4.2.1843 – 4.2.2011) καί χει ς ξς:

Σεβασμιώτατοι  γιοι ρχιερες,
Κύριε πουργέ,
 Λοιποί ντιμότατοι ρχοντες, Λαέ του Θεο περιούσιε καί ελογημένε.
 Στίς 4 Φεβρουαρίου 1843 γειρε δαφνοστεφής κεφαλή το θρυλικο Θεοδώρου Κολοκοτρώνη καί ψυχή του φτερούγισε στόν ορανό.
λλάς πό τότε κλίνει γόνυ τιμς καί εγνωμοσύνης στόν λεοντόκαρδο καί πρωτομάστορα τς λευτερις.
 Μνημονεύει τόν θρυλικό Πολέμαρχο, τήν δόξα τς Κλεφτουρις, τό καύχημα το Μωρη καί τς λλάδος λης.
 Καί μες, Κλρος καί Λαός, σ’ατό τόν Καθεδρικό Ναό τς πόλεώς μας, τς θρυλικς Τριπολιτσς τήν ποία κενος μέ πάθος γάπησε καί μέ πόνο ερό λευθέρωσε, προσευχόμεθα πέρ μακαρίας ατο μνήμης καί αωνίου ναπαύσως.
λόκληρη λλάς ποκλίνεται σήμερα μπροστά στόν λευθερωτή τς πατρίδος μας καί γιά νά χρησιμοποιήσω τόν λόγο το ποιητο:
 
Σήμερα Πατρίς ψιθυρίζοντας
«Ξέρω πς μο μένουν κόμα παιδιά,
το Μωρη στεφανών τό Γέρο,
καί ελογε τόν λαό το Μωρη».
 
λόκληρη λλάς κουμπάει, προσκυνε, ραίνει μέ τά μύρα τς εγνωμοσύνης της ατή τήν λάρνακα πού φυλάει μέσα της, ς θησαυρόν τίμητο τά λείψανα το Κολοκοτρώνη.
λτε, λοιπόν, σήμερα γνωστοί καί γνωστοι, πλο καί πίσημοι. λτε ο πανέλληνες, λτε μέ τό νο καί τήν καρδιά νά βηματίσωμε κε που περπάτησε κενος, σημαιοφόρος τν γενναίων ασθημάτων καί θλημάτων τς λληνικς φυλς.
Πμε νά βηματίσωμε στό Λιμποβίσι, που πρίν λίγα χρόνια φιλόπατρις καρδία το Παναγιώτου γγελοπούλου, ψωσε λαμπρό τιμς προσκυνητάρι γιά τούς δοξασμένους Κολοκοτρωναίους.
Νά περάσουμε στή Ζάκυνθο, νά νηφορίσουμε τήν Πιάνα, στήν λωνίσταινα καί τό ρκουδόρεμα, στό Βαλτέτσι καί τήν Τριπολιτσά , στήν πάνω Χρέπα καί τά Δερβενάκια, νά φτάσουμε στ’νάπλι καί τήν Πνύκα καί που λευτεριά θρόνο το στησε καί δάφνη μαζί μέ τή μυρσίνη λαμπρό το πλέξανε τιμς στεφάνι.
Ζάκυνθος
 πό τό μορφο νησί, βλέπει μέ παράπονο τόν Μωρηά καί βαρειαναστενάζει. λαϊκή μοσα θά τραγουδήσ χαρακτηριστικά:
  - Τί χεις πατέρα μου καί κλας καί βαριαναστενάζεις;
- Βλέπω τή θάλασσα πλατειά καί τόν Μωρηά λάργα.
Μέ πρε τό παράπονο καί τό μεγάλο ντέρτι.
 
Χρυσοβίτσι
 Γονατιστός μπροστά στό περίπυστο τς Παναγίας εκόνισμα προσεύχεται, κουβεντιάζει μέ τήν Μητέρα το Θεο. Εναι μόνος λλά μέ τό βλέμμα στηλωμμένο στήν Παρηγορίτισσα. Τό προσκυνητάρι μέ τό Θεομητορικό Εκόνισμα στέκεται στήν δια θέση πό τότε. ποιητής μπνεόμενος π’ατή τήν σκηνή θά γράψ:
  «Εναι ματιά του δέηση ς τ’ραμα κοιτάζει.
Κλέφτη παληέ το λέει Ατή ( Παναγιά), τά τόσα πού χεις πάθει,
θπρεπε τώρα πό πολύ καιρό νά σχουν μάθει,
πώς τήν βοήθεια πού θές καί τήν ζητς μέ πόνο,
μέσα σου μόνο θά τήν βρς στήν πίστη σου καί μόνο».

  Βαλτέτσι:
  Πρωτομάστορας καί τεχνουργός τς μεγάλης νίκης, θά π χαρακτηριστικά.
«Τοτες ο μέρες – δώδεκα – δεκατρες του Μάη, θά δοξάζονται, ς του τό γένος μας στέκει. Γιατί ταν λευθερία τς Πατρίδος.»
  διος μαζί μέ τούς συμπολεμιστάς του κτισαν τόν Ναό τς Παναγίας γιά νά εχαριστήσουν τήν πέρμαχο Στρατηγό τν λλήνων γιά τήν θαυμαστή βοήθειά της. Ναός εναι διάψευστος μάρτυρας τς εσέβειας το Κολοκοτρώνη καί τν παλληκαριν του γιά τήν λευθερία τς Πατρίδος.

Τριπολιτσά:
 «Σο επα Δεσπότη μου τι θά σέ σώσω καί θά δομε λεύτερη τήν Πατρίδα μας». Ατά τά λόγια επε στόν ξαντλημένο πό τίς κακουχίες τς φρικτς ερκτς, Μητροπολίτη Τριπολιτσς Δανιήλ, πρτον ξάδελφον το γίου θνοϊερομάρτυρος Γρηγορίου το Ε’ . Γιά τήν στορία θά ναφέρωμε τι πό τούς γκλείστους ρχιερες τς Πελοποννήσου στίς Φυλακές τς Τριπολιτσς, δύο μόνο πέζησαν. Τριπολιτσς Δανιήλ καί νδρούσης ωσήφ ( πρτος μινίστρος, πουργός δηλ. τς Θρησκείας καί τς παιδείας τς λευθέρας λλάδος.
 
Δερβενάκια
Τς Ρούμελης ο μπέηδες, το Δράμαλη ο γάδες
στά Δερβενάκια κείτονται, στό χμα ξαπλωμένοι.
Και δ στέφθη μέ πιτυχία τό στρατηγικό σχέδιο το Κολοκοτρώνη.
 
νάπλι
 Τρέμει ψυχή μας Γέροντα μπροστά στό σκηνικό. Σέ βλέπουμε καί σε κομε:
 - ρκίζομαι νά επω τήν λήθεια.
νομα; Θεόδωρος
πώνυμο; Κολοκοτρώνης
Πόθεν κατάγεσαι; πό τό Λιμποβίσι
Πόσων τν εσαι; ξήντα τεσσάρων
πάγγελμα; Στρατιωτικός. Κρατ στό χέρι τό ντουφέκι καί πολεμ πέρ Πατρίδος.
Καί επών τατα Κολοκοτρώνης, κάθησε ες τό δώλιον ν μέσ γενικς συγκινήσεως.
 ντί το μάνα χολήν ντί το δατος ξος.

λαός μέ πόνο τραγούδησε τίς στιγμές:
 «Μς επαν εναι φυλακή, γιά νά τόν θανατώσουν.
Πρόεδρος δέν γραψε γιά νά τόν θανατώσουν.
Κι νας στρατιώτης Βαυαρός μέ λόγχη τόν τρυπάει».
λήθεια πόσες φορές ο ξένοι θά λογχίσουν τήν πλευρά το Κολοκοτρώνη λλά καί τίς καρδιές λων τν λλήνων, μέ τό φοβερό μσος καί τίς μηχανοραφίες ναντίον μας;
 
Πνύκα
  κε στεντορία φωνή το θρυλικο Πολεμιστή κούγεται ς φωνή δάτων πολλν καί ς σφραγίδα τς λήθειας γιά τόν ερό γνα. «ταν ποφασίσαμε νά κάνουμε τήν πανάσταση, δέν συλογιστήκαμε, οτε πόσοι εμεθα, οτε πώς δέν χομε ρματα, οτε τι ο Τορκοι βαστοσαν τά κάστρα καί τίς πόλεις, οτε κανένας φρόνιμος μς επε, «πο πτε δ νά πολεμήσετε μέ σιταροκάραβα βατσέλα», λλ’ ς μία βροχή πεσεν ες λους μας πιθυμία τς λευτερις μας καί λοι καί Κληρικοί καί Προεστοί καί ο Καπεταναοι καί ο πεπαιδευμένοι καί ο μποροι, μικροί καί μεγάλοι, λοι συμφωνήσαμε ες ατόν τό σκοπό καί κάναμε τήν πανάσταση».
   ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΓΕΡΟΝΤΑ ΝΑ ΜΑΣ ΝΟΥΘΕΤΗΣ ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΤΙΣΤΟΥΜΕ ΟΙ ΝΕΩΤΕΡΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΙ «ΕΛΛΗΝΕΣ».
              «κοστε παιδιά μου:
  νας πγε ες τόν πόλεμο, δελφός του φερνε ξύλα, γυναίκα του ζύμωνε ψωμί καί φερνε μπαρουτόβολα ες τό στρατόπεδον καί ν ατή μόνοια βαστοσε κόμα δύο χρόνους θέλαμε κυριεύσει καί τήν Θεσσαλία καί τήν Μακεδονία καί σως φθάναμεν καί ως τήν Κωνσταντινούπολη.

ταν προστάζουνε πολλοί ποτέ τό σπίτι δέν χτίζεται οτε τελειώνει.
ΜΗ ΣΤΑΜΑΤΑΣ, ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ ΠΡΩΤΟΜΑΣΤΟΡΑ. ΜΙΛΗΣΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΖΟΥΝ ΧΩΡΙΣ ΠΥΞΙΔΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΙΔΑΝΙΚΑ ΚΑΙ ΑΞΙΕΣ.
«Νά μήν χετε πολυτέλειαν, νά μήν πηγαίνετε ες τούς καφενέδες καί στά μπιλιάρδα. Νά δοθτε ες τάς Σπουδάς σας, καί καλλίτερα νά κοπιάσετε λίγον δύο καί τρες χρόνους, καί νά ζήσετε λεύθεροι ες τό πίλοιπον τς ζως σας, παρά νά περάσετε τεσσάρους πέντε χρόνους τή νεότητά σας καί νά μείνετε γράμματοι. Νά σκλαβωθετε ες τά γράμματά σας. Νά κούετε τάς συμβουλάς τν διδασκάλων καί γεροντοτέρων... προκοπή σας καί μάθησή σας νά μή γίν σκεπάρνι μόνο γιά τό τομό σας, λλά νά κοιτάζει τό καλό της κοινότητος καί μέσα πό τό καλό ατό νά ερίσκετε καί τό δικό σας».
·                    Λαός τόν θαυμάζει καί τόν παρακολουθε καί τίς τελευταες στιγμές τς ζως του. κούει πό τά χείλη του τίς σοφές συμβουλές.
 «λτε πάρτε τήν εχή καί νστε μονιασμένοι,
φιλστε καί τ γγόνια μου καί νχουν τήν εχή μου»
πιστρέφομε καί πάλι στήν Τριπολιτσά, τή δοξασμένη χώρα.
κε τώρα καί γιά πάντα προβάλλει,
καβάλα στό τι τό γοργό Γέρος το Μωρη,
μέ τό ξεγύμνωτο σπαθί, μ΄λάκερη τή χώρα.
νταριασμένος ορανός μ’στραφτερή λεπίδα,
γεράκια φέρνει πίσω του κι νήμερα θεριά,
τήν Κλεφτουριά π’νέβασε στόν λιο τήν Πατρίδα.
         μως τρισόλβιε λευθερωτή μας

Τούτη τήν Πατρίδα πού λευτέρωσες, μες τήν ταλανίζομε, γιατί εμαστε, ν πολλος, πιλήσμονες τν θυσιν, τν γώνων, τν αμάτων καί τν δακρύων μέ τά ποα ποτίσατε τήν λληνική γ, σύ καί λοι ο ρωες και μάρτυρες πέρ Πίστεως καί Πατρίδος.
 Ατός χρος πού τόν καθάρισες, ρυπαίνεται καί πάλι, φο μες καί τήν θρησκεία μας πολλάκις πεμπολομε καί βρίζομε καί τά ερά καί σια περιφρονομε.
 Σύ, φησες λληνες ρθοδόξους καί ποτέ δέν ντράπηκες νά δηλώσς τι σουν Χριστιανός. καμες δημόσια τό Σταυρό σου, γονάτιζες, βαζες τήν Παναγιά πό τήν πάνω Χρέπα Μάρτυρα γιά τς Τριπολιτσς τή λευτεριά. Κι ν βλαφτόταν κανείς πό τοτο ταν μονάχα Διάβολος, χι ο λληνες. Ο λληνες σέ εχανε καμάρι. Τώρα, μέσα στό συρφετό καί κουρνιαχτό πού παρασύρει στό πέρασμά του μνμες καί δόξες καί τιμές, λα, γίνε εροφύσημα καί γλυκοφίλησέ μας, γιά νά παλύνς τόν πόνο μας καί νά σκεπάσης τήν ντροπή μας.
 φησε τό πνεμα σου νά λθ σάν αρα καί ν τό νομίζεις σάν ράπισμα γιά τά τοπήματά μας.
 ,τι καί νά πς δίκηο θά χς. σύ μπορες νά κρίνς, χεις λο τό δικαίωμα, φο σύ μς λευθέρωσες. μως συγχώρεσέ μας. Ταπεινά γονατίζουμε μπροστά σου καί σο ζητμε συγγνώμη γιατί τς λησμονις τό νέφος κάλυψε τόν νο μας.
 Σεβασμιώτατοι γιοι ρχιερες, Κύριε πουργέ, ντιμότατοι ρχοντες παξάπαντες, θά τελειώσω μέ να πόσπασμα πό τόν πικήδειο πού ξεφώνησε γιά τόν Κολοκοτρώνη στόν Ιερό Ναό τς γίας Ερήνης τς δο Αόλου θηνν, οίδιμος Κωνσταντνος Οκονόμος ξ Οκονόμων.
 «...Δμεν δελφοί τήν χάριν ταύτην. Δετε καί συνάψωμεν τάς γκαρδίους μν δεήσεις, εχόμενοι πρός τόν Θεόν το λέους πέρ ατο. Θεέ τν πνευμάτων καί πάσης σαρκός, γένους θνητο τε καί θανάτου καί πάσης οράτου καί ρατς φύσεως δημιουργέ, λιε δόξης ϊδίου, καί έναε πηγή, τς θανασίας, πάκουσον μν δεομένων σου καί νάπαυσον τήν ψυχήν το δούλου σου Θεοδώρου, ν τόπ φωτειν ν χώρ ζώντων, ν τας σκηνας τν δικαίων, παριδών τάς μαρτίας ατο. Πολλά κοπίασεν πέρ τς γίας σου πίστεως, πολλά τήν κκλησίαν γάπησε καί πάντοτε πιστς πεκαλετο τό πανάγιόν Σου νομα. φες ατ Κύριε πάσας τάς νομίας, τήν πίστιν ποδεξάμενος το κατοντάρχου καί πσι τος χρεωφειλέταις το δανείου τν πολλν το θείου σου νόμου παραβάσεων χαριζόμενος. Κύριε Θεός μν, τούς δικαίους γαπν καί τούς μαρτωλούς λεν, τό λεός σου πικαλούμεθα΄ πρός σέ ο Λειτουργοί σου, πρός σέ πς Λαός σου, πρός σέ μετά πίστεως κβομεν, Θεός συγχωρήσαις ατ, Θεός συγχωρήσαις ατ, Θεός συγχωρήσαις ατ.
 Καί σες θάλασσαι καί νσοι καί ροι καί κοιλάδες καί φρούρια καί πολυημνήτων μαχν παλαίστραι ντιβοται ες αἰῶνας τό νομά του.
 Σύ δέ οίδιμε Κολοκοτρώνη, τς πολυτρώσεώς μας γενναε πρωταγωνιστά, λυποτάτην αώνιον καί μακαρίαν εφραίνου εφροσύνην».
                  ________________________ . _____________________
·                    Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρν κ.κ. Χρυσόστομος νθυμεται μέ δέος τίς συγκλονιστικές στιγμές πού μαζί μέ λλους Κληρικούς τς ερς Μητροπόλεως Μαντινείας & Κυνουρίας, μέ ελογία καί ντολή το Γέροντός του Μητροπολίτου κυρο Θεοκλήτου καί σέ συνεργασία μέ τίς τοπικές ρχές βγαλαν πό τήν στήλη ρχιερέων καί Προκρίτων τά στ το Κολοκοτρώνη, τά πλυναν, τά θυμίασαν, τέλεσαν Τρισάγιο, τά τοποθέτησαν σέ εδική λάρνακα καί τά μετέφεραν στόν ερό Μητροπολιτικό Ναό το γίου Βασιλείου, γιά νά τελεσθ Θεία Λειτουργία καί τό πάνδημο Μνημόσυνο, στίς 25.9.1993.
 κόμη εναι νωπές στή μνήμη του ο συγκλονιστικές στιγμές πού κόσμος κατά χιλιάδες κατέκλυσε τόν ερό Μητροπολιτικό Ναό τς Τριπόλεως, τήν μεγάλη Κεντρική Πλατεία καί τούς δρόμους π΄που πέρασε ερά πομπή – λιτανεία καί πού προσπαθοσε ατός κόσμος νά κουμπήσ στήν λάρνακα πού κρυβε μέσα της τά στ το λεοντόκαρδου λληνα, το θρυλικο Γέρου το Μωρη.
κόμη περιγράφει τήν νατριχιαστική καί συγκλονιστική στιγμή, πού τότε Μητροπολίτης Ναυπάκτου καί νν Μαντινείας κ. λέξανδρος, ποος μετεχε προσκεκλημένος στούς ορτασμούς, λίγο πρίν τοποθετήσ τά Λείψανα το Κολοκοτρώνη στήν τοιμασμένη θέση, στήν βάση το νδριάντα, ζήτησε νά τήν νοίξουν γιά νά σπασθ τήν κάρα το Κολοκοτρώνη. Τότε λοι θελαν νά φιλήσουν τό μέτωπο το Γίγαντα, το Μεγάλου λληνα καί γινε μεγάλος συνωστισμός γύρω πό τόν νδριάντα.
 Ποιός μπορε νά ξεχάσ ατό τό Τρισάγιο πού ψαλε λος Λαός καί συγκλόνισε, ς ερός σεισμός τήν Τριπολιτσά καί πού πισφραγίστηκε μέ τό μυριόστομο «Αωνία μνήμη» καί τό «θάνατος»;
Ναί, τι καί νά κάνουν, σα καί νά πον, σο καί νά διαστρέψουν ο διεστραμμένοι τήν λήθεια, Κολοκοτρώνης εναι ΑΘΑΝΑΤΟΣ καί δηγε τούς λληνες μέ τόν δικό του ξεχωριστό στρατηγικό τρόπο, στή νίκη καί τή δόξα.
Καί λοι ο γωνιστές το ’21 εναι ΑΘΑΝΑΤΟΙ.
Καί λήθεια γιά τήν πανάσταση καί τούς γνες γιά τήν Λευτεριά εναι ΑΘΑΝΑΤΗ.
πό τήν για Λαύρα αώνια θά κούετε τό τραγούδι τό βγαλμένο πό τά τρίσβαθα τς ψυχς τν προσκύνητων λλήνων:
  Χαρά πού τόχουν τά βουνά, τά κάστρα περηφάνεια
Γιατί γιορτάζει Παναγιά, γιορτάζει καί Πατρίδα.
Νά βλέπς Διάκους μέ σπαθιά, Παπάδες μέ ντουφέκια
Νά βλέπς καί τόν Γερμανό, τς Πάτρας τόν Δεσπότη
Πς ελογάει τ’ρματα, κι εχέται τούς λεβέντες.
  ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ:
ερά Μητρόπολις Πατρν τοιμάζει λαμπρά ορταστική κδήλωση μέ θέμα « λήθεια γιά τό 1821», με ομιλητή τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρν κ.κ. Χρυσόστομο, στίς 26 Μαρτίου 2011. Στήν κδήλωση ατή τόν πρτο λόγο θά χουν τά νειάτα τν Πατρν. κε θά πομε περισσότερα.

"Ι.Μ.Πατρών"

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Μπράβο στον Δεσπότη μας...