Παρασκευή, 28 Μαρτίου 2014

Το να είσαι Χριστιανός



Πάντοτε σήμαινε και σημαίνει να γνωρίζεις με ένα μεταλογικό και ωστόσο απόλυτα βέβαιο τρόπο που ονομάζεται πίστη, πως ο Χριστός είναι η Ζωή κάθε ζωής, πως είναι η Ζωή η ίδια και επομένως η ζωή μου. «Εν αυτώ ζωή ην και η ζωή ην τον φως των ανθρώπων». Όλες οι χριστιανικές διδασκαλίες-για την Ενσάρκωση, τη Λύτρωση, τον Εξιλασμό- είναι συνέπειες, εξηγήσεις, αλλά όχι η «αιτία» αυτής της πίστης. Μονάχα όταν πιστεύουμε στο Χριστό όλες αυτές οι διαβεβαιώσεις βλέπουμε να «έχουνε πέραση» και να «στέκουνε». Η ίδια η πίστη δεν είναι αποδοχή τούτης ή εκείνης της «πρότασης» για το Χριστό, αλλά αποδοχή του ίδιου του Χριστού ως Ζωής και του φωτός της ζωής. «Και η ζωή εφανερώθη και εωράκαμεν, και   μαρτυρούμεν και απαγγέλομεν υμίν την ζωήν την αιώνιον, ήτις ην προς τον πατέρα, και εφανερώθη ημίν».
            Με αυτή τη σημασία η χριστιανική πίστη είναι ριζικά διαφορετική από τη «θρησκευτική» πίστη. Η αφετηρία της δεν είναι η πίστη, είναι η αγάπη. Καθαυτή και από μοναχή της κάθε πίστη είναι μερική, αποσπασματική, ευκολοράγιστη. «Εκ  μέρους γιγνώσκομεν, και εκ μέρους προφητεύομεν…είτε δε προφητείαι, καταργηθήσονται. Είτε γλώσσαι, παύσονται. Είτε γνώσις, καταργηθήσεται». Μονάχα η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει.Και αν το  να αγαπώ κάποιον σημαίνει πως αυτός γίνηκε η ζωή μου ή μάλλον πως γίνηκε το «περιεχόμενο» της ζωής μου, το να αγαπώ το Χριστό σημαίνει πως Τον κατέχω ως τη Ζωή της ζωής μου».


Αλ. Σμέμαν, «Για να ζήσει ο κόσμος»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Οι Δύο Όψεις του Πόνου

Πονάμε πολύ. Υποφέρουμε. Μα κάπου εκεί βαθιά μέσα μας, μια φωνή μας λέει, «κράτα, μην φοβάσαι, πρέπει να το περάσεις, σου χρειάζεται για...