Τετάρτη, 7 Μαΐου 2014

Φανερών εαυτόν...





Δεν είναι συναισθηματική μου ανάγκη
η αναζήτησή Σου, Κύριε…
Ξέρεις καλά κι Εσύ πώς κρύβεσαι
στου κεριού μου τη μικρή φλόγα,
στων γονάτων μου το μάτωμα,
ακόμα και πίσω απ’ τις αθώες σταγόνες των δακρύων,
τώρα τελευταία και πίσω απ’ τις διάπλατες παλάμες μου
στο πρόσωπο,
που ενώ θαρρείς πως κρύβουνε το πρόσωπο,
όλο μια αλήθεια δίψας μαρτυρούνε…
Πίσω από πού ακόμη να κρυφτείς;

 Ψυχή ζώσα

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Όμορφο, δηλώνει ευαισθησία.

Χριστός Ανέστη

Το ασκητικό ήθος της Μεγάλης Σαρακοστής

Η Κυριακή της Τυρινής αποτελεί ένα ορόσημο στον λειτουργικό χωροχρόνο της Εκκλησίας. Είναι η θύρα που ανοίγεται μπροστά στα μάτια του ...