Τετάρτη, 5 Ιανουαρίου 2011

Λόγος εις τα Θεοφάνεια


 
Άγ.Γρηγόριος ο Θεολόγος

 Σήμερα ἡ πανήγυρις εἶναι τὰ Θεοφάνεια, δηλαδὴ ἡ Γέννησις. Διότι λέγονται καὶ τὰ δύο, ἐπειδὴ δι᾿ ἕνα καὶ τὸ αὐτὸ πρᾶγμα ὑπάρχουν δύο ὀνόματα. Διότι ὁ Θεὸς ἐφανερώθη εἰς τοὺς ἀνθρώπους διὰ τῆς γεννήσεως. Καὶ ὑπῆρχε μὲν πρίν, καὶ ὑπῆρχε πάντοτε, προερχόμενος ἀπὸ τὸν πάντοτε ὑπάρχοντα, πάνω ἀπὸ κάθε αἰτίαν καὶ λογικὴν (ἐπειδὴ δὲν ὑπῆρχε λόγος ἀνώτερος ἀπὸ τὸν Λόγον), ἀλλὰ μετὰ ἔλαβε σῶμα πρὸς χάριν μας, διὰ νὰ μᾶς χαρίσει τὴν εὐτυχῆ ὕπαρξιν, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος μᾶς ἔδωσε τὴν ὕπαρξιν ἢ καλύτερα, διὰ νὰ μᾶς ἐπαναφέρει μὲ τὴν σάρκωσίν του εἰς τὴν εὐτυχῆ ὕπαρξιν ἀπὸ τὴν ὁποία εἴχαμε ἀπομακρυνθεῖ ἐξ αἰτίας τῆς κακίας μας. Καὶ εἰς μὲν τὴν ἐμφάνισιν δίδεται τὸ ὄνομα Θεοφάνεια, εἰς δὲ τὴν γέννησιν, Γενέθλια.
Δ. Ατ εναι δι᾿ μς τ νόημα τς πανηγύρεως κα ατ ορτάζομεν σήμερα: Τν ρχομ το Θεο πρς τος νθώπους, δι ν λθωμεν ν κατοικήσωμεν κοντ ες τν Θεόν, δι ν πανέλθωμεν (διότι τσι νομίζω τι εναι σωστότερον ν επωθ), δι ν νδυθμεν τν νέον νθρωπον, φο γκαταλείψωμεν τν παλαιόν. Κα πως χομεν ποθάνει μαζ μ τν δάμ, τσι ς ζήσωμεν μαζ μ τν Χριστόν, ς γεννηθμεν μαζί του, ς συσταυρωθμεν κα ς ταφμεν μαζί του, δι ν᾿ ναστηθμεν μ τν νάστασίν του. Διότι πρέπει ν πομείνω τν ντίστροφον πορείαν, ποία δηγε ες τ γαθόν. Κα πως π τ πι εχάριστα λθαν τ δυσάρεστα, τσι κα π τ δυσάρεστα ν πανέλθουν τ πι εχάριστα. «Διότι κε πο ηξήθη σημαντικ μαρτία, κε δόθη πλουσιοπάροχα κα χάρις». Κα ν γεσις πέφερε τν καταδίκην, δν δικαίωσε, πολ περισσότερο τ πάθος το Χριστο; ς ορτάζομεν πομένως χι μ δημοσίας πανηγύρεις, λλ κατ τρόπον θεϊκόν. χι κατ τρόπον κοσμικόν, λλ κατ τρόπον περκόσμιον. χι τ δικά μας λλ πολ περισσότερον τ το Κυρίου. χι τ σχετικ μ τν σθένειαν, λλ τ σχετικ μ τν θεραπείαν. χι τς δημιουργίας λλ τ τς ναδημιουργίας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΕΦΕΡΕ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΑΛΛΑΓΗ

Ο πατήρ Στέφανος Αναγνωστόπουλος διηγείται την παρακάτω πολύ διδακτική ιστορία στο βιβλίο του «Τοις κατά πρόθεσιν κλητοίς» Ενθυμούμ...