Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2012

"Χαίρετε εν Κυρίω..."




 
          Ο χαιρετισμός αυτός χρησιμοποιείται από τον Απ. Παύλο σε όλες τις επιστολές του και πάει να πει: «Να έχετε τη χαρά του Θεού». Αυτό σημαίνει, ότι η χαρά του Θεού είναι κάτι διαφορετικό απ’ ό, τι νομίζει ο κόσμος πως είναι χαρά. Γιατί όλοι μιλούν για χαρά, αλλά λίγοι γνωρίζουν τι είναι και που βρίσκεται η χαρά.
          Άλλοι νομίζουν ότι η χαρά είναι διασκέδαση, άλλοι η απόλαυση, άλλοι την απόκτηση χρημάτων και κτημάτων. Έτσι όμως η ζωή γίνεται ένας αγώνας και μία αγωνία. Πού είναι λοιπόν η χαρά;
          Όλοι κυνηγούν τη χαρά, αλλά πρέπει να δεχθούμε πως μόνο μια χαρά υπάρχει: αυτή την οποία εύχεται ο Απ. Παύλος, «Χαίρετε εν Κυρίω». Κάθε άλλη  χαρά όπως την ζητούν οι άνθρωποι, δεν είναι αληθινή. Πρώτα –πρώτα δεν είναι μόνιμη. Είναι σαν το θόρυβο που κάνουν τα αγκάθια, όταν τ’ ανάψουμε κάτω από καζάνι. Φωτίζουν, κάνουν θόρυβο και μετά γίνονται στάχτη.
          Η χαρά όμως που  εύχεται ο Παύλος είναι καρπός του Αγ. Πνεύματος.
«Ο καρπός του Πνεύματος έστι…..χαρά…». Είναι χαρά ανεκλάλητη και δοξασμένη, σε αντίθεση με την άκοσμη και άσεμνη χαρά. Η χαρά του Θεού δεν ντροπιάζει τον άνθρωπο, αλλά τον τιμά και τον δοξάζει.
          Ο Απ. Πέτρος συνδέει τη χαρά με την πίστη στο πρόσωπου του Ιησού Χριστού. Η αληθινή χαρά είναι δωρεά του Χριστού, καρπός του Αγ. Πνεύματος. Ο Θεός θέλει οι άνθρωποι να χαίρονται. Γι’ αυτή τη χαρά ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο και έπλασε τον άνθρωπο. Κι’ όταν ο άνθρωπος την έχασε, τον ξανάπλασε για να ξαναβρεί τη χαρά της σωτηρίας του. Όλο το μυστήριο της Θ. Οικονομίας είναι να ξαναγυρίσει ο άνθρωπος και να βρει τη χαρά στο πρόσωπο του Χριστού.
          Αυτό το νόημα έχει ο χαιρετισμός του Απ. Παύλου στις επιστολές του, και αυτό λέμε κι εμείς σ’ όλους τους χριστιανούς που διψούν την αληθινή χαρά.
          Αδελφοί, χαίρετε εν Κυρίω.  

          π. γ. στ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Πως να προσερχόμαστε στη Θ. Κοινωνία

Για να προσερχόμαστε άξια στη Θ. Κοινωνία, πρέπει πρώτα-πρώτα να καθαριζόμαστε από τ’ αμαρτήματά μας με την Εξομολόγηση. Ύστερα, ότα...