Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου 2013

Το αγαπημένο Σου παιδί...




 Σε ένα δάκρυ τα γιατί μου έκλεισα
στο αδιέξοδο μπροστά... 
Μα Εσύ τα πήρες,
φτερά τα έκανες 
και πέταξα στο άγνωστο 
μαζί  Σου Κύριε.

Πριν Σου μιλήσω Εσύ ξέρεις τι ζητώ
και πριν ματώσω με κρατάς μην πέσω.
Σαν επιστρέφω περιμένεις...
 Είσαι εδώ.
Με έχεις πάντα 
παιδί Σου αγαπημένο.

Ωκεανός η Αγάπη Σου, Χριστέ μου!
Κι εγώ σταγόνα ρίχνομαι μικρή
στη ματωμένη ανοιχτή αγκαλιά Σου.
Τους άλλους θέλω ν΄ αγαπώ, όπως Εσύ.

Ωκεανός η Αγάπη Σου, Χριστέ μου!
Κι εγώ σταγόνα ρίχνομαι μικρή,
στη ματωμένη ανοιχτή αγκαλιά Σου
ζω τον Παράδεισο στη γη.

Σε βλέπω 
μέσα στο χαμόγελο,
στην καθαρή ματιά, στ΄ αστέρια,
στον πόνο, στη φιλία, στη σιωπή,
στην ταπεινή χαρά στη νύχτα και στη μέρα.

Κάθε που Σε σταυρώνω, 
ανασταίνεσαι
και στάζει το Άγιο Αίμα Σου για μένα.
Γι αυτό η καρδιά που Εσύ μου έδωσες, Χριστέ,
δε θέλω να χτυπά 
αν δε χτυπά για Σένα.
              
                                                                              Αρχ.
Ψυχή ζώσα




4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Πολύ μου άρεσε!!!!

Ανώνυμος είπε...

Ωραίο Ψυχή Ζώσα!! Βλέπω ότι έχεις έμπνευση τώρα τελευταία. Μπράβο. Συνέχισε. Καιρό είχαμε να σε δούμε στον υπέροχο τούτο ιστοχώρο. Γράφοντας και αφαιρώντας (αυτά που δεν χρειάζονται και τους πλεονασμούς) έρχεται το καλύτερο.
Η ποίηση θέλει υπομονή και επιμονή. Κάτι σα τον πνευματικό αγώνα τέλος πάντων.
Συνέχισε. Καλή δύναμη!!

Ανώνυμος είπε...

Ήταν εξαιρετικό μου ήρεσε πολλά...

Ι. Ν. Αγ.Βαρβάρας-Οσ. Σάββα είπε...

Το συγκεκριμένο ποίημα μάς το έστειλε ένας επισκέπτης του Ιστολογίου μας ονόματι Αρχ.
Η Ψυχή ζώσα απλά θαυμάζει την τέχνη που συγκινεί...

Αντιαιρετικά, Η Εκκλησία γ΄

Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι λοιπόν η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Και είναι όχι γιατί το θέλουμε εμείς, αλλά γιατί αυτή δι...