Παρασκευή, 13 Μαΐου 2011

ΜΕΤΑΝΟΙΑ




Γ. ΔΡΟΣΙΝΗ

 Νύχτα του Πάσχα. Σφαλιστοί στη φυλακή
Στο ίδιο κελλί κ’ οι δυό: από δίκαιη κρίση
Φονιάς ο ένας. Τον άλλο είχε αδικήσει
Του Νόμου η πλάνη, αθώο τον έρριξαν εκεί!

Χριστός Ανέστη! Ακούεται ξάφνου η ψαλτική
Κι ολόχαρη η καμπάνα απ’ το ξωκκλήσι,
Και του φονιά το μάτι έχει  δακρύσει,
Γελά του αθώου η όψη εκστατική.

Και τότε στο κελλί περιχωμένο
Με φως μύριων λαμπάδων είδαν το Χριστό….
-ήρθα για σε ! είπε στο ματανοιωμένο

Και μ’ ένα κίνημα της τρυπημένης
Παλάμης, είπε στον αθώο γονατιστό:
Αθώος εσύ μπορείς να με περιμένεις.

π.Γ.Στ.

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Υπέροχο.

Ανώνυμος είπε...

teleio...tetιους ποιητες χρειαζεται η ελλαδα...

Όταν το Πάσχα πέφτει ... Νοέμβριο!

Kυριακή πρωί, ώρα εφτάμιση. Η ειδοποίηση από το κινητό τού θύμισε ότι έπρεπε να σηκωθεί. Η ζεστασιά της κουβέρτας δεν τον βοηθούσε....