Δευτέρα, 23 Μαΐου 2011

Περί προσευχής


Αρχ.Σωφρόνίος

 Όταν πήγαινα να κοιμηθώ μετά από εξουθενωτικό κλάμα και εξαντλητική προσευχή συνέβαινε να βγαίνουν τα λόγια μου από το στόμα σαν φλόγα και όταν βυθιζόμουν στον ύπνο, θυμάμαι, μόνη της η ψυχή παρέμενε στην προσευχή όλη τη νύχτα , ενώ το σώμα βρισκόταν στην κλίνη. Από την ενέργεια της μνήμης του θανάτου αδυνατούσε η ψυχή να αποχωρισθεί την προσευχή.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Φώτης Κόντογλου: Ἡ φιλαργυρία, ἡ βαρειά ἀρρώστεια τῆς ψυχῆς

Ἀπ’ ὅλες τίς ἀρρώστειες πού παθαίνει ἡ ψυχή τοῦ ἀνθρώπου, ἡ πιό σιχαμερή, κατά τήν κρίση μου, εἶναι ἡ φιλαργυρία, ἡ τσιγγουνιά. Ἀπό μι...