Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2009

Αφιέρωμα στη Μικρασιατική Καταστροφή (ε')



Τ σπίτι κοντ στ θάλασσα
Τ σπίτια πο εχα μο τ πραν.
τυχε νά ναι τ χρόνια δίσεχτα πολέμοι χαλασμο ξενιτεμο
κάποτε
κυνηγς βρίσκει τ διαβατάρικα πουλι
κάποτε δ
ν τ βρίσκει τ κυνγι
ε
ταν καλ στ χρόνια μου, πραν πολλος τ σκάγια
ο
λλοι γυρίζουν τρελαίνουνται στ καταφύγια.

Μ
μο μιλς γι τ᾿ ηδόνι μήτε γι τν κορυδαλλ
μήτε γι
τ μικρούλα σουσουράδα
πο
γράφει νούμερα στ φς μ τν ορά της
δ
ν ξέρω πολλ πράγματα π σπίτια
ξέρω π
ς χουν τ φυλή τους, τίποτε λλο.

Καινούργια στ
ν ρχή, σν τ μωρ
πο
παίζουν στ περβόλια μ τ κρόσια το λιου,
κεντο
ν παραθυρόφυλλα χρωματιστ κα πόρτες
γυαλιστερ
ς πάνω στ μέρα
ταν τελειώσει ρχιτέκτονας λλάζουν,
ζαρώνουν
χαμογελον κόμη πεισματώνουν
μ
᾿ κείνους πο μειναν μ᾿ κείνους πο φυγαν
μ
᾿ λλους πο θ γυρίζανε ν μποροσαν
πο χαθκαν, τώρα πο γινε
κόσμος να πέραντο ξενοδοχεο.

Δ
ν ξέρω πολλ πράγματα π σπίτια,
θυμ
μαι τ χαρά τους κα τ λύπη τους
καμι
φορά, σ σταματήσω κόμη
καμι
φορά, κοντ στ θάλασσα, σ κάμαρες γυμνς
μ
᾿ να κρεββάτι σιδερένιο χωρς τίποτε δικό μου
κοιτάζοντας τ
βραδινν ράχνη συλλογιέμαι
π
ς κάποιος τοιμάζεται ν ρθε, πς τν στολίζουν
μ
᾿ σπρα κα μαρα ροχα μ πολύχρωμα κοσμήματα
κα
γύρω του μιλον σιγ σεβάσμιες δέσποινες
γκρίζα μαλλι
κα σκοτεινς δαντέλες,
π
ς τοιμάζεται ν ρθε ν μ᾿ ποχαιρετήσει

μία γυνακα λικοβλέφαρη βαθύζωνη
γυρίζοντας
π λιμάνια μεσημβρινά,
Σμύρνη Ρόδο Συρακο
σες λεξάντρεια,
π κλειστς πολιτεες σν τ ζεστ παραθυρόφυλλα,
μ
ρώματα χρυσν καρπν κα βότανα,
π
ς νεβαίνει τ σκαλι χωρς ν βλέπει
κείνους πο κοιμήθηκαν κάτω π᾿ τ σκάλα.

Ξέρεις τ
σπίτια πεισματώνουν εκολα, σν τ γυμνώσεις.

Γ. Σεφέρης(αναφέρεται στήν Μικρασιατικη καταστροφη τής οποίας υπηρξε και ο ίδιος θύμα και η οικογένεια του)


2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

τέλειο.

Αιμιλία Ροδόσταμο είπε...

τώρα πού έγινε ο κόσμος ένα απέραντι ξενοδοχείο!...υπέροχο