Τρίτη, 25 Ιανουαρίου 2011

ΜΑΓΕΙΑ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, π.Γ.Στ.


 
            Στη σημερινή λογοκρατούμενη εποχή μας φαίνεται λίγο παράδοξο να γίνεται λόγος για το φαινόμενο της μαγείας. Κι’ όμως πολλοί άνθρωποι ακόμη και μορφωμένοι καταφεύγουν σε κάθε είδους μάγους έναντι μεγάλης αμοιβής, για να τους αποκαλύψουν τα μέλλοντα να συμβούν. Στη συνηθέστερη περίπτωση οι πελάτες της μαγείας πέφτουν θύματα κερδοσκοπίας αδίστακτων απατεώνων που θησαυρίζουν από την ανθρώπινη δυστυχία και ευπιστία.
            Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις που οι πελάτες αυτοί βρίσκονται μπροστά σε πραγματικές μαγικές δυνατότητες και τότε μπλέκονται μέσα στα σκοτεινά μονοπάτια αναζητώντας λύση κάποιου προβλήματος και παρασύρονται στο φαύλο κύκλο της δαιμονικής κυριαρχίας.
            Η μαγεία είναι μια ανθρώπινη επινόηση και τεχνική με την οποία ο άνθρωπος που αισθάνεται αδύναμος μέσα στο σύμπαν που του προκαλεί φόβο επιζητεί να αποκτήσει μια δύναμη πάνω από τις δικές του δυνάμεις, για να τον κάνει κυρίαρχο πάνω σ’αυτά τα στοιχεία του σύμπαντος.           Η αρχή της μαγείας χάνεται στην προϊστορική εποχή. Ο πρωτόγονος άνθρωπος με διάφορα μαγικά καμώματα προσπαθούσε να κυριαρχήσει στα εχθρικά στοιχεία της φύσης. Στην αρχαία Ελλάδα η μαγική τέχνη ήταν γνωστή όπως φαίνεται από τα στόματα γνωστών μάγων και μαγισσών της Ελληνικής Μυθολογίας. Μεγάλη παράδοση στις μαγικές τέχνες είχαν οι ανατολικοί λαοί, Αιγύπτιοι, Ασσύριοι, Βαβυλώνιοι και απ’αυτούς παρέλαβε τα μαγικά ακόμη και ο Ισραηλιτικός λαός.
            Πάντως από την πρώτη στιγμή το πνεύμα της θείας Αποκαλύψεως ήταν αντίθετο σε κάθε μαγική δραστηριότητα. Ο Μωσαϊκός Νόμος πρόβλεπε την ποινή του θανάτου για τη μαγεία. Με αποτροπιασμό  απαγορεύονταν όλες οι μαγικές συνήθειες των ειδωλολατρικών λαών. Η μαγεία ενοχοποιείται σαν μια δραστηριότητα που αποξενώνει τον άνθρωπο από τον Θεό. Οι προφήτες παρουσιάζονται ασυμβίβαστοι εχθροί της ειδωλολατρίας και αντίπαλοι της μαγείας. Οι δε δίκαιοι της Παλαιάς Διαθήκης εξευτελίζουν τους μάγους των εθνικών αποδεικνύοντας την δύναμη του ζώντος Θεού.
            Ο Χριστός δέχτηκε να υπομείνει τους πειρασμούς της μαγείας. Ο διάβολος στην έρημο του πρότεινε να κάνει χρήση των θεϊκών του δυνάμεων για να ικανοποιήσει την πείνα Του κάνοντας τις πέτρες ψωμί, κάτι που αρνήθηκε, λέγοντας ότι ο άνθρωπος δεν ζει μόνον με ψωμί. Ο Ιησούς ήρθε στον κόσμο για να λύσει τα έργα του διαβόλου άρα και της μαγικής τέχνης.
            Στην Καινή Διαθήκη έχουμε πληροφορίες για τον θρίαμβο των αποστόλων πάνω στη μαγεία και τους εκπροσώπους της.
            Στη Σαμάρεια ο διάσημος μάγος Σίμωνας αναγνώρισε την ανωτερότητα του αποστόλου Φιλίππου και δέχτηκε το βάπτισμα. Ο απ. Παύλος στην Κύπρο επιτίμησε το μάγο Ελύμα αποκαλώντας τον « υιόν του διαβόλου και εχθρόν πάσης δικαιοσύνης διαστρέφοντας τας οδούς του Κυρίου» και τον τιμώρησε με προσωρινή τύφλωση.
            Στην Έφεσο το κήρυγμα των αποστόλων έγινε αιτία να καούν δημόσια τα  μαγικά βιβλία. Η Εκκλησία σ’ολη της την πορεία στάθηκε αμείλικτη κατήγορος κάθε μαγικής συνήθειας. Η μαγεία μέσω της λαϊκής δεισιδαιμονίας προσπάθησε να εισχωρήσει στην Εκκλησία, αλλά στην ορθόδοξη Ανατολή παρέμεινε η διαχωριστική γραμμή πάντοτε με σαφήνεια.
            Το Κανονικό Δίκαιο της Εκκλησίας απαγορεύει αυστηρά την άσκηση της μαγείας και της μαγγανείας, αν και εμείς εδώ δεν γνωρίσαμε το κυνήγι των μαγισσών του δυτικού μεσαίωνα.
            Όσοι σήμερα καταφεύγουν στη μαγεία θεωρούνται πρόσωπα με κάποια συγκεκριμένη ψυχοπαθολογία. Πρόκειται για άτομα που ζητούν λύσεις έξω από τον εαυτό τους, για ν’αποφύγουν την προσωπική τους ευθύνη. Είναι άτομα με υπαρξιακές περιπλοκές και ψυχολογικά αδιέξοδα.
            Οι άνθρωποι αυτοί υποφέρουν από έλλειψη πνευματικής τροφοδοσίας και υπαρξιακή αδράνεια. Και με τα αδιέξοδα της σημερινής εποχής τα άτομα αυτά όλο και αυξάνουν. Ισχυρίζονται, ότι οι καλύτερος τρόπος ν’ απαλλαγεί κανείς από τις δεισιδαιμονίες και την ανάγκη της μαγείας είναι ο ορθολογισμός και η αθεΐα. Αυτό όμως είναι ανακριβές. Διότι όταν πάψει κανείς να πιστεύει στο Θεό, συνήθως αρχίζει να πιστεύει ό,τιδήποτε. Γι’ αυτό και έχει παρατηρηθεί ένα υψηλό ποσοστό ανθρώπων που αναζητούν μαγικές λύσεις μεταξύ δεδηλωμένων άθεων.
            Το αληθινό αντίδοτο της μαγείας  είναι η ορθή πίστη και ορθόδοξη πνευματικότητα.
            Ο άνθρωπος πλάστηκε από τον Θεό ελεύθερος και έλαβε σαν θεία δωρεά την κυριαρχικότητα σαν κορωνίδα της δημιουργίας.. Δεν είναι ανάγκη λοιπόν να καταφεύγει στη μαγεία και το νοσηρό αποκρυφισμό, γιατί το μόνο που θα καταφέρει είναι μια κακή χρήση των στοιχείων του κόσμου και μια δαιμονικού χαρακτήρα σύγχυση.  

π.Γ.Στ
                                                                     

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

πατερ Γερασιμαγγελε

εσεις τι πιστεύετε;
το αντίδοτο της μαγείας είναι το διαβασμα εξορκισμών;

είναι το ίδιο να σου κάνουν μαγια με το να είσαι δαιμονισμένος;

θα ηθελα την γνωμη σας..
ευαριστω

Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΕΦΕΡΕ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΑΛΛΑΓΗ

Ο πατήρ Στέφανος Αναγνωστόπουλος διηγείται την παρακάτω πολύ διδακτική ιστορία στο βιβλίο του «Τοις κατά πρόθεσιν κλητοίς» Ενθυμούμ...