Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2015

AΔΕΛΦΩΣΥΝΗ Μιχαήλ Στασινοπούλου


                             -Μάνα, είν’ ένα παιδί στην πόρτα
                             και περιμένει και ζητά.
                             -Ψωμί και γάλα πήγαινέ του,
                             Γιατί δεν κάνει να πεινά.

                             -Παιδάκι του καλού Θεούλη,
                             πες του, σαν πας,
                             πως έξω απ’ τη δική μας πόρτα
                             μάταια δεν ήρθες να ζητάς.

                             -Μάνα, ένας γέρος στέκει απ’ έξω
                             Και περιμένει και ζητά.
                             -Γρήγορα, φώναξέ τον μέσα
                             Για να ‘ βρει λίγη ζεστασιά.

                              Παππούλη, στον καλό Θεούλη,
                              Πες του, σαν πας,
                              Πως έξω απ’ τη δική μας πόρτα
                              Μάταια δεν ήρθες να ζητάς.

                               -Κάποιος κακός, μάνα, στην πόρτα,
                               Συχώρεση ζητά.
-         Φώναξέ τον και το χέρι
δώστε του μ’ όλη την καρδιά.  

-Φίλε μου, του καλού Θεούλη,
πες του, σαν πας,
πως κάθε πλάσμα Του εδώ κάτου
κι εν’ αδελφάκι είναι για μας.

                  





1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Ωραίο.

“Θυμήσου τα δικά σου και συγχώρα τα παιδιά σου”

Συχνά είμαστε πολύ σκληροί και άτεγκτοι στα λάθη των παιδιών μας, των νέων μας, των άλλων. Τους σερβίρουμε τόνους τα “πρέπει”, τόνους ...