Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2015

AΔΕΛΦΩΣΥΝΗ Μιχαήλ Στασινοπούλου


                             -Μάνα, είν’ ένα παιδί στην πόρτα
                             και περιμένει και ζητά.
                             -Ψωμί και γάλα πήγαινέ του,
                             Γιατί δεν κάνει να πεινά.

                             -Παιδάκι του καλού Θεούλη,
                             πες του, σαν πας,
                             πως έξω απ’ τη δική μας πόρτα
                             μάταια δεν ήρθες να ζητάς.

                             -Μάνα, ένας γέρος στέκει απ’ έξω
                             Και περιμένει και ζητά.
                             -Γρήγορα, φώναξέ τον μέσα
                             Για να ‘ βρει λίγη ζεστασιά.

                              Παππούλη, στον καλό Θεούλη,
                              Πες του, σαν πας,
                              Πως έξω απ’ τη δική μας πόρτα
                              Μάταια δεν ήρθες να ζητάς.

                               -Κάποιος κακός, μάνα, στην πόρτα,
                               Συχώρεση ζητά.
-         Φώναξέ τον και το χέρι
δώστε του μ’ όλη την καρδιά.  

-Φίλε μου, του καλού Θεούλη,
πες του, σαν πας,
πως κάθε πλάσμα Του εδώ κάτου
κι εν’ αδελφάκι είναι για μας.

                  





1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Ωραίο.

Τα αμαρτήματα

Έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε ως μεγάλη αμαρτία τα σαρκικά αμαρτήματα. Όμως υπάρχει κι ένα άλλο αμάρτημα εξ ίσου σοβαρό και πιο επικίνδυ...