Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2010

Κάνε υπομονή ψυχή μου!


Κάνε υπομονή ψυχή μου!
Δεν είσαι ακόμη καθαρή!
Θα έρθει η μέρα της Ανάστασης!
Θέλω να γευθείς κάτι δυνατό, κάτι θεϊκό! Μα δεν ήρθε ακόμα η ώρα!
Βλέπω πως μπορείς να χαρείς με όμορφα πράγματα, μα δεν τα ζεις...
Σαν έρθει η Χάρις, αυτή η Θεία Χάρις, δάκρυα θα στάξουν στα μάτια μου,
και τότε θα χαίρομαι την χαρά του Κυρίου μoυ...


Ψυχή ζώσα



3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Τι ωραία προσευχή.

Ανώνυμος είπε...

Ψυχή ζώσα, φαίνεται πως είσαι μια ευαίσθητη ψυχή, με ωραία χαρακτηριστικά, αγνά και λεπτά.
Με κέντρισε είναι αλήθεια αυτή σου εκδήλωση των συναισθημάτων.
Περιμένω να διαβάσω και άλλες μύχιες σκέψεις σου.

Ανώνυμος είπε...

Ωραίες σκέψεις και γλυκιές.
Υπομονή, μεγάλη κουβέντα.

Τι φταίει, Γέροντα, που θυμώνω με το παραμικρό…

–Γέροντα, εγώ νομίζω ότι δεν θυμώνω, αλλά απλώς νευριάζω. –Πώς γίνεται αυτό, βρε παιδί; Αν νευριάζης, πρέπει να εξετάσης να δης μήπως...