Πέμπτη, 23 Απριλίου 2009

Τοῦ ἐν Ἁγίοις ἡμῶν πατρὸς ἡμῶν Ἀνδρέου Κρήτης τοῦ Ἱεροσολυμίτου, Ἐγκώμιον εἰς τὸν Ἅγιον τοῦ Χριστοῦ Μεγαλομάρτυρα Γεώργιον τὸν Τροπαιοφόρον, μεταφρασθ

Εὐλόγησον Πάτερ.

... Διὰ τοῦτο, ὡς μοι φαίνεται, μὲ μόνην τὴν σιωπὴν τὸ ἀκατάληπτον καὶ ὑπεράξιον τῆς θείας ἀγαθότητος οἱ ἄγγελοι φενερώνουσι καὶ μὲ τὴν σιωπὴν τιμῶσι περισσότερον τὸν Θεόν, παρὰ μὲ τὸ λόγον, ὡς πολὺ τῆς τοῦ Θεοῦ ἀξίας κατώτερον. Ἀλλ᾿ ἴσως ἤθελεν εἰπῇ τινὰς. Καὶ ἂν ὁ Χριστὸς ἐκατοίκει εἰς τὸν Γεώργιον ὅταν ἐμαρτύρει καὶ ἠγωνίζετο, τὶ θαυμαστὸν εἶναι ἀνίσως ὑπέμεινεν ἀνδρείως τοσαύτα βάσανα; τοῦτο γὰρ δὲν ἦτον τοῦ Γεωργίου κατόρθωμα, ἀλλὰ τῆς χάριτος τοῦ ἐνοικοῦντος Χριστοῦ εἰς τὸν Γεώργιον ὁποῦ γὰρ βούλεται Θεός, νικᾶται φύσεως τάξις. Πρὸς τὸν ὁποῖον ἡμεῖς ταῦτα ἀποκρινόμεθα ἀληθῶς ὢ ἀγαπητέ, ἡ χάρις τοῦ ἐνοικοῦντος Χριστοῦ τὸ πᾶν ἐκατόρθωσεν, ἀλλὰ τί ἦτον ἐκεῖνο ὁποῦ ἐπροξένησεν εἰς τὸν Γεώργιον τήν τοῦ Χριστοῦ ἐνοίκησιν; στοχάσου λοιπὸν πρῶτον τὴν αἰτίαν τῆς τοῦ Χριστοῦ ἐνοικήσεως, καὶ τότε στοχάσου καὶ τὰ ἐξ αὐτῆς κατορθώματα τὴν μὲν οὖν αἰτίαν τῆς ἐνοικήσεως ταύτης, αὐτὸς ὁ Κύριος διὰ τοῦ Υἱοῦ τῆς βροντῆς εἰς ἡμᾶς ἐφανέρωσεν, εἰπῶν ἐάν τις ἀγαπᾷ με, ἀγαπηθήσεται ὑπὸ τοῦ πατρός μου καὶ ἑγὼ ἀγαπήσω αὐτόν, καὶ πρὸς αὐτὸν ἐλευσόμεθα, καὶ μόνην παρ᾿ αὐτῷ ποιήσωμεν. Ὥστε τὸ αἴτιον τῆς τοῦ Χριστοῦ ἐνοικήσεως εἶναι ἡ ἀγάπη ὁ ἔχων γάρ φησὶ τὰς ἐντολάς μου, καὶ τηρῶν αὐτάς, ἐκεῖνος ἐστὶν ὁ ἀγαπῶν με, ἐπειδὴ λοιπὸν ὁ Γεώργιος ἐφύλαξε τὰς ἐντολὰς τοῦ Κυρίου, καὶ μὲ τὸ ἔργον τὸν ἠγάπησε διὰ τοῦτο καὶ αὐτὸς παρὰ τοῦ Χριστοῦ ἠγαπήθη, καὶ ἐγκάτοικον ἐποίησεν ὃν ἠγάπησεν ἐπειδὴ δὲ ὁ Χριστὸς εἰς τὸν Γεώργιον ἐκατοίκησεν, ἀξίως καὶ ὄχι κατὰ χάριν ἐτίμησεν αὐτὸν μὲ τοῦ μαρτυρίου τὴν ἀμοιβήν. Ὅτι δὲ τὸ μαρτύριον εἶναι ἀμοιβὴ καὶ μισθὸς ἔργων ἀγαθῶν, αὐτοῦ τοῦ Κυρίου ἄκουσον ὁποῦ βεβαιοῖ τοῦτο εἰς τὸ κατὰ Μᾶρκον εὐαγγέλιον λέγων, ὅτι ἔχει νὰ δώσῃ πληρωμὴν εἰς τοὺς ἀξίους διὰ τοὺς διωγμοὺς ὁποῦ λαμβάνουσιν ὑπὲρ τῆς ἀγάπης Του. Τὸ πρῶτον λοιπὸν τοῦ Γεωργίου κατόρθωμα, καὶ τῆς τοῦ Χριστοῦ ἀγάπης πρόξενον, εἶναι τὸ νὰ κατασκευάσῃ τὸν ἑαυτόν του ἄξιον τῆς ἐνοικήσεως τοῦ Χριστοῦ μὲ τὴν τῆς ζωῆς τοῦ καθαρότητα. Καὶ μ᾿ ὅλον ὁποῦ ἦτον εἰς ἡλικίαν νέαν, καὶ εἰς αξίαν στρατιωτικήν, τὸ ὁποῖον εἰς τοὺς ἀνθρώπους νὰ εὑρεθῇ εἶναι πολλὰ δύσκολον. Δεύτερον δὲ κατόρθωμα τοῦ Γεωργίου ἐστάθη, τὸ νὰ ἀγαπήσῃ προθύμως τὸ μαρτύριον, καὶ νὰ ἑτοιμάσῃ εἰς τοῦτο τὸν ἑαυτόν του μὲ τὴν τῶν ὑπαρχόντων του διαμοίρασιν. Καὶ κοντὰ εἰς αὐτὰ τρίτον κατόρθωμα τούτου εἶναι, τὸ νὰ ἐπικαλῆται σοφῶς βοηθόν του τὸν ἐνοικοῦντα Χριστόν. Καὶ ἔτζι διὰ τῆς εἰς αὐτὸν πίστεως καὶ ἐλπίδος, νὰ ἐμβαίνῃ εἰς τὰ ὑπὲρ αὐτοῦ μαρτύρια. Αὐτὰ εἶναι τοῦ Γεωργίου αἱ ἀρεταῖς καὶ τὰ κατορθώματα, ἄρνησις κόσμου, καὶ τῶν ἐν κόσμῳ ζωῆς καθαρότης, πίστις ἀδίστακτος προθυμία τοῦ μαρτυρίου καρδίας ταπείνωσις ἀπὸ τὰς ὁποίας ἀρετὰς ταύτας καμμία ἄλλῃ ἀνωτέρα δὲν εἶναι, καὶ χωρὶς αὐτάς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δείξῃ τινὰς τὴν εἰς Θεὸν ἀγάπην του. Αὐτὰς τὰς ἀρετὰς ἔχωντας πρὸ τοῦ μαρτυρίου ὁ θεῖος Γεώργιος, καὶ μὲ αὐτὰς πολλὴν δείξας τὴν εἰς Θεὸν ἀγάπης, ὑπερβαλλόντως παρὰ τοῦ Θεοῦ καὶ αὐτὸς ἠγαπήθη, καὶ φενερὰ ἐδέχθη εἰς τὴν καρδίαν του τὸν δικαίως αὐτὸν ἀγαπήσαντα Κύριον. Διὰ τοῦτο μὲ τὸ νὰ ἐτοιμασθῇ τοιουτοτρόπως πρωτύτερα ἀπὸ τοὺς ἀγῶνας, δὲν ἐταράχθη ἐν τῷ καιρῷ τῶν ἀγώνων. Ἡτοιμάσθην γὰρ φησὶ καὶ οὐκ ἐταράχθην ἀλλὰ νικήσας ἐσεφανώθη, μὲ τὸ νὰ εἶχε τὸν Χριστὸν ἕτοιμον βοηθόν. Αὐτὸς γὰρ μὲ τὸ νὰ ἠξεύρῃ τὴν ἀσθένειαν τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως, καὶ τὸ εὔκολον αὐτῆς εἰς ὑπερηφάνειαν. Οὔτε τὸ πᾶν τῆς νίκης ἀφήνει εἰς τὸ χέρι καὶ δύναμιν τῆς ἐδικήν μας, διὰ νὰ μὴ πάθωμεν ἕνα ἀπὸ τὰ δύω ταῦτα κακά, καὶ ἵνα νικηθῶμεν ὡς ἀπὸ τὴν ἀσθένειαν μας, ἢ νὰ κρημνισθῶμεν ὡς ὁ Φαρισαῖος ἀπὸ τὴν ἔπαρσιν μας ...

phys.uoa.

Δεν υπάρχουν σχόλια: