Τρίτη, 14 Απριλίου 2009

Κωστή Παλαμά : Η Κασιανή

Η ερμηνεία του τροπαρίου της Κασιανής από τον Κ.Παλαμά είναι η πλέον λογοτεχνική. Συνδυάζει μεγάλη ποιητικότητα και προσήλωση στο πρωτότυπο. Το ποίημα από αισθητική άποψη είναι άψογο. Ο Παλαμάς πρόσεξε όλα τα συναισθηματικά στοιχεία του κειμένου και τα απέδωσε με τον καλύτερο τρόπο. Μετέφρασε το ιδιόμελο σε 8 τετράστιχες στροφές με ιαμβικό μέτρο κ αι πλεκτή ομοικαταληξία.

Κύριε, γυναίκα αμαρτωλή, πολλά,
πολλά, θολά, βαριά τα κρίματά μου.
Μα, ω Κύριε, πώς η θεότης Σου μιλά
μέσ΄ στην καρδιά μου!


Κύριε, προτού Σε κρύψ΄ η εντάφια γη
από τη δροσαυγή λουλούδια πήρα
κι απ΄ της λατρείας την τρίσβαθη πηγή
Σου φέρνω μύρα.


Οίστρος με σέρνει ακολασίας... Νυχτιά,
σκοτάδι αφέγγαρο, άναστρο με ζώνει,
το σκοτάδι της αμαρτίας φωτιά
με καίει, με λιώνει.


Εσύ που από τα πέλαα τα νερά
τα υψώνεις νέφη, πάρε τα, Έρωτά μου,
κυλάνε, είναι ποτάμια φλογερά
τα δάκρυά μου.


Γύρε σ΄ εμέ. Η ψυχή πώς πονεί!
Δέξου με Εσύ που δέχτηκες και γείραν
άφραστα ως εδώ κάτου οι ουρανοί.
και σάρκα επήραν.


Στ΄ άχραντά Σου τα πόδια, βασιλιά
μου Εσύ θα πέσω και θα στα φιλήσω,
και με της κεφαλής μου τα μαλλιά
θα στα σφουγγίσω.


Τ΄ άκουσεν η Εύα μέσ΄ στο αποσπερνό
της παράδεισος φως ν΄ αντιχτυπάνε,
κι αλαφιασμένη κρύφτηκε... Πονώ,
σώσε, έλεος κάνε.


Ψυχοσώστ΄, οι αμαρτίες μου λαός,
Τα αξεδιάλυτα ποιος θα ξεδιαλύση;
Αμέτρητό Σου το έλεος, ο Θεός!
'Αβυσσο η κρίση.



Από το βιβλίο"Η Κασιανή και το έργο της" του Παναγιώτη Θ.Παπαθεοδώρου, Θεολόγου -Λυκειάρχη


1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Τον κ.Παπαθεοδώρου τον είχα Γυμνασιάρχη. Καταπληκτικός θεολόγος και άνθρωπος.