Σάββατο, 18 Απριλίου 2009

KΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ - ΑΝΑΣΤΑΣΗ


Κανένας δεν τόλμησε να αναμετρηθεί με τον θάνατο.

Μόνο ο Χριστός πήγε να τον συναντήσει, αναμετρήθηκε μαζί του και κατέλαβε θριαμβευτικά το οχυρό του.

Από τότε δεν υπάρχει θάνατος πλέον.

« Ποῦ σου θάνατε τό κέντρον ; ποῦ σου ἅδη τό νεῖκος»

Όπου Χριστός εκεί και η ζωή.

Εκεί που ήταν πάντα φθορά, τώρα είναι η αφθαρσία.

Ο κόσμος, η φιλοσοφία, η τέχνη προσπάθησαν να ωραιοποιήσουν τη ζωή. Η επιστήμη να την παρατείνει. Μάταια όμως. Μόνο ο Χριστός κατάφερε να την ανακαινίσει. Έκανε το μηδέν άριστα, το προσωρινό αιώνιο και τον άνθρωπο κατά χάριν θεού.

Ο θάνατος καταργήθηκε. Έτσι βρήκαμε την πρώτη μας στολή της ψυχής .

Ο άνθρωπος για να γίνει σωστός άνθρωπος , πρέπει να γεννηθεί δυο φορές. Μια όταν γεννηθεί από την μητέρα του και μια όταν πιστέψει και δεχθεί να ενωθεί με τον αναστημένο Χριστό.

Έξω από την αθανασία όλα βρίσκονται στο κενό. Γι' αυτό η πιο δυστυχισμένη ύπαρξη είναι εκείνη που δεν πιστεύει και δεν ζει την Ανάσταση.

Ο Χριστός μέχρι την Ανάστασή του μας δίδασκε περί αιώνιας ζωής.

Με την ανάστασή του μας έδωσε την αιώνια ζωή .

Η αξία του ανθρώπου ορίζεται πλέον από την στάση απέναντι στον θάνατο, δηλ. στην Ανάσταση του Ιησού Χριστού .

3 σχόλια:

Anastasios είπε...

Αυτές τις στιγμές αναμένουμε σιωπηλοί τα καλά μαντάτα. Εν αναμονή χαράς λαμπροφόρου εύχομαι ολόψυχα το Φως του Παναγίου Τάφου να πλημμυρίσει τις ψυχές και τις σκέψεις μας και να μας οδηγεί πάντα σ’ όλες τις ημέρες της ζωής μας.

μάγκας είπε...

Χριστός Ανέστη!

Ι χ ν η λ ά τ η ς είπε...

Την ευχή σας να' χουμε , με το Χριστός Ανέστη.
Είδατε πάτερ στον κατηχητικό λόγο του Ρωσσίας Κυρρίλου, ΠΟΙΟΊ ΉΤΑΝ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ;

Μα φυσικά Ο Βλαδίμηρος και ο Δημήτριος..
Οι δικοί μας γιατί δεν κάθονται μέχρι το τέλος; Ας είναι, ο Θεός θα τους φωτίσει.
Ως τότε, Xpηcτοc Bocκpec!