Πληρωτικά Ήχος Δ´ (Άγια) Εκφωνεί ο Αρχιδιάκονος της Ιεράς Μητροπόλεως Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης π. Χρυσόστομος Κοτίδης και ψάλλει ο Πρωτοψάλτης του Ι. Ν. Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Τρικάλων Χρήστος Οικονόμου.
Χρήστος Οικονόμου
Πληρωτικά Ήχος Δ´ (Άγια) Εκφωνεί ο Αρχιδιάκονος της Ιεράς Μητροπόλεως Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης π. Χρυσόστομος Κοτίδης και ψάλλει ο Πρωτοψάλτης του Ι. Ν. Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Τρικάλων Χρήστος Οικονόμου.
Στους
δύο πρώτους από τους τρεις στίχους του Συναξαρίου του Όρθρου της 10ης
Ιανουαρίου ο άγιος Γρηγόριος
παραλληλίζεται προς μία από τις αρχαίες εννέα Μούσες, έδρα των οποίων ήταν η
Πιερία. (Πιθανόν να εννοείται η Πολύμνια, η Μούσα των ιερών ύμνων).
Οι τρεις
στίχοι έχουν ως εξης:
«Η Μούσα
Γρηγόριος, ου Νύσσα θρόνος,
ου Πιερίαν,
αλλ’ Εδέμ σκηνήν έχει.
Γρηγόριον δεκάτη
θανάτου κνέφας αμφεκάλυψεν».
Στον
πρώτο στίχο γίνεται παρήχηση μεταξύ των λέξεων «Μούσα» και «Νύσσα». Στον ίδιο
στίχο, απουσιάζει το ρήμα στην αναφορική πρόταση «ου Νύσσα» θρόνος», δίνοντας
ένταση στο νόημα. [το «ου» [διαφορετικό από το αρνητικό μόριο «ου», που είναι η
πρώτη λέξη του δεύτερου στίχου] είναι γενική Ενικού της αναφορικής αντωνυμίας
«ος» και σημαίνει «του οποίου»].
Στον
τρίτο στίχο [ που κινείται πάντα σε ποιητικό ύφος], η λέξη «κνέφος» σημαίνει
«σκότος», «σκοτεινιά», ενώ το «αμφεκάλυψεν» [Αόριστος του ρήματος
«αμφικαλύπτω»] σημαίνει «τύλιξε γύρω –γύρω», «κάλυψε απ’ όλες τις μεριές»,
«περικάλυψε».
Το
«αμφικαλύπτω» το βρίσκουμε ήδη στον Όμηρο αρκετές φορές, μάλιστα σε στίχους
Π350 της Ιλιάδας σχεδόν ταυτίζεται με το εδώ «θανάτου κνέφας αμφεκάλυψεν».
«θανάτου δε μέλαν νέφος αμφεκάλυψεν» [«μέλαν νέφος»= «σκοτεινό σύννεφο»].
Μετά από
αυτές τις διευκρινίσεις, οι τρεις στίχοι θα μπορούσαν να αποδοθούν ως εξής:
«Η Μούσα
Γρηγόριος, του οποίου θρόνος (είναι ) η Νύσσα,
Όχι την Πιερία, αλλά την Εδέμ (τον Παράδεισο) έχει ως
κατοικία.
Τη δεκάτη
(του μηνός), τον Γρηγόριο τον τύλιξε το σκοτάδι του θανάτου».
Ανδρέας
Μοράτος, «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ» τ.1182
Τα παραπάνω λόγια θα μπορούσαν να
ανήκουν σε κάποιον σύγχρονο άγιο της Εκκλησίας μας. Θα μπορούσαν σαφώς να
ανήκουν σ’ έναν άνθρωπο γαλουχημένο
παιδιόθεν στα νάματα της πίστεως. Και οπωσδήποτε θα είχαν λεχθεί σε στενό κύκλο
πιστών και ομοφρονούντων ανθρώπων ή σε κάποιο εξομολογητήριο.
Κι
όμως, ελέχθη δημόσια σε τηλεοπτική συνέντευξη! Αυτή η ομολογία πίστεως, γιατί
περί αυτού πρόκειται, έγινε από τον τραγουδιστή κ. Νίκο Οικονομόπουλο σε
συνέντευξη που έδωσε στον δημοσιογράφο κ. Γιώργο Λιάγκα.
Μεταφέρουμε
το σχετικό απόσπασμα: «Είμαι παραδομένος στον Χριστό. Δεν με ενδιαφέρει τίποτε
άλλο, παρά να κερδίσω την αιώνια ζωή. Θέλω να γίνω καλύτερος άνθρωπος. Θέλω να
βοηθήσω όσο μπορώ ανθρώπους που έχουν προβλήματα, αλλά να γίνω καλύτερος
άνθρωπος για να μπορέσω να πάω εκεί που θέλω. Δεν ξέρω αν το αξίζω, αλλά θέλω
να πάω. Πιστεύω σε αυτό, ξέρω ότι υπάρχει μέσα μου, όπως το ξέρουν πάρα πολλοί
άνθρωποι που δεν μπορούν να μιλήσουν δημόσια. Αγαπώ πολύ τον Χριστό, το λέω
συνέχεια, είναι ο μόνος τρόπος ζωής για εμένα. Ποτέ δεν προσπάθησα να πείσω
κάποιον ότι πρέπει να πιστέψει στον Χριστό γιατί…. Δεν υπάρχει γιατί, αυτό θα
το νιώσεις μόνος σου, εγώ το νιώθω και θέλω να το μεταδώσω. Ποτέ μην χάσεις την
πίστη σου… Θέλω να μοιραστώ την αγάπη
μου. Αγαπάω τον Χριστό…»!
Σε
μια εποχή όπου τα πάντα έχουν ισοπεδωθεί και η πίστη του Χρίστου χλευάζεται,
έρχεται αυτός ο νέος άνθρωπος, κάποιος να βρει τέτοια πίστη, να ομολογήσει με
ηρεμία, γαλήνη και πειθώ την θεότητα του Ιησού Χριστού και την βεβαιότητα της
αιώνιας ζωής. Είναι πολύ σημαντικό. Όχι, γιατί ο Χριστός μας έχει ανάγκη. Αλλά,
γιατί αυτός ο άνθρωπος, έχει θαυμαστές, νέους κυρίως, που ακούν και
διασκεδάζουν με τα τραγούδια του. Γι’ αυτό και δήλωσή του αυτή είναι ένα
κήρυγμα και ένα έργο ιεραποστολής.
Έχει
ο Θεός τους ανθρώπους του παντού! Αυτοί που δεν το φανταζόμαστε -εμείς οι « της
Εκκλησίας» άνθρωποι- «προάγουσιν υμάς εις την βασιλείαν του Θεού», κατά τον λόγον
του Κυρίου. Ουαί ΗΜΙΝ…!
«ΑΓΙΑ
ΛΥΔΙΑ», τ. 632
π. Κλήμης Πυρουνάκης Ιεραποστολή χωρίς νουθεσίες Ι.Ν Αγίου Νικολάου Ραγκαβά, Ιανουάριος 2026. =========================== 🔴 Παραγωγή: https://antistudio.gr 👉 Δείτε:
Στην Ορθόδοξη Εκκλησία και Θεολογία δεν χωρούν άλλου είδους «Ηθικές»,
όπως η «νομική», η «αντικειμενική», η
εξωτερική απομονωμένη ηθική, αποκομμένη από την ηθική ζωή.
Στην ορθόδοξη θεολογία
ηθική είναι όλο το εσωτερικό ήθος του
ανθρώπου. Είναι η αληθινή ευσέβεια και όχι η ευσεβοφάνεια και ο ευσεβισμός.
Στην Ορθόδοξη ηθική
είναι η βαθύτερη αναμέτρηση με την αλήθεια, την αγάπη και την ελευθερία. Αυτή είναι ουσιαστικά η αληθινή
ηθική. Διαφορετικά δεν θα ανακήρυσσε η Εκκλησία ποτέ αγίους σαν την αγία Μαρία
την Αιγύπτια και σαν τον Μ. Κωνσταντίνο. Αυτοί οι άγιοι είχαν κάνει πολλά στη ζωή τους, και, κρινόμενοι με
την «αντικειμενική ηθική» δεν θα έπρεπε να είναι άγιοι. Κι’ όμως, κρινόμενοι με
το ευαγγελικό πνεύμα, του ορθοδόξου ήθους , που βλέπει τη ζωή του κάθε ανθρώπου
ενωμένη με το χώρο και το χρόνο που ζει, με τα βάθη της κληρονομικότητας και
της αγωγής του και με την άπειρη
αγιαστική δύναμη της Εκκλησίας, βγαίνουν άγιοι και μάλιστα ισαπόστολοι, όπως ο
Μ. Κωνσταντίνος.
Με την ευαγγελική ηθική
«οι τελώνες και αι πόρναι προάγουσιν ημάς εις την βασιλείαν των ουρανών».
Όποιος θέλει να είναι
σύμφωνος με την ορθόδοξη ηθική, δεν έχει παρά να έχει υπ΄ όψη του, για την
πορεία του και για την πορεία της Εκκλησίας, όλο το βάθος και όλες τις άπειρες
διαστάσεις του ευαγγελικού πνεύματος, που αποκαλύπτουν το αληθινό ήθος της
ορθόδοξης ηθικής και όχι της «νομικής».
Αποσπασματική και
περιπτωσιακή ηθική δεν υπάρχει στην ορθόδοξη θεολογία και Εκκλησία.
Μεμονωμένες «ηθικές»
πράξεις, αποκομμένες από το όλο ήθος του προσώπου, είναι απαράδεκτες για την
ορθόδοξη πίστη και συνείδηση. Δεν μπορείς λ. χ.
να λέγεσαι ηθικός όταν εγκρατεύεσαι
στις ορμές σου και κατακρίνεις ή μισείς
τον αδελφό σου, τον πλησίον σου.
γ.
Έχετε ποτέ παρατηρήσει
την ζωή της καρδιάς; Δοκιμάστε να το κάνετε, έστω για ένα μικρό διάστημα, και
παρατηρήστε τι θα ανακαλύψετε: Προκύπτει κάτι δυσάρεστο, και ταράζεστε. Σας
βρίσκει κάποια δυστυχία, και νοιώθετε λύπηση για τον εαυτό σας. Βλέπετε
κάποιον που δεν συμπαθείτε, και αμέσως αναβλύζει μέσα σας η εχθρότητα.
Συναντιέστε με κάποιον ισότιμό σας, ο οποίος εν τω μεταξύ σας έχει
προσπεράσει κοινωνικά, και αρχίζετε να τον φθονείτε. Αναπολείτε τα
ταλέντα σας και τις ικανότητές σας, και αρχίζετε να νοιώθετε
υπερηφάνεια…. Όλη αυτή η σαπίλα: ματαιοδοξία, σαρκική επιθυμία,
λαιμαργία, ακηδία, κακία… η μία στοιβαγμένη πάνω στην άλλη, τελικά καταστρέφουν
την καρδιά. Και όλα αυτά μπορούν να διαπεράσουν την καρδιά μέσα σε λίγα
μόνο λεπτά. Για τον λόγο αυτό, κάποιος ασκητής που ασκούσε αυστηρό έλεγχο
στον εαυτό του, είπε -πολύ σωστά- ότι «η καρδιά του ανθρώπου είναι γεμάτη από
δηλητηριώδη φίδια. Μόνο οι καρδιές των αγίων είναι απαλλαγμένες από αυτά
τα φίδια: τα πάθη.»
Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς