Πρόσφατα γεγονότα χωρίς σχόλια… - Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

Πρόσφατα γεγονότα χωρίς σχόλια…

 

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Παραθέτουμε πρόσφατα γεγονότα χωρίς σχόλια, ενδεικτικά όμως αυτών που παίρνουν τις αποφάσεις και επηρεάζουν τη ζωή των πολιτών της χώρας μας. Την Κυριακή 10 Μαΐου ήταν η ετήσια εορτή προς τιμήν της μητέρας. Την παραμονή, Σάββατο στις 10 μ.μ., το κρατικό κανάλι ΕΤ3 μετέδωσε αφιέρωμα στο βιβλίο «Το δεύτερο φύλο», της άθεης και οπαδού του Στάλιν Γαλλίδας συγγραφέως Σιμόν ντε Μπωβουάρ, συντρόφου του Ζαν Πολ Σαρτρ, που είχε εκδοθεί  το 1949… Σημειώνεται ότι ο άθεος  αριστερός διανοούμενος Μισέλ Ονφρέ σε άρθρο του στο περιοδικό “Le Point” (τεύχος 2104, 10/1/2013, σελ. 73) απομυθοποίησε την Μπωβουάρ, που ήταν εχθρός της οικογένειας και της μητρότητας: « Η Μπωβουάρ  δεν υπήρξε ποτέ ερωτευμένη με τον Σαρτρ. Ζούσαν μαζί συμβατικά, με πλήρη ανεξαρτησία του ενός από τον άλλον και αλληλοανέχονταν την πολυκύμαντη ερωτική τους ζωή, η δε Μπωβουάρ απέκρυπτε με σταθερότητα το γεγονός ότι ήταν λεσβία»…

 

            Την Κυριακή, 10 Μαΐου, εβδομαδιάτικη εφημερίδα είχε ένθετο βιβλίο, επανέκδοση του 1999,  αφιερωμένο στα 50 χρόνια από τη λήξη του Εμφυλίου (1949-1999). Από τους 13 που γράφουν την άποψή τους σε αυτό οι έντεκα είναι «προοδευτικής αντιλήψεως»  και οι δύο διαφορετικής. Στο ίδιο βιβλίο υπάρχει επίμετρο με  έξι που πολέμησαν στον εμφύλιο, τριών κομμουνιστικών αντιλήψεων (Κύρκος, Φαράκος, Μπέικου) και τριών δημοκρατικών (Παπαθανασίου, Παπακωνσταντίνου, Δροσογιάννης).

 

            Την εβδομάδα 2 με 8 Μαΐου ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος έκαμε επίσημη επίσκεψη στην Αθήνα. Επισκέφθηκε την πολιτειακή, την πολιτική και την αυτοδιοικητική ηγεσία, καθώς και επιχειρηματίες και το Αρσάκειο εκπαιδευτήριο. Σημειώνεται ότι όλη η ηγεσία της χώρας (πολιτειακή, πολιτική, κοινοβουλευτική) που συνάντησε ο Παναγιώτατος υποστήριξε την ψήφιση του Νόμου για την καθιέρωση του «γάμου» των ομοφυλοφίλων και την εκ μέρους τους τεκνοθεσία. Εν όψει της εορτής της μητέρας ο Οικ. Πατριάρχης σε όλες του τις ομιλίες ουδόλως έθιξε το θέμα της οικογένειας και της ιερότητας του γάμου. Μίλησε για θέματα που ο κάθε κοσμικός ηγέτης τα επικροτεί. Σημειώνεται ότι υπάρχει από καιρό σε εκκρεμότητα η απάντηση του Φαναρίου στο ερώτημα της Εκκλησίας της Ελλάδος για το αν εγκρίνει τη βάπτιση τεκνοθετημένων παιδιών ζεύγους ομοφυλοφίλων. Ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος έχει τεθεί κατά της βάπτισης τους, αλλά δεν προώθησε την άποψή του ως πρόταση προς έγκριση στην Ιερά Σύνοδο. Το ερώτημα ετέθη μετά τη βάπτιση τέτοιων παιδιών πλουσίων ομογενών από τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής στην Βουλιαγμένη Αττικής.

 

            Στις 21 παρελθόντος Μαρτίου ήταν η ημέρα της ποίησης και ο Οργανισμός της Αρχιεπισκοπής Αθηνών «Αποστολή» παρουσίασε «μια ξεχωριστή καμπάνια πολιτισμού και κοινωνικού μηνύματος…όπου η δύναμη της ελληνικής ποίησης συναντά τις διαχρονικές αξίες που βρίσκονται στον πυρήνα του ανθρωπιστικού της έργου, αναδεικνύοντας με διακριτικό αλλά ουσιαστικό τρόπο  το αποτύπωμα της προσφοράς της στην κοινωνία…». Πέραν του δυσνόητου του κειμένου το σχετικό δελτίο Τύπου δεν αναφέρει ούτε μία λέξη που να διαφοροποιεί την «Αποστολή» από τις άλλες ανθρωπιστικές οργανώσεις. Επί πλέον στην καλλιτεχνική προσέγγιση της ποίησης απαγγέλθηκαν έργα των Οδυσσέα Ελύτη, Άγγελου Σικελιανού, Κωστή Παλαμά, Μαρίας Πολυδούρη, Τάσου Λειβαδίτη, Γιάννη Ρίτσου, Ντίνου Χριστιανόπουλου, Κωνσταντίνου Καβάφη, Γιώργου Σεφέρη και Κικής Δημουλά. Οι περισσότεροι από τους συγκεκριμένους ποιητές δεν έχουν σχέση με αυτό που πρέπει να  εκφράζει η «Αποστολή», προτιμώνται όμως  από τους  «προοδευτικούς» κύκλους.

 

            Την 7η Μαΐου σε άρθρο του στην εφημερίδα «Λε Φιγκαρό» (σελ. 17) ο Εντουάρ Τετρώ σημείωσε ότι ο Έλον Μασκ προανήγγειλε πως με τις επενδύσεις δισεκατομμυρίων δολαρίων που κάνει για την τεχνητή νοημοσύνη (ΤΝ) έως το 2030 δεν θα υπάρχει σχέση μεταξύ εργασίας, αμοιβών, οικονομιών ή επιπέδου ζωής σε μια κοινωνία, όπου ο αριθμός των ανθρωποειδών θα έχει ξεπεράσει αυτόν των ανθρώπων… Στις 9-10 Μαΐου η ίδια εφημερίδα δημοσίευσε δημοσκόπηση αν οι Γάλλοι πολίτες βλέπουν κινδύνους από την ανάπτυξη της ΤΝ και σε ποιους τομείς. Το 68% των ερωτηθέντων εξέφρασαν φόβους για την απασχόληση, το 75% για τη Δημοκρατία, το 75%  για την εθνική τους κυριαρχία, το 79% για την αλήθεια των πληροφοριών, το 80% για την πνευματική τους ανεξαρτησία  και το 87% για τα προσωπικά τους δεδομένα...

 

Θεωρητικός προβληματισμός από την εφαρμογή της ΤΝ  υπήρξε στην Εκκλησία της Ελλάδος και παρά τις υπάρχουσες επιφυλάξεις ο Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας προχώρησε στην εφαρμογή της. Ο πρ. Υπουργός κ. Μανόλης Δρεττάκης, στην εφημερίδα «Χριστιανική» (20/11/2025, σελ. 5) εξέφρασε τον προβληματισμό του για την εφαρμογή της ΤΝ στην Εκκλησία, με βάση την άποψη του Ευαγγέλου Κάνουλα, καθηγητή ΤΝ στο πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ, ότι «η ΤΝ δεν αλλάζει μόνο τα εργαλεία μας, αλλάζει την ίδια τη διαδικασία της γνώσης, της δημιουργίας και της απόφασης». Ο κ. Δρεττάκης προτείνει ότι αν η Ιεραρχία κρίνει ότι η ΤΝ θα μπορούσε να συμβάλει στο έργο της να προσδιορίσει το ακριβές περιεχόμενο της εφαρμογής, και αφού κρίνει από ποιους θα διαμορφωθεί τότε να προχωρήσει στην υλοποίησή της.  

 

Στην Κωνσταντινούπολη από τις 11 έως τις 15 Μαρτίου 2026 πραγματοποιήθηκε το 10ο  Διεθνές Μαθητικό Συνέδριο Λογοτεχνίας, το οποίο διοργανώθηκε από το Ζωγράφειο Λύκειο της Βασιλεύουσας και τα Εκπαιδευτήρια Μαντουλίδη της Θεσσαλονίκης, που ανήκουν πλέον στον όμιλο Dukes Education, με πρόεδρο τον Αατίφ Χασάν. Το Συνέδριο ήταν υπό την αιγίδα του Οικουμενικού Πατριάρχη, ο οποίος απέστειλε σχετικό χαιρετισμό. Στο Συνέδριο συμμετέσχον περίπου 400 μαθητές από σχολεία της Ελλάδος, της Κύπρου, της Αφρικής, της Αμερικής και της Τουρκίας και ήταν αφιερωμένο στην Διδώ Σωτηρίου. Στον χαιρετισμό του ο κ. Βαρθολομαίος χαρακτήρισε τη συγγραφέα αγωνίστρια για την ανθρωπιά, την ειρήνη και τη δικαιοσύνη, υπογραμμίζοντας ότι το έργο της και ιδίως τα «Ματωμένα Χώματα» παραμένει δραματικά επίκαιρο σε μια εποχή κατά την οποία ο πόλεμος εξακολουθεί να σκορπίζει τρόμο και οδύνη. 

 

Όπως αναφέρεται σε ρεπορτάζ καθημερινής εφημερίδας των Αθηνών δύο ήσαν τα βιβλία της λογοτέχνιδας που «κέρδισαν» τους μαθητές, τα «Ματωμένα Χώματα» και η «Εντολή», που αφορά κυρίως την ιστορία του στελέχους του ΚΚΕ Νίκου Μπελογιάννη. Η διδάσκουσα στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών Μαρία Νικολοπούλου γράφει σε άρθρο της για το έργο της Σωτηρίου: «Η σχέση της Διδώς Σωτηρίου με τον Μαρξισμό και την Αριστερά είναι μια σχέση κατ’ αρχήν ιδεολογική και βιωματική, που καθορίζει τη γραφή της, τη θεματική και την πρόσληψη των έργων της». Για τα «Ματωμένα Χώματα» γράφει ότι «συνδυάζουν τη μεσοπολεμική παράδοση της μαρτυρίας με τον αντιπροσωπευτικό ήρωα, αίτημα του μεσοπολεμικού σοσιαλιστικού ρεαλισμού, τη δομή μαθητείας και μια μαρξιστική ερμηνεία της Μικρασιατικής Καταστροφής…Αυτή η αφήγηση της ιστορίας  θεωρήθηκε μια εθνική αφήγηση: το βιβλίο μεταφέρθηκε σε τηλεοπτική σειρά και προτάθηκε το 2007 (Σημ. γρ.  από την κυβέρνηση της ΝΔ) να διανεμηθεί ως συνοδευτικό σχολικό ανάγνωσμα για την Έκτη Δημοτικού, για να εξισορροπήσει τις αντιδράσεις στο σχολικό βιβλίο Ιστορίας της Μ. Ρεπούση». Ως συμπέρασμα η Μαρία Νικολοπούλου γράφει: «Η Σωτηρίου είναι μια συγγραφέας που συνέδεσε τη ζωή και τη γραφή της με τις αριστερές ιδέες και προσπάθησε μέσα από τα κείμενά της να παρουσιάσει κρίσιμα ιστορικά βιώματα με μαρξιστική μεθοδολογία». (Βλ. σχ. περ/κό «Το Δέντρο», τεύχος 222-223, Αθήνα, Χειμώνας 2018, σελ. 96-98).

 

            Σημειώνεται ότι κεντρική ομιλήτρια στο εν λόγω μαθητικό συνέδριο για την Διδώ Σωτηρίου ήταν η Λένα Διβάνη, η οποία σε συνέντευξή της (BOVARY, 12 Μαρτίου 2018)  είχε δηλώσει: «…Έμαθα επίσης ότι ο γάμος δεν κάνει καλό στην υγεία, ούτε τα παιδιά». Για το θεσμό του γάμου αναφέρθηκε και στην εκπομπή της ΕΡΤ «Δύο στις 10» (14/1/2024) και είπε, μεταξύ άλλων: « Για μένα ο γάμος είναι φυλακή και νομίζω για όλους πια. Ο θεσμός ξεφτίζει και το 60% παίρνει διαζύγιο σύμφωνα με τα αρχεία του Δικηγορικού Συλλόγου…Τώρα το παιδί είναι το θέμα, ο γάμος είναι πολύ παλιακός. Όπως και η παραδοσιακή οικογένεια είναι πολύ παλιακή. Τώρα η οικογένεια μπορεί να είναι οι φίλοι σου, μπορεί δύο άντρες, δύο γυναίκες, μία γυναίκα και το παιδί της. Κάποτε ήταν μπαμπάς, μαμά, παιδί, Τελείωσε αυτό». Αυτά στην Κωνσταντινούπολη εν όψει της εορτής της μητέρας...-

αναστασιοσκ

Για τον π. Βασίλειο Γοντικάκη στον Άγ. Ανδρέα – Αλ. Μιστριώτης | B΄ μέρος

 

Το βράδυ της Δευτέρας 8 Δεκεμβρίου 2025, πραγματοποιήθηκε εκδήλωση για τον μακαριστό π. Βασίλειο Γοντικάκη στο εκκλησάκι του Αγ. Ανδρέα (πλ. Αμερικής, οδός Λευκωσίας). Ομιλητές ήταν ο θεολόγος Βασίλης Ξυδιάς και ο εικαστικός καλλιτέχνης και δραματουργός Αλέξανδρος Μιστριώτης. Προλόγισε ο εφημέριος του ναού π. Ιγνάτιος Παπασαράντης. Η μαγνητοσκόπηση έγινε με τη φροντίδα του Αντώνη Γεωργακίου. Ο Αλέξανδρος Μιστριώτης μίλησε για το κλίμα μιας εποχής, η οποία μοιάζει να μην είναι σήμερα κατανοητή για πολλούς και στην οποία υπήρξε πρωταγωνιστής ο γέροντας Βασίλειος. Η φλόγα και ορμή του ήταν μεταδοτική, ακούγοντας τον αισθανόσουν πως έχεις μπροστά σου έναν άνθρωπο ζωντανό, σύγχρονο, που στεκόταν απέναντι στον ηθικισμό και την τυπολατρία. Η συνεχής επίκληση της αδιάπτωτης αγάπης του Ενός για όλα τα πλάσματα γινόταν στα λόγια του αισθητή σαν μια πρόσκληση στη ζωή της χάριτος, ζωή προσιτή και διαθέσιμη σε όλους.

«Προέβλεψε ο Κάφκα τον σύγχρονο πολίτη;» Από Inchiostronero Συντακτικό Επιτελείο

 Ένας συγγραφέας του εικοστού αιώνα συνεχίζει να περιγράφει με ανησυχητική ακρίβεια την κατάσταση του σύγχρονου πολίτη.

«Προέβλεψε ο Κάφκα τον σύγχρονο πολίτη;»

Ακατανόητες διαδικασίες, αόρατες δυνάμεις και εκτεταμένη ενοχή: γιατί σήμερα ζούμε ολοένα και περισσότερο μέσα σε ένα καφκικό μυθιστόρημα.

                                              Inchiostronero Συντακτικό Επιτελείο

Ο Φραντς Κάφκα δεν είναι ένας «δύσκολος» συγγραφέας. Είναι ένας απαραίτητος συγγραφέας. Οι ιστορίες του δεν αφορούν έντομα, δικαστήρια ή κάστρα: αφορούν έναν άνθρωπο που αντιμετωπίζει μια δύναμη που δεν μπορεί πλέον να καταλάβει. Στην εποχή μας των ψηφιακών γραφειοκρατιών, των αδιαφανών αποφάσεων και των απρόσωπων ευθυνών, ο Κάφκα φαίνεται να περιγράφει προφητικά την κατάσταση του σύγχρονου πολίτη. Όχι λογοτεχνική προφητεία, αλλά πολιτική σαφήνεια.

 

Για τον π. Βασίλειο Γοντικάκη στον Άγ. Ανδρέα – Β. Ξυδιάς Α΄ μέρος

 

Το βράδυ της Δευτέρας 8 Δεκεμβρίου 2025, πραγματοποιήθηκε εκδήλωση για τον μακαριστό π. Βασίλειο Γοντικάκη στο εκκλησάκι του Αγ. Ανδρέα (πλ. Αμερικής, οδός Λευκωσίας). Ομιλητές ήταν ο θεολόγος Βασίλης Ξυδιάς και ο εικαστικός καλλιτέχνης και δραματουργός Αλέξανδρος Μιστριώτης. Προλόγισε ο εφημέριος του ναού π. Ιγνάτιος Παπασαράντης. Ο Β. Ξυδιάς εστίασε στα βιογραφικά στοιχεία του γέροντα, στη συμβολή του στην αναγέννηση του αγιορείτικου κοινοβιακού μοναχισμού τη δεκαετία του 60 και μετά, καθώς και στην επίδραση που είχε στη στροφή πολλών νέων προς την Ορθοδοξία κατά τη δεκαετία του 80. Στο video περιλαμβάνονται και αποσπάσματα από τη συζήτηση που ακολούθησε: η σημασία που απέδιδε ο γέροντας στη Θεία Λειτουργία, πώς απέρριπτε τις εκδηλώσεις ισχύος κ.ά.

Σαράντος Καργάκος - Πρόσωπα της εποχής μας - Επεισόδιο 1 | COSMOTE HISTORY

 

Νέα Cosmote TV: www.cosmotetv.gr Εγγραφείτε στο κανάλι της COSMOTE TV: http://bit.ly/2Vc8adm Σύγχρονοι Έλληνες των τεχνών και του πνεύματος συστήνονται, συνομιλούν και γίνονται πηγή έμπνευσης με τη ζωή και το πλούσιο έργο τους. Μια γνωριμία με τους ανθρώπους που διαμορφώνουν το σύγχρονο πνευματικό τοπίο της χώρας μας. Η ζωή και το πλούσιο έργο ενός από τους σημαντικότερους εν ζωή ιστορικούς, φιλολόγους και δοκιμιογράφους της Ελλάδας, του Σαράντου Καργάκου, που με τις γνώσεις, τις ιδέες και την πολιτική του στάση έχει επηρεάσει ολόκληρες γενιές.

ΛΟΓΟΙ ΑΓΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ

 

— Γέροντα, αν ερχόταν σήμερα ο Χριστός, θα Τον αναγνώριζαν οι άνθρωποι;

— Ε, βρε παιδί, δύσκολο. Σήμερα οι άνθρωποι έμαθαν να κοιτάζουν τα φώτα και χάνουν τον ήλιο. Θέλουν πράγματα μεγάλα, εντυπωσιακά. Αν κάτι δεν κάνει θόρυβο, δεν το προσέχουν. Ο Χριστός όμως δουλεύει ήσυχα. Πάει απαλά στην καρδιά του ανθρώπου. Δεν την σπάει την πόρτα. Χτυπάει σιγά. Αλλά σήμερα, με τόση φασαρία που έχουν μέσα τους οι άνθρωποι, πού να ακούσουν;

Θα περνούσε, να πούμε, από έναν δρόμο γεμάτο κόσμο. Όλοι θα έτρεχαν. Άλλος θα μιλούσε μόνος του μ’ ένα μηχάνημα στ’ αυτί, άλλος θα κοίταζε μια οθόνη, άλλος θα είχε μέσα του θυμό, άλλος απελπισία. Και ξέρεις πώς είναι σήμερα οι άνθρωποι; Σαν τα μελίσσια που τα χτύπησαν με ξύλο. Βουίζουν συνέχεια. Δεν αναπαύονται. Και γιατί δεν αναπαύονται; Γιατί έδιωξαν τον Θεό και μετά ζητούν ειρήνη. Γίνεται αυτό; Άμα βγάλεις το καντήλι από το σπίτι, θα σκοτεινιάσει. Δεν φταίει το σπίτι.

— Γέροντα, γιατί κουράστηκε τόσο ο κόσμος;

— Γιατί πήρε πολλές ευκολίες και έχασε το φιλότιμο. Παλιά ο άνθρωπος είχε δυσκολίες, αλλά είχε καρδιά. Τώρα τα έχουν όλα και δεν χορταίνουν. Ξέρεις τι είναι ο σημερινός άνθρωπος; Σαν το παιδάκι που όλο του δίνουν γλυκά και στο τέλος αρρωσταίνει. Έτσι κι αυτοί. Πολλές ανέσεις, πολλές διασκεδάσεις, πολλές πληροφορίες, και μέσα τους άδειοι. Δεν έμαθαν να στερούνται λίγο, να κάνουν υπομονή, να λένε «δόξα τω Θεώ». Γι’ αυτό με το παραμικρό πέφτουν. Ένας λόγος, μια δυσκολία, μια αρρώστια, και διαλύονται. Δεν έχουν μέσα τους αντίσταση πνευματική.

Και θα πήγαινε ο Χριστός και σε έναν ναό. Θα έβλεπε κεριά αναμμένα, πολυελαίους, ψαλμωδίες, αλλά πολλές καρδιές κλειστές. Άλλος θα σκεφτόταν τα λεφτά του, άλλος ποιος τον κοίταξε, άλλος ποιος τον αδίκησε. Ο νους αλλού. Και ο Θεός θέλει νου καθαρό. Όχι πολλά πράγματα. Καρδιά θέλει. Ένα «Χριστέ μου, βοήθησέ με» από την ψυχή. Αυτό.

— Δηλαδή, Γέροντα, δεν φτάνουν τα εξωτερικά;

— Ε, μόνο με τα εξωτερικά γίνεται δουλειά; Και το σκιάχτρο φοράει ρούχα, αλλά άνθρωπος δεν είναι. Έτσι και ο χριστιανός. Άμα έχει μόνο εξωτερικά πράγματα και μέσα του δεν δουλεύει πνευματικά, δεν αλλάζει. Σήμερα πολλοί θέλουν χριστιανισμό χωρίς μετάνοια. Να ανάψουν ένα κεράκι, να αισθανθούν λίγο καλύτερα και ύστερα να συνεχίσουν τα ίδια. Ο Χριστός όμως δεν ήρθε να μας χαϊδέψει τα πάθη. Ήρθε να μας θεραπεύσει. Και η θεραπεία πονά λίγο.

— Γέροντα, και ο μεγάλος ιεροεξεταστής σήμερα πώς θα ήταν;

— Θα ήταν πολύ τακτοποιημένος άνθρωπος. Πολύ λογικός. Πολύ οργανωμένος. Θα είχε προγράμματα, επιτροπές, λόγια πολλά. Θα μιλούσε όλη μέρα για τον άνθρωπο και δεν θα άφηνε τον Θεό να ενεργήσει. Αυτό είναι το φοβερό. Σήμερα οι άνθρωποι πιστεύουν περισσότερο στα σχέδιά τους παρά στην Χάρη του Θεού. Και ξέρεις τι θα έλεγε στον Χριστό; «Οι άνθρωποι δεν αντέχουν αυτά που λες. Θέλουν εύκολα πράγματα». Δηλαδή τι; Θέλουν έναν Θεό χωρίς Σταυρό. Χριστιανισμό χωρίς αγώνα. Αγάπη χωρίς θυσία. Μετάνοια χωρίς δάκρυ.

Κοίτα να δεις πονηριά που κάνει το κοσμικό πνεύμα. Μπαίνει σιγά σιγά. Δεν λέει στον άλλον: «Άφησε τον Θεό». Όχι. Του λέει: «Δεν πειράζει, κοίτα λίγο και τον εαυτό σου». Μετά: «Δεν πειράζει, πάρε και λίγη δόξα». Μετά: «Δεν πειράζει, κράτα και λίγη άνεση». Και σιγά σιγά παγώνει η ψυχή. Όπως το ψυγείο. Βάζεις μέσα κάτι και παγώνει. Έτσι παγώνει και η καρδιά από την πολλή κοσμικότητα. Μετά ο άνθρωπος μιλάει για αγάπη και δεν πονάει κανέναν. Μιλάει για πίστη και δεν προσεύχεται. Μιλάει για ταπείνωση και θίγεται με το παραμικρό.

— Και μέσα στην Εκκλησία γίνεται αυτό, Γέροντα;

— Αμ, πού δεν γίνεται; Άμα δεν προσέξει κανείς, παντού μπαίνει. Και στο ράσο μπαίνει. Και στο μοναστήρι μπαίνει. Γι’ αυτό χρειάζεται πολλή προσοχή. Γιατί άλλο το εκκλησιαστικό και άλλο το πνευματικό. Μπορεί κάποιος να είναι μέσα στην Εκκλησία χρόνια και να μην έχει γευτεί Θεό. Να κάνει πράγματα εκκλησιαστικά, αλλά μέσα του να δουλεύει κοσμικά. Να ζητά αναγνώριση, δύναμη, ανθρώπινη παρηγοριά. Και τότε στεγνώνει. Χάνει την απλότητα


Ο Χριστός όμως, βρε παιδί, δεν θέλει πολλά. Εμείς τα κάνουμε δύσκολα. Θέλει ταπείνωση. Να πεις: «Θεέ μου, δεν είμαι καλά. Βοήθησέ με». Αυτό. Αλλά ο εγωισμός δεν αφήνει τον άνθρωπο να το πει. Γι’ αυτό βασανίζεται. Ξέρεις τι είναι ο υπερήφανος άνθρωπος; Σαν το σφιγμένο χέρι. Δεν μπορεί να πάρει τίποτε. Ενώ ο ταπεινός είναι σαν την ανοιχτή παλάμη. Δέχεται την Χάρη.

— Και τι θα έκανε ο Χριστός μπροστά στον μεγάλο εκείνον άνθρωπο;

— Τίποτε. Θα τον κοίταζε. Αυτό θα ήταν όλο. Και αυτό το βλέμμα θα τον έκαιγε πιο πολύ από φωτιά. Γιατί ο Χριστός δεν κοιτά όπως κοιτάμε εμείς. Βλέπει μέσα στην ψυχή. Θα θυμόταν τότε εκείνος ο άνθρωπος πώς ξεκίνησε. Γιατί όλοι κάπου ξεκινήσαμε καλά. Μικροί είχαμε απλότητα. Πιστεύαμε πιο καθαρά. Μετά μπήκε ο κόσμος μέσα μας. Η φιλοδοξία, η λογική, η ξεροκεφαλιά. Και χάσαμε το παιδικό.

Ξέρεις τι λείπει σήμερα από τον κόσμο; Η απλότητα. Οι άνθρωποι έγιναν πολύπλοκοι. Και όσο πιο πολύπλοκος γίνεται ο άνθρωπος, τόσο μπερδεύεται. Ο διάβολος είναι μπερδευτής. Ο Θεός είναι απλότητα. Γι’ αυτό βλέπεις καμιά γιαγιά αγράμματη και έχει ειρήνη, και βλέπεις μορφωμένους ανθρώπους και βασανίζονται από χίλιους λογισμούς.

— Γέροντα, και τι κρατά ακόμη τον κόσμο;

— Η προσευχή λίγων ανθρώπων. Μια μάνα που ξυπνάει νύχτα και λέει ένα «Παναγία μου». Ένας άρρωστος που κάνει υπομονή χωρίς γογγυσμό. Ένας παπάς που λειτουργεί με πόνο. Ένας μοναχός που λέει κομποσχοίνι για τον κόσμο. Αυτοί κρατούν ακόμη τον κόσμο. Μη νομίζεις ότι τον κρατούν οι δυνατοί. Ο Θεός τον κόσμο τον κρατά με τους ταπεινούς.

Και να προσέχετε κάτι. Μην κοιτάτε να αλλάξετε όλον τον κόσμο. Αυτό είναι εγωισμός κρυφός καμιά φορά. Να κοιτάμε πρώτα τον εαυτό μας. Άμα διορθώσει ο καθένας λίγο τον εαυτό του, διορθώνεται και ο κόσμος. Από εμάς αρχίζει η αλλαγή. Από τον λογισμό. Από το πώς θα δούμε τον άλλον. Από το αν θα πούμε ένα «συγχώρεσέ με».

Και ο Χριστός ακόμη περνά από τον κόσμο. Δεν έφυγε. Εμείς φύγαμε μακριά και δεν Τον βλέπουμε. Εκείνος είναι κοντά. Περιμένει μόνο να ανοίξει λίγο η καρδιά. Να βρει λίγο φιλότιμο. Ένα δάκρυ μετανοίας. Ένα «ήμαρτον». Και τότε, βρε παιδί, κάνει μέσα στον άνθρωπο ολόκληρη Ανάσταση.

Άγιος Παΐσιος

amethystos

π. Ν. Λουδοβίκος: Έξοδος από την ιδιωτική ηθική

 

Antifono.gr

Έξοδος από την ιδιωτική ηθική ομιλία στην Σύναξη Δουρούτης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων την Τετάρτη 10 Μαρτίου.