ΘΡΑΣΥΒΟΛΟΣ ΣΤΑΝΙΤΣΑΣ-ΤΗΝ ΥΨΗΛΟΦΡΟΝΑ ΓΝΩΜΗΝ ΗΧΟΣ ΠΛ Δ΄

 

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΔΟΞΑΣΤΙΚΟ ΤΩΝ ΑΙΝΩΝ ΚΥΡΙΑΚΗ Γ' ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ "ΤΗΝ ΥΨΟΛΟΦΡΟΝΑ ΓΝΩΜΗΝ" ΣΕ ΗΧΟ ΠΛ Δ' ΣΕ ΜΕΛΟΠΟΙΗΣΗ ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΥ ΣΤΑΝΙΤΣΑ (+1987) ΤΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΕ ΤΙΤΛΟ "ΤΡΙΩΔΙΟΝ" ΤΟΥ ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΥ ΣΤΑΝΙΤΣΑ. ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟ Facebook https://m.facebook.com/%CE%A8%CE%B1%C... #Byzantinemusic #ΘρασύβουλοςΣτανίτσας #ΨΑΛΩ_ΤΩ_ΘΕΩ_ΜΟΥ_ΕΩΣ_ΥΠΑΡΧΩ #ByzantineChurch #Byzantine_music_instrumental #Byzantine_music_of_the_greek_orthodox_church #ByzantineChad

ΨΑΛΩ ΤΩ ΘΕΩ ΜΟΥ ΕΩΣ ΥΠΑΡΧΩ™

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑ 2026»: π. Νικόλαος Λουδοβίκος - π. Σπυρίδων Τσιμούρης

 

«Πνευματικότητα και σεξουαλικότητα» Συμμετέχουν: • Πρωτοπρεσβύτερος π. Νικόλαος Λουδοβίκος, Συγγραφέας, Καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων • Πρωτοπρεσβύτερος π. Σπυρίδων Τσιμούρης, Θεολόγος, Εκπαιδευτικός. Εγγραφείτε στο κανάλι μας για να ενημερώνεστε για τις μεταδόσεις μας:    / @synodoiporia   ▪ Ιστοσελίδα: https://enoriaendrasei.gr ▪ Σελίδα Facebook: https://www.facebook.com/ ▪ Σελίδα Instagram:   / enoria.en.drasei   ▪ Η κοινότητά μας στο viber https://invite.viber.com/ ▪ Email: info@enoriaendrasei.gr

Τὸ ἀνικανοποίητο τῶν νέων ἀνθρώπων πρέπει νὰ μᾶς προβληματίση γιὰ τὴν ποιότητα τῆς προσφερομένης ἀπὸ μᾶς διδαχῆς καὶ ἀγωγῆς

 

Μακαριστοῦ Γέροντος Γεωργίου Καψάνη, «Ὀρθοδοξία καὶ Οὑμανισμός - Ὀρθοδοξία καὶ Παπισμός»

Τὸ λάθος τῶν συγχρόνων οὑμανισμῶν, ὅλων τῶν ἀποχρώσεων, εἶναι ὅτι προσπαθοῦν νὰ κάνουν τὸν ἄνθρωπο νὰ ξεχάση τὴν θεία καταγωγή του καὶ τὸν θεῖο προορισμό του, τὸν εἰκονικό του χαρακτῆρα. Ἐν ὀνόματι τῆς προόδου, τοῦ πολιτισμοῦ, τῆς δικαιοσύνης, τὸν φυλακίζουν στὸ φθαρτό, στὸ πρόσκαιρο, στὸ μάταιο, στὸ πεπερασμένο. Τοῦ κόβουν τὰ φτερά. Προσπαθοῦν νὰ στρέψουν τὸν θεῖο δυναμισμό του καὶ τὴν ἐρωτική του δίψα σὲ δραστηριότητες ἐγκόσμιες, ὄχι ἴσως κακές, ἀλλὰ ἀνεπαρκεῖς καὶ περιορισμένες γιὰ νὰ πληρώσουν τὸν θεόπλαστο ἄνθρωπο καὶ θεούμενο ζῶον. Προσπαθοῦν ἐπίσης νὰ τὸν πείσουν ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶναι αὐτοθεός, αὐτόνομος, αὐτάρκης, αὐτοολοκληρούμενος. Πρόκειται δηλαδὴ γιὰ τὴν ἴδια τήν ἁμαρτία τοῦ Ἀδάμ, τὴν αὐτοθέωσι, τὸν ἐγωισμό. Ἐδῶ βρίσκεται ἡ οὐσία τῆς ἐκκοσμικευμένης φιλοσοφίας, ἠθικῆς, πολιτικῆς. Αὐτὴ ἡ φιλοσοφία ὑπόκειται καὶ στὴν προσπάθεια ὀργανώσεως τῆς ζωῆς ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ἀπαρχὴ τῆς ὁποίας εἶναι ὁ πολιτικὸς γάμος. Ἡ ἐκκοσμίκευσις εἶναι προϊὸν τοῦ δυτικοῦ ἀθεϊσμοῦ, ποὺ σὰν ἀρρώστια ἀρχίζει νὰ τρώη τὸ σῶμα τοῦ ὀρθοδόξου λαοῦ μας. Τὸ λυπηρὸ εἶναι ὅτι ὑπάρχουν σήμερα πολιτικὲς φιλοσοφίες ποὺ ὄχι ἁπλῶς δὲν καταπολεμοῦν ἢ ἀνέχονται τὴν ἐκκοσμίκευσι ποὺ ἀλλοιώνει τὴν ἑλληνορθόδοξο παράδοσι καὶ ταυτότητά μας, ἀλλὰ καὶ ἔχουν ὡς πρόγραμμα νὰ τὴν ἐπιβάλουν στὸν λαὸ δυναμικὰ μὲ τὰ μέσα ἐπικοινωνίας.
Πρέπει ὅμως νὰ σημειώσουμε ὅτι καὶ ἀπὸ ἐμᾶς γίνεται κάποτε... ἕνα λάθος. Ἡ ὀρθόδοξος ἀγωγὴ τῆς θεώσεως κάτω ἀπὸ τὴν ἐπίδρασι τοῦ δυτικοῦ χριστιανισμοῦ ἀντικαθίσταται ἀπὸ τὴν ἀγωγὴ τῆς ἠθικῆς καλλιτερεύσεως. Ἡ ἀγωγὴ τῆς ἠθικῆς καλλιτερεύσεως ἢ τῆς φυσικῆς καὶ ἠθικῆς θεώσεως, εἶναι ἀνθρωποκεντρική, ἀκόμη καὶ ὅταν ἔχη θρησκευτικὸ χαρακτῆρα, δὲν διαφέρει οὐσιωδῶς ἀπὸ τὶς ἠθικὲς ἀγωγὲς τῶν ἀθέων οὑμανισμῶν, δὲν εἶναι ἐκκλησιαστικὴ οὔτε λειτουργική, δὲν ἀναδεικνύει θεωμένους ἀνθρώπους, ἀλλὰ «καθώς - πρέπει» μικροαστοὺς χριστιανούς, βασίζεται στὴν ἀνθρωπίνη ἠθικὴ δραστηριότητα καὶ ὄχι στὴν ἐνέργεια τῆς ἀκτίστου Χάριτος τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐξάγει τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὸν ἐγωκεντρισμό, δὲν τοῦ παρέχει τὴν ἐμπειρία τῆς θείας Χάριτος, δὲν τοῦ μεταδίδει τὸν θεῖο ἔρωτα, δὲν τὸν βοηθεῖ νὰ προχωρήση στὴν ἀληθινὴ προσευχὴ καὶ κοινωνία μὲ τὸν Θεό.
Ὅταν οἱ νέοι μας σήμερα ξυπνοῦν ἀπὸ τὸν λήθαργο τοῦ εὐδαιμονισμοῦ, καὶ τῶν οὐμανιστικῶν αὐταπατῶν, περιπλανῶνται καὶ ζητοῦν νὰ βροῦν κάπου ἀνάπαυσι. Ἕνας ἠθικιστικὸς χριστιανισμὸς δὲν τοὺς προσφέρει τὴν ἀνάπαυσι αὐτὴ γιατί ἡ ψυχή τους διψᾶ γιὰ προσωπικὴ συνάντησι καὶ ἐμπειρία τοῦ Θεοῦ, γιὰ μυστικὴ ἐρωτικὴ ζωὴ καὶ γνησιότητα. Ἐὰν δὲν γνωρίσουν τὴν ἀληθινὴ Ὀρθοδοξία, τὴν μυστικὴ Θεολογία, τὴν γνησία Παράδοσι καὶ εὐσέβειά μας, καταφεύγουν στοὺς ἀνατολικοὺς μυστικισμοὺς ἢ ζητοῦν ὑπερβατικὲς ἐμπειρίες στοὺς τεχνητοὺς παραδείσους τῶν ναρκωτικῶν ἢ στὸν ἀποκρυφισμό. Τὸ ἀνικανοποίητο τῶν νέων ἀνθρώπων πρέπει νὰ μᾶς προβληματίση γιὰ τὴν ποιότητα τῆς προσφερομένης ἀπὸ μᾶς διδαχῆς καὶ ἀγωγῆς. 

«Κάλλιο λάχανα με γλύκα, παρά ζάχαρη με πίκρα

 

Πόσο σοφά ο λαός μου, με την αλάνθαστη μεγαλοσύνη του, βάζει τα πράγμα τα στην θέση τους! Και το απαύγασμα τη σοφίας του γίνεται συνετή στάση ζωής.

            Η ζωή είναι ωραία. Και η ομορφιά της δεν βρίσκεται στις ανέσεις, στα πλούτη, στην αφθονία. Η ζωή είναι ωραία, όχι μέσα στα κομφόρ, την πολυτέλεια, την απληστία. Η ζωή είναι ωραία , όχι μέσα στις ματαιοπονίες. Την ομορφιά της ζωής συνθέτουν η γλυκύτητα , η σύμπνοια, η καλοσύνη, και είναι αυτά που νοστιμίζουν τα «λάχανα», την φτώχεια.

            Την ομορφιά της ζωής την απαρτίζουν η γαλήνη, ο αλληλοσεβασμός, η ευγένεια, και είναι αυτά που δίνουν λάμψη στο φτωχοκάλυβο. Η ζωή είναι ωραία με την διακριτικότητα, την συγχωρητικότητα, την μεγαλοσύνη και είναι αυτά που αναπληρώνουν τα ελλείποντα .

             Η ζωή είναι ωραία με την αγάπη. Μόνο μ’ αυτήν. Γιατί είναι αυτή που τα νοστιμίζει όλα, δίνει στα χρώματα λάμψη και όλα τα γύρω μας τα κάνει μαγευτικά. Αυτή τα κάνει όλα φιλικά και φωτεινά. Η αγάπη!

            Χωρίς αυτήν όλα είναι πικρά, σκοτεινά βαριά, ασήκωτα, εχθρικά, όλα μουντά, θλιβερά, κουραστικά και ανιαρά.

            Τα πλούτη είναι κάτι, δεν είναι το παν, γι’ αυτό και δεν μπορούν να προσφέρουν πληρότητα και ευεξία. Δεν μπορούν να προσφέρουν χαμόγελα και γαλήνη. Δεν προσφέρουν ηρεμία. Δεν φέρνουν ευτυχία, Δεν γεμίσουν την ζωή, απλώς εξυπηρετούν βιολογικές μας ανάγκες.

            ‘Όμως, χωρίς την αγάπη ακόμη και η ζάχαρη έχει πίκρα. Με την αγάπη ακόμη κα τα λάχανα έχουν γλύκα.

            Για όλα αυτά, ίσως οι επιδιώξεις μας πρέπει  ν’ αλλάξουν στόχους και ο δυναμισμός μας ν’ αλλάξει κατευθύνσεις.

            Στην καρδιά βρίσκεται το μυστικό που απλώνει γύρω γλυκύτητα και όχι στο πορτοφόλι. Στην αγάπη βρίσκεται η ομορφιά της ζωής και όχι στα ακίνητα και τις καταθέσεις. Στον έσω άνθρωπο βρίσκεται η πληρότητα και όχι στον έξω από  αυτόν. Στο «είναι» του, όχι στο «έχει» του. Γι’ αυτό και ο θυμόσοφος λαός μας υπογραμμίζει. «Κάλλιο λάχανα με γλύκα, παρά ζάχαρη με πίκρα».

            «ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ», τ. 633

ΧΑΛΙΝΟΥΣ ΑΠΟΠΤΥΣΑΣ ΗΧΟΣ ΠΛ Δ' - ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒΑΖΑΣ - ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ - π ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΒΑΛΛΗΝΔΡΑΣ

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: Ο Πατρών Χρυσόστομος στην Αγία Βαρβάρα Πατρών!

 

Ο Θεός είναι εδώ!

 

Κάποτε νόμιζα πως ο Θεός ήταν κάπου μακριά. Ψηλά, ατάραχος, αυστηρός. Σαν να κοιτούσε από απόσταση τη ζωή  μου και να περίμενε μην και κάνω λάθος.

          Όμως, δεν ήταν έτσι, Μου πήρε καιρό να το καταλάβω…

          Δεν είναι θεός  θλίψης, είναι Θεός χαράς. Όχι κοσμικής , επιφανειακής χαράς, αλλά εκείνης  της ήσυχης, εσωτερικής χαράς, που γεμίζει την ψυχή και σε κάνει να χαμογελάς ακόμα και όταν γύρω σου όλα δείχνουν δύσκολα. Είναι η γαλήνη που νιώθω όταν του μιλάω. Είναι η ελπίδα που κρατιέται μέσα μου, ακόμα κι όταν όλα φαίνονται να χάνονται.

          Τον ένιωσα σαν φως σε σκοτεινή στιγμή. Όχι γιατί εξαφανίστηκαν τα προβλήματα, αλλά γιατί μέσα τους υπήρχε πια Κάποιος. Κάποιος που με αγαπάει, που δεν με απορρίπτει, που δεν κουράζεται από τα σφάλματά  μου. Κάθε φορά που του ανοίγω την καρδιά μου, νιώθω ότι περιμένει να με ακούσει σαν στοργικός Πατέρας.

          Αυτός ο Πατέρας μου θυμίζει ποιος είμαι. Παιδί Του. Όχι μόνο όταν τα καταφέρνω, αλλά και όταν πέφτω. Είναι Εκείνος που δεν μου έχει κρατούμενα, που δεν με μετρά με μέτρα ανθρώπινα.

          Όταν Τον αφήνω να μπει μέσα μου, όλα φωτίζονται αλλιώς. Οι σχέσεις  μου, οι σκέψεις μου, ακόμα και οι πληγές  μου.

          Και ξέρεις τι συνειδητοποίησα; Ότι κοντά Του η ζωή έχει νόημα. Όχι για  μια στιγμή, όχι για ένα θαύμα, αλλά για όλη τη διαδρομή, κάθε μέρα που Τον κουβαλώ στην καρδιά μου νιώθω ασφάλεια και σιγουριά.

          Γιατί τελικά… ο Θεός είναι εδώ!

          Στη ζωή  μου.  Στην καρδιά  μου,

          « Η ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ», τ. 636