Κυριακή 23 Ιανουαρίου 2022

Το Καλό της Ισοπέδωσης

 

Σε μία πρόσφατη τηλεοπτική διαφήμιση, παρουσιάζεται ο Άη Βασίλης να κάνει «τραπ» (μουσικοφανής παράθεση λέξεων, απ’ τη μεριά του τραγουδιστή πάνω σε μπιτ).

«Κι έτσι, όπως είναι, ισοπεδωμένος είναι», σκέφτηκα για να με παρηγορήσω.

Στη συνέχεια, θυμήθηκα «τα κακά που έπονται του ενός κακού» (Σοφοκλής). Διαφώνησα μ’ αυτό. Τα κακά, είναι κι αυτά καλά, αν καλώς τα εκλάβεις, δηλαδή κατά πνευματική ωφέλεια.

Αυτό που παρατηρώ τουλάχιστον, είναι το εξής σύνηθες: Μίας ισοπεδώσεως γενομένης, μένουσας απολέμητης (όχι κατά μέτωπο) από την παιδεία μίας παραδόσεως, μύριες έπονται, σαν επαναλαμβανόμενες αυτοαλλοτριώσεις, σαν από «παράδοση». Αυτό για πρόσωπα, γνώμες και προϊόντα.

Μετά – μες στο θέμα που πυροδότησε το κείμενό μου – σκέφτομαι τους ηθοποιούς. Σκέφτομαι την ανάληψη του ρόλου, την ανάληψη εκ του ρόλου δηλαδή, τη βαρύτητα του νέου προσώπου που φυτεύεις και καλλιεργείς μέσα σου. Και θέλοντας να με στεναχωρήσω λίγο, με ρωτώ: Πόσοι Άη Βασίληδες (στους πόσους) σκέφθηκαν να ψάξουν – έστω λίγο – και να μάθουν τί είναι «Μέγας Βασίλειος» ή «Άγιος Νικόλαος», στον οποίο αναφέρεται αυτός. Αν τους ενώνει κάτι, σίγουρα είναι η φιλανθρωπία τους προς τον αδύναμο. Ο τελευταίος αναβαθμός της αλλοτριώσεως θα ήταν αυτό που είναι τώρα: ο Άη Βασίλης κι ο Άη Νικόλας έρχονται μόνο στα πλούσια σπίτια. Κι ενώ έρχονται, τα ίδια σπίτια δεν είναι και τόσο φιλάνθρωπα προς τα φτωχά (κι ευτυχώς, γιατί αν είναι, εμείς δε θα ‘πρεπε να το ξέρουμε…).

Αλήθεια, φώναζα στον ουρανό – το θυμάμαι – μικρός, όχι σαν να ζήταγα κάτι ακόμα, αλλά σαν τα χαιρετούσα (βράδυ πρωτοχρονιάς, προς τον Άη Βασίλη της Coca-Cola και τα σύννεφα που άφηνε πίσω του το ιπτάμενο έλκηθρο – Αττική, Δάφνη, 1995 ή 6). Θέλω να καταλήξω στο ότι και με αυτή την ισοπέδωση (του Άη Βασίλη), δε νομίζω να μη χάρηκε η ψυχή του όντως υπάρχοντος αγίου. Το λέει και στο βιβλίο ότι είμαι προϋπόθεση να πάρω ένα «μεγάλο δώρο». Γιατί στη τελική είμαι ένα μικρό παιδί. Και με λεν και Νίκο…

Είναι όλα τόσο επιφανειακά, τόσο βεβλαμένα από την πνευματική μας ασιτία, που παραμονή Χριστουγέννων, θα μπορούσαμε σίγουρα να φιλοξενήσουμε τον Χριστό του Τζεφιρέλι. Άνετα. Για τον Άλλο, τί να πω! Ας φωνάξουμε, σαν παιδιά στον ουρανό, ας χαιρετίσουμε, ας χαρούμε την επίσκεψη των προσώπων αυτών στην ιστορία, ας ανοίξουμε τα δώρα τους.

 Πατερικός: Το Καλό της Ισοπέδωσης (paterikos.blogspot.com)

Σάββατο 22 Ιανουαρίου 2022

Πνευματική κρίση;

 

Επειδή πιστεύουμε, λέμε εν τη αφελεία και εν τη ευτελεία μας, ο Θεός θα μας φυλάξει και δεν θα πάθουμε τίποτα.... Και αντί να βλέπουμε τον δρόμο της πίστης ως δρόμο του σταυρού και της θυσίας του εγώ, έχει καταλήξει να συμβαίνει αυτό που τόσο εύστοχα γράφει ο Αλέξανδρος Τσιριντάνης: “Ο Χριστιανισμός  κατήντησε να είναι ένα εφαλτήριο του εγωισμού μας, έναντι ασφαλίστρου που συνίσταται  για τους προτεστάντες στο να διαβάζουν την Αγία Γραφή, για δε τους Καθολικούς να προτιμούν την Παρασκευή το ψάρι, αντί για το κρέας κ. λ. π. Με το ασφάλιστρο αυτό, έχει κανείς τον... Δημιουργό του Παντός υπηρέτη του, υπηρέτη του εγωισμού του! Από της νοικοκυράς, που ο Θεός υποχρεούται να της βρει την βελόνα που έχασε, μέχρι της εξασφαλίσεως του να σκοτωθούν οι άλλοι στον πόλεμο, αλλά να μη σκοτωθεί το δικό μου παιδί, μέχρι της εξασφαλίσεως της ανοσίας, μέχρι της εξασφαλίσεως της αιωνιότητας!”.

          “Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΔΟΣ”, τ. 648

Παρασκευή 21 Ιανουαρίου 2022

Η βία έχει αυξηθεί γιατί οι άνθρωποι έχουν γίνει πιο ανελαστικοί – Πώς επηρεάζει τη ζωή μας ο κορονοϊός

 

Μια δύσκολη χρονιά έφτασε στο τέλος της. Πριν από ένα εικοσιτετράωρο αποχαιρετήσαμε το 2021, ένα ιδιαίτερο και βίαιο από πολλές απόψεις έτος. Ένα έτος που μας στιγμάτισε. Ενώ προσμονούσαμε ότι θα πάρουμε ολοκληρωτικά τις ζωές μας πίσω ο κορονοϊός συνέχισε και συνεχίζει να μας δείχνει το σκληρό πρόσωπό του.

Γυναικοκτονίες, ξυλοδαρμοί, περιστατικά revenge porn, καταγγελίες για σεξουαλικές κακοποιήσεις και παρενοχλήσεις ακόμη και στον χώρο της εργασίας. Στην κοινωνική συμπίεση που ζήσαμε προστέθηκαν κι άλλα γεγονότα τα οποία προκάλεσαν θλίψη, οργή και απελπισία. Ένα τεράστιο «γιατί». Αυτό το «γιατί» ηχεί δυνατά στο μυαλό μας.

Απευθυνθήκαμε στον ψυχίατρο – νευρολόγο, πρόεδρο του Ινστιτούτου Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας και της Ελληνικής Εταιρείας Αγωγής Ψυχικής & Σεξουαλικής Υγείας, Θάνο Ασκητή. Τον ρωτήσαμε τι άλλαξε στις ζωές μας μέσα στο 2021; Πώς μας επηρέασε και συνεχίζει να μας επηρεάζει η πανδημία αλλά και γιατί οι γυναικτονίες, η βία κατά των γυναικών και οι εκδικητές συμπεριφορές αυξάνονται;

  «Το βασικότερο που ζήσαμε μέσα στο 2021 και ζούμε είναι η ανθρώπινη συμπίεση. Ο άνθρωπος αισθάνεται ότι έχει χάσει την ατομική του ζωή, την ελευθερία του, τον αυθορμητισμό του και είναι παγιδευμένος πίσω από τον φόβο, την αγωνία της ένθεσης μιας μόλυνσης που μπορεί να του χαλάσει τη ζωή» επισημαίνει μιλώντας στο Newsbeast o ψυχίατρος – νευρολόγος Θάνος Ασκητής.

Πέμπτη 20 Ιανουαρίου 2022

Μεγαλύτεροι Μάρτυρες ἦταν οἱ Προφῆτες! Έβλεπαν μία κατάσταση καὶ ὑπέφεραν συνέχεια. Φώναζαν-φώναζαν, καὶ οἱ ἄλλοι τὸν χαβά τους»

 


«Μεγαλύτεροι Μάρτυρες ἦταν οἱ Προφῆτες! Έβλεπαν μία κατάσταση καὶ ὑπέφεραν συνέχεια. Φώναζαν-φώναζαν, καὶ οἱ ἄλλοι τὸν χαβά τους»

Από τό Βιβλίο Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου

ΛΟΓΟΙ Α’ «Μὲ Πόνο καὶ Ἀγάπη» σελ. 13

Ὁ περισσότερος κόσμος τῆς ἐποχῆς μᾶς εἶναι μορφωμένος κοσμικά καὶ τρέχει μὲ τὴν κοσμική μεγάλη ταχύτητα. Ἐπειδή ὅμως τοῦ λείπει ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ –«ἀρχή σοφίας φόβος Κυρίου»1–, λείπει τὸ φρένο, καὶ μὲ ταχύτητα, χωρίς φρένο, καταλήγει σὲ γκρεμό. Οἱ ἄνθρωποι εἶναι πολύ προβληματισμένοι καὶ οἱ περισσότεροι πολύ ζαλισμένοι. Ἔχουν χάσει τὸν προσανατολισμό τους. Σιγά-σιγὰ κατευθύνονται πρὸς τὸ νὰ μήν μποροῦν νὰ ἐλέγχουν τὸν ἑαυτό τους. Ἄν αὐτοί ποὺ ἔρχονται στὸ Ἅγιον Ὅρος εἶναι τόσο πολύ συγχυσμένοι, τόσο μπερδεμένοι, μὲ τόσο ἄγχος, σκεφθῆτε οἱ ἄλλοι ποὺ εἶναι μακριά ἀπὸ τὸν Θεό, ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, πώς θὰ εἶναι!

Καὶ βλέπεις σὲ ὅλα τὰ κράτη φουρτούνα, ζάλη μεγάλη! Ὁ καημένος ὁ κόσμος – ὁ Θεὸς νὰ βάλει τὸ χέρι Του! – βράζει σάν τὴν χύτρα ταχύτητος. Καὶ οἱ μεγάλοι πώς τὰ φέρνουν! Μαγειρεύουν-μαγειρεύουν, τὰ ρίχνουν ὅλα στὴν χύτρα ταχύτητος καὶ σφυρίζει τώρα ἡ χύτρα! Θὰ πεταχθῆ σὲ λίγο ἡ βαλβίδα! Εἶπα σὲ κάποιον ποῦ εἶχε μία μεγάλη θέση: «Γιατί μερικά πράγματα δὲν τὰ προσέχετε; Τί θὰ γίνει;». «Πάτερ μου, μοῦ λέει, λίγο χιόνι ἦταν πρῶτα τὸ κακό, τώρα ἔχει γίνει ὁλόκληρη χιονοστιβάδα. Μόνο ἕνα θαῦμα μπορεῖ νὰ βοηθήση». Ἀλλά καὶ μὲ τὸν τρόπο ποὺ πηγαίνουν μερικοί νὰ βοηθήσουν τὴν κατάσταση, κάνουν μεγαλύτερη τὴν χιονοστιβάδα τοῦ κακοῦ. Ἀντί νὰ λάβουν ὁρισμένα μέτρα γιὰ τὴν παιδεία κ.λπ., κάνουν χειρότερα. Δὲν κοιτάζουν πώς νὰ διαλύσουν αὐτήν τὴν χιονοστιβάδα, ἀλλὰ τὴν κάνουν μεγαλύτερη. Βλέπεις, τὸ χιονάκι εἶναι λίγο στὴν ἀρχή. Ἄν κυλήση στὸν κατήφορο, γίνεται ἕνας σβῶλος. Ὁ σβῶλος, καθώς μαζεύει καὶ ἄλλο χιόνι, ξύλα, πέτρες κ.λπ., γίνεται σιγά-σιγὰ μεγαλύτερος-μεγαλύτερος, καὶ τελικά γίνεται ὁλόκληρη χιονοστιβάδα. Ἔτσι καὶ τὸ κακό λίγο-λίγο ἔχει γίνει πιά χιονοστιβάδα καὶ κυλάει, τώρα θέλει βόμβα γιὰ νὰ σπάση.

– Ἀγωνιᾶτε, Γέροντα;

– Ἄχ, τί ἄσπρισαν τὰ γένια μου πρόωρα; Ἐγώ πονάω δυὸ φορές, μία, ὅταν προβλέπω μία κατάσταση καὶ φωνάζω, γιὰ νὰ προλάβουμε ἕνα κακό ποὺ πρόκειται νὰ γίνη, καὶ μία, ὅταν δὲν δίνουν σημασία –ἴσως ὄχι ἀπὸ περιφρόνηση –, καὶ συμβαίνη μετά τὸ κακό καὶ μοῦ ζητοῦν τότε τὴν συμπαράστασή μου. Τώρα καταλαβαίνω τί τραβοῦσαν οἱ Προφῆτες. Μεγαλύτεροι Μάρτυρες ἦταν οἱ Προφῆτες! Πιὸ μεγάλοι Μάρτυρες ἀπὸ ὅλους τους Μάρτυρες, παρ’ ὅλου ποὺ δὲν πέθαναν ὅλοι μὲ μαρτυρικό θάνατο. Γιατί οἱ Μάρτυρες γιὰ λίγο ὑπέφεραν, ἐνῶ οἱ Προφῆτες ἔβλεπαν μία κατάσταση καὶ ὑπέφεραν συνέχεια. Φώναζαν-φώναζαν, καὶ οἱ ἄλλοι τὸν χαβά τους. Καὶ ὅταν ἔφθανε ἡ ὥρα καὶ ἐρχόταν ἡ ὀργή τοῦ Θεοῦ ἐξ αἰτίας τους, βασανίζονταν καὶ ἐκεῖνοι μαζί τους. Τουλάχιστον ὅμως τότε τόσο ἔφθανε τὸ μυαλό τῶν ἀνθρώπων. Ἄφηναν τὸν Θεό καὶ προσκυνοῦσαν τὰ εἴδωλα. Σήμερα ποὺ καταλαβαίνουν, εἶναι ἡ μεγαλύτερη εἰδωλολατρία.

Δὲν ἔχουμε συνειδητοποιήσει ὅτι ὁ διάβολος βάλθηκε νὰ καταστρέψη τὰ πλάσματα τοῦ Θεοῦ. Ἔχει κάνει παγκνιά2, νὰ καταστρέψη τὸν κόσμο. Λύσσαξε, γιατί ἄρχισε νὰ μπαίνη στὸν κόσμο ἡ καλή ἀνησυχία. Εἶναι πολύ ἀγριεμένος, γιατί γνωρίζει ὅτι εἶναι λίγη ἡ δράση του3. Τώρα κάνει ὅπως ἕνας ἐγκληματίας πού, ὅταν τὸν κυκλώνουν, λέει: «Δὲν ἔχω σωτηρία! Θὰ μὲ πιάσουν!». καὶ τὰ κάνει ὅλα γυαλιά-καρφιά. Ἤ ὅπως οἱ στρατιῶτες, ποὺ ἐν καιρῶ πολέμου, ὅταν τελειώσουν τὰ πυρομαχικά, βγάζουν τὴν λόγχη ἤ τὸ σπαθί καὶ ρίχνονται καὶ ὅ,τι γίνει. Σοῦ λέει: «Ἔτσι κι ἀλλιῶς χαμένοι εἴμαστε, ἄς σκοτώσουμε ὅσο πιὸ πολλούς μποροῦμε». Ὁ κόσμος καίγεται! Τὸ καταλαβαίνετε; Ἔπεσε πολύς πειρασμός. Τέτοια πυρκαγιά ἔχει βάλει ὁ διάβολος, ποὺ οὔτε ὅλοι οἱ πυροσβέστες ἄν μαζευθοῦν, δὲν μποροῦν νὰ κάνουν τίποτε, ἀναγκάζονται οἱ ἄνθρωποι νὰ στραφοῦν στὸν Θεό καὶ νὰ Τὸν παρακαλέσουν νὰ ρίξη μία βροχή γερή, γιὰ νὰ σβήση. Ἔτσι καὶ γιὰ τὴν πνευματική πυρκαγιά ποὺ ἄναψε ὁ διάβολος, μόνον προσευχή χρειάζεται, γιὰ νὰ βοηθήση ὁ Θεός.

Ὅλος ὁ κόσμος πάει νὰ γίνη μία περίπτωση. Γενικό ξεχαρβάλωμα! Δὲν εἶναι νὰ πῆς: «Σ’ ἕνα σπίτι χάλασε λίγο τὸ παράθυρο ἤ κάτι ἄλλο, ἄς τὸ διορθώσω». Ὅλο τὸ σπίτι εἶναι ξεχαρβαλωμένο. Ἔχει γίνει χαλασμένο χωριό. Δὲν ἐλέγχεται πιά ἡ κατάσταση. Μόνον ἀπὸ πάνω, ὅ,τι κάνει ὁ Θεός. Τώρα εἶναι νὰ δουλεύη ὁ Θεὸς μὲ τὸ κατσαβίδι, μὲ χάδια, μὲ σκαμπίλια, νὰ τὸ διορθώση. Μία πληγή ἔχει ὁ κόσμος ποὺ κιτρίνισε καὶ θέλει σπάσιμο, ἀλλὰ ἀκόμη δὲν ὡρίμασε καλά. Πάει νὰ ὡριμάση τὸ κακό, ὅπως τότε στὴν Ἱεριχὼ4 ποὺ ἦταν γιὰ ἀπολύμανση.

1. Ψαλμ.110, 10

2. Παγοινιά ἤ παγγεν(ἐ)ἴα (πάντες ἀπὸ κοινοῦ, πᾶν τὸ κοινόν) : ἐργασία τὴν ὁποία ἀναλαμβάνουν ὅλοι μαζί οἱ ἀδελφοί μίας Μονῆς ἤ μίας Σκήτης.

 3. Βλ. Ἀποκ.12, 12

4. Βλ. Ἰ. Ναυῆ6, 24

Όσιος Παΐσιος: «Μεγαλύτεροι Μάρτυρες ήταν οι Προφήτες» | Pentapostagma

 

Τετάρτη 19 Ιανουαρίου 2022

Η κατάργηση της εθνικής κυριαρχίας και ο φυλετισμός

 

Των Γιώργου Καραμπελιά – Γιώργου Ρακκάπρώτη δημοσίευση στο Ποντίκι

Το βιβλίο του Ματιέ Μποκ-Κοτέ «Η φυλετιστική επανάσταση και άλλα ιδεολογικά ζιζάνια» αποτελεί σε πρώτο επίπεδο ένα ψυχογράφημα της μαζικής υστερίας που έχει καταλάβει τις δυτικές κοινωνίες, των ΗΠΑ και της Ευρώπης και που φέρει τη σφραγίδα του «αφυπνισμένου» (woke) κινήματος. Μιας κυριολεκτικής σταυροφορίας που σαρώνει τις δυτικές μητροπόλεις διακηρύσσοντας πως:

«Οι δυτικές κοινωνίες βρίσκονται στα χέρια του συστημικού ρατσισμού. Το κοινωνικό σύστημα προκαλεί διακρίσεις, είναι ρατσιστικό, σεξιστικό, ετεροφυλόφιλο, φυλοαμετάβατο, εχθρικό για τους ανήμπορους και ειδιστικό (σπισιστικό)» (από το βιβλίο του Μποκ-Κοτέ).

Σε αυτή τη νέα συγκυρία, το «νέο» καθεστώς έχει διασφαλίσει τη συνηγορία και την υποστήριξη μεγάλου μέρους των κυρίαρχων επιχειρηματικών κύκλων, των διανοούμενων και των πολιτικών ελίτ ενώ οι μεγάλες επιχειρήσεις της ψηφιακής εποχής, The Big Tech, έχουν πρώτες προσχωρήσει σε αυτό.

Μια νέα Ιερά Εξέταση

Μάλιστα, επειδή το Διαδίκτυο προσέφερε (πρόσκαιρα;) μια ευκαιρία στους αποκλεισμένους από τα επίσημα ηλεκτρονικά και έντυπα ΜΜΕ να αποκτήσουν πρόσβαση στη δημοσιότητα, οι ψηφιακοί γίγαντες βρήκαν, στα επεισόδια του Καπιτωλίου, τον Ιανουάριο του 2021, μια ευκαιρία για να εκδιώξουν τους αντιφρονούντες και να διαμορφώσουν ρητά τις επιτρεπτέες παραμέτρους της δημόσιας συζήτησης.

Σύμφωνα με το ΑFP, «το Facebook τροποποιεί […] τους αλγορίθμους του για να καταστείλει αυστηρότερα τις ύβρεις κατά των μειονοτήτων, χωρίς ταυτόχρονα να αποσύρει συστηματικά τις επιθέσεις κατά των λευκών, των ανδρών ή των Αμερικανών».

Οι δημόσιες και οι μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις έχουν αποδεχτεί μαζικά αυτή τη νέα Ιερά Εξέταση· στις Ηνωμένες Πολιτείες τα στελέχη υποχρεούνται, όλο και περισσότερο, να υποβάλλονται σε ένα είδος ιχνηλάτησης των ενόχων σκέψεων, μέσω ειδικών τεστ, ώστε να καταστρέψουν τις προκαταλήψεις τους και να απεκδυθούν τη «λευκότητά» τους, να «απολευκανθούν».

Το woke κίνημα επιτίθεται στην «παραδοσιακή» δημοκρατική μορφή πολιτικής οργάνωσης

Η βιομηχανία του Χόλιγουντ θα επιβάλει τα κριτήρια της διαφορετικότητας στην απονομή των Όσκαρ ενώ, στο εξής, ένας ρόλος ομοφυλόφιλου δεν θα μπορεί παρά να δίνεται σε έναν ομοφυλόφιλο ηθοποιό, ένας διεμφυλικός χαρακτήρας σε έναν διεμφυλικό κ.ο.κ. Μάλιστα, όταν πρόκειται να παρουσιαστεί μια μαύρη προσωπικότητα, ο ηθοποιός θα πρέπει είναι τόσο μαύρος όσο και εκείνος τον οποίο υποδύεται· η Ζόε Σαλντάνα, που υποδύθηκε τη Νίνα Σιμόν, επικρίθηκε ως «ανεπαρκώς μαύρη» για τον ρόλο.

Και πάλι στις ΗΠΑ, μια νέα μόδα για τη λευκή woke αστική τάξη είναι να οργανώνονται δείπνα, σε αστρονομικές τιμές, με φυλετικούς ακτιβιστές, οι οποίοι τους εξηγούν τις ρατσιστικές προκαταλήψεις τους, ενώ διατίθενται ερωτηματολόγια για να τις εντοπίζουν – «κατά τον τρόπο του Όργουελ, θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για την ανίχνευση εγκλημάτων σκέψης από την αστυνομία των απώτερων κινήτρων».

Αποκοπή παραδοσιακών δεσμών

Και βέβαια η πολιτική εξουσία προσαρμόζεται – αν δεν πρωτοστατεί – σε αυτή τη νέα πραγματικότητα με νέους νόμους και διατάξεις, σε εθνικό και υπερεθνικό ή διεθνικό επίπεδο, όπως εκείνο του ΟΗΕ ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης: και εάν, το 2015, η κυβέρνηση του Κεμπέκ εξέτασε την πιθανότητα ενός δημοσίου μητρώου ιδεολογικών παραβατών, η κυβέρνηση της Σκωτίας θεσμοθέτησε την παρακολούθηση των ιδιωτικών συζητήσεων, μέσω της κατάδοσης των πολιτών:

Τον Μάρτιο του 2021 ψηφίστηκε το νομοσχέδιο του υπουργού Δικαιοσύνης Humza Yousab, σύμφωνα με τον οποίο «κάθε άτομο θα παρακολουθείται στο σπίτι του και οι απαγορευμένες εκφράσεις στη δημόσια ζωή θα πρέπει στο εξής να απαγορεύονται και στον ιδιωτικό χώρο»!

«Οι νέοι καιροί αναγγέλλουν μια ανθρωπότητα όπου ο δεσμός μεταξύ κάθε λαού και της χώρας του αποκόπτεται. Η ανάδυση μητροπόλεων που προτίθενται να αποσυνδεθούν από το εθνικό πλαίσιο και να οικοδομήσουν έναν νέο πολιτισμό συγκεκριμενοποιείται στην αξίωσή τους να συγκροτηθούν ως πόλεις – καταφύγια, όπου αναστέλλονται οι κανονισμοί για τη μετανάστευση και τίθενται εκτός εθνικής κυριαρχίας…

Στο Μόντρεαλ η μητρόπολη, μεταμορφωμένη από τη μετανάστευση (…), μπαίνει στον πειρασμό μιας διανοητικής απόσχισης από το υπόλοιπο Κεμπέκ. Ένας νέος λαός σχηματίζεται, διακατεχόμενος από τη φαντασίωση της πόλης-κράτους…

Ο τόπος διχάζεται καθώς, πίσω από την εικόνα μιας ενιαίας πολιτικής κοινότητας, βρίσκονται δύο λαοί, ένας βγαλμένος από τη βαθιά ιστορία του Κεμπέκ και ο άλλος, που διαμορφώνεται στο πλαίσιο των παραμέτρων της καναδικής πολυπολιτισμικότητας» (Ματιέ Μποκ-Κοτέ).

Αποεδαφικοποίηση

Όπως τόνιζε ο Κριστόφ Γκιλουί, «οι παγκοσμιοποιημένες ελίτ έχουν συγκροτήσει μια συμμαχία με τον αστερισμό των φυλετικών, μεταναστευτικών και πολιτισμικών μειονοτήτων, εκφράζοντας την πραγματικότητα της “νέας παγκόσμιας πόλης”, των οικονομικών και πολιτιστικών κέντρων της παγκοσμιοποίησης, τα οποία θρέφονται από παγκόσμιες ροές κεφαλαίων, προϊόντων και ανθρώπων, έχοντας ως εκ τούτου αποεδαφικοποιηθεί και αποσχιστεί από την υπόλοιπη εθνική κοινωνία. Η τελευταία, που αφορά κυρίως στις “κλασικές” μεσαίες και κατώτερες τάξεις του 20ού αιώνα, περιθωριοποιείται γεωγραφικά, οικονομικά, πολιτικά, και πολιτιστικά».1

Στις μεγάλες μητροπόλεις της Ευρώπης, το Λονδίνο, το Παρίσι, τις Βρυξέλλες, ήδη, οι εγχώριοι πληθυσμοί βρίσκονται σε μια διαδικασία ταχύτατης μειονοτικοποίησης. Έτσι η κοινωνική συμμαχία «των πολιτών του πουθενά» βρίσκει την ιδεολογική της ολοκλήρωση στο woke κίνημα.

Μέσω αυτού επιτίθεται στην «παραδοσιακή» δημοκρατική μορφή πολιτικής οργάνωσης, θεμελιωμένης στο τρίπτυχο εθνική ταυτότητα / εθνική κοινωνία / εθνικό κράτος. Πίσω από την ενοχοποίηση της «λευκής» κοινωνικής πλειοψηφίας, επομένως, κρύβεται η άρνηση της πολυπολιτισμικής παγκοσμιοποίησης να υπαχθεί στον δημοκρατικό έλεγχο, υπακούοντας στις εκάστοτε εθνικές, κοινωνικές ανάγκες.

Ο παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός τού σήμερα μπορεί πλέον και στρέφεται εναντίον του… ξενιστή του που τον κυοφόρησε ιστορικά: της ίδιας της Δύσης και, προπαντός, των ίδιων των λαών της.

ChristopheGuilluy, «Nosociety – Το τέλος της μεσαίας τάξης της Δύσης», μετάφραση: Χριστίνα Σταματοπούλου, Εναλλακτικές Εκδόσεις, Αθήνα 2019.

 Η κατάργηση της εθνικής κυριαρχίας και ο φυλετισμός | Προδρομικός (wordpress.com)

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

 

Λέγεται για τον άγιο Αντώνιο ότι αγωνιζόταν κάποτε τόσο πολύ και τόσο σφοδρός ήταν ο πειρασμός, ώστε κινδύνευε να τα χάσει τελείως. Και όταν πέρασε ο πειρασμός, εμφανίστηκε ο Χριστός, και του λέει ο άγιος: “Κύριε που ήσουν τόσην ώρα;” “Εδώ ήμουν, λέει, εδώ σιμά και έβλεπα τον αγώνα σου, παρακολουθούσα πως αγωνίζεσαι, τι κάνεις”.

          Όλοι οι άγιοι και δάκρυα έχυσαν και μετάνοιες έκαναν και αγρύπνησαν και προσευχήθηκαν και έπεσαν και σηκώθηκαν και πολλές φορές πειράστηκαν απο τον διάβολο και μέσα τους ένιωσαν ξηρότητα και έμειναν χωρίς καμιά χαρά ως χάρη Θεού-τα έπαιρνε όλα ο Θεός-αλλά έμεναν σταθεροί. Αυτό τους κράτησε: η πεποίθηση στην υπόσχεση του Θεού και η προσμονή αυτή.

          Περίμενε, αδελφέ. Δεν μπορεί. Ο Θεός  κάποτε θα ελεήσει το πλάσμα του.

          Ο Πνευματικός

ΑΡΧΗ ΝΕΑΣ ΖΩΗΣ

 

Η νέα ζωή, που χαρίζει η Πίστη μας, δεν είναι άλλη από την ζωή, που γίνεται κοντά στον Θεό, μαζί με τον Θεό, μέσα στην χάρη του Θεού. Κι αυτό το πλησίασμα της καρδιάς και του νου προς τον Θεό, που συνοδεύεται από τον καθαγιασμό και την πειθαρχία του σώματος, το πολεμούν οι δαίμονες με πολλούς τρόπους. Στο πλησίασμα αυτό, ανάμεσα στον άνθρωπο και τον Θεό, δίνεται ο μεγάλος αγώνας της σωτηρίας, για να μπούμε στην εν Χριστώ νέα ζωή. Σκληρός ο πόλεμος. Γίνεται όμως εύκολος με την βοήθεια του Κυρίου. “Άρατε τον ζυγόν μου εφ’ υμάς και μάθετε απ’ εμού, ότι πράος είμι και ταπεινός τη καρδία και ευρήσετε ανάπαυσιν ταις ψυχαίς υμών. Ο γαρ ζυγός μου χρηστός και το φορτίον μου ελαφρόν έστι”. Μια τέτοια περίπτωση αγωνιστικής αρχής, που μπορεί  να γίνεται κάθε ημέρα και από όλους μας, βρίσκουμε στην ζωή του Μεγάλου Αρσενίου, και μαζί μια θαυμάσια προσευχή του Αγίου:

          “Κάποτε ο Αββάς Αρσένιος αντιμετώπιζε την επίθεση των δαιμόνων. Βρισκόταν μέσα στο κελλί του και οι δαίμονες τον έθλιβαν. Όταν έφθασαν, λοιπόν, εκείνοι που τον υπηρετούσαν έξω από το κελλί, τον άκουσαν να φωνάζει προς τον Θεόν, λέγοντας: “Θεέ  μου, μη με εγκαταλείψεις, τίποτα το καλόν δεν έπραξα ενώπιόν Σου. Αλλά αξίωσέ με, με την καλοσύνη Σου , να βάλω αρχή νέας ζωής”.

          Αυτήν την “αρχήν της νέας ζωής” όλοι μπορούμε να την κάνουμε, λέγοντας την ίδια προσευχή, αλλά και νιώθοντας την πίστη και την ταπείνωση του Αγίου Αρσενίου. ΄Η έστω, όση πίστη και ταπείνωση μπορούμε.

          Π. Μ. Σωτήρχος