Πρόσφατο δημοσίευμα της εφημερίδας Καθημερινή, με στοιχεία αντλημένα από το περιοδικό SPECTATOR, ξεκινούσε με την πρόταση: «Κάτι ασυνήθιστο συμβαίνει στη Γαλλία το τελευταίο διάστημα». Το «ασυνήθιστο» αυτό είναι ένα αισθητό ρεύμα επιστροφής στην πίστη, και μάλιστα στην ευρωπαϊκή αυτή χώρα που κατ’ εξοχήν επένδυσε στην «κοσμικότητα». ‘Όπως σημειώνεται, μέσα σε ένα μόλις χρόνο οι πωλήσεις της Βίβλου έχουν αυξηθεί κατά 20ο/ο . Ακόμη πιο αξιοσημείωτη, είναι η θεαματική αύξηση, μέχρι διπλασιασμού μέσα σε δύο μόλις έτη των ενηλίκων που βαφτίσθηκαν από 5. 463 ενηλίκων το 2025 βαπτίσεις το 2023, παρατηρήθηκε μια άνοδος στις 7. 135 το 2024 και στις 10.384 το2025 και μέχρι τις αρχές Οκτωβρίου, με το έτος να μην έχει ακόμα τελειώσει. Αξιοσημείωτο επίσης είναι ότι το 42ο/ο των ενηλίκων που βαπτίσθηκαν το τρέχον έτος προέρχεται από την ηλικιακή ομάδα των 18 έως 25 ετών, ενώ οι βαπτίσεις, εφήβων (11-17 ετών), από 1.547 το 2022, έφθασαν να ξεπεράσουν τις 7.000 το 2025.
Αυτό το ρεύμα επιστροφής στην πίστη μπορεί βεβαίως να
οφείλεται σε συγκυριακούς λόγους, όπως λ. χ. σε μια εύλογη αντίδραση στη δημόσια και ενίοτε
προκλητική εκδήλωση του Ισλάμ. Αλλά σίγουρα συνεπάγεται μια τεράστια ευθύνη. Ο
νέος που θα γυρέψει να επιστραφεί στην
πίστη και στην ταυτότητά του , δεν
θα γυρέψει να βρει αυτά στο κράτος. Θα γυρέψει να τα βρει στην Εκκλησία. Και η
Εκκλησία οφείλει να του προσφέρει την ανάπαυση που γυρεύει-έστω για
συγκυριακούς λόγους.
«ΖΩΗ», 4406
