ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, Παν.Κανελλόπουλος

Παν. Κανελλόπουλος

        «….όταν είδα στην Αθήνα την Ακρόπολη, είπα ότι είναι αδύνατο να ιδώ στη ζωή μου κάτι άλλο που θα μπορούσε να τη συναγωνισθεί. Όταν αντίκρισα τον Μυστρά, είπα ότι είχα άδικο. Η  Ακρόπολη είναι χωρίς άλλο μοναδική. Αλλά και ο Μυστράς είναι μοναδικός. Οι Εκκλησίες του Μυστρά σε καλούν να μπεις μέσα, ενώ ο Παρθενών σου επιβάλλει να σταθείς απ’ έξω. Όταν μπήκα στο Ναό της Περιβλέπτου, σκέφθηκα-κάτι τέτοιο είχα σκεφθεί και στο Δαφνί- ότι, εφόσον με τον κόσμο που τον θαυμάζεις απ’ έξω, αξίζει κι’ εκείνος που πρέπει να μπεις μέσα του για να τον θαυμάσεις.

        Ήταν μεγάλο, πολύ μεγάλο, το γεγονός ότι οι αρχαίοι Έλληνες με την αρχιτεκτονική των ναών τους, με τα στάδια και τα θέατρα τους, έκαμαν τον άνθρωπο ν’ ανακαλύψει ό,τι φωτίζεται από τον φυσικό ήλιο, ν’ ανακαλύψει την αξία του ανοιχτού χώρου, του υπαίθρου, του κόσμου που ξεσκεπάζεται και παραδίνεται στο φώς.

        Ωστόσο τουλάχιστον εξίσου μεγάλο πρέπει να πω και το  γεγονός, ότι ο Χριστιανισμός- με την ψυχή και με τα χέρια των ίδιων πάλι Ελλήνων- έκαμε τον άνθρωπο ν’ ανακαλύψει τον εσωτερικό χώρο της ζωής, εκείνου που δεν φωτίζουν αρκετά οι ακτίνες του φυσικού ήλιου και που πρέπει, για να μπορέσουμε να τον διακρίνουμε καλά, να τον ανοίξει τα μάτια μας ένα άλλο φως. Και το μεγάλο αυτό γεγονός-αυτό το δεύτερο- μου έγινε απόλυτα συνειδητό, όταν αντίκρισα το Δαφνί και το Μυστρά και όταν ειδικότερα μπήκα  μέσα στο Δαφνί και μέσα στην Περίβλεπτο ή και σε άλλους Ναούς του Μυστρά».

( « Γεννήθηκα στο χίλια τετρακόσια δύο»)

π.Γ.Στ.

Έλλειψη αγάπης, Σκοτ Πεκ

 Σκοτ Πεκ

Το να μην εναντιώνεσαι, όταν απαιτείται η εναντίωση για την καλλιέργεια της πνευματικής ανάπτυξης, αποτελεί έλλειψη αγάπης όσο και η απερίσκεπτη κριτική ή καταδίκη, και άλλες μορφές ενεργούς στέρησης φροντίδων. Οι γονείς, αν αγαπούν τα παιδιά τους, οφείλουν με φειδώ και προσοχή ίσως, πάντως όμως δραστήρια να τα αντιμετωπίζουν και να τα επικρίνουν πότε πότε, όπως επίσης πρέπει να τους επιτρέπουν να αντιμετωπίζουν κι αυτά, με τη σειρά τους, και να επικρίνουν τους ίδιους.

Αυτεπίγνωση, Οδυσσέας Ελύτης

Όδυσσέας Ελύτης

Να έπαιρνε πότε πότε η συνεδρίαση του Κοινοβουλίου τις προεκτάσεις πού παίρνει ένα δάκρυ όταν διαθλά τις αθλιότητες όλες κι απομένει να λάμπει σαν μονόπετρο. Να μπορούσαν και τη σημασία των λαών να τη μετράνε όχι από το πόσα κεφάλια διαθέτουνε για μακέλεμα, όπως συμβαίνει στις μέρες μας, αλλά απ' το πόση ευγένεια παράγουν, ακόμη και κάτω από τις πιο δυσμενείς και βάναυ­σες συνθήκες, όπως ο δικός μας λαός στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, όπου το παραμικρό κεντητό πουκάμισο, το πιο φτηνό βαρκάκι, το πιο ταπεινό εκκλησάκι, το τέμπλο, το κιούπι, το χράμι, όλα τους αποπνέανε μιαν αρχοντιά κατά τι ανώτερη των Λουδοβίκων.

Τί σταμάτησε αυτά τα κινήματα ψυχής πού αξιώθηκαν κι έφτασαν ως τις κοινότητες; Ποιος καπάκωσε μια τέτοιου είδους αρετή, πού μπορούσε μια μέρα να μας οδηγήσει σ' ένα ιδιότυπο, κομμένο στα μέτρα της χώρας πολίτευμα; Όπου το κοινόν αίσθημα να συμπίπτει με κείνο των αρίστων. Τί έγινε η φύση πού μαντεύουμε αλλά δεν τη βλέ­πουμε; Ο αέρας πού ακούμε άλλα δεν τον εισπνέουμε;

Τα δημόσια και τα ιδιωτικά, 1983.

Συνέντευξη του Μητρ.Πατρών Χρυσοστόμου για τα Πρωτοκλήτεια

Πατήστε εδώ για να την παρακολουθήσετε

Ο ευγενής χριστιανός

 Άγ.Νεκτάριος

Όποιος είναι μετρημένος στα λόγια, είναι μετρημένος και στα έργα. Όποιος εξετάζει τα λόγια που πρόκειται να πει, εξετάζει και τις πράξεις που πρόκειται να εκτελέσει, και ποτέ του δεν θα υπερβεί τα όρια της καλής και ενάρετης συμπεριφοράς.
Τα χαριτωμένα λόγια του χριστιανού χαρακτηρίζονται από λεπτότητα και ευγένεια. Αυτά είναι που γεννούν την αγάπη, φέρνουν την ειρήνη και τη χαρά. Αντίθετα, η αργολογία γεννάει μίση, έχθρες, θλίψεις, φιλονικίες, ταραχές και πολέμους.
Ας είμαστε λοιπόν πάντοτε ευγενικοί. Ποτέ από τα χείλη μας να μη βγει λόγος κακός, λόγος που δεν είναι αλατισμένος με τη χάρη του Θεού, αλλά πάντοτε λόγοι χαριτωμένοι, λόγοι αγαθοί, λόγοι που μαρτυρούν την κατά Χριστόν ευγένεια και την ψυχική μας καλλιέργεια.

Ο καλός αγώνας !

 Άγ.Νεκτάριος

Στολίστε τις λαμπάδες σας με αρετές. Αγωνιστείτε ν’ αποβάλετε τα πάθη της ψυχής. Καθαρίστε την καρδιά σας από κάθε ρύπο και διατηρήστε την αγνή, για να έρθει και να κατοικήσει μέσα σας ο Κύριος, για να σάς πλημμυρίσει το Άγιο Πνεύμα με τις θείες δωρεές.
Παιδιά μου αγαπητά, όλη σας η ασχολία και η φροντίδα σ’ αυτά να είναι. Αυτά ν’ αποτελούν σκοπό και πόθο σας ασταμάτητο. Γι’ αυτά να προσεύχεστε στο Θεό.
Να ζητάτε καθημερινά τον Κύριο, αλλά μέσα στην καρδιά σας και όχι έξω από αυτήν. Και όταν Τον βρείτε, σταθείτε με φόβο και τρόμο, όπως τα Χερουβείμ και τα Σεραφείμ, γιατί η καρδιά σας έγινε θρόνος του Θεού. Αλλά για να βρείτε τον Κύριο, ταπεινωθείτε μέχρι το χώμα, γιατί ο Κύριος βδελύσσεται τους υπερήφανους, ενώ αγαπάει και επισκέπτεται τους ταπεινούς στην καρδιά.
Αν αγωνίζεσαι τον αγώνα τον καλό, ο Θεός θα σε ενισχύσει. Στον αγώνα εντοπίζουμε τις αδυναμίες, τις ελλείψεις και τα ελαττώματά μας. Είναι ο καθρέφτης της πνευματικής μας καταστάσεως. Όποιος δεν αγωνίστηκε, δεν γνώρισε τον εαυτό του.

Ψηλά στην αγάπη!

 Άγ.Μάξιμος Ομολογητής

Κανείς δεν μπορεί να φτάσει σε υψηλά μέτρα της αγάπης, αν δε ζήσει κρυφά, μέσα του, την ελπίδα του Θεού. Και δεν μπορούν να αγαπήσουν αληθινά τους ανθρώπους όσοι δίνουν την καρδιά τους σ' αυτό τον εφήμερο κόσμο. Όταν ένας άνθρωπος αποκτήσει την αληθινή αγάπη, τον ίδιο το Θεό ντύνεται μαζί με αυτήν. Είναι ανάγκη λοιπόν αυτός πού απέκτησε το Θεό να πεισθεί ότι δεν μπορεί ν' αποκτήσει, μαζί με το Θεό, τίποτε πού να μην είναι αναγκαίο, αλλά να αποδυθεί και το ίδιο το σώμα του, δηλ. και αυτές τις μη αναγκαίες σωματικές αναπαύσεις. Ένας άνθρωπος, πού είναι ντυμένος, στο σώμα και στην ψυχή, με την κοσμική ματαιοδοξία και πού ποθεί να απολαύσει τα αγαθά του κόσμου, δεν μπορεί να φορέσει το Θεό -να γίνει θεοφόρος- μέχρι να τα αφήσει. Γιατί ό ίδιος ό Κύριος είπε ότι «οποίος δεν εγκαταλείψει όλα τα κοσμικά και δε μισήσει την κοσμική ζωή του, δεν μπορεί να γίνει μαθητής μου»